ငါတို့ညီအစ်ကိုတွေကို ကြည့်စမ်း

ချန်လယ်လမ်း မူလက ဟိုအိမ်တော်၏ ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရာနေရာ

တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

”တစ်လကြာပြီးမှ အကြီးအကဲဟိုက ဒီနေ့မှ ငါတို့ကို တွေ့ဖို့ သဘောတူလိုက်တော့တယ်…”

အခြားတစ်ဦးက မေးသည်။

”သူ့ကို ဘာကိစ္စ တွေ့ဖို့ စောင့်နေတာလဲ”

ပထမသူက ပြန်ဖြေသည်။

”အဓိပ္ပါယ်မရှိတာ။ အခု ကျောက်ယန်မြို့မှာ ဟိုမိသားစုတစ်ခုတည်းပဲ ကျန်တော့တာ ငါတို့ ဟိုမိသားစုဘက်ကို အမြန်ပြောင်းသစ္စာခံမှ မဟုတ်ရင် ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်မှာလဲ။ မဟုတ်ရင် ကျောက်ယန်ခရိုင်မှာ ဘယ်လိုဆက်ရှင်သန်မှာလဲ”

အခြားတစ်ဦးက မေးသည်။

”မင်း အရင်က ဘယ်မိသားစုနဲ့ ရှိခဲ့တာလဲ”

ပထမသူက ဖြေသည်။

”ငါက စိမ်းလန်းမြေခွေးဂိုဏ်းနဲ့။ မင်းကော”

ဒုတိယသူက ပြန်ပြောသည်။

”ငါက လင်းယုန်ဂိုဏ်းနဲ့”

တတိယသူက ထပ်ပြောသည်။

”ငါလည်း အတူတူပဲ”

……

သတ်လတ်ပိုင်း လေ့ကျင့်ရာနေရာတွင် အသက်အရွယ်နှင့် ဝတ်စားဆင်ယင်မှု အမျိုးမျိုးရှိသော ကိုယ်ခံပညာရှင် ၉၀ သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြသည်။

ဤလူအားလုံးတွင် နက်ရှိုင်းပြီး ရှည်လျားသော အငွေ့အသက်ရှိပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ အားအင်နှင့် သွေးစွမ်းအင်များ ရံဖန်ရံခါ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ ချီစွမ်းအင်နှင့် သွေးစွမ်းအင်၏ အားအပေါ် မူတည်၍ သူတို့ကို ရှေ့နှင့် နောက် နှစ်ဖွဲ့ခွဲကာ ရပ်တည်စေထားသည်။

နောက်ဖက်ရှိ အုပ်စုသည် ပိုမိုကြီးမားပြီး အငွေ့အသက်လည်း အားနည်းသည်။ သို့သော် ဤအားနည်းသော ကိုယ်ခံပညာရှင်များပင်လျှင် သာမန်လူများထက် သွေးကြောများ ၂၀ မှ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုထူထဲပြီး သူတို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာသန်မာပြီး ကြွက်သားဖြည့်တင်းမှု စတုတ္ထအဆင့်၏ ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစွာ ပြသနေသည်။

ရှေ့ဖက်အုပ်စုတွင် လူခြောက်ဦးပါဝင်ပြီး သူတို့အားလုံး၏ နဖူးနားမှ သွေးကြောများ အနည်းငယ် ထောင်ထနေကာ ၎င်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာသန်မာပြီး စိတ်ဓာတ်ပြုစုပျိုးထောင်မှု အဋ္ဌမအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ အမှတ်အသား ဖြစ်သည်။

သူတို့ထဲမှ ငါးဦးသည် အသက် ၄၀ မှ ၅၀ ဝန်းကျင် အလယ်အလတ်အရွယ် ပုံပေါက်သည်။ ဘယ်ဘက်အစွန်ဆုံးတွင်ရှိသော တစ်ဦးတည်းသော ခြွင်းချက်မှာ အသက် ၃၀ ကျော်သာရှိပြီး သိသာစွာ ငယ်ရွယ်သူ ဖြစ်သည်။

ဤခြောက်ဦးသည် ၎င်းတို့နောက်မှ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေမှုများကို လျစ်လျူရှုထားပြီး သူတို့၏ အာရုံစူးစိုက်မှုအားလုံးကို ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရာနေရာ၏ ရှေ့ဖက် ဟိုမိသားစု၏ ပင်မခန်းမဆောင်ရှိရာသို့ အာရုံစိုက်ထားကြပြီး တစ်ဦးစီတွင် မတူညီသော အမူအရာများ ပြသနေသည်။

တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

”ယူမိသားစု ညီအစ်ကိုတွေ၊ ဒွမ်ကိုင်း၊ မင်းတို့ရဲ့ သခင်ဟောင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လမှာ သေဆုံးသွားပြီး အခု မင်းတို့က ဟိုမိသားစုထဲ အလျင်အမြန် ဝင်ဖို့ ရောက်လာကြတယ်။ မိုးကြိုးပစ်ခံရမှာ မကြောက်ဘူးလား”

ဤအထေ့အငေါ့ကို ကြားသောအခါ ယူဖေး၊ ယူလုံနှင့် ဒွမ်ကိုင်းတို့သည် ထောင်မတ်သော ရှုံနူးတောကို လှည့်ကြည့်ကာ ယဉ်ကျေးမှုမရှိဘဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

”ဒါက မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လဲ”

ရှုံနူးတောက ပြန်ဖြေသည်။

”ငါ ဝင်မပါဘူး။ မင်းတို့ ဟိုမိသားစုထဲ ဝင်သွားမှာကို စိုးရိမ်တာ။ နှစ်လတောင် မပြည့်ခင် ခရိုင်ကနေ ကျွမ်းကျင်သူတွေ စေလွှတ်လာရင် မင်းတို့ သခင်အသစ်ကို ထပ်ပြောင်းရလိမ့်မယ်။

ဤစကားကြောင့် သုံးဦးသား၏ မျက်နှာအမူအရာ ခဏတာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့စိတ်ထဲတွင် မသေချာမှုများ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်လက သူတို့သည် ကိုယ်ခံပညာရှင် ၇၀၀ ကျော်နှင့်အတူ ဟိုယုချန်းက စုဝေးစေခဲ့ပြီး ကျောက်ယန်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရာတွင် ကူညီရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ မည်သူမျှ လက်ခံလိုစိတ် မရှိသော အလုပ်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒေါသထွက်လွယ်သည်ဟု နာမည်ကြီးသော ဒုတိယအကြီးအကဲဟိုကို မည်သူက ဆန့်ကျင်ရဲမည်နည်း။

တစ်လကြာပြီးနောက် သူတို့သည် ယခုမှစ၍ ဟိုမိသားစုသည် ကျောက်ယန်မြို့ကို အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်တော့မည်ကို နားလည်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဟိုယုရှောင်က ယနေ့ လူတိုင်းကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယူဖေးတို့အတွက် ထင်ရှားသည်။

သူတို့အတွက် သစ္စာခံဘက် ပြောင်းလဲခြင်းသည် အမှန်တကယ် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

သို့သော် ပြဿနာမှာ ဟိုမိသားစု၏ ခရိုင်အစိုးရ၏ ဆိုင်းဘုတ်ကို အစားထိုးလိုက်သည့် နားမလည်နိုင်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် စိုးရိမ်စရာပင် ဖြစ်သည်။

မြို့ကို ကာကွယ်ခြင်းဖြင့် ဟိုမိသားစုက ဂုဏ်ပြုခံရသည်မှာ မှန်သည်။ ခရိုင်စား ရန်ဖုန်းသည် သူ၏ ရာဇဝတ်မှုများကြောင့် ထွက်ပြေးသွားပြီး အသစ်ခန့်အပ်ခံရသော ခရိုင်ဝန် ချန်းယွဲ့ပင်လျှင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ခရိုင်အစိုးရ၏ ဆိုင်းဘုတ်ကို ဟိုအိမ်တော်၏ ဆိုင်းဘုတ်ဖြင့် အစားထိုးလိုက်ခြင်းသည် ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။

မကြာသေးမီ ရက်များအတွင်း မြို့တွင် ဟိုမိသားစုသည် ပုန်ကန်ရန် စီစဉ်နေသည်ဟု စကားများ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် ယူဖေးတို့သည် ရှုံနူးတောက ခရိုင်မှ လူများ စေလွှတ်လာသည်ဟု ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ အမှန်တကယ် စိုးရိမ်လာခဲ့သည်။

ယူဖေးက မေးလိုက်သည်။

”ဒါဆို မင်းနဲ့ ကျန်းကုံးက ဟိုမိသားစုထဲ မဝင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီလား”

ယူဖေး၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ရှုံနူးတောက ခဏတာ စဉ်းစားပြီးမှ ခေါင်းခါကာ မသေချာစွာ ပြောသည်။

”ဒီလို အတွေးရှိတာမှန်ပေမယ့်၊ အဓိကကတော့ တစ်ခြားသူတွေပေါ်မှာ မူတည်တယ်။ အခု မြို့ထဲမှာ အရာအားလုံးက ဟိုမိသားစုရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်း လိုက်ရမှာ”

