ဝမ်ကုံး၏ စိုးရိမ်မှု (၂)

လွန်ခဲ့သော ၁၅ နှစ် ယူခေတ် ၁၃၀၇ ခုနှစ်။

ဇီရှီအချိန်တွင် ည၏အမှောင်ထုအောက်၊ လုံရှန်းခရိုင်ရှိ တရားဝင်လမ်းသည် လူသူကင်းမဲ့ပုံပေါက်နေသည်။

လမ်းဘေးမှ မီးပုံတစ်ခုက အလင်းရောင်အနည်းငယ် ပေးမထားပါက ဤလက်တစ်ဖဝါးအကွာကိုပင် မမြင်ရသည့် မည်းနက်သောညတွင် သူကိုမြင်သူတိုင်း၏ နှလုံးထဲတွင် အေးစက်မှုကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။

မီးပုံပတ်လည်တွင် ဖူဝေ့လုံခြုံရေးအေဂျင်စီမှ လူ ၄၀ မှ ၅၀ ခန့် စုဝေးနေကြသည်။ ကိုယ်ခံပညာလောကတွင် ခရီးသွားပြီး ညဘက် သစ်တောအတွင်း အနားယူရသည်မှာ မည်သူမဆို သတိထားရမည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ခံပညာရှင်များဆိုလျှင် ပို၍ပင်။

ထို့ကြောင့် ညဉ့်နက်သည်အထိ အိပ်ပျော်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ အများစုမှာ တစ်ဝက်အိပ်တစ်ဝက်နိုး အခြေအနေဖြစ်ပြီး၊ ဝမ်ကုံးသည် မျက်လုံးမှိတ်ထားပုံပေါက်သော်လည်း အချိန်တိုင်း အလွန်သတိထားနေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ လျှို့ဝှက်လုံခြုံရေးလုပ်ငန်းဖြစ်သဖြင့် ဘေးကင်းမှု အာမခံမရှိကြောင်း သက်သေပြသည်။ သူသည် ကိုယ်ခန္ဓာသန်မာအဆင့် ၅ ကို ရရှိထားပြီး ခရီးသယ်တစ်ဦးအဖြစ် စတင်ခါစဖြစ်ပြီး ကြီးကျယ်သော အနာဂတ်က စောင့်ကြိုနေသည်။ ဤနေရာတွင် သေဆုံးရလျှင် အလွန်နစ်နာလှပေမည်။

သူကဲ့သို့ပင် ခရီးတစ်လျှောက်ရှိ လူတိုင်းသည် ရံဖန်ရံခါ အလယ်တွင်ရှိသော အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာသော နောက်ကျောတွင် တူတစ်စုံ သယ်ထားသည့် အသက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားကို ကြည့်ကြသည်။ သူရှိနေမှသာ သူတို့ အနည်းငယ် လုံခြုံသည်ဟု ခံစားရပုံရသည်။

လင်ကျန်းဘေး ဖူဝေ့လုံခြုံရေးအေဂျင်စီ၏ အကြီးအကဲနှင့် အေဂျင်စီခေါင်းဆောင် လင်ဆန်းနူ၏ ဒုတိယသား။ ဂန်ချီစုစည်းမှုအဆင့်ရှိ ဤဆရာတစ်ဦးရှိနေခြင်း ထို့ပြင် ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်အဆင့် ၁၀ ရှိ လုံခြုံရေးခေါင်းဆောင် ၁၀ ဦးပါရှိခြင်းဖြင့်၊ လျှို့ဝှက်လုံခြုံရေးလုပ်ငန်းဖြစ်သည်ပင်ဖြစ်စေ လုံးဝဘေးကင်းမည် မဟုတ်လား။

ဝမ်ကုံးက ဤသို့တွေးပြီးမကြာမီ ရုတ်တရက် အနက်ရောင်လေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာသည်။ တစ်ဝက်အိပ်နေသော လူအုပ်သည် ချက်ချင်း မြေပြင်မှ ထလာကြပြီး ဓားများ၊ ဓားရှည်များ၊ ပုဆိန်များကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ကာ အနက်ရောင်လေပြင်းကို စစ်သည်တော်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည့်ဟန်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အလျင်မြန်ဆုံး တုံ့ပြန်သူမှာ လင်ကျန်းဘေး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အသံတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာပြီး ဂန်ချီဖြင့် ဝန်းရံထားကာ သူ့လက်ထဲတွင် တူများ ကိုင်ဆောင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ သူက အနက်ရောင်လေပြင်းကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီး အော်သည်။

