သွေးနတ်ဆိုး၏ အရိပ်

တျန်ဖာကျန့်နှင့် ဂူချန်ဖုန်းတို့၏ အရှက်ခွဲခြင်းသည် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသော၊ မရည်ရွယ်သော မှတ်ချက်များသာဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားပြီး သူတို့သည် ဟိုညီအစ်ကိုငါးဦး၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော တုံ့ပြန်မှုကို သတိပြုမိသော်လည်း ဟိုယုရှောင်၏ ဝါဂွမ်းကဲ့သို့ နူးညံ့သော တုံ့ပြန်မှုသည် သူတို့ကို အတော်လေး ငြီးငွေ့စေခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးတည်းသာမက ဟိုယုရှောင်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို သိရှိသော တူအိုပါဟောင်လည်း ပါဝင်သည်။

သို့သော် ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် သူတို့သုံးဦးစလုံးသည် ဟိုယုရှောင်၏ ထိန်းချုပ်မှုသည် အသုံးဝင်မည်ဟု မခံစားကြပေ။

အသက်နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ်တွင် မကောင်းဆိုးဝါးစုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းသည် အခြားနေရာများတွင် သင့်တင့်လျောက်ပတ်သည်။ သို့သော် ဤသန့်ရှင်းသောမြေဆက်ခံသူများ၏ မျက်လုံးများတွင် ၎င်းသည် တစ်ချက်ကြည့်ရန်ပင် မထိုက်တန်ပေ။

ထို့အပြင် သူတို့၏ရန်သူမှာ ကျိကျိုးမှ ကျောက်ပိုနုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သန့်ရှင်းသောမြေဆက်ခံသူများထဲတွင် ထင်ရှားသောသူတစ်ဦးလည်းဖြစ်သည်။

စီကုန်းယွဲ့ကသာ ဟိုယုရှောင်ကို သူမ၏မျက်လုံးများတွင် မတူညီသောအရာတစ်ခု၏ အရိပ်အယောင်ဖြင့် ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

တျန်ဖာကျန့်သည် ဟိုယုတွမ်ကို သတ်ရန် အလွန်အမင်း စွဲလမ်းမှုမရှိဘဲ သူ့ကို ဘေးတိုက်ကြည့်ကာ ခေါင်းကိုမော့ပြီး စီကုန်းယွဲ့ကို လက်အုပ်ချီကာ ပြောလိုက်သည်။

“အမိန့်ပေးအုပ်ချုပ်သောမင်းသမီးက အင်မတန် ခွန်အားကြီးတာကြောင့် ဒီနေ့ကိစ္စကို ဒီမှာပဲ ရပ်လိုက်ကြရအောင်လေ။ နောင်များ အခွင့်အရေးရှိရင် ဖာကျန့်က အမိန့်ပေးအုပ်ချုပ်သောမင်းသမီးရဲ့ လေးစားလောက်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို တစ်ဖန်ပြန်လည် သင်ယူပါ့မယ်”

ထိုသို့ပြောပြီး သူသည် တူအိုပါဟောင်ကို နှုတ်မဆက်ဘဲ ဂူချန်ဖုန်း၊ တျန်လီနောင်နှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ တိုက်ရိုက်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

လူတိုင်း ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သော တူအိုပါဟောင်၏အမူအရာတွင် ငြီးငွေ့မှုအနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။ သူသည် ပို၍ကြာကြာနေရန် မလိုလားတော့ဘဲ ခုန်တက်ကာ သူ၏လောင်ရှာပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။ မထွက်ခွာမီ သူသည် စီကုန်းယွဲ့ကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

“အမိန့်ပေးအုပ်ချုပ်သောမင်းသမီး၊ ဂျင်ဧကရာဇ်က ယောင်ကျိုးမှာ အခက်အခဲတွေ ကြုံနေရတယ်ဆိုတာ သိလို့ ကျွန်တော့်ကို သတင်းစကားတစ်ခု ပေးပို့ခိုင်းလိုက်တယ်။ ဘာပဲလိုလို မေးဖို့ တုံ့ဆိုင်းမနေပါနဲ့တဲ့။ ဂျင်ဖုန်ယွမ်အိမ်၊ ပေထင်ဆီနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကွန်လောင်အစောင့်တွေ... အဓိကအဖွဲ့အစည်း ၃ ခုလုံးက မင်းအတွက် အဆင်သင့်ရှိတယ်တဲ့”

