စီးပွါးရေးလိုအပ်ချက်
Vol. 6 Ch. 79
ဟိုယုရှောင်က ပြောသည်။
ကိုယ်ခံပညာရှင် အရေအတွက်က လုံလောက်နေပြီ။ အခု ဟိုမိသားစုရဲ့ လူအင်အားကို ဖြည့်ဆည်းရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ။
“အထက်ဟိုတံခါးမှာ ဌာနဆယ်ခုရဲ့ အကြီးအကဲတွေထဲက အခု ကွီဌာနရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဟိုဖေးနဲ့ လူ ၃၀ ပဲ ရှိတယ်။ အောက်ဟိုဂိုဏ်းမှာတော့ ဂိုဏ်းခွဲ ၁၂ ခုမှာ ခေါင်းဆောင်တွေ အကုန်ရှိပေမယ့် ဇီရှုဂိုဏ်းခွဲမှာပဲ လူ ၁၀၀ အပြည့်ရှိတယ်။ ကျန်တဲ့ဂိုဏ်းခွဲတွေက လူပိုလိုအပ်နေတယ်။
ဒီတစ်ကြိမ်၊ ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်အဆင့်သုံးနဲ့အထက် ကိုယ်ခံပညာရှင် ၄၀၄ ဦးကို စုဆောင်းထားတယ်။ ဒီလူအားလုံးကို အထက်ဟိုတံခါးနဲ့ အောက်ဟိုဂိုဏ်းထဲ ထည့်သွင်းမယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး မိသားစုရဲ့ အသက်ရှင်အင်အားတွေ အကုန်လုံးကို ဒီနေရာမှာ စုစည်းထားမယ်”
ဟိုယုရှောင်သည် မကျေမနပ် ရေရွတ်နေသော ငါးယောက်မြောက်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အနာဂတ်အတွက် လူတိုင်း၏ ရာထူးများကို ဆက်လက်စီစဉ်ပေးသည်။
သူက ဆက်ပြောသည်။
”အထက်ဟိုတံခါးမှာ ဌာနသစ် လေးခုထပ်ထည့်မယ်။ အမည်က စီ၊ ဂန်း၊ ရှင်း၊ ရန်လို့ သတ်မှတ်မယ်။ ခေါင်းဆောင်တွေက ဂျောဟူး၊ စူလီ၊ ရှုံနူးတော၊ ကျန်းကုံးတို့ အသီးသီး ဖြစ်မယ်။ ဌာနတစ်ခုချင်းစီမှာ ယာယီ လူ ၃၀ စီ ထားမယ်။ ဒီအဖွဲ့ဝင်တွေကို မင်းတို့ကိုယ်တိုင် မိသားစုထဲက ရွေးချယ်ရမယ်။ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ကိုယ်ခန္ဓာသန်မာအဆင့် ငါးအောက် မနည်းရဘူး”
ကောဟူးနှင့် ကျန်သုံးဦးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဒူးထောက်လျက် အလွန်ရိုသေသော အသံဖြင့် ပြောသည်။
”လက်အောက်ခံ အမိန့်နာခံပါတယ်”
ဟိုယုရှောင်က ဆက်ပြောသည်။
”အောက်ဟိုဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခွဲ ၁၂ ခုရှိ ခေါင်းဆောင်တွေက အပြောင်းအလဲမရှိဘူး။ မိသားစုထဲ အသစ်ဝင်လာတဲ့ အဆင့်ခုနစ်ရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင် ၂၄ ဦးကို ဂိုဏ်းခွဲတွေထဲ ခွဲဝေပေးမယ်။ ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခုကို နှစ်ဦးစီ မူလဂိုဏ်းခွဲခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ လက်ထောက်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရမယ်။
ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခုချင်းစီမှာ ယာယီ လူ ၁၀၀ စီ ထားမယ်။ အနိမ့်ဆုံး ကျင့်ကြံမှုက ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်အဆင့်သုံး ဖြစ်ရမယ်။ ချန်လုံဂိုဏ်းကို ဦးစားပေးဖြည့်ဆည်းပြီး၊ ကျန်ဂိုဏ်းခွဲတွေက သူတို့လူတွေကို ကိုယ်တိုင် စုဆောင်းရမယ်”
နောက်ဖက်တွင် ရပ်နေသော အဆင့်ခုနစ်ရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင် ၂၆ ဦး၊ ဟိုယင်းနှင့် ဟိုခွန်တို့အပါအဝင် ဒူးထောက်ကာ တစ်ညီတစ်ညွတ် အော်ဟစ်သည်။
