နတ်ဆိုး၏ အရိပ် (၂)

ရွှီကျိုးနှင့် ယောင်ကျိုးကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကျောက်တိုင်ဆုံရာတွင် တျန်ဖာကျန့်သည် တောင်ဓားဂိုဏ်းဝင်များနှင့်အတူ ပြန်မသွားဘဲ ဂူချန်ဖုန်းနှင့်အတူ နယ်နိမိတ်ကျောက်တိုင်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။

တျန်ဖာကျန့်၏မျက်နှာသည် ယောင်ကျိုးကို ကြည့်နေစဉ် တည်ငြိမ်နေပြီး ဂူချန်ဖုန်း၏မျက်နှာတွင် ကျေးဇူးတင်မှုအနည်းငယ် ပေါ်လာကာ တျန်ဖာကျန့်ကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ဂျင်မြို့တော်ရဲ့ သန့်ရှင်းသောမြေမှာ မင်္ဂလာပွဲလုပ်တုန်းက စီကုန်းယွဲ့ဟာ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုမှာ အယ်လီဇာကို ပွေ့ဖက်ခြင်းရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကိုပဲ ရောက်သေးတာပါ။ မထင်မှတ်ဘဲ နှစ်နှစ်တိုတိုလေးအတွင်းမှာ သူက ဘုရားသခင်ဆက်သွယ်ရေး လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကို ချိုးဖောက်နိုင်ခဲ့တယ်။

အစ်ကို ထျန် မရှိရင် ဒီတစ်ခါမှာ ကျွန်တော့်အသက်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ကျွန်တော့်ဂိုဏ်းဆီက အကူအညီတောင်းဖို့ တကယ်ကို လိုအပ်လိမ့်မယ်။ အစ်ကို ထျန်ကို တစ်ဖန်ပြန်ပြီး ကျေးဇူးတင်ရပါဦးမယ်”

တျန်ဖာကျန့်သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းကာ “မင်းနဲ့ငါက ဖြောင့်မတ်သောလမ်းကြောင်းနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်။ ဒီလိုသေးငယ်တဲ့ကိစ္စက ပြောဖို့တောင် မထိုက်တန်ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်လည်း စီကုန်းယွဲ့ကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ တူအိုပါဟောသ် ပေါ်မလာခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်လုံး ဒီလောက်အလွယ်တကူ ပြန်ရောက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”

“မဟုတ်ပါဘူး။ စီကုန်းယွဲ့က ကောင်းမှုကောင်းကျိုး ကောင်းကင်စာအုပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း မကြွားဝါခဲ့ရင် အစ်ကို တျန် ဘယ်လိုလုပ် သူမကို အနိုင်ယူနိုင်မှာလဲ။ ရာက္ခစဘုရားကျောင်းက သူမကို ထိုကဲ့သို့ ရတနာတစ်ခု ပေးအပ်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ သူတို့က ဒီရာက္ခစအမျိုးသမီးကို တကယ်ကို ကြီးမားတဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ ထားပုံရတယ်”

ဂူချန်ဖုန်း၏ စကားများကို ကြားသောအခါ တျန်ဖာကျန့်၏ မျက်လုံးများတွင် ထက်မြက်သော အရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် တောက်ပသွားပြီး သူသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်အမြင်က မင်းနဲ့မတူဘူး။ နောက်ဆုံးမှာ မင်းနဲ့ငါက သန့်ရှင်းသောမြေရဲ့ ဆက်ခံသူတွေသာဖြစ်ပြီး ဒီစုံစမ်းမှုက ထိတွေ့မှုတစ်ခုထက် မပိုပါဘူး။ သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းက ကောင်းမှုကောင်းကျိုး ကောင်းကင်စာအုပ်ကဲ့သို့ ရတနာတွေကို ထုတ်ယူတဲ့အခါ ပြင်ပစုံစမ်းမှုအပေါ် တုံ့ပြန်မှုက ပိုပြင်းထန်လေလေ ရာက္ခစဘုရားကျောင်းအတွင်းပိုင်း အခြေအနေက ပိုဆိုးလာလေလေဆိုတာကို ပိုရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြနေတယ်။ ဂျင်က ယောင်ကျိုးအပေါ် ဒီဇိုင်းတွေနဲ့ အတူတကွ မနေနိုင်တော့ကြောင်း တူအိုပါဟောင်ရဲ့ ပေါ်လာမှုက ဖော်ပြနေတယ်”

