← Chapters

ရွှေရောင် ကုသိုလ်စာရွက်

Vol. 6 Ch. 73

ရွှေရောင် ကုသိုလ်စာရွက်

Vol. 6 Ch. 73

ဟိုယုရှောင်သည် ရှင်းရှင်းအိမ်တော်မှ နောက်ဆုံးထွက်ခွါသွားချိန်၌ သူ့မျက်နှာတွင် ပီတိအပြည့်ဖြင့် မြင်းစီးကာ ဟိုအိမ်တော်သို့ ပြန်လည်ခရီးနှင်ခဲ့သည်။

“ဟိုမိသားစုရဲ့ သခင်ကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်”

“သခင်ဟို ဘေးကင်းချမ်းသာပါစေ။”

“သခင်ကြီးဟို”

……

လမ်းတစ်လျှောက်၌ သူ့ကို မှတ်မိသော ကိုယ်ခံပညာရှင်များနှင့် သာမန်လူထုများအားလုံးက ဦးညွှတ်ကာ ရိုသေမှုပြခဲ့ကြသည်။ စီကုန်းယွဲ့ထံမှ ခံယုရသော နှိမ့်ချမှုသည် ဤလူများ၏ နှုတ်ခွန်းဆက်စကားများဖြင့် ပြန်လည်ပေးဆပ်ခံရပြီး ဟိုယုရှောင်၏ နှလုံးသားထဲတွင် သက်တောင့်သက်သာ ခံစားရလိုက်သည်။

………

“သခင်မလေး စီရင်စုက ကျောက်ယန်မှာ ခရိုင်ဝန်နဲ့ မြို့ဝန်ကို မခန့်အပ်ဖို့ တကယ်ပဲ စီစဉ်နေတာလား။ အဲဒီလိုဆိုရင် ဒီနေရာက ဟိုမြို့တော်လုံးလုံး ဖြစ်မသွားဘူးလား”

ဟိုယုရှောင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အမြဲတစေ အစေခံနေရာတွင် ရှိနေသော ဖူလင်းသည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲရှိ သံသယများကို ထိန်းမထားနိုင်တော့ဘဲ ထုတ်ဖော်မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယခုလေးတင် စီကုန်းယွဲ့သည် ကျောက်ယန်သို့ ပြည်နယ်မှ ခရိုင်ဝန်နှင့် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး စေလွှတ်ခြင်းမပြုရန် ဟိုယုရှောင်၏ တောင်းဆိုမှုကို အမှန်တကယ် သဘောတူခဲ့သည်။ ယုံကျိုးပြည်နယ်တွင် ဤသို့သော အဖြစ်အပျက်သည် လုံးဝမကြုံဖူးသည့် ကိစ္စဖြစ်ပြီး၊ ဖူလင်းအနေဖြင့် ၎င်းကို မယုံနိုင်စရာဟု မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါ။

ရက္ခသ သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းသည် ယုံကျိုးပြည်နယ်၏ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို တင်းကြပ်စွာ ထိန်းချုပ်ထားပြီး ၎င်းတို့ အားကိုးသည်မှာ ဒေသအသီးသီးရှိ အုပ်ချုပ်ရေးရုံးများနှင့် ထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနများ မဟုတ်ပါလား။ ကျောက်ယန်ခရိုင်တွင် သူတို့မရှိဘဲ ရှိနေခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်သည့် အရာဖြစ်သည်။

အပြာရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော စီကုန်းယွဲ့သည် ပြတင်းပေါက်တစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်လျက် လမ်းပေါ်ရှိ လူသွားလူလာများကို နှုတ်ဆက်နေသော ဟိုယုရှောင်ကို ကြည့်နေသည်။ သူမက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလူက သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းတော်ကို စိတ်ရောကိုယ်ပါ အမှုတော်ထမ်းဆောင်ဖို့ ဆန္ဒရှိမယ်လို့ မင်းထင်သလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူအခုပြောသွားတဲ့ စကားတွေကို မင်းဘယ်လောက် ယုံကြည်လဲလို့ တနည်းအားဖြင့် ပြောရရင်ပေါ့”