”လက်အောက်ခံ အမိန့်နာခံပါတယ်”
အနာဂတ်တွင် ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်အဆင့်သုံးအထက် ကိုယ်ခံပညာရှင်အားလုံး ဟိုမိသားစုထဲ စုပ်ယုခံရမည်ကို သဘောပေါက်သောအခါ မိသားစုအတွင်း ခေါင်းဆောင်များနှင့် ဂိုဏ်းခွဲအကြီးအကဲများ ဖြစ်လာသူများသည် သူတို့၏ ရာထူးများ မည်မျှ အရေးပါလာမည်ကို နားလည်လာကြပြီး လူတိုင်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။
ဟိုယုရှောင်က ပြောသည်။
”ငါ ဟိုတံခါးထဲမှာ အသန်မာဆုံး ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေကို ထားခဲ့ပြီး ဒါပေမယ့် ပြဖို့အတွက်တော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေ့ကစပြီး မင်းတို့ဟာ ဟိုမိသားစုရဲ့ လက်ထဲက အချွန်ဆုံး ဓားသွားဖြစ်ရမယ်။ နားလည်လား”
လူ ၃၀ ကျော်က တစ်ပြိုင်နက် အော်ဟစ်သည်။
”မိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့ အမိန့်ရှိရင် သေရမှာတောင် တွန့်ဆုတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”
အဆင့်ခုနစ်နှင့်အထက် ကိုယ်ခံပညာရှင် ၃၀ ကျော်သည် အားမာန်ပြည့်ဝပြီး သွေးစွမ်းအင်များ တစ်ဖွားဖွားထွက်နေကာ သူတို့၏ အသံများသည် လေးထောင့်လုံးသို့ ပဲ့တင်ထွက်သွားပြီး ခမ်းနားသော အရှိန်အဝါဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ဟိုယုရှောင်က ဆက်ပြောသည်။
”သေချာတာပေါ့။ ဒီလောက် တာဝန်ကြီးလေးတဲ့ အလုပ်ကို ပေးထားတော့ မင်းတို့အတွက် အကျိုးခံစားခွင့်တွေလည်း ရှိမှာပဲ။ ဒီနေ့ကစပြီး မိသားစုရဲ့ တတိယအဆင့် ကိုယ်ခံပညာတွေကို ဟိုမိသားစုထဲက အဖွဲ့ဝင်တွေကိုပဲ ဖွင့်ပေးမယ်။ မိသားစုရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အရင်းအမြစ်အားလုံးကိုလည်း မင်းတို့ဘက်ကို ဦးစားပေးမယ်။ မင်းတို့ရဲ့ မိသားစုတွေကို ဟိုမိသားစုက ထောက်ပံ့ပေးမယ်။ မတော်တဆမှု ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် လျော်ကြေးကို ရက်ရောစွာ ပေးမယ်။ မင်းတို့ရဲ့ သားစဉ်မြေးဆက်တွေကိုလည်း ကိုယ်ခံပညာအတွက် အရည်အချင်းရှိရင် ဟိုမိသားစုက အားလုံးကို တန်းတူဆက်ဆံပေးမယ်”
ထိုအချိန်မှသာ လူအုပ်၏ မျက်နှာအမူအရာများတွင် စစ်မှန်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှု ပေါ်လွင်လာပြီး အထူးသဖြင့် လျော်ကြေးနှင့် သားစဉ်မြေးဆက်များအတွက် ထောက်ပံ့မှုများကို ဖော်ပြသောအခါ သူတို့၏ နှလုံးသားများ နွေးထွေးလာသည်။
လူအုပ်က အော်ဟစ်သည်။
”ဟိုမိသားစုအတွက် အသက်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်”
ထိုအခါမှသာ ဟိုယုရှောင်သည် ဟိုယုဒွမ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူက တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဂဏန်းများကို တွက်ချက်နေပုံရသည်ကို သတိပြုမိသည်။ ပေါ့ပါးစွာ ရယ်လျက် သူက မေးသည်။