“ဘယ်သူလဲ ပြစမ်း”

ခစ်ခစ်…

အနက်ရောင်လေပြင်းအတွင်းမှ ရုတ်တရက် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ခေါင်းလောင်းသံပမာ ပေါ့ပါးသော ရယ်သံတစ်စီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤညဉ့်နက်ချိန်တွင် လူတိုင်း၏ အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သွားစေသည်။ လူအုပ်ထဲရှိ ဝမ်ကုံးလည်း အလွန်မသက်မသာခံစားရပြီး ချွေးများဖြင့် သူ့နောက်ကျောစိုစွတ်လာသည်။

လင်ကျန်းဘေးက အော်သည်။

“လှည့်စားနေတာ၊ သေချင်နေတာလား”

အဆင့်မြင့်ပြီး ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသူတစ်ဦးအနေဖြင့် လင်ကျန်းဘေးသည် တူများကို မြှောက်ကာ အော်ဟစ်လျက် ခုန်တက်ပြီး အနက်ရောင်လေပြင်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ တူများ ဝှေ့ရမ်းလိုက်သည့် လေစီးကြောင့် အနက်ရောင်လေပြင်းကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်ပြီး အတွင်းမှ ဖုံးကွယ်ထားသော အရာ၏ မူလသဏ္ဌာန်ကို ထင်ရှားစေသည်။

အတွင်းတွင် အမျိုးသမီးမရှိခဲ့ဘဲ သို့သော် မမှားနိုင်စွာဖြင့် အရှည် ၂ မီတာရှိ အနီရောင်မြေခွေးတစ်ကောင်ဖြစ်သည်…

လူ၏အသံဖြင့် စကားပြောနိုင်သော အနီရောင်မြေခွေး။

ဝမ်ကုံးနှင့် အခြားသော စာကျင့်အနိမ့်သူများသည် နတ်ဆိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးသဖြင့် ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွါသွားကြသည်။

သူတို့ ထိတ်လန့်နေချိန်တွင် လင်ကျန်းဘေးသည် အနီရောင်မြေခွေးနှင့် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေပြီဖြစ်သည်ၕ သူ၏ တူများကို ထူထပ်သော ဂန်ချီဖြင့် ကိုင်တွယ်ပြီး မြေမှုန့်များကို လှုံ့ဆော်ထုတ်သည်ၕ တူတစ်ချက်တိုင်းတွင် ကြီးမားသော ခွန်အားပါရှိပြီး ရူးသွပ်သော စစ်သည်တော်တစ်ဦးပမာ၊ မတားနိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် အနီရောင်မြေခွေး၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ တစ္ဆေကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး အလွန်မြန်ဆန်သည်။ သူ၏ ချွန်ထက်သော လက်သည်းများသည် လေထဲတွင် နတ်ဆိုးလက္ခဏာများ ထားခဲ့ပြီး လေကို ဆုတ်ဖြဲသည့်အလား ခပ်ကြမ်းကြမ်းအသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်ၕ ခဏအတွင်း သူသည် လင်ကျန်းဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးရာများစွာ ထားခဲ့သည်။

လူနှင့် နတ်ဆိုးတို့၏ တိုက်ပွဲသည် အလွန်ကျယ်လောင်လွန်းပြီး တုန်ခါမှုများက အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်သည်။ အကူအညီပေးရန် လာသော ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်အဆင့် ၁၀ ရှိ လုံခြုံရေးခေါင်းဆောင် ၁၀ ဦးသည် ခဏတာမျှပင် မခံနိုင်ကာ သူတို့အနက် ၆ ဦးသည် မြေခွေးနတ်ဆိုး၏ ဖြဲစုတ်မှုကြောင့် အပိုင်းပိုင်းဖြစ်သွားသည်။ ဤအရာကို မြင်သောအခါ၊ ဝမ်ကုံးနှင့် အခြား စာကျင့်အနိမ့်သော ခရီးသယ်များသည် ရှေ့သို့တိုးရန် မဝံ့ရဲကြပေ။ လုံခြုံရေးအေဂျင်စီ၏ စည်းမျဉ်းများ တင်းကြပ်မနေပါက၊ သူတို့သည် အသက်ရှင်ရန် ထွက်ပြေးသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်လာသည်မှာ လူတိုင်းအတွက် မြင်ရရန် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်သည်…