ဖူလင်းသည်လည်း သူမ၏ အကြည့်အတိုင်း ဟိုယုရှောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါကာ ဖြေသည်။

“သေချာတာပေါ့ မဟုတ်ဘူး။ သူက ဖြောင့်မတ်တဲ့လမ်းစဉ်နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ရဲတင်းပြီးတော့မှ သခင်မလေး ကိစ္စတွေကို လာလုပ်ပေးတယ်။ ဒါက သူတော်ပေမယ့် တကယ့်သစ္စာစောင့်သိမှု မရှိဘူးဆိုတာ သက်သေပြနေတယ် သူ့အတွက် ဘာမှမပါရင် မနက်စောစောထဖို့ ဆန္ဒရှိမှာမဟုတ်တဲ့ တကယ့်လူယုတ်မာပဲ။ သဘာဝကျကျ သူက သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းတော်အတွက် အလုပ်လုပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိမှာ မဟုတ်ဘူး”

“ဒါဆို ဒီလိုလူမျိုးကို ကျွန်မတို့ကို အစေခံဖို့ ဘယ်နည်းလမ်းကို သုံးသင့်တယ်ဆိုတာ မင်းပြောစမ်းပါဦး”

“သဘာဝကျကျ လုံလောက်တဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို ပေးရမှာပေါ့ သခင်မလေး...”

ဤအချိန်တွင် ဖူလင်းသည် သဘောပေါက်လာခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ မျက်ဝန်းများသည် ရုတ်တရက် တောက်ပလာခဲ့သည်။

“သခင်မလေးရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ကျောက်ယန်ကို သူ့ကို အကုန်အစင် ပေးအပ်ပြီး ကျောက်ယန်ကို ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် မြင်အောင် လုပ်လိုက်တာလား။ ဒါမှ သူက ဒီမှာ ပိုသစ္စာရှိရှိ နေသွားမှာမလား”

စီကုန်းယွဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြီး “သူက အစကတည်းက ကျောက်ယန်ကို မျက်စိကျနေတာ။ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ ခရိုင်ဝန်ကို သူ သတ်ပစ်တာ ကြာပြီလို့ ငါသံသယရှိတယ်။ သူလိုချင်နေတာမို့ ငါပေးလိုက်မယ်။ ကျောက်ယန်ခရိုင်က ဘယ်လောက်ကြာကြာ ငြိမ်းချမ်းနေမလဲတော့ မသိဘူး။ အဲဒါကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မလားဆိုတာ သူ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ဖူလင်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“သခင်မလေးက တျန်ဖာကျန်းနဲ့ ဂူချန်ဖန်းကို အရင်ကတည်းက မနှိမ်နင်းထားဘူးလား။ သူတို့ ပြန်လာဖို့ စီစဉ်နေကြတာလား”

“စမ်းသပ်တာဆိုရင် တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့တော့ မပြီးနိုင်ဘူး”

“တစ်နေ့က ငါက သူတို့ကို နှစ်ယောက်လုံးကို သတ်ပြီး တခြားသူတွေကို သတိပေးချင်ခဲ့တယ်။ မထင်မှတ်ဘဲ တူအိုပါဟောင်တောင် ရောက်လာပြီး ငါ့အစီအစဉ်တွေကို ဖျက်ဆီးသွားတယ်။ ဂျင်မင်းဆက်ကြီးတောင် ငါ့ရဲ့ ယုံကျိုးကို လိုချင်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မလဲ၊ အား...”