ဂူချန်ဖုန်းသည် ခဏတာ စဉ်းစားကာ အဓိပ္ပာယ်ကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားသည်။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် သူသည် ဝှက်ထားသော အမူအရာဖြင့် “အဲဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က ကျောက်ယန်းမှာ မှောင်မိုက်တဲ့အပိုင်းအစတစ်ခုကို ကျင့်ကြံရုံသာမက ဒီစုံစမ်းမှုအလှည့်ကလည်း အောင်မြင်ခဲ့တာလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်၊ စီကုန်းယွဲ့က ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကျွန်တော်တို့ကို ကြောက်လန့်သွားစေခဲ့ပြီး သူမက တုံလင်းခရိုင်ကို ခဏတာ အာရုံမပြောင်းလဲမှာ သေချာပါတယ်။ ထို့အပြင် ကျွန်တော်နားလည်ထားသလောက် ဘင်ကျိုးက သွေးဝိညာဉ်ဘုရားကျောင်းက သန့်ရှင်းသောဆက်ခံသူကို ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကို ကျင်းပနေပြီး ယောင်ကျိုးက ရှန်ယွမ်လမ်းကြောင်းရဲ့ ကျိလင်းစီရင်စုကို ရောက်ရှိနေပြီလို့ ကြားထားပါတယ်။ စီကုန်းယွဲ့က အဲဒီပွဲကို ကြီးကြပ်မှာ သေချာပြီး အနည်းဆုံး တစ်နှစ်ခွဲလောက် အဲဒီမှာ နေဖို့ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်”

“တကယ်ကို ရွှေရောင်အခွင့်အရေးပါ။ သွေးဘီလူး ပြန်လည်ရှင်သန်လာသရွေ့ တုံလင်းခရိုင်မှာ ဘယ်သူမှ တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့က ဖြောင့်မတ်တဲ့အင်အားနဲ့ ထကြွလာတဲ့အခါ တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖမ်းယူနိုင်မှာ သေချာပါတယ်...”

ဂူချန်ဖုန်းသည် တက်ကြွစွာ စကားပြောနေသည်။ ဤအချက်တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရလာသည့်အလား ရုတ်တရက် ခဏရပ်သွားပြီး သူ၏အမူအရာသည် အနည်းငယ် ပုံမှန်မဟုတ်တော့ဘဲ “ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အစ်ကို တျန်ရဲ့ ညီမကို ပူဇော်ရမှာက အရမ်းနှမြောဖို့ကောင်းတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

တျန်ဖာကျန့်၏ အမူအရာသည် တည်ကြည်ပြီး သူ၏အမူအကျင့်သည် ဖြောင့်မတ်သောချီ၏ အင်အားများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ကြီးမားသော ဖြောင့်မတ်မှုဖြင့် “ကျွန်တော်က ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒကို လိုက်နာပြီး ကမ္ဘာပေါ်က သာမန်လူတွေကို ကျွန်တော့်နှလုံးသားထဲမှာ တန်ဖိုးထားတယ်။ သူမကို ပူဇော်ခြင်းဖြင့် တုံလင်းခရိုင်မှာ သန်းပေါင်းများစွာသော အသက်တွေကို ဘီလူးလမ်းကြောင်းကနေ ကယ်တင်နိုင်ရင် ညီမတစ်ယောက်အတွက် စိုးရိမ်တာကို မပြောနဲ့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် သေဖို့တောင် ဝန်လေးမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤအရာကို ကြားသောအခါ ဂူ၏မျက်နှာတွင် ချက်ချင်း လေးစားမှုအနည်းငယ် ပေါ်လာပြီး သူသည် တျန်ဖာကျန့်ကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ “ဘိုင်လုအကယ်ဒမီက ဖြောင့်မတ်သောလမ်းကြောင်းကို တကယ် ဦးဆောင်နေပါတယ်။ အစ်ကို တျန်က ဖြောင့်မတ်မှုကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ပါတယ် ဟု ပြောလိုက်သည်။