စီကုန်ယွဲ့၏ မျက်ခုံးများသည် အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားပြီးနောက် သူမသည် ညင်သာစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဒီလို သေးငယ်တဲ့ ပြဿနာလေးတွေကို သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းက တစ်ယောက်တည်း အေးအေးဆေးဆေး ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယွဲ့အာက ဂျင်ဧကရာဇ်ရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ ချစ်ခင်မှုကိုတော့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

စီကုန်းယွဲ့သည် ဤသို့ပြောလိမ့်မည်ဟု သူသိထားပြီးဖြစ်သည့်အလား တူအိုပါဟောင်သည် ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး မည်သို့မျှ မပြန်ဖြေဘဲ လောင်ရှာ၏နဖူးကို ပုတ်လိုက်သည်။ မြင်းသည် အော်ဟစ်သံဖြင့် အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

“မမလေး၊ လူတိုင်း ထွက်ခွာသွားပါပြီ။ ကျွန်မတို့လည်း ကျောက်ယန်းကနေ အခုထွက်ခွါသင့်ပြီလား”

အစေခံသုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ဖူလင်းသည် စီကုန်းယွဲ့ထံ ချဉ်းကပ်ကာ ညင်သာစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

စီကုန်းယွဲ့သည် ပျက်စီးနေသော ကျောက်ယန်းမြို့ကို ကြည့်ရှုသောအခါ သူမ၏မျက်လုံးများတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုအနည်းငယ် ပေါ်လာပြီး သူမသည် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “မလောပါနဲ့၊ အရင်ဆုံး ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်ကို ပြန်ပြီး အနားယူကြရအောင်”

အစေခံသုံးဦးသည် သူမနောက်သို့ ချက်ချင်းလိုက်ပါသွားပြီး ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်သို့ ပြန်သွားကြသည်။

တစ်ချိန်က စည်ကားသော မြို့လယ်ခေါင်တွင် ဟိုညီအစ်ကိုငါးဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ခေါင်းကိုလှည့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီး အလွန်ပျက်စီးသွားသော ကျောက်ယန်းအရှေ့မြို့ကို လေ့လာကြည့်ရှုသောအခါ သူ၏မျက်လုံးများတွင်လည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုအနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

အမှန်တကယ်တော့ တျန်လီနောင်သည် တောင်ဓားအဖွဲ့ဝင်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကျောက်ယန်းကို တိုက်ခိုက်ရန် ဟိုင်နာရီအချိန်မှစ၍ တစ်ညသာ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း ဤတစ်ညအတွင်း ကျောက်ယန်းမြို့သို့ ယူဆောင်လာသော အပြောင်းအလဲများသည် အလွန်ပြင်းထန်သည်။

ယခု နံနက်စောစောတွင် အနှောင့်အယှက်များ ရပ်တန့်သွားကြောင်း သတင်းသည် ပျံ့နှံ့သွားရမည်ဖြစ်သောကြောင့် မြို့တွင် ဘဝသည် ပြန်လည်စတင်လာသည်။ သို့သော် မြို့တစ်ဝိုက်တွင် ကြားရသော အဆက်မပြတ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသံများသည် မနေ့ညက ခံစားခဲ့ရသော ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမှုများ၏ သက်သေအဖြစ် ရပ်တည်နေသည်။

တောင်ဓားအဖွဲ့သည် ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိထားသော ကျောက်ယန်းမြို့နှင့် မုန်းတီးမှုများ ပြည့်နှက်နေသော လူထုကို ချန်ထားခဲ့သည်။

ဟိုယုချန်နှင့် အခြားသုံးဦးတို့သည် သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် ဒေါသများ မလျော့နည်းဘဲ လက်သီးများကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သော ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခံစားချက်များကို လုံးဝငြိမ်သက်စေရန် အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူကာ အသံနိမ့်ဖြင့် စကားပြောလိုက်သည်။