စီကုန်းယွဲ့က အနည်းငယ် သက်ပြင်းချသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ဖူလင်းသည် ချက်ချင်း စိုးရိမ်မှု အနည်းငယ် ပြသလိုက်သည်။

“ရှန်ယွမ်လမ်းကြောင်းက ပြဿနာ မပြီးသေးဘူး၊ အခု ရှန်ယွမ်လမ်းကြောင်းနဲ့ ကျိူ့လင်စီရင်စုက သတင်းဆိုးတွေ ထွက်လာတယ်။ သခင်မလေး၊ ဌာနချုပ်က တခြား တကယ့်တပည့်တစ်ယောက်ကို ထပ်လွှတ်သင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား”

စီကုန်းယွဲ့က ခေါင်းခါပြီး “ငါဟာ ဒီခေတ်ရဲ့ သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းတော်ရဲ့ အမွေခံဖြစ်ပြီး ဒီပြဿနာအများစုဟာ တခြားသန့်ရှင်းသောနယ်မြေတွေရဲ့ အမွေခံတွေကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတာ။ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြေရှင်းရမယ်။ ဌာနချုပ်က တခြားသူအများစုမှာ အရည်အချင်းမရှိဘူး၊ ရှိတဲ့သူအနည်းငယ်ကလည်း သင့်တော်တဲ့ အသက်အရွယ် မဟုတ်ဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“သခင်မလေး...”

“တော်ပြီ ပြင်ဆင်တော့။ ငါတို့ ချက်ချင်း ရှန်ယွမ်လမ်းကြောင်းကို ထွက်ခွါမယ်”

“အမိန့်တော်အတိုင်းပါ”

ကျောက်ယန်ခရိုင်တစ်ခွင်လုံး ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းများဖြင့် တက်ကြွစည်ကားလျက်ရှိသည်။ လမ်းမများပေါ်တွင် ခမ်းနားစွာ လှည့်လည်ပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် မိမိအိမ်သို့ ရောက်သည်နှင့် ဧည့်ခန်းမဆောင်သို့ တန်းဝင်ကာ စီကုန်းယွဲ့ပေးအပ်ခဲ့သော ပစ္စည်းနှစ်ခုကို စားပွဲပေါ်တွင် ချထားလိုက်သည်။ မူလက စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မျက်နှာသည် တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားသည်။

“မမျှော်လင့်ဘဲ စီကုန်းယွဲ့က ခရိုင်ဝန်နဲ့ မြို့ဝန် မခန့်အပ်ရန်ဆိုတဲ့ ငါရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကိုလွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ သဘောတူခဲ့တာ။ သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်မှာ အမှန်တကယ် အားကိုးအားထားပြုနိုင်သူ မရှိတော့တာ ထင်ရှားတယ်”

“ငါ့ရဲ့ တျန်လင်းခရိုင်နဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဘယ်တော့မှ အရင်လို ပြန်ကောင်းလာမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိနေတော့ သူတို့က နာမည်ခံအနေနဲ့ ကျောက်ယန်းကို ငါ့ကို ပေးလိုက်တာပဲ။ တကယ်တော့ ဒီဒေသကို ကောင်းကောင်း ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ဖို့ ငါ့ကို အသုံးချနေတာပဲ ဖြစ်မယ်။ လိမ္မာလိုက်တာ... တကယ်ကို လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ လူတွေပဲ...”

ဤကျောက်ယန်အဓိကရုဏ်းအတွင်း၌ ဟိုယုရှောင်သည် တောင်ဓားဂိုဏ်း၏ အင်အားကြီးမားသော အကြီးအကဲလေးဦးကို အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်သုတ်သင်ခဲ့ရုံသာမက လိုက်ပါလာသော ဂိုဏ်းသားများ၏ ထက်ဝက်နီးပါးကိုလည်း ချေမှုန်းခဲ့ရသည်။ နောက်ထပ် ကြီးမားသော ပဋိပက္ခတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာပါက ရှုကျိုးပြည်နယ်ဘက်သို့ သူ၏ သစ္စာခံမှုကို ပြောင်းလဲရန် အလားအလာသည် ယခုအခါ အလွန်ပင် နည်းပါးသွားခဲ့လေပြီ။