ဤအဖြေသည် အတော်လေး ဆီလျော်သော်လည်း ယူဖေးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဟိုမိသားစုက သူတို့ကို ဤနေရာသို့ စုဝေးစေခဲ့ပြီး တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းမထားသည်မှာ ရွေးချယ်မှု တစ်ခုခု ရှိမည်မှာ သေချာသည်။ ရှုံနူးတောက၏ အဓိပ္ပါယ်မှာ သူသည် ဟိုမိသားစုထဲ ဝင်ရန် မစဉ်းစားတော့ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ယူဖေးသည် သူ၏ဘေးတွင်ရှိသော အငယ်ဆုံး စူလီက မျက်လုံးများကို တစ်ချိန်လုံး မှိတ်ထားသည်ကို သတိပြုမိပြီး၊ ၎င်းတို့၏ စကားပြောသံကို လုံးဝ မကြားသလို ထင်ရသဖြင့် စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

”စူလီ မင်း ဘယ်လိုတွေးထားလဲ”

ဤခြောက်ဦးကို သုံးဖွဲ့ခွဲနိုင်သည်။ ယူဖေး၊ ယူလုံနှင့် ဒွမ်ကုံးတို့သည် စိမ်းလန်းမြေခွေးဂိုဏ်း၏ ခန်းမဆောင်မှူးများ ဖြစ်သည်။ ကျန်းကုံးနှင့် ရှုံနူးတောတို့သည် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ပြီး စူလီကမူ လင်းယုန်ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်သည်။

စူလီကို တစ်ဦးတည်း မြင်ရသည့်အခါ ယူဖေးတို့သည် အနည်းငယ် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။

ဟိုမိသားစုက စိမ်းလန်းမြေခွေးဂိုဏ်းနှင့် လင်းယုန်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည့် ညက စူလီတစ်ဦးတည်းသာ ဒုတိယအကြီးအကဲဟိုနှင့် စတုတ္ထအကြီးအကဲဟိုတို့ ဦးဆောင်သော တိုက်ခိုက်မှုမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူ၏ ငယ်ရွယ်မှုကြောင့် ကယ်တင်ခံရသည်ဟု ဆိုသည်။

အကယ်၍ ထိုညက စိမ်းလန်းမြေခွေးဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးရာတွင် ဒုတိယအကြီးအကဲဟိုနှင့် စတုတ္ထအကြီးအကဲဟိုတို့ တာဝန်ယူခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ယခုအချိန်ထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ယူဖေးက ထပ်ခေါ်သည်။

“စူလီ”

စူလီသည် သူ့ကို တုံ့ပြန်ရန် စိတ်ဝင်စားပုံမပေါ်ပေ။ ယူဖေးက ဒုတိယအကြိမ် ခေါ်သောအခါလည်း တုံ့ပြန်မှု မရခဲ့သဖြင့် ယူဖေး၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း အနည်းငယ် မှုန်မှိုင်းသွားသည်။ တတိယအကြိမ် ထပ်ခေါ်မည့်ဆဲဆဲတွင် စူလီက ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် သူ့ကို ဖြေရန် မဟုတ်ဘဲ မတ်တပ်ရပ်ကာ ပင်မခန်းမဆောင်ဆီသို့ တည်ကြည်စွာ ကြည့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယူဖေးက လှည့်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူလည်း ချက်ချင်း မတ်မတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူနှင့်အတူ လေ့ကျင့်ရာနေရာရှိ လူတိုင်းသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ သူတို့မျက်နှာများ တည်ကြည်သွားကြပြီး ဆူညံသော စကားပြောသံများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကာ တိတ်ဆိတ်မှု စိုးမိုးလာသည်။

ပင်မခန်းမဆောင်တွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဖြင့် ပြုံးရွှင်နေသော ဟိုယုရှောင်သည် အလယ်တွင် ရပ်နေပြီး ဟိုယုချန်းနှင့် ဟိုယုကျီတို့က သူ့နောက်တွင် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီ၌ ရပ်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

လူတိုင်းက တစ်ညီတစ်ညွတ် ပြောလိုက်ကြပြီး ဟို ယူရှောင်ကို ဦးညွှတ်ကြသည်။

”ဟိုမိသားစု၏ အရှင်သခင်ကို နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ်”

ဟိုယုရှောင်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။

”ဒီလောက် တရားဝင်စရာ မလိုပါဘူး။ ထပါဦး…”