“ဒေါသထွက်နေရုံနဲ့ ဘာမှအသုံးမဝင်ဘူးဆိုတာ မင်းတို့ သိပြီးသား မဟုတ်ဘူးလား”

ဤပြောဆိုချက်သည် လေးဦးစလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် စိတ်တိုလွယ်သော ဟိုယုချန်ပင်လျှင် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ အခြားသူများဆိုလျှင် ဝေးသေးသည်။ လေးဦးစလုံးသည် ဟိုယုရှောင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျောက်ယန်းမြို့ကို ကာကွယ်ပြီးသွားပြီ။ နောက်ပိုင်းမှာ ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့ ဟိုမိသားစုရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော မြို့ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ခရိုင်အုပ် 'ထွက်ပြေးသွား' ပြီး ချန်ယွဲ့က အပြစ်ကင်းလွတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သန့်ရှင်းသောမိန်းမပျိုက ဒီမှာရှိနေပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင်ကာကွယ်မှုနဲ့ ခရိုင်က ကျွန်တော်တို့ကို အခက်တွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး။

တောင်ဓားအဖွဲ့က ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သေဆုံးသူ သုံးရာကျော်ရှိပြီး ဂန်းချီနယ်ပယ်မှ အစ်ကိုကြီးလေးဦးစလုံး သေဆုံးသွားတယ်။ သူတို့ရဲ့ မူလစွမ်းအင်က အလွန်ပျက်စီးသွားပြီး တိုတောင်းတဲ့ကာလတစ်ခုအတွက် တျန်လင်းခရိုင်က ကျွန်တော်တို့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး...”

ဟိုယုရှောင်၏လေသံတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။ သူသည် တျန်လီနောင်ကို ဆန့်ကျင်ရန် အသက်နှင့်ရင်း၍ အန္တရာယ်များကို ရင်ဆိုင်ကာ တစ်ညလုံး ပင်ပန်းစွာ လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး ကျောက်ယန်းမြို့ကို ကာကွယ်ရန် သန့်ရှင်းသောမိန်းမပျိုကို ကူညီခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်မိသားစုအတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ယခု ရင့်မှည့်သောမက်မွန်သီးများကို ခူးဆွတ်ရန် အချိန်ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။

ဟိုယုချန်နှင့် အခြားသုံးဦး၊ ဟိုဖေး၊ ဟိုချွမ်၊ ဟိုယင်း၊ ကောချန်၊ ကောဟူနှင့် ယခုမှရောက်ရှိလာသော ကျန်ဟိုမိသားစုဝင်များအားလုံးသည် ဟိုယုရှောင်၏စကားများကို ကြားသောအခါ သူတို့၏အသက်ရှူသံများသည် အနည်းငယ် ပိုမိုလေးလံလာပြီး သူတို့၏မျက်နှာများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားသော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် လူတိုင်း၏တုံ့ပြန်မှုများကို လေ့လာနေစဉ် ရုတ်တရက် ထူထပ်သော အဖြူရောင် ကောင်းမှုစွမ်းအားသည် သူ၏စိတ်ထဲသို့ ပြေးဝင်လာပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။

ကျောက်ယန်းခရိုင်ကို လုံးဝ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ကောင်းမှုတွေနဲ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေကို ထည့်တွက်ပြီးပါပြီ။

ဒါဟာ ဒေသတစ်ခုလုံးရှိ လူသောင်းပေါင်းများစွာရဲ့ အသက်တွေကို ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ကုသိုလ်ကောင်းမှုဖြစ်ပြီး သူအရင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုထက် များစွာသာလွန်ပါတယ်။ ဒါဟာ အဆပေါင်းများစွာ ဒါမှမဟုတ် အဆရာဂဏန်းလောက်အထိ များနိုင်ပါတယ်။