သို့ရာတွင်… သူသည် သစ္စာဖောက်ရန် နောက်တစ်ကြိမ် စဉ်းစားတော့မည် မဟုတ်ပေ…

ဂူချန်းဖုန်းနှင့် တျန်ဖားချန်တို့က ဟိုမျိုးနွယ်စုအား ရရှိစေခဲ့သော အရှက်တကွဲအကျိုးနည်းဖြစ်ရပ်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်နှင့် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်ဝန်းတို့၌ အေးစက်သော အရောင်အဝါတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် စီကုန်းယွဲ့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူသိရှိထားသော်လည်း သူမ၏ ကမ်းလှမ်းမှုကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံခဲ့ရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ယန်ခရိုင်ကို ထိန်းချုပ်လိုသော ဆန္ဒသည် သူ၏စိတ်၌ ကြာမြင့်စွာကတည်းက တည်ရှိနေခဲ့သည်။ ခရိုင်တစ်ခု၏ နယ်မြေသည် ပြည်နယ်တစ်ခုလုံး၏ ကျယ်ပြောလှသော အတိုင်းအတာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် များပြားလှသည်မဟုတ်သော်ငြားလည်း ဟိုမျိုးနွယ်စုအတွက်မူ ၎င်းသည် အလွန်ပင် အရေးပါအရာရောက်လှသည်။ အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ထင်ရှားသော အင်အားစုတစ်ရပ်အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းတော့မည့် ဤအရေးပါသော အချိန်ကာလ၌ ပို၍ပင် အရေးကြီးလှပေသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ပထမဦးစွာ ကြေးဝါတိုကင်ပြားလေးကို ကောက်ယုလိုက်သည်။ တိုကင်၏ ရှေ့ဘက်မျက်နှာပြင်၌ လဆန်း ဟူသော စာလုံးများ ထွင်းထုထားပြီး နောက်ဘက်မျက်နှာပြင်၌ ကြယ်တာရာများ ပြည့်နှက်နေသော ကောင်းကင်နှင့် လမင်းကွယ်နေပုံကို အနက်ရှိုင်းဆုံးသဘောကို ဆောင်သော ပုံရိပ်ဖြင့် ဖော်ညွှန်းထားသည်။

သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်၏ လဆန်းဌာနသည် စီကုန်းယွဲ့မှ အသစ်ဖွဲ့စည်းထားသော လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်ငြားလည်း၊ ၎င်း၏ အာဏာစက်မှာ မသေးငယ်လှပေ။ ဤလဆန်းတိုကင်ကိုင်ဆောင်ခြင်းဖြင့် အရေးပေါ်အခြေအနေများ၌ သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်အတွင်းရှိ တူညီသောအဆင့်ရှိ ဂိုဏ်းသားများကို အမိန့်ပေးနိုင်စွမ်းရှိသည်။ လဆန်းတိုကင်ကိုင်ဆောင်သူ နှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့အကြား အကွာအဝေး ဆယ်မိုင်ထက် မကျော်လွန်သရွေ့ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းရှိသည်။

လဆန်းတိုကင်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ဒုတိယအဆင့်သာဖြစ်ပြီး၊ အဓိကအချက်မှာ ဟိုယုရှောင်သည် ယခုအခါ ရက္ခသ သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအဖြစ် တရားဝင် သတ်မှတ်ခံလိုက်ရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သာမန်အခြေအနေများတွင် ဤဆက်နွယ်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် မသင့်လျော်သော်ငြားလည်း၊ အနည်းဆုံး သူ၏လုံခြုံရေးအတွက်မူ အကာအကွယ်အလွှာတစ်ခု ထပ်မံရရှိသွားခဲ့ခြင်းပင်။