”ဒါဆို တွက်မိပြီလား။ အခုရှိတဲ့ လူအင်အားအရ ငါ အခုကြေညာခဲ့တဲ့အတိုင်း လစဉ်ကုန်ကျစရိတ်က ဘယ်လောက်ဖြစ်မလဲ”
ဟိုယုဒွမ်သည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ စဉ်းစားရင်း ခဏတာ ရေရွတ်ပြီးမှ ပြောသည်။
”များလွန်းတယ် အရမ်းများတယ်။ လစဉ်လခတစ်ခုတည်းနဲ့တင် အနည်းဆုံး ၂၂၀၀၀ တယ်လ် ကုန်မယ်။ ပြီးတော့ ကိုယ်ခန္ဓာသန်မာဆေးက၊ အဆင့်သုံးအထက် လူတစ်ယောက်ကို လစဉ် တစ်လုံးပေးရမယ်။ ဈေးကွက်မှာ တစ်လုံးကို ၁၀၀ တယ်လ်ဆိုတော့၊ လစဉ် ၄၀၄၀၀ တယ်လ် ကုန်မယ်။ ဒီအချက်နှစ်ခုတည်းနဲ့ ၆၂၄၀၀ တယ်လ် ဖြစ်သွားပြီ။
အခု မြို့ထဲက မိဘမဲ့ကလေးတွေကိုလည်း ထောက်ပံ့နေရတယ်။ သူတို့ရဲ့ နေ့စဉ်ထောက်ပံ့စရိတ်တွေတင် မဟုတ်ဘူး၊ ကိုယ်ခံပညာသင်ပေးရတာပါ ပါသေးတယ်။ အနည်းဆုံး လစဉ် ၁၀၀၀ တယ်လ် ကုန်မယ်။
ပြီးတော့ မှီခိုမိသားစုဝင်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ မိသားစုတစ်ခုကို ငွေ ၃ တယ်လ် ခွဲဝေပေးရင် အနည်းဆုံး ၃၀၀၀ တယ်လ်က စတင်ချက်ပဲ။
တခြား မထင်မှတ်ထားတဲ့ ကုန်ကျစရိတ်တွေကို မတွက်သေးဘဲနဲ့တင်၊ သုံးရာ ၇၀၀၀၀ တယ်လ်နီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ မလုံလောက်ဘူး မလုံလောက်ဘူး။ အကိုကြီး ဒီလိုသတ်မှတ်ရင် နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ ဒေဝါလီခံရလိမ့်မယ်”
လစဉ် ၇၀၀၀၀ တယ်လ်—ဤသည်မှာ လစဉ်ကုန်ကျစရိတ် ဖြစ်သည်။ ဟိုမိသားစု၏ နှစ်စဉ်အသုံးစရိတ်သည် ယခင်နှစ်များတွင် ၃၀၀၀၀ တယ်လ်တောင် မပြည့်ခဲ့ဘဲ၊ ယခုမူ နှစ်ဆယ်နီးပါး တိုးသွားပြီဖြစ်သည်…
ဤအချိန်တွင် လူများသည် ဟိုယုဒွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့သည်ကို သဘောပေါက်လာကြပြီး သူတို့လည်း စိုးရိမ်စွာ ချွေးစေးများ ထွက်လာကြသည်။
ဖြုန်းတီးခြင်းသည် ခဏတာ ပျော်စရာဖြစ်သော်လည်း တကယ်လို့ ဒေဝါလီခံရပါက ဘာလုပ်ရမည်နည်း။ ခဏတာအတွင်း ဟိုယုချန်းနှင့် အခြားသူများအားလုံး ဟိုယုရှောင်ကို မော့ကြည့်ကာ အားပေးစကား ပြောချင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အကိုကြီးက အခုလေးတင် ကြေညာချက်ထုတ်ပြီး ချက်ချင်း နောင်တရသွားမည်ဆိုပါက စကားပြန်ရုပ်သိမ်းလျှင် အရှက်ရစရာဖြစ်မည်ဟု တွေးမိသဖြင့် အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
ဟိုယုရှောင်က ပြောသည်။
”မထိတ်လန့်ပါနဲ့။ ငါးယောက်မြောက် လစဉ် ၇၀၀၀၀ တယ်လ်ကျော် သုံးစွဲရမယ်ဆိုရင် မိသားစုရဲ့ မျှော်မှန်းလစဉ်ဝင်ငွေကို မင်း ခန့်မှန်းနိုင်မလား။ ဘယ်လောက်ဖြစ်နိုင်မလဲ”
ဟိုယုဒွမ်သည် ဤကိစ္စများကို ကျွမ်းကျင်စွာ သိရှိထားသူဖြစ်သည်။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ချက်ချင်း ဖြေသည်။
”ဒါကို အရင်က ခန့်မှန်းထားဖူးတယ်။ တစ်ခုချင်းစီ ဖြေရှင်းပြမယ်။
ငါတို့ ကျောက်ယန်မြို့ကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်။ လမ်းလေးသွယ်နဲ့ဆိုတော့၊ လစဉ် ၄၀၀၀ တယ်လ် ဝင်ငွေရမယ်—ဒါက တစ်ခု။