အစိုးရလမ်း၏ မြောက်ဘက်ခြမ်းရှိ ကျောက်ယန်းခရိုင်၏ အနောက်မြောက်ဘက်ခြမ်းတွင် မိုင်နှစ်မိုင်ခန့်အကွာတွင် အနက်ရောင်ဘီလူးတောင်ကုန်းဟု လူသိများသော တောင်ကုန်းတစ်ခုရှိသည်။

တောင်ကုန်းသည် အလွန်မြင့်မားခြင်းမရှိဘဲ မီတာလေးဆယ်မှ ငါးဆယ်ခန့်သာရှိသော်လည်း ဧရိယာကျယ်ဝန်းပြီး မိုင်သုံးလေးမိုင်ခန့်အထိ ဆန့်ကျင်ထားကာ အတော်အတန် ကျယ်ပြန့်သော မြင်ကွင်းကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ အစိုးရလမ်းကို တောင်ဘက်သို့ ကြည့်လျှင် အဝေးမှကြည့်လျှင် သင့်လျော်သောနေရာတစ်ခုဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော် ပို၍နီးကပ်စွာကြည့်လျှင် ကြက်သီးထဖွယ်ဖြစ်စေသည်။

မိုင်သုံးလေးမိုင်သာ ကျယ်ဝန်းသော တောင်ကုန်းငယ်ပေါ်တွင် ရှုပ်ပွနေသော သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်များစွာ ရပ်တည်နေပြီး အသစ်နှင့်အဟောင်းများသည် မိုင်နှစ်မိုင်အထိ ရှုပ်ထွေးစွာ ပြန့်ကျဲနေသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် အနည်းဆုံး တစ်သောင်းခန့်ရှိသည်။

ပေါင်းပင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ရှေးခေတ်သင်္ချိုင်းအချို့သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပုံရသည်။

နေ့ခင်းဘက်တွင်ပင် ဤသင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်များကြောင့် တောင်ကုန်းသည် ပို၍ဆိုးရွားသော လေထုရှိပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ကြက်သီးထဖွယ် လေအေးများ တိုက်ခတ်ခြင်းကြောင့် ပို၍ပင် ကျောရိုးထူစေသည်။

ဤနေရာသို့ လာရောက်သူတိုင်းသည် "အနက်ရောင်ဘီလူးတောင်ကုန်း" သည် ၎င်း၏နာမည်နှင့် တကယ်ကို ထိုက်တန်သည်ဟု အော်ဟစ်ကြပေလိမ့်မည်။

တောင်ကုန်း၏ အနောက်မြောက်ထောင့်ရှိ မြင့်မားသော မြေပြင်တွင် ဟိုယုတွမ်သည် သူကိုယ်တိုင် တူးထားသော တွင်းတစ်ခုမှ တက်လာကာ အနီးအနားတွင် ထားရှိသော အသစ်စက်စက် အခေါင်းတစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး အတွင်းတွင် လဲလျောင်းနေသော တျန်ဟောင်လုကို ဝမ်းနည်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

တျန်ဟောင်လုသည် သူတို့ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံစဉ်က ဝတ်ဆင်ခဲ့သော အနီရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမ၏အသွင်အပြင်သည် ထိုအချိန်ကနှင့် အလွန်ကွဲပြားခြားနားသည်။

