တုံလင်ခရိုင်သို့ ရောက်ရှိခြင်း
Vol. 6 Ch. 83
ဘိုင်ယူဂျီးက စတင်ပြောပြသည်။
”ထုံလင်ခရိုင်က ရှင်းနန်ပြည်နယ်ရဲ့ ခရိုင်ခြောက်ခုထဲက တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အရှေ့ဘက်အကျဆုံးမှာ တည်ရှိတယ်။ ခရိုင်တစ်ခုလုံးမှာ အရေးအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦးကတော့ ပထမက ခရိုင်ဝန် ဖန်လုံဟေ။ သူက အခု အသက် ၁၆၅ နှစ်ရှိပြီး၊ ဂရင်းမာစတာအဆင့် တတိယအပိုင်းရဲ့ ဆရာကြီးတစ်ဦးပါ။
ဒီလူက ရှန်းယွမ်လမ်းစဉ်က ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ပြီး၊ မူလက ဂျိုးလင်းပြည်နယ် ဘိုယန်းပြည်နယ်က တတိယအဆင့် မိသားစုတစ်ခုရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးသာဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့မှာ ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းရှိခဲ့တယ်။ အသက် တစ်ရာမပြည့်ခင် ဂရင်းမာစတာအဆင့်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့တယ်။ စည်းမျဉ်းတွေကို လေးစားတတ်တဲ့အပြင် ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ ဂုဏ်သတင်းကောင်းမွန်တာကြောင့်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၅ နှစ်က ထုံလင်ခရိုင်ရဲ့ ခရိုင်ဝန်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံခဲ့ရတယ်။
ဒုတိယက မဟာလူးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းမှူး၊ သွေးဇင်ဆရာတော် ဒင်ဘူဟိုင်း။
မဟာလူးဂိုဏ်းက ထုံလင်ခရိုင်မှာ တစ်ခုတည်းသော ဒုတိယအဆင့် အင်အားစုဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်နီးပါး တည်ထောင်ခဲ့တာဖြစ်ကာ ဆယ်မျိုးဆက်နီးပါး အမွေဆက်ခံထားတယ်။ ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်သောင်းကျော်နဲ့ ဂန်းချီအဆင့် ဆရာကြီး တစ်ရာကျော်ရှိပြီး ခရိုင်မှာ အငြင်းပွားစရာမရှိတဲ့ ထိပ်တန်းအင်အားစုအဖြစ် ရပ်တည်နေတယ်။
ဒင်ဘူဟိုင်းက အသက် ၂၀၀ ကျော်ရှိပြီး၊ ဆရာကြီးအဆင့် တတိယအပိုင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုရှိတယ်။ ဒါ့အပြင် ဖြောင့်မတ်လမ်းစဉ်ရဲ့ အသေးစား နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းစာရင်းမှာ ၇၂ နေရာမှာ ရပ်တည်နေပြီး၊ ဂုဏ်သတင်းကြီးမားတဲ့သူပါ။ သူက ရက်စက်ကြမ်းတမ်းပြီး လောဘကြီးတယ်လို့ လူသိများတယ်။ အင်အားကြီးပြီး အန္တရာယ်များတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်လို့ မနှောင့်ယှက်သင့်တဲ့သူပဲ။
တတိယနဲ့ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ထုံလင်ခရိုင် ထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနရဲ့ ဒုခရိုင်ဝန်၊ ရက္ခသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းရဲ့ ဘာသာရေးအကာအကွယ်ဘုရင်၊ မြင့်မြတ်သောအလင်းတရားဘုရင် လို့လည်း ချီးကျူးခေါ်ဝေါ်ခံရတဲ့ ဒင်ဒီယန် ဒင်စီးချန်း…”
ဘိုင်ယူဂျီးက ခဏရပ်လိုက်ပြီး၊ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာအမူအရာကို တစ်ချက်ကြည့်ကာဆက်ပြောသည်။