သူ၏ အပြုံးသည် ပို၍ နက်ရှိုင်းလာပြီး လူတိုင်းကို ထရန် လက်ဟန်ဖြင့် ပြသည်။

ဒေါသထွက်လွယ်သော ဒုတိယအကြီးအကဲနှင့် မျက်နှာသုန်မှုန်နေသော စတုတ္ထအကြီးအကဲတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ချောမောပြီး ပြုံးရွှင်နေသော ဟိုယုရှောင်သည် လူတိုင်းအပေါ် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အထင်အမြင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်မှာ ငြင်းမရပေ။

ဟိုယုရှောင်က လူအုပ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် လက်ခနဲဖြစ်ကာ ပြောသည်။

”ဒီတစ်ကြိမ် ဟိုမျိုးရိုးက မင်းတို့အားလုံးကို ဒီကို စုခေါ်တာက အကြောင်းနှစ်ခုကြောင့်ပဲ။ ပထမကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လအတွင်း ဟိုမိသားစုရဲ့ အမိန့်တွေကို လိုက်နာပြီး ပြည်သူတွေကို ကျောက်ယန်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ဖို့ ကူညီပေးခဲ့တာအတွက် ကျေးဇူးတင်ဖို့ပဲ”

စကားပြီးသည်နှင့် ဟိုယုရှောင်က ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းက သူတို့လက်များကို အလျင်စလို ဝှေ့ယမ်းပြီး သူတို့မျက်နှာများ စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်ကာ သူတို့ လုပ်သင့်သည်သာ ဖြစ်သည်ဟု အားလုံး ပြောဆိုကြသည်။

သူက ဆက်ပြောသည်။

”ဒုတိယကတော့၊ မင်းတို့အားလုံးဟာ ကျောက်ယန်ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာထူးချွန်သူတွေ ဖြစ်ပြီး ဟိုမိသားစုမှာ လူလိုအပ်နေတာမို့ ဟိုမျိုးရိုးက မင်းတို့အားလုံးကို ဟိုမိသားစုထဲ ဝင်ပြီး ကြီးမားတဲ့အမှုကို အတူလက်တွဲလုပ်ကြဖို့ ရိုးသားစွာ ဖိတ်ခေါ်တာ။ ဘယ်လိုထင်လဲ”

ဟိုယုရှောင် စကားပြီးသည်နှင့် လူတိုင်း စက္ကန့်အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ထို့နောက် တုံ့ပြန်သံများ အများအပြား ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ဦးက ပြောသည်။

”ကျွန်တော် ဆန္ဒရှိပါတယ်”

အခြားတစ်ဦးက ပြောသည်။

”ကျွန်တော်လည်း ဟိုမိသားစုထဲ ဝင်ချင်ပါတယ်”

နောက်တစ်ဦးက ပြောသည်။

”ကျွန်တော် ဆန္ဒရှိပါတယ်”

……

ကျောက်ယန်မြို့တွင် ဟိုမိသားစုမှ လူများမှလွဲ၍ ကိုယ်ခံပညာရှင် ၇၀၀ ကျော် ရှိသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်အဆင့် တတိယအဆင့်နှင့် အောက်ရှိသူများကို ဟိုမိသားစုထဲ ဝင်ရန် လုပ်ဆောင်ရာတွင် များစွာ အားထုတ်ရန် မလိုခဲ့ပေ။ သူ့ရှေ့ရှိ ၉၀ သည်သာ ဟို ယူရှောင် အမှန်တကယ် ပစ်မှတ်ထားလိုသူများ ဖြစ်သည်။

အောက်ရှိလူများ၏ ထက်ဝက်ကျော်က တုံ့ပြန်သည်ကို မြင်သောအခါ ဟို ယူရှောင်က ခဏစောင့်လိုက်သည်။ ကျန်သော ၃၀ မှ ၄၀ ခန့်က စကားမပြောဘဲ အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက အပြုံးဖြင့် ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်လာကာ ပြောသည်။

”အားလုံး စိတ်ချပါ။ ဒီဖိတ်ခေါ်မှုက ရိုးသားစွာ ဖိတ်ခေါ်တာဖြစ်တဲ့အတွက် မင်းတို့ရဲ့ ဆန္ဒကို လေးစားပါတယ်။ ဝင်ချင်စိတ်မရှိတဲ့သူတွေက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောလိုက်ရုံပါ။ ဟိုမျိုးရိုးက ဘာမှ ကန့်ကွက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”

ယူဖေးက ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး အသံအနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးသည်။

”ဟိုမိသားစု၏ အရှင်သခင်၊ ဒါ တကယ်ပဲလား”