ထိုကဲ့သို့ ကြီးမားသော ကုသိုလ်စွမ်းအင်ပမာဏဖြင့် သူသည် စတုတ္ထမြောက် အဖြူရောင်ပွင့်ချပ်ကိုပင် အသက်သွင်းနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

သူသည် စမ်းသပ်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေသော်လည်း ယခုအချိန်သည် ထိုအချိန်မဟုတ်ပေ။ ဟိုယုရှောင်သည် သူ့စိတ်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ကာ အခြားသူများကို ပြန်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျောက်ယန်းကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးတဲ့နောက် အရှေ့မြို့က အပျက်အစီးပုံစံဖြစ်သွားပြီး မြို့ရဲ့ အခြားအစိတ်အပိုင်းတွေလည်း ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးသွားပါတယ်။ ခရိုင်အုပ် ထွက်ပြေးသွားတဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့က တာဝန်ယူရပါတော့မယ်”

“ဒုတိယအစ်ကိုကြီး၊ ကောချန်ကို ခေါ်ပြီး မြို့ထဲက စစ်သည်တော်အားလုံးကို စုစည်းကာ ကျောက်ယန်းပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးကို သူတို့ကို ရှင်းပြပါ။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ ဟိုမိသားစုနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရပါမယ်။ ဘယ်သူမှ သဘောမတူရင် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ မင်းသိပါတယ်။

အမေ၊ မင်းအရင် ကောဟူကို ခေါ်ပြီး မနေ့ညက ကျွန်တော်တို့ မျိုးနွယ်ရဲ့ သေဆုံးသူတွေကို စာရင်းပြုစုပါ။ ပြီးရင် တောင်ဓားအဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို စုဆောင်းပြီး ရေတွက်ပြီးရင် ပဉ္စမမြောက်ညီကို ပေးလိုက်ပါ။

ထို့အပြင် မနေ့ညက မြို့ထဲမှာ သေဆုံးသူနဲ့ ဒဏ်ရာရသူတွေ အများကြီးရှိတာကြောင့် အရပ်သားတွေကို စုဆောင်းပြီး နိုင်ငံသားတွေကို အလောင်းတွေအားလုံးကို အမြန်စုစည်းရာမှာ ကူညီပေးပါ။ ပြီးရင် ကပ်ရောဂါ မဖြစ်ပွားအောင် တောင်ဓားအဖွဲ့ဝင်တွေနဲ့အတူ မြို့ပြင်ကို သယ်ဆောင်ပြီး မြှုပ်နှံပါ”

စတုတ္ထမြောက် အစ်ကိုကြီး၊ မင်းက ဟိုဖေးကို ခေါ်ပြီး ပျံလင်းတဂိုဏ်းနဲ့ စိမ်းဝံပုလွေဂိုဏ်းရဲ့ ပစ္စည်းအားလုံးကို စာရင်းပြုစုပြီး ပဉ္စမမြောက်ညီကို ပေးလိုက်ပါ။

ဟိုယင်းနဲ့ ဟိုချွမ်၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်က လူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး နန်လင်းတောင်ပေါ်က သံသတ္တုတွင်း၊ ပျံလင်းတဂိုဏ်း၊ စိမ်းဝံပုလွေဂိုဏ်း၊ ပျော်ရွှင်သောတောအုပ်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဟိုမျိုးနွယ်ရဲ့ နယ်မြေအားလုံးကို သိမ်းယူပါ။ ပြီးရင် သတ္တုတွင်းကျွန်အားလုံးကို စုစည်းပါ။ သံသတ္တုတွင်းလုပ်ငန်းကို ဖြစ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ပြန်လည်စတင်ဖို့ အရှိန်မြှင့်ပါ။

ပဉ္စမမြောက်သား၊ မင်းရဲ့တာဝန်က ပိုလေးတယ်။ မြို့ထဲက သေဆုံးသူအားလုံးကို စာရင်းပြုစုပြီးရင် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုအဆင့်အလိုက် ငွေတုံးအချို့ကို နှစ်သိမ့်ဆုအဖြစ် သူတို့ကို ဝေပေးပါ။ ထို့အပြင် မနေ့ညကနောက်ပိုင်းမှာ မြို့ထဲမှာ မိဘမဲ့တွေ ပိုများလာမှာ သေချာပါတယ်။ သူတို့အားလုံးကို စုစည်းပါ။ နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့ကို ကျွန်တော်တို့ ဟိုမိသားစုက ပြုစုပျိုးထောင်ပေးပါလိမ့်မယ်”