”မြင့်မြတ်သောအလင်းတရားဘုရင် ဒင်ဒီယန်က ထုံလင်ခရိုင်မှာ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရရုံတင်မက နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်ရဲ့ နတ်ဆိုးဆီးခေါင်းစာရင်းမှာ ၁၉၆ နေရာနဲ့ ဖြောင့်မတ်လမ်းစဉ်ရဲ့ ကြီးမားသော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းစာရင်းမှာ ၄၃၂ နေရာမှာ ပါဝင်နေတယ်”
ဟိုယုရှောင်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။
”သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က ဘယ်လောက်လဲ”
ဘိုင်ယူဂျီးက ဖြေသည်။
”သူက ကွီရှင်းအပေါက်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး၊ ဂရိတ်ဂရင်းမာစတာအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တယ်။ နောက်တစ်ဆင့်သာ လှမ်းရင် ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင်ဂရိတ်ဂရင်းမာစတာအဆင့်ကို ရောက်မယ်”
ဂရင်းမာစတာအဆင့်မှာ အပိုင်းငါးခုရှိသည်။ ပထမအပိုင်းမှာ စစ်မှန်သော ချီကို ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်ပြီး၊ ဒုတိယမှာ ကိုယ်ခံပညာဘုရားစင်မြင့်သို့ ရောက်ရှိသည်။ တတိယမှာ စစ်မှန်သော ချီကို ယွမ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်ရှိ ကွီရှင်းအပေါက်ကို ဒန်တီယန်စစ်မှန်သော ချီနှင့် ဖောက်ထွင်းခြင်းဖြင့် ဂရိတ်ဂရင်းမာစတာဖြစ်လာပြီး မျက်ခုံးရှိ ကောင်းကင်တံခါးကို ဖောက်ထွင်းခြင်းဖြင့် နောက်အဆင့်ဖြစ်သော ကောင်းကင်ဂရိတ်ဂရင်းမာစတာသို့ တက်လှမ်းနိုင်သည်။
ဟိုယုရှောင်၏ မျက်ခုံးများ ပို၍တွန့်သွားသည်။ သူ ယခုထိ တွေ့ဆုံခဲ့သမျှတွင် အပြင်းထန်ဆုံးမှာ ဒုတိယအပိုင်း မြင့်မြတ်ဆက်သွယ်မှု ဆရာကြီး စီးကုံယွဲ့ဖြစ်သည်။ ဒင်ဒီယန်က ထို့ထက်ပင် သာလွန်အင်အားရှိမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
သူက မေးလိုက်သည်။
”သူ့ရဲ့ စရိုက်က ဘယ်လိုလဲ”
ဘိုင်ယူဂျီးက ခဏတိတ်ဆိတ်ပြီးမှ ဖြေသည်။
”တခြားသူတွေအတွက်က မသိပေမယ့်၊ သူ့ရဲ့ တပည့်သုံးယောက်ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက မွေးစားပြီး ကိုယ်ပိုင်သားသမီးလို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တယ်။ တပည့်ကြီး ဘူဂျင်တီယန်နဲ့ ဒုတိယတပည့် နီယင်းလုံတို့က ဂန်းချီအဆင့် တတိယအပိုင်း ပေါဒန်ကာလ ကျင့်ကြံမှုရှိကြပြီး၊ ဘိုင်ယဲခရိုင်နဲ့ ယူလင်ခရိုင်ရဲ့ ထောင်မှူးချုပ်တွေအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေကြတယ်။ တတိယတပည့်ကတော့…”
ဟိုယုရှောင်က ဒုတိယအကြီးအကဲ၊ တတိယအကြီးအကဲတို့၏ မျက်နှာထဲတွင် စိုးရိမ်မှုကို မြင်သောအခါ ပေါ့ပါးစွာ နောက်ပြောင်လိုက်သည်။
”မထင်မှတ်ဘူး၊ ချန်းယွဲ့မှာ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ဆရာရှိနေတယ်ဆိုတာ”
လေထုအနည်းငယ် ပေါ့ပါးလာသောအခါ ဟိုယုရှောင်က လူတိုင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောသည်။
”စိတ်မပူကြပါနဲ့။ အများဆုံး အနည်းငယ် ဒုက္ခဖြစ်မှာပဲ။ သူရော၊ သူ့ဆရာရော ဟိုမိသားစုကို ဒုတိယအဆင့်တက်လှမ်းတာကို တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
သူ၏ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော စကားများက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ချက်ချင်း မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။ ဒုတိယအကြီးအကဲကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သဘောတူစွာ ပြောသည်။