ခစ်ခစ်…

အနီရောင်မြေခွေးသည် ရုတ်တရက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာတွေ့သွားပြီး၊ နောက်ထပ် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရယ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ၊ အနီရောင်မြူတစ်ခါကို လင်ကျန်းဘေး၏ မျက်နှာသို့ တိုက်ရိုက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

လင်ကျန်းဘေးက တူများကို ဝှေ့ရမ်းနေသော လက်များသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး၊ မျက်နှာပေါ်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော အမူအရာပေါ်လာကာ မျက်ဆံများ သွေးနီရောင် ပြောင်းသွားသည်ၕ သူက ရုတ်ချည်း ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော လုံခြုံရေးခေါင်းဆောင် ၄ ဦးနှင့် ဝမ်ကုံးအပါအဝင် အခြားသူများကို ကြည့်ကာ၊ အလွန်တရာ ကွေးညွှတ်ပြီး နာကျင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အမူအရာကို ပြသည်။

လင်ကျန်းဘေးက ပြောသည်။

“မြန်မြန်… ပြေး…”

ဤသုံးလုံးသာ ပြောပြီးသည်နှင့် ရပ်တန့်နေသော တူများသည် ထပ်မံမြှောက်တက်လာပြီး၊ သူသည် ရက်စက်စွာဖြင့် မိမိလူများကို ပြန်လှည့်တိုက်ခိုက်လာသည်။

ဝမ်ကုံးနှင့် အခြားသူများသည် အဆင်သင့်မဖြစ်သေးဘဲ အကြီးအကဲ လင်ကျန်းဘေးက ကျန်ရှိနေသော လုံခြုံရေးခေါင်းဆောင် ၄ ဦးကို သတ်ဖြတ်နေသည်ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေရရုံသာ တတ်နိုင်သည်ၕ သူတို့သည် အလွန်ထိတ်လန့်သွားကြပြီး၊ မြင်းများပေါ်သို့ အလျင်အမြန် တက်ကာ၊ တရားဝင်လမ်းပေါ်တွင် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ ခြေထောက်တစ်စုံပိုမမွေးလာခဲ့သည်ကို ကျိန်ဆဲနေကြသည်။

…

ဟိုယုရှောင်က မေးသည်။

“နတ်ဆိုးတွေက တရားဝင်လမ်းပေါ်မှာ မလျှောက်ရဲဘူးဆိုတော့၊ ဘယ်လိုလုပ် တရားဝင်လမ်းပေါ်မှာ နတ်ဆိုးတွေနဲ့ တွေ့ရတာလဲ”

ဝမ်ကုံး၏ ဖော်ပြချက်တွင် ပုံဖော်မှုအချို့ ပါဝင်သော်လည်း သူပြီးသည်နှင့် ဟိုယုရှောင်က ချက်ချင်း သံသယဖြစ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ အခြားသူများလည်း ဤအချက်ကို သဘောပေါက်လာပြီး ဝမ်ကုံးကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ရှင်းပြမှုကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။

ဝမ်ကုံးက ပြောသည်။

“အဲဒီတုန်းက ယူရှင်းဇုံက ကမ္ဘာ့လမ်းတွေကို တည်ဆောက်ဖို့၊ ထူးကဲသော နတ်ဆိုးတွေရဲ့ အရိုးတွေကို သုံးခဲ့တယ်။ ဒါက ဆိုးသွမ်းတဲ့ နတ်ဆိုးတွေကို ဟန့်တားဖို့ပဲ၊ အဲဒီအတိုင်းလည်း အလုပ်ဖြစ်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် ကမ္ဘာပေါ်က နတ်ဆိုးအားလုံး ဆိုးယုတ်တာမဟုတ်ဘူး။ တစ်ချို့က နတ်ဘုရားမင်းဆက်ရဲ့ အမိန့်အောက်မှာ ပါဝင်ခဲ့ကြတယ် မဟုတ်လား။