ဟိုယုရှောင်သည် ခဏရပ်ပြီး လူတိုင်းကို သူတို့ရဲ့တာဝန်တွေကို အစာကြေရန် အချိန်အနည်းငယ်ပေးကာ ခေါင်းကိုမော့ပြီး လူအုပ်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူ့ရဲ့လေသံက တည်ကြည်လာသည်။

“လူကြီးမင်းတို့၊ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်က ကျွန်တော့်အဖေ ကျောက်ယန်းခရိုင်ကို ရောက်လာတုန်းက အခြေအနေက အခုထက်တောင် ပိုဆိုးပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ။ ကျောက်ယန်းခရိုင်က မတိုးတက်သေးဘူးလား။

ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့အစမှတ်က အဲဒီအချိန်ကထက် အများကြီး ပိုမြင့်ပါတယ်။ အခု ခရိုင်တစ်ခုလုံးမှာ ကျွန်တော်တို့ ဟိုမျိုးနွယ်ပဲ ရှိပါတယ်။ ကျောက်ယန်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ ဟိုမိသားစုကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းပါပဲ။

မင်းတို့အားလုံးက ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဇွဲရှိရှိ စည်းလုံးညီညွတ်နေသရွေ့ ငါ ဟိုယုရှောင်က မင်းတို့ကို ပိုမိုအားကောင်းတဲ့ ကျောက်ယန်းနဲ့ ပိုမိုအားကောင်းတဲ့ ဟိုမျိုးနွယ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးမယ်လို့ အာမခံပါတယ်”

“ကျွန်တော်တို့က မိသားစုအကြီးအကဲရဲ့ အမိန့်တွေကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လိုက်နာပါ့မယ်”

လူတိုင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်က ချက်ချင်း တက်ကြွလာပြီး ဟိုယုချန်နဲ့ အခြားသုံးဦးက ဟိုယုရှောင်ကို ဦးညွှတ်ပြီး ဦးဆောင်ကာ လူတိုင်းက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ညွတ်လိုက်ကြသည်။

ချီနဲ့ သွေးများ ပြည့်လျှံနေတဲ့ စစ်သည်တော် သုံးလေးရာလောက်က အတူတကွ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူတို့ရဲ့အသံတွေက လေထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်ကာ ကျောက်ယန်းခရိုင်ကို ပိုမိုအားကောင်းတဲ့ အသက်စွမ်းအင်နဲ့ တစ်ဖန် ပြန်လည်အားဖြည့်ပေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လူတစ်ဦးစီသည် သူတို့ရဲ့သက်ဆိုင်ရာတာဝန်များကို အလုပ်ရှုပ်နေကြပြီး ဟိုယုရှောင်သည် တျန်ဟောင်လုရဲ့ အလောင်းကို ကိုင်ထားလျက် မရွေ့လျားသေးသော ပဉ္စမမြောက်သားကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် မိန်းကလေးတျန် အရင်မြှုပ်နှံပြီးမှ ပြန်လာပြီး ကူညီပါ့မယ်”

သဘာဝအားဖြင့် ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ကို တားဆီးမည်မဟုတ်ပေ။ ဟိုယုတွမ်သည် တျန်ဟောင်လု၏အလောင်းကို သူ့လက်ထဲတွင် ကောက်ယူကာ မြို့၏အနောက်ဘက်ဆင်ခြေဖုံးသို့ လျှောက်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ သူသည် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပဉ္စမမြောက်ညီနှင့် ခံစားချက်များ ဖွံ့ဖြိုးရန် တျန်ဟောင်လုကို အနောက်ဘက်အခန်းတွင် နေခွင့်ပေးခဲ့ခြင်းကို အနည်းငယ် နောင်တရမိသည်။