”ဘာသာရေးအကာအကွယ်ဘုရင်တစ်ယောက်တည်းပဲ၊ သူ သန့်ရှင်းသော မယ်တော်ထက် ဘယ်လိုလုပ် သာနိုင်မှာလဲ။ စီးကုံယွဲ့က သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းထဲမှာ သူ့ထက် အဆင့်အများကြီး မြင့်တယ်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။ ထိုနေ့က သန့်ရှင်းသော မယ်တော်က ဟိုယုရှောင်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး ဉာဏ်ထက်သန်သူများက မိသားစုသည် စီးကုံယွဲ့၏ ကြီးမားသော သင်္ဘောပေါ် တက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ကြာရှည် နားလည်ခဲ့ကြသည်။
ဟိုယုရှောင်က လေထုမလေးလံတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ဆက်မေးလိုက်သည်။
”ဘိုင်ကလေး ဒီအရေးကြီးတဲ့ လူသုံးယောက်အပြင် တခြားဘယ်သူတွေ ရှိသေးလဲ”
ဘိုင်ယူဂျီးက ပြောသည်။
”ဆေးမှုန့်ဂိုဏ်းက လောကီရေးရာတွေနဲ့ အနည်းငယ် ကင်းကွာနေတယ်။ ခရိုင်တစ်ခုလုံးမှာ တတိယအဆင့် ဆေးဖော်သမားတစ်ဦးတည်းက ဆေးမှုန့်ဂိုဏ်းမှာ ရှိတယ်။ မဟာလူးဂိုဏ်းတောင် သူတို့နဲ့ ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်အောင် ထိန်းသိမ်းထားတယ်။ တခြား တတိယအဆင့် အင်အားစုတွေကို ပြောစရာတောင် မလိုဘူး”
ဘိုင်ယူဂျီးက ဘိုင်မိသားစုအကြောင်း မပြောခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ သူမက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ချန်လှပ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဟို ယူရှောင်က ဘိုင်မိသားစု၏ အခြေအနေကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဘိုးဘေးဟောင်းမှာ မဟာလူးဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ဝင်ဟောင်းတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး ခရိုင်အတွင်း အခြားသူများက ဂုဏ်ပြုရသည့် အနည်းငယ်သော မိသားစုများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
သူမက ဆက်ပြောသည်။
”ဒါတွေအပြင်၊ ယုံကျိုးပြည်နယ်နယ်မြေအတွင်းရှိ ပြည်နယ်မြို့အားလုံးမှာ အများပြည်သူအစဉ်လာကို ထိန်းသိမ်းတဲ့ သန့်ရှင်းသောအိမ်တော်စစ်တပ်တွေ ရှိတယ်။ ရှင်းနန်ပြည်နယ်ရဲ့ အင်အားက သိပ်မကြီးဘူး။ ရှင်းနန်စစ်သား နှစ်သိန်းပဲ ရှိပြီး၊ ထုံလင်ခရိုင်မှာ ၃၀,၀၀၀ ချထားတယ်။ အားလုံးကို ခရိုင်ဝန် ဖန်လုံဟေ ဦးဆောင်ထားတယ်”
အိမ်တော်စစ်တပ် ဟူသော စကားလုံးကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်ဆံများ အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းသွားပြီး မေးလိုက်သည်။
”ဒီရှင်းနန်စစ်သား ၃၀,၀၀၀ ရဲ့ စွမ်းရည်က ဘယ်လိုလဲ”
ဘိုင်ယူဂျီးက ဖြေသည်။
”ရှင်းနန်စစ်တပ်ရဲ့ စစ်သူကြီးသုံးဦးစလုံးက ဒန်ပွေ့စင်အဆင့်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေဖြစ်ပြီး၊ စစ်မှူးခြောက်ဦးကလည်း ဂန်းချီအဆင့်ထက် ကျင့်ကြံမှုရှိကြတယ်။ သူတို့လက်အောက်က စစ်သားအားလုံးက အနည်းဆုံး ကိုယ်ခန္ဓာသန်မာမှု အဆင့်ငါးဆင့်ရှိတဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေပါ။”