သေဆုံးခြင်းမပြုမီ သွေးအလွန်အကျွံ ဆုံးရှုံးခဲ့သောကြောင့် သူမ၏မျက်နှာသည် အဖြူရောင်မှုန့်အလွှာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အရောင်အဆင်း လုံးဝမရှိပေ။ သူမ၏မျက်လုံးများသည် ဒေါသတကြီး ပွင့်နေပြီး သူမ၏အမူအရာသည် သူမ၏ဘဝမှ မကျေနပ်ချက်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသည်။ သူမ၏လက်များသည် လက်သည်းများအဖြစ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ရင်ဘတ်သည် အနည်းငယ် မြင့်တက်နေကာ သူမ၏လည်ပင်းပေါ်ရှိ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးစွန်းထင်းမှုသည် သူမ၏နှလုံးသားထဲမှ ဒေါသနှင့် မုန်းတီးမှုကို စွပ်စွဲနေပုံရသည်။

သူတို့ရှေ့မှ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလောင်းသည် လွန်ခဲ့သော ဆယ့်ငါးရက်က ခြံဝင်းနံရံကို မှီကာ တောက်ပသော မျက်လုံးများကို လှည့်ပတ်ပြီး သူစာရေးနေသည်ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်ရှုနေသော အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးဖြစ်သည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်နိုင်မည်နည်း။

ဟိုယုတွမ်၏အမူအရာသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေပြီး သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်ခြင်းမပြုမီ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

သူသည် ဦးစွာ သူ၏အင်္ကျီလက်မှ အစင်းတစ်ခုကို ဆုတ်ဖြဲကာ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာကို ဖုံးအုပ်ရန် တျန်ဟောင်လု၏လည်ပင်းကို ညင်သာစွာ ပတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူမ၏လိမ်ကောက်နေသော အမူအရာကို အနည်းငယ် ဖြေလျှော့ရန် သူ၏လက်ကို အသုံးပြုကာ နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏မျက်လုံးများကို ညင်သာစွာ မှိတ်လိုက်သည်။

သို့သော် တျန်ဟောင်လု၏မျက်လုံးများ မှိတ်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြန်ပွင့်လာသည်။

ဟိုယုတွမ်သည် မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က ဟိုထုံ၏သေဆုံးမှုကို ပြန်လည်အမှတ်ရပြီး သူနှင့် သူ၏ညီအစ်ကိုလေးဦးတို့သည် လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းနှင့် အကူအညီမဲ့ခြင်းဖြင့် ကျောက်ပိုနုကို မည်သို့ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရကာ တျန်ဟောင်လုကို ကြည့်သောအခါ သူသည် မကြောက်ရွံ့ရုံသာမက သူမအတွက် ပို၍ပင် စာနာစိတ်ဖြစ်မိသည်။

အမှန်တကယ်ပင် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် တျန်ဟောင်လု၏အတွေ့အကြုံသည် သူတို့ငါးဦး ခံစားခဲ့ရသည်ထက်ပင် ပို၍ဆိုးရွားသည်။

“မိန်းကလေးတျန်၊ မင်းရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ မကျေနပ်ချက်တွေ ရှိတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းက ယုတွမ်ရဲ့ ပထမဆုံးသူငယ်ချင်းပါ။ ယုတွမ်က မင်းကို တရားမျှတမှုမရှိဘဲ သေခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်နေ့မှာ ငါက တျန်ဖာကျန့်နဲ့ သူ့သားရဲ့သွေးတွေကို မင်းရဲ့ထွက်ခွာသွားတဲ့ ဝိညာဉ်ကို ချော့မြှောက်ဖို့ အသုံးပြုပေးပါ့မယ်”

လေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာပြီး ဟိုယုတွမ်၏ တည်ကြည်သောလေသံကို ပို၍ပင် ကြည်ညိုဖွယ်ကောင်းစေသည်။ သူသည် တျန်ဟောင်လု၏နဖူးပေါ်တွင် လက်များကို တင်ကာ သူမ၏မျက်လုံးများကို တစ်ဖန်ပြန်ပိတ်လိုက်ပြီး သူ၏လေသံက တစ်ဖန်ပြန်၍ နူးညံ့လာသည်။