ဒီနတ်ဆိုးအုပ်စုကို သူတို့ရဲ့ စာကျင့်အလိုက်၊ ယူရှင်းဇုံက ကိုးတန်းနတ်ရာထူးပြားတွေ ချီးမြှင့်ခဲ့တယ်ၕ ဒီပြားတွေမှာ နတ်ဘုရားမင်းဆက်ရဲ့ ကံကြမ္မာပါရှိပြီး၊ တရားဝင်လမ်းပေါ်မှာ အတားအဆီးမရှိ သွားလာခွင့်ပေးတယ်”

ဤနေရာတွင် ဝမ်ကုံးက ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချပြီး ပြောသည်။

“ကံမကောင်းစွာပဲ၊ မဟာယူမင်းဆက် ပျက်စီးသွားပြီး ကမ္ဘာကြီး ပရမ်းပတာဖြစ်သွားတဲ့အခါ၊ ဒီနတ်ဆိုးတွေ လွတ်လပ်မှု ပြန်ရသွားတယ်။ တစ်ချိန်က ချီးမြှင့်ခဲ့တဲ့ နတ်ရာထူးပြားတွေက အခု သူတို့ရဲ့ ရက်စက်မှုကျူးလွန်ဖို့ ကိရိယာတွေ ဖြစ်လာခဲ့တယ်…”

ထိုအခါမှ ဟိုယုရှောင်သည် ဤကိုးတန်းနတ်ရာထူးပြားများ၏ တည်ရှိမှုကို ပြန်သတိရလာသည်။ တူအိုပါဟောင်၏ လုံရှားကို ပြန်တွေးကြည့်ရင်း သူသည် ကိုးတန်းနတ်ဆိုး၏ ခွန်အားရှိသည်ဟု ကောလာဟလရှိခဲ့သဖြင့် ချက်ချင်း ဝမ်ကုံးကို မေးသည်။

“ကိုးတန်းနတ်ရာထူးတွေနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ ခွန်အားအမျိုးမျိုးရဲ့ စံနှုန်းတွေက ဘာတွေလဲ”

ဝမ်ကုံးက ဖြေသည်။

“အနိမ့်ဆုံး ကိုးတန်းနတ်ဆိုးက၊ ဂန်ချီတတိယအဆင့် ဘောင်တန်းကာလရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တယ်။ ရှစ်တန်းနဲ့ ခုနစ်တန်းနတ်ဆိုးတွေက ဂရန်းမာစတာနဲ့ ယှဉ်နိုင်တယ်လို့ ကောလာဟလရှိတယ်။ ခုနစ်တန်းအထက် နတ်ဆိုးတွေကိုတော့ ငါ မကြားဖူးဘူး။ ကြီးကျယ်တဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်တွေသာ သူတို့ကို နှိမ်နင်းနိုင်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်”

ခုနစ်တန်းတစ်ခုက ဂရန်းမာစတာနှင့် ယှဉ်နိုင်သည်ဆိုပါက ကမ္ဘာကြီး ပရမ်းပတာဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးများ ထွန်းကားနေသည်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ။ ဤမျှသော ခွန်အားဖြင့် လူအများစုသည် တရားဝင်လမ်းပေါ်တွင်သာ ခရီးသွားနေရဆဲဖြစ်သည်မှာ မထူးဆန်းပေ။ နတ်ဆိုးများနှင့် တွေ့ဆုံခြင်းကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင် ပို၍ကြီးမားသော မကောင်းဆိုးဝါးများ သို့မဟုတ် တစ္ဆေများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်၊ အသက်ရှင်သေရုံသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဟိုယုရှောင်သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လူတိုင်းနှင့်အတူ နတ်ဆိုးများအကြောင်း အတွေးထဲတွင် နစ်မျောသွားကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်ကုံးကပင် ပြောပြခဲ့သော ရှေးဟောင်းပုံပြင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ခဏတာအတွင်း၊ မီးပုံပတ်လည်ရှိ လေထုသည် ထူးထူးခြားခြား တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ခစ်ခစ်ခစ်…

ခစ်ခစ်…

ရုတ်တရက် မီးပုံ၏ အစွန်းဘက်မှ ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းသံပမာ ရယ်သံနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်…

ဟိုယုရှောင်က အော်သည်။

“ဘယ်သူလဲ”

ဟိုယုရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး ရုတ်ချည်းထရပ်လိုက်ကာ ဂန်ချီဖြင့် ဘေးရှိ ရှည်လျားသော တုတ်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။ သူသည် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ကြီးမားသော ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရမည့်ဟန်ဖြင့် သူ့မျက်နှာအမူအရာ အလွန်တင်းမာနေသည်။

ဟိုယုချန်းနှင့် အခြားသူများသည် တစ်ဆင့်နောက်ကျသော်လည်း ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သဘောပေါက်သည်နှင့် သူတို့ဓားများကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်ကြပြီး အသံထွက်ရာဘက်ကို တင်းမာသော မျက်နှာများဖြင့် ကြည့်ကြသည်။

“အိုက်ယား ဒီလောက် ဆိုးယုတ်မှု မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား။ ပြောလိုက်တာနဲ့ ပေါ်လာတာလား”

လူတိုင်းက ဝမ်ကုံးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူ၏ ဘေးဖြစ်စေသော ပါးစပ်ကို အပြစ်တင်သည့်ဟန်ဖြင့် ထိုဇာတ်လမ်းကို မပြောဘဲ ထိန်းထားသင့်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဝမ်ကုံးက ချက်ချင်း အပြစ်ကင်းသော မျက်နှာဖြင့် လူတိုင်းကို ပြန်ကြည့်သည်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ပြောသည်။

“ဟားဟားဟား၊ ရယ်လွန်းလို့ သေတော့မယ်…”

အခြားတစ်ဦးက ပြောသည်။

”ဟီးဟီးဟီး…”

…

ရုတ်တရက် လှည်းအတွင်းမှ မိန်းကလေးဆန်သော ရယ်သံ ၂-၃ ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဟိုယုရှောင်၏ နဖူးပေါ်တွင် အနက်ရောင်မျဉ်းသုံးကြောင်း ချက်ချင်းပေါ်လာသော်လည်း၊ သူသည် သက်ပြင်းကြီးတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

လှည်းအတွင်းမှ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဖြင့် ဟိုယုလင်းက လှည်းကန့်လန့်ကာကို မြှောက်လိုက်ပြီး အသက်ရှုမှတ်လောက်သော အလှတရားရှိ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဖြင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဦးဆောင်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်လာသည်။

သူတို့နောက်မှ အတော်လေး အရပ်ရှည်သော်လည်း တင်းမာသော မျက်နှာထားရှိ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး လိုက်ပါလာသည်။

ကောဝင်ဝင်က အေးစက်သော အမူအရာရှိပြီး၊ ဘိုင်ယူဂျီးက နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အမျိုးအစားဖြစ်သည်။ ဤမျှ မဆင်မခြင် ဆော့ကစားနိုင်သူမှာ ဟိုယုလင်းသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ဟိုယုရှောင်က သူမကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီး၊ စိတ်မကောင်းသလို ပြောသည်။

“တကယ့်နတ်ဆိုးတစ်ကောင်က မင်းကို သူတို့ရဲ့ သတို့သမီးအဖြစ် ခေါ်သွားမှာကို သတိထား”

ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ဟိုယုလင်းကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူ့ဘေးရှိ ဘိုင်ယူဂျီးဘက်သို့ အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက်၊ သူက ပြောသည်။

“ဘိုင်အမျိုးသမီး၊ မင်း ဒီကို ရောက်နေတာတော့ ကောင်းတာပဲ။ ခရိုင်ထဲက အခြေအနေတွေကို မင်းကို မေးမလို့ပဲ။ အခု မင်း ဒီမှာရှိနေတော့ ပြောပြလိုက်ပါလား။ မနက်ဖြန်မနက် ခရိုင်ကို ရောက်တဲ့အခါ ငါတို့ အရှက်မကွဲရအောင်လို့”

ဘိုင်ယူဂျီးသည် သူမ၏ နာမည်နှင့် ထိုက်တန်စွာ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ကျက်သရေရှိသော ပင်ကိုယ်စရိုက်ရှိသည်။ သူမသည် အနည်းငယ် ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်ကာ၊ ခရိုင်အတွင်းရှိ အခြေအနေများကို ဟို ယူရှောင်အား စတင် အသိပေးသည်…