အိမ်တော်စစ်တပ်၏ အင်အားကို ကြားသိရပြီးနောက်၊ အခန်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဟို ယူရှောင်က ကိုယ်ခန္ဓာသန်မာမှု အဆင့်ငါးဆင့်ရှိသော ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်ရာကျော်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဤမိသားစုစီးပွားကို ရရှိရန် သူ အသက်နီးပါး ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်ကို တွေးတောရင်း အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေပြီး စကားမပြောခဲ့ပေ။
ဟိုယုချန်းက စိတ်ဓာတ်ကျသံဖြင့် ပြောသည်။
”ဒါမှမဟုတ် လောကမှာ အသန်မာဆုံးက သန့်ရှင်းသောနယ်မြေတွေပဲလို့ ပြောကြတာပဲ။ ထုံလင်ခရိုင်က ရှင်းနန်တပ် ၃၀,၀၀၀ တည်းနဲ့တင်၊ မဟာလူးဂိုဏ်းနဲ့ တခြား ဒုတိယအဆင့် အင်အားစု ခုနစ်ခုကို ပေါင်းလိုက်ရင်တောင်၊ လှိုင်းတစ်ချက်တောင် မဖြစ်နိုင်မှာ စိုးရတယ်…”
ဟိုယုချန်း၏ ရှုံးနိမ့်သံကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်က နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူနှင့် တတိယညီအစ်ကိုတို့၏ မျက်နှာထဲတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို မြင်လိုက်ရပြီး သူတို့ ဘာတွေးနေသည်ကို ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။
သူတို့ နှစ်ဦးတည်း မဟုတ်ပေ။ ဤအချိန်တွင် သူကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်အားငယ်မှု ခံစားလိုက်ရသည်…
ကျောက်ယန်အဓိကရုဏ်းအခြေအနေအရ ယနေ့ခေတ် ထိပ်တန်း သန့်ရှင်းသောနယ်မြေ ဆယ်ခုထဲတွင် ရက္ခသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းသည် အားနည်းဆုံးတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။
အနည်းဆုံးဖြစ်သူတောင် ဤမျှအင်အားရှိမည်ဆိုလျှင် ကျန်တစ်ခြားသူများ မည်မျှ အင်အားကြီးမားနိုင်မည်နည်း…
ဟိုယုရှောင်က စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။
”တစ်ဆင့်ချင်း ဂရုတစိုက် စီမံထားသရွေ့ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေတွေကို ဆန့်ကျင်ရင်တောင် နောက်ဆုံးမှာ သူတို့ဆီက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဆွဲဖြတ်ယူနိုင်မှာပဲ”
ဤစကားများကို သူ အသံထွက်ပြောရန် မရဲခဲ့ပေ။ သူကိုယ်တိုင်ပင် စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု လှုပ်ခတ်သွားသည်ကို ခံစားရသည်။
အင်အားမလုံလောက်သည့်အခါ အချို့သော စကားများကို စိတ်ထဲတွင်သာ ပြောနိုင်သည်။
ဟိုယုလင်းက ရုတ်တရက် ထအော်လိုက်သည်။
”စကားမစပ် အကိုကြီး ပြည်နယ်မြို့မှာ… တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်မှု ခွင့်ပြုထားတယ်။ ဒါပေမယ့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ပျက်စီးမှုတွေကို လျော်ပေးရမယ်”
သူမသည် ပြည်နယ်မြို့တွင် အချိန်များစွာ နေခဲ့ဖူးပြီး အချို့သော အခြေအနေများကို သိရှိထားသည်။
၎င်းကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင် မပြသခဲ့ပေ။
ဤနေရာသည် ယုံကျိုးပြည်နယ်ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်၏ ပြည်နယ်ခြောက်ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အင်အားကြီးသူသာ ရှင်သန်သည့် သဘာဝဥပဒေသကသာ အမှန်တရားဖြစ်သည်။ စည်းကမ်း… မရှိပေ။
ဟိုယုချန်းက ပထမဆုံး မေးလိုက်သည်။
”ဘယ်လိုလျော်ကြေးမျိုးလဲ”