“အရာအားလုံးက ဒီအမှတ်အထိ ရောက်လာတဲ့အခါ မင်းရဲ့စွဲလမ်းမှုကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်တောင် အသုံးမဝင်ပါဘူး။ ငြိမ်းချမ်းစွာ ထွက်ခွာသွားပြီး မင်းရဲ့နောက်ဘဝမှာ ပြန်လည်မွေးဖွားပြီး သာမန်မိသားစုတစ်ခုကို ရှာတာက ပိုကောင်းပါတယ်”

ဟိုယုတွမ်၏စကားများသည် မှော်စွမ်းအားတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားပုံရသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမ၏မျက်လုံးများသည် အမှန်တကယ်ပင် ပြန်မပွင့်လာတော့ပေ။

ဤအရာကို မြင်သော ဟိုယုတွမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချကာ အခေါင်းကို သူကိုယ်တိုင် ပိတ်လိုက်ပြီး သူတူးထားသော အပေါက်ထဲသို့ ထည့်ကာ တျန်ဟောင်လုအတွက် သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်တစ်ခု တည်ဆောက်လိုက်သည်။

သင်္ချိုင်းစာတန်းတွင် ချစ်လှစွာသော သူငယ်ချင်း တျန်ဟောင်လု၏ သင်္ချိုင်းဟု ဖော်ပြထားသည်။

ဤအရာအားလုံးကို ပြီးမြောက်ပြီးနောက် ညရောက်လာခဲ့ပြီး ဟိုယုတွမ်သည် နေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာ ရပ်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ကို သုံးကြိမ် ဦးညွှတ်ကာ အနက်ရောင်ဘီလူးတောင်ကုန်းမှ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

နေရာတိုင်းတွင် သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်များ ပြန့်ကျဲနေသော ည၏အကာအကွယ်အောက်ရှိ အနက်ရောင်ဘီလူးတောင်ကုန်းသည် သဘာဝအားဖြင့် အနည်းငယ် ဆိုးရွားသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ လေအေးများ တိုက်ခတ်လာပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တောရိုင်းဝိညာဉ်များ၏ အော်ဟစ်သံများကို ကြားရကာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော လေထုကို ပို၍ပင် ပေါင်းထည့်ပေးသည်။

ရုတ်တရက် မြေပြင်မှ အနီရောင်မြူခိုးတစ်စသည် မမှန်မကန် ရွေ့လျားနေသော သေးငယ်သော မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တက်လာကာ အထူးသဖြင့် သင်္ချိုင်းအသစ်များကို ပစ်မှတ်ထားသည်။ ထိုမြူခိုးသည် ၎င်းတို့ထံမှ အနက်ရောင်မီးခိုးအနည်းငယ်ကို ဆွဲယူသည့်အခါတိုင်း အနီရောင်မြူခိုးသည် နေရာတွင် ဝမ်းသာအားရစွာ ခုန်ပေါက်နေပုံရသည်။

၎င်းသည် တျန်ဟောင်လု၏သင်္ချိုင်းသို့ ရောက်သည်အထိ ဆက်လက်သွားခဲ့သည်။

ဤသင်္ချိုင်းကို ယခုမှ တည်ဆောက်ထားကြောင်း ခံစားမိသော အနီရောင်မြူခိုးသည် ၎င်းရှေ့တွင် အချိန်အတော်ကြာ ရပ်တန့်သွားပြီး မြေဆီလွှာမှ အနက်ရောင်မြူခိုးကို စတင်ဆွဲထုတ်ခြင်းမပြုမီ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး တက်ကြွသော ခံစားချက်ကို ထုတ်လွှတ်နေပုံရသည်။

ရုတ်တရက် အနီရောင်မြူခိုးသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိသည့်အလား တုန်လှုပ်သွားပြီး သင်္ချိုင်းခေါင်းမှ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် အနီရောင်မြူခိုးသည် နှစ်မီတာ သုံးမီတာပင် မပျံသန်းနိုင်မီ အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် မြေပုံထဲသို့ ပြန်ဆွဲခေါ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

အခေါင်းအတွင်းတွင် ဟိုယုတွမ် မှိတ်ထားသော ထိုခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းသော မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ပွင့်လာခဲ့သည်။