သို့ရာတွင် ယုံကျိုးပြည်နယ်အတွင်း၌ ရက္ခသ သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆန့်ကျင်ဝံ့သူများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် အသက်ရှင်ရန် ငြီးငွေ့နေသူများသာ ဖြစ်ကြလေသည်။

တိုကင်ကို သူ၏လက်စွပ်အတွင်း၌ သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် ဒုတိယမြောက်အရာဝတ္ထုဆီသို့ အာရုံစူးစိုက်လိုက်သည်နှင့် သူ၏မျက်နှာ၌ နောက်ဆုံး၌ မထိန်းနိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တရိပ်ရိပ် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

စီကုန်းယွဲ့က ရွှေရောင်စာရွက်ကို ထုတ်ယုလိုက်စဉ်ကတည်းက ဟိုယုရှောင်သည် ၎င်းအတွင်းရှိ သိမ်မွေ့သော ကုသိုလ်အင်အားကို ခံစားမိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခု ၎င်းကို သူ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားရင်း သူ၏ စိတ်အတွင်းရှိ အဖြူရောင် ကုသိုလ်အင်အားသည် ရွှေရောင်စာရွက်နှင့် ချက်ချင်း ပေါင်းစည်းသွားသည်။

အသက်ရှူသံ နှစ်ချက် သို့မဟုတ် သုံးချက်အတွင်း၊ ရွှေရောင်စာရွက်သည် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် လုံးလုံးလျားလျား အရည်ပျော်သွားပြီး အဖြူရောင် ကုသိုလ်အင်အားနှင့်အတူ သူ၏ စိတ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားခဲ့သည်…

“ကုသိုလ်ရွှေစာမျက်နှာ ဒါက… ငါရဲ့ကုသိုလ်နဲ့ ကံအနှောင်အဖျက်များကို ပြသနိုင်သောအရာလား”

ဟိုယုရှောင်၏ မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပီတိဖြင့် ပြည့်နှက်သော အမူအရာ ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်သွားကာ သူ၏ စိတ်အတွင်းရှိ ရွှေစာမျက်နှာကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

ကုသိုလ်: ၃၂၆

ကံအနှောင်အဖျက်: ၁၃၉

၎င်းသည် ဂဏန်းများကို အမှန်တကယ် ပုံဖော်ပြသလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်…

ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ ကုသိုလ်အင်အားကို ဒုတိယ အဖြူရောင် ကြာပန်းပွင့်ဖတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် ကုသိုလ်အမှတ် ၁၅ မှတ် ကျဆင်းသွားကာ၊ ထို့နောက် သေးငယ်သော ပြန်လည်သန်စွမ်းဆေးလုံးတစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာသည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် အနည်းငယ် နာကျင်ဖွယ်ဖြစ်သော်လည်း ကျန်ပွင့်ဖတ်နှစ်ခု၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို စမ်းသပ်ပြီးနောက် သူသည် ဝမ်းမြောက်သော အမူအရာကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ထုတ်ဖော်ပြသမိသွားသည်။

ကုသိုလ်အမှတ်များကို နားလည်ခြင်းသည် သေးငယ်သော ကိစ္စတစ်ခုသာဖြစ်သော်လည်း၊ ပြဿနာမှာ တတိယ အနက်ရောင် ကြာပန်းပွင့်ဖတ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြီးမားသည့် ကံအနှောင်အဖျက်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ဖယ်ရှားရန် မည်မျှ ကုသိုလ်လိုအပ်မည်ကို သူ မသိရှိခဲ့ပါ။ ဤသည်မှာ အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်ဖွယ် အန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယခု သူသည် လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုစီအတွက် လိုအပ်သော ကုသိုလ်ပမာဏကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ပြောင်းလဲခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်အတွက် ကံအနှောင်အဖျက် ၁ မှတ်သာ လိုအပ်သည်။