သူ၏ဘေးတွင် ယူလုံနှင့် ဒွမ်ကုံးတို့လည်း တစ်လှမ်းတိုးလာသည်။

သူနှင့် ယူလုံတို့သည် ညီအစ်ကို ဖြစ်ပြီး ဒွမ်ကုံးနှင့်အတူ အဋ္ဌမအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးဖြစ်သဖြင့် သူတို့အတွက် အခွင့်အလမ်း ပြတ်လပ်မှု မရှိခဲ့ပေ။ အနာဂတ်တွင် ကျောက်ယန်တွင် နေရာမရှာနိုင်ပါက ခရိုင်သို့ ပြောင်းသွားရုံသာ—၎င်းသည် သူတို့၏ အစီအစဉ်ဖြစ်ပြီး ရှုံနူးတောထံမှ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ရဲဝံ့စွာ ရှေ့ထွက်မေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟိုယုရှောင်က သူတို့ သုံးဦး ရှေ့ထွက်လာသည်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး ထို့နောက် စတုတ္ထအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင် ၁၀ ကျော်လည်း ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ခဏရပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် အပြုံးအပြည့်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောသည်။

”ဟိုမျိုးရိုးရဲ့ စကားက ရွှေနဲ့တန်ပါတယ်”

ယူဖေးနှင့် ကျန်နှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မျက်လုံးချင်း ဖလှယ်ကြည့်ပြီး ဟိုယုရှောင်ကို ဦးညွှတ်ကာ ပြောသည်။

”ဒါဆိုရင် ဟိုမိသားစု၏ အရှင်သခင၊ ခွင့်လွှတ်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်ဟာ ကျောက်ယန်မှာ ကြာရှည်နေခဲ့ပြီး အပြင်ထွက်ပြီး ကိုယ်ပိုင်လမ်းရှာချင်လို့ ဟိုမိသားစုထဲ မဝင်တော့ပါဘူး”

တစ်ဦးက ထပ်ပြောသည်။

”ဟိုမိသားစု၏ အရှင်သခင် ကျွန်တော်လည်း ခန်းမဆောင်မှူး ယူရဲ့ အတွေးကို သဘောတူပါတယ်”

အခြားတစ်ဦးက ပြောသည်။

”ကျွန်တော်တို့ ငါးယောက်လည်း အတူတူပါပဲ”

နောက်တစ်ဦးက ပြောသည်။

”ကျွန်တော်လည်း ပါပဲ”

…

ယူဖေး စကားပြီးသည်နှင့် သူ၏နောက်မှ လူ ၁၂ ဦးသည် ချက်ချင်း ထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် စိမ်းလန်းမြေခွေးဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ဝင်ဟောင်းများ ဖြစ်ပြီး တုံ့ပြန်မှုကို ကြိုတင်စီစဉ်ထားပုံရသဖြင့် ယခု ရဲဝံ့စွာ ရှေ့ထွက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှုံနူးတောနှင့် ကျန်းကုံးတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မျက်လုံးချင်း ဖလှယ်ကြည့်ပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ပြတ်သားမှု အပြည့်ရှိနေသည်။ နေရာကွာဝေးစွာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ရှေ့သို့ ထွက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

ရုတ်တရက် ရှုံနူးတော့၏ နားထဲသို့ တိုးညင်းသော အသံတစ်ခု ရောက်လာသည်။

”မိုက်မဲလိုက်တာ…”

ထိုအသံသည် သူ၏ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသော စူလီထံမှ ဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်။ အစပိုင်းတွင် အံ့ဩသွားသော်လည်း ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် အမှတ်ရသွားပြီး ရှေ့သို့ ထွက်လာမည့် ကျန်းကုံးကို အလျင်အမြန် ဆွဲချလိုက်သည်။

ကျန်းကုံးက အံ့ဩစွာ ပတ်ပတ်လည် ကြည့်နေစဉ် ဟိုယုရှောင်၏ ပေါ့ပါးသော ရယ်သံသည် ရှေ့မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်း ချက်ချင်း မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဟိုယုရှောင်က ပြောသည်။

”ခန်းမဆောင်မှူး သုံးဦးနဲ့ သူတို့ညီအစ်ကိုတွေက လမ်းသစ်ရှာဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုတော့ ဟိုမျိုးရိုးက အတင်းအကြပ် မတောင်းဆိုပါဘူး။ ဒုတိယအကြီးအကဲ၊ စတုတ္ထအကြီးအကဲ၊ ဒီညီအစ်ကို ၁၅ ယောက်ကို လမ်းပို့ပေးလိုက်ပါ”