ပြီးတော့ နန်လင်းတောင်ပေါ်က သံသတ္တုတွင်းနဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ။ အခု တောင်တစ်ခုလုံးကို ငါတို့ ပိုင်ဆိုင်ထားတော့၊ အမြတ်အစွန်းက သဘာဝအားဖြင့် အများကြီး တိုးလာမယ်”
ဟိုယုဒွမ်က ဆက်ပြောသည်။
”ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေက သေးသေးလေးပဲ၊ လစဉ် ၂၀၀၀ တယ်လ်ထက် မပိုဘူး။ အဓိကက သံသတ္တုတွင်းပဲ။ လစဉ် သံချောင်း ၅၀၀၀ ထုတ်လုပ်တာနဲ့၊ ၃၀၀၀၀ တယ်လ် ရတယ်။ အခွန် ၄၀ ရာခိုင်နှုန်း နုတ်ပြီးတောင်၊ ဝင်ငွေ ၁၈၀၀၀ တယ်လ် ကျန်တယ်။
မိသားစုရဲ့ လက်ရှိ ဝင်ငွေအရင်းအမြစ်က ဒီသုံးခုပဲ။ ပေါင်းလိုက်ရင် လစဉ်ဝင်ငွေ ၂၄၀၀၀ တယ်လ်ပဲ…”
၂၄၀၀၀ တယ်လ်ဆိုသည်မှာ ၇၀၀၀၀ ထက် သုံးဆနီးပါး နည်းသည်။
ဟိုယုဒွမ်က နောက်ဆုံးဂဏန်းကို ပြောပြီးသောအခါ ဟိုယုရှောင်ကို မကျေမနပ်ဖြစ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အကြည့်များသည် ချွေတာသော ဇနီးငယ်လေးတစ်ဦးက ငွေမရှာနိုင်သော ခင်ပွန်းကို ကြည့်သည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
ဟိုယုရှောင်သည် ငါးယောက်မြောက်၏ အကြည့်အောက်တွင် အနည်းငယ် ရှက်သွားပြီး ချောင်းနှစ်ချက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဟန့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှမပြောဘဲ မျက်လုံးများကို ဝမ်ကုံးနှင့် ကောချန်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
ယနေ့တွင် ရာထူးမပေးရသေးသူများမှာ ဤနှစ်ဦးသာရှိသည်။ ဟိုယုရှောင်၏ အကြည့်များ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ထံ ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ နှစ်ဦးစလုံး အလုပ်တာဝန်ပေးခံရတော့မည်ကို ချက်ချင်း သိလိုက်ပြီး သူတို့စိတ်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ် ပေါက်ဖွားလာသည်။
ဟိုယုရှောင်က ပြောသည်။
”ငွေက ဖြည်းဖြည်းချင်း ရလာမှာပဲ၊ နောက်ဆုံးတော့ ရမှာပါ။ ငါတို့မှာ မြို့တစ်မြို့ရှိတယ်။ အဲဒီထဲက လူဦးရေအားလုံးနဲ့ ကျယ်ပြောလှတဲ့ နန်လင်းတောင်တစ်ခုလုံးက ငါတို့ မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှု။ ငွေအနည်းငယ်လောက် ရဖို့က ဒီလောက်ခက်မနေသင့်ဘူး။ ငါ့မှာ အကြံတွေ ရှိပြီးသားပဲ။
ငါ လင်းယုန်ဂိုဏ်းရဲ့ လုံခြုံရေးအေဂျင်စီလုပ်ငန်းကို လွှဲယုဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ ဝမ်ကုံး၊ ဒါကို မင်းတစ်ယောက်တည်း အပြည့်အဝ တာဝန်ယုရမယ်။ လူသုံးတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငွေသုံးတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားပြဿနာတစ်ခုခု ရှိလာရင်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါ့ဆီ တိုက်ရိုက်လာခဲ့။ တစ်လအတွင်း လုံခြုံရေးလုပ်ငန်းကို စတင်လည်ပတ်နိုင်အောင် လုပ်ရမယ်”
ဝမ်ကုံးက ရိုသေစွာ ဒူးထောက်ကာ၊ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။
”လက်အောက်ခံ အမိန့်နာခံပါတယ်”