သေးငယ်သော ပြန်လည်သန်စွမ်းဆေးလုံးတစ်လုံးစီအတွက် ကုသိုလ် ၁၅ မှတ် ကုန်ကျပြီး ၎င်းသည် များပြားသည့် ကုန်ကျစရိတ် မဟုတ်ပါ။

စွမ်းရည်စုပ်ယုမှု လုပ်ဆောင်ချက်အတွက် ပြိုင်ဘက်၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ပေါ်မူတည်၍ ကံအနှောင်အဖျက် လိုအပ်သည်။ ဂိုဏ်းချီအဆင့် စစ်သည်အတွက် အနည်းဆုံး ကံအနှောင်အဖျက် ၁၀ မှတ် လိုအပ်သည်။ ထူးခြားဖွယ်ရာ မှတ်သားစရာမှာ၊ စုပ်ယုပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကံအနှောင်အဖျက်မှာ သုံးစွဲခဲ့သော တန်ဖိုးထက် ရာဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်သွားသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ကံအနှောင်အဖျက် ၁၀ မှတ်ကို အသုံးပြု၍ ဂိုဏ်းချီအဆင့် စစ်သည်တစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံမှုကို စုပ်ယုခဲ့ပါလျှင်၊ သူ၏ အတွင်းကံအနှောင်အဖျက်မှာ ၁၀၀၀ မှတ်အထိ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဤမြင့်တက်လာသော ကံအနှောင်အဖျက်ကို ဖယ်ရှားရန် သူသည် ညီမျှသော ကုသိုလ်ပမာဏကို သုံးစွဲရန် လိုအပ်မည်…

အကယ်၍ သူ၏ အတွင်းကုသိုလ်နှင့် ကံအနှောင်အဖျက်၏ အချိုးသည် ၁:၂၀ အောက်သို့ ကျဆင်းသွားပါက ဆိုလိုသည်မှာ ကံအနှောင်အဖျက် အလွန်များပြားလွန်းသွားပါက ထိုနေ့ကဲ့သို့ အနည်းဆုံး သတိလစ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် အဆိုးဆုံးအနေဖြင့် ချက်ချင်း သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

ဤသည်ကို မိမိပြုမူမှု၏ အကျိုးဆက်ဟု ခေါ်ဆိုသည် မဟုတ်လား…

ဤလုပ်ဆောင်ချက်သည် အစွမ်းထက်လှပုံပေါက်သော်လည်း မဆင်မခြင် အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း မဟုတ်မှန်း ထင်ရှားသည်။ သူ့တွင် လုံလောက်သော ကုသိုလ်သိုက်ရှိရမည်၊ သို့မဟုတ် ၎င်းကို ပညာရှိစွာ အသုံးပြုရမည်။

ရွှေစာမျက်နှာက သူ၏ ကုသိုလ်နှင့် ကံအနှောင်အဖျက်ကို ချက်ချင်းရှင်းလင်းပြသပြီး ကြာပန်းပွင့်ဖတ်များ၏ လုပ်ဆောင်ချက် သုံးစွဲမှုကိုပါ သိရှိလိုက်ရသဖြင့် ဟိုယုရှောင်သည် ဝမ်းသာသွားသည်။ သို့သော် အပြာရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် ပုံရိပ်တစ်ခု သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်သည် ယခင်ကဲ့သို့ မကောင်းမွန်တော့ပါ…

ဤဘာသာပြန်သည် မြန်မာစာပေဘာသာဖြင့် တရားဝင်ရုံသာမက၊ စိတ်ဝင်စားဖွယ်၊ ပြေပြစ်ပြီး ဆီလျော်မှုရှိအောင် ဖန်တီးထားပါသည်။ စကားလုံးများကို ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ရွေးချယ်ထားပြီး၊ စာသား၏ အဓိပ္ပါယ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ဖော်ညွှန်းနိုင်ရန် အာရုံစိုက်ထားပါသည်။ နောက်ထပ် ပြင်ဆင်လိုသည်များ ရှိပါက အသိပေးပါရန်။

All Chapters