၎င်းက ဟိုယုရှောင်ကိုလည်း အဖြေကို သိချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ဟိုယုလင်းက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူမဆံထုံးကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ရင်း တိုးညင်းစွာ ဖြေသည်။
”ရှင်းနန်စစ်တပ်က ဘယ်လောက်တောင်းသလဲ၊ အဲဒီလောက်ပဲ ပေးရမယ်”
ဟိုယုချန်းက ထပ်မေးသည်။
”ပေးနိုင်တဲ့ပမာဏ မဟုတ်ရင်ကော”
ဟိုယုလင်းက ဖြေသည်။
”ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရရင် ရှင်းနန်စစ်တပ်က မင်းကို အသေမသတ်ဘဲ ဒေဝါလီခံစေချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိရင် မင်းမပေးနိုင်တဲ့ ပမာဏကို တောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး”
ဟိုယုရှောင်က သူမပြောသည့် အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် မိမိ၏ နောက်ခံနှင့် အားကိုးရာပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။
ရှင်းနန်စစ်တပ်က တကယ်ပဲ မင်းကို သေစေချင်လျှင်၊ ၎င်းသည် ငွေပေးရမရသည့် ကိစ္စ မဟုတ်တော့ပေ…
အဖွဲ့လိုက် အေးအေးလူလူ စကားပြောနေကြရင်း အချိန်သည် မသိမသာ ကုန်လွန်သွားသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့်၊ တစ်ညလုံး အံ့ဩစရာများ ရှိခဲ့သော်လည်း အန္တရာယ်မရှိခဲ့ပေ။ မကောင်းဆိုးဝါးများ ပေါ်မလာသလို နတ်ဆိုးများကလည်း ပြဿနာ မဖြစ်စေခဲ့ပေ။
မနက်ခင်းနေရောင် ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ဟိုယုရှောင်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် အများပြည်သူလမ်းမကြီးအတိုင်း လေးနာရီကြာ ခရီးသွားခဲ့ကြပြီး ပြည်နယ်မြို့သို့ နီးကပ်လာသည်ဟု ခံစားရသည်။ အဖွဲ့ငါးဖွဲ့ခွဲကာ သူတို့၏ ထွက်ခွာမှုကို အဆင့်လိုက် စီစဉ်ပြီးမှ ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။
ဟိုယုရှောင်၊ ဒုတိယအကြီးအကဲ၊ တတိယအကြီးအကဲ၊ ဘိုင်ယူဂျီး၊ ကောင်ဝမ်ဝမ်၊ နှင့် ဟို ဖေး၏ ကွီနယ်မြေ တပ်ဖွဲ့များအပါအဝင်၊ စုစုပေါင်း လူ ၃၀ ကျော်သည် အလေးဆုံး မြင်းလှည်းကို ကာကွယ်ပို့ဆောင်ရန် တာဝန်ယူထားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှိနေသည်။
ညနေဆည်းဆာအချိန် နေ့အလင်းရောင်သည် မှောင်လည်းမမှောင် မလင်းလည်းမလင်း ဖြစ်နေချိန်အထိ ခမ်းနားထည်ဝါသော မြို့ကြီးတစ်မြို့ လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ဝင်ရောက်လာသည်။
ဟိုယုရှောင်က နာကျင်နေသော တင်ပါးကို အနည်းငယ် ပြောင်းရွှေ့လိုက်ပြီး မိုင်တစ်မိုင်မပြည့်သော အကွာအဝေးတွင် တည်ရှိနေသော ထုံလင်ပြည်နယ်မြို့၏ မြင့်မားသော ပုံရိပ်ကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။
သူက ပြောသည်။
”နောက်ဆုံးတော့ ရောက်ပြီ”
သို့သော် သူ အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ မြို့တံခါးဝသို့ ပိုနီးကပ်လာသောအခါ စောင့်ကြပ်နေသော စစ်ဗိုလ်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ဒုတိယအကြီးအကဲနှင့် တတိယအကြီးအကဲတို့နှင့် အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ရာ သုံးဦးစလုံး၏ မျက်နှာထဲတွင် တပြိုင်နက် အံ့ဩမှု အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဤနေရာတွင် အသိမိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်…