သူ၏ မူလအလုပ်မှာ လုံခြုံရေးအေဂျင်စီလုပ်ငန်းဖြစ်ခဲ့ပြီး ဟိုမိသားစုက သူ့ကို ခေါ်ဆောင်လာသောအခါ ဤနေ့ရက်ကို မျှော်လင့်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟိုယုရှောင်က လုံခြုံရေးအေဂျင်စီလုပ်ငန်းကို အပြည့်အဝ တာဝန်ပေးအပ်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် သူ့စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်များ လှုပ်ခတ်လာသည်။
ဟိုယုရှောင်က ဆက်ပြောသည်။
”ကောချန်း မင်းရဲ့ ပျော်ရွှင်တောအုပ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေးလုပ်ငန်းကို လျစ်လျူမရှုနိုင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျောက်ယန်မြို့မှာ ဆက်လုပ်လို့မရတော့ဘူး။ မိသားစုဒီမှာ အရာအားလုံး တည်ငြိမ်သွားရင် မင်းငါနဲ့အတူ ခရိုင်ကို လိုက်ခဲ့ပြီး လုပ်ကြံရေးလုပ်ငန်းကို မြေအောက်ကို ရွှေ့ရမယ်”
ကောချန်းက ပြောသည်။
”ကောချန်း အမိန့်ကို လက်ခံပါတယ်”
လုံခြုံရေးအေဂျင်စီလုပ်ငန်းနှင့် လုပ်ကြံရေးလုပ်ငန်းကို စီမံခန့်ခွဲခြင်း—တစ်ခုက အမြတ်အစွန်းများပြီး နောက်တစ်ခုက ကုန်ကျစရိတ်မရှိဘဲ အမြတ်ချည်းဖြစ်သည်။ နှစ်ခုစလုံးသည် ငွေရလွယ်သော အလုပ်များဖြစ်ပြီး ဟိုယုရှောင်၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံများစွာ ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ လာမည့် ခရိုင်ခရီးစဉ်ကို အသုံးပြု၍ ဤလုပ်ငန်းနှစ်ခုကို ကိုယ်တိုင် ချဲ့ထွင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
လူတိုင်း၏ တာဝန်များကို စီစဉ်ပြီးသွားပြီး ငွေကြေးဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို အပြည့်အဝ မဆွေးနွေးရသေးသော်လည်း ဟိုယုရှောင်က ထပ်မံရှင်းပြရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။ မိသားစု၏ လက်ရှိ ငွေသားသိုက်မှာ ၂၀၀၀၀၀ တယ်လ်ကျော်ရှိပြီး၊ လေးငါးလခန့် ထောက်ပံ့နိုင်ရန် လုံလောက်သည်။
ထို့ပြင် ရွှေတွင်းကိုပါ ထည့်တွက်လျှင် အတော်ကြာသည်အထိ ငွေကြေးအတွက် စိတ်ပူစရာမလိုဘဲ ထိုအချိန်မတိုင်မီ ငွေရှာနည်းများ အများစု ချမှတ်ပြီးသား ဖြစ်နိုင်သည်။
ဟိုယုရှောင်က ပြောသည်။
”အင်း မင်းတို့အားလုံး ထွက်သွားလို့ရပြီ။ ဒီအစီအမံတွေကို ထုတ်ပြန်ပေးကြ။ ဟိုမိသားစုရဲ့ လူအင်အားကို အမြန်ဖြည့်ဆည်းပြီးစီးအောင် လုပ်။ အထက်ဟိုတံခါးက ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေအတွက် လူတစ်ယောက်ကို မြင်းတစ်ကောင်စီ ခွဲဝေပေးမယ်။ အခု မိသားစုမှာ အလုပ်မလုပ်တဲ့ အနက်ရောင်အကြေးခွံမြင်း ၆၉ ကောင်ရှိတယ်။ အရင်ရောက်တဲ့သူ အရင်ယုရမယ်”
ဤစကားကို ကြားသောအခါ အထက်ဟိုတံခါး၏ ဌာနခေါင်းဆောင်လေးဦးအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရသူများ စူလီအပါအဝင်၊ တစ်ခဏမှ မထိုင်နိုင်တော့ဘဲ ချက်ချင်း ထွက်သွားရန် လှည့်ထွက်သွားကြသည်။
မြင်းမရှိဘဲ ကိုယ်ခံပညာလောကထဲ ဘယ်လိုလှည့်လည်နိုင်မှာလဲ…