ဒေသခံတစ်ယောက်ရဲ့ စိုးရိမ်မှု

ကမ္ဘာ့အထွဋ်အမြတ်

ဤဘွဲ့နာမသည် မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်၊ မည်မျှလေးလံသည်ကို ဟိုယုရှောင်သည် ဤအဆင့်တွင် မသိရှိသလို အပြည့်အဝလည်း နားလည်နိုင်စွမ်းမရှိသေးပေ။

သို့သော် သူသေချာပေါက် သိရှိနိုင်သည်မှာ သူသည် ဘိုင်အိမ်တော်မှ ထွက်လာသောအခါ လေပေါ်တွင် လွင့်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သူ၏ခြေလှမ်းများတွင် တုံလင်ခရိုင်၏ ဘုရင်ကဲ့သို့ မာနထောင်လွှားမှုများ ပါဝင်နေခြင်းပင်။

ဤကမ္ဘာတွင် နှစ်နှစ်ကြာပြီးနောက် သူသည် မည်သို့သောနည်းဖြင့် ကမ္ဘာ့အထွဋ်အမြတ်ဟူသော ဘွဲ့နာမနှင့် ဆက်စပ်လာမည်ကို သူတစ်ခါမျှ အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ဖူးပေ။

အံ့ဩစရာမဟုတ်ပါ... အံ့ဩစရာမဟုတ်ပါ စီကုံယွဲ့သည် အရာရာကို သိနေသည့်အလား၊ ကောင်းမှုများနှင့် ကံကြမ္မာ၏ အတားအဆီးများအကြောင်းကိုပင် အလွန်ကောင်းစွာ သိရှိထားသည့်အလား အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်အေးဆေးနေပုံရသည်။

ငါ့မှာ ကမ္ဘာ့အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်တဲ့ အဖေရှိရင် ငါလည်း ဒီလိုပဲ ဖြစ်မှာပဲ...

စီကုံရှင်းကျိုး၊ ကမ္ဘာ့အထွဋ်အမြတ် ဟားဟား…

အံ့ဩနေစဉ်တွင် ဟိုယုရှောင်သည် ကျောက်ယန်တွင် အနည်းငယ်သော အနှောင့်အယှက်သည် ဘိုင်လူကျောင်းတော်၊ ဝမ်ကျန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းနှင့် မဟာကျင်းမင်းဆက်—သန့်ရှင်းသောနယ်မြေသုံးခုကို မည်သို့လှုပ်ခတ်နိုင်သည်ကိုလည်း အနည်းငယ် နားလည်လာသည်။

အခြားအကြောင်းပြချက်များလည်း ရှိနိုင်သော်လည်း စီကုံရှင်းကျိုးသည် ကမ္ဘာ့အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသော အချက်တစ်ချက်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကိစ္စများသည် ယခုအချိန်တွင် သူ့အတွက် မသက်ဆိုင်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် အထက်တန်းလွှာသို့ တိုးတက်ရန် ကြိုးစားနေသော သေးငယ်သော မိသားစုခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး ဤကိစ္စများဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် မည်းမှောင်သော တိမ်မြင်းလေးကို စီး၍ ဘိုင်အိမ်တော်ကို ချန်ထားခဲ့ပြီး တုံလင်ခရိုင်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လမ်းအတိုင်း ဦးတည်သွားလေသည်။

ဘိုင်ယွင်ဖန်သည် တင်ပုဟိုင်ဘက်မှ ကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးသောကြောင့် ကျန်ရှိသည်မှာ ဖန်လုံဟဲနှင့် တင်တျန်တို့သာ ဖြစ်သည်။

သူသည် ဟိုမျိုးနွယ်၏ တင်ပြစာနှင့် အမည်စာရင်းကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ သူသည် အမည်စာရင်းကို တင်တျန်ထံ ပေးအပ်ပြီး တင်ပြစာကို ဖန်လုံဟဲထံ ပေးအပ်မည်ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် လက်မှတ်ရေးထိုးပြီးနောက် စီရင်စုအုပ်ချုပ်သူ ပန်ယုဟု၏ အတည်ပြုချက်အတွက် စီရင်စုမြို့သို့ ပို့ဆောင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါမှသာ ဟိုမျိုးနွယ်၏ အထက်တန်းလွှာသို့ တိုးမြှင့်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်သည် လုံးဝပြီးမြောက်မည်ဖြစ်သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် မြင်းစီး၍ တစ်မိုင်လေးပုံတစ်ပုံမျှ မကြာမီ သူ၏ရှေ့တွင် အနည်းငယ် ရင်းနှီးသော အဆောက်အအုံ သုံးခုကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

ကျောက်ယန်ခရိုင်နည်းတူ စီရင်စုတရားသူကြီးရုံး၊ ရှန်ရှင်းနေအိမ်နှင့် အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးရုံးတို့သည် စီရင်စုမြို့၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိပြီး စီရင်စုတရားသူကြီးရုံးသည် အလယ်တွင်ရှိကာ ကျန်နှစ်ခုသည် တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် တည်ရှိသည်။

စကေးသည် ကျောက်ယန်ခရိုင်ထက် များစွာကြီးမားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဤနေရာရှိ ရှန်ရှင်းနေအိမ်သည် တတိယထပ်ပါရှိရုံသာမက ဟိုယုရှောင်သည် အောက်ထပ်မှ မော့ကြည့်သောအခါ ဒုတိယထပ်တွင် လူအတော်များများ ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။

သွားရောက်လည်ပတ်လိုသော်လည်း အရေးကြီးသော ကိစ္စများက ဦးစားပေးဖြစ်သည်။ ဟိုယုရှောင်သည် စီရင်စုတရားသူကြီးရုံးနှင့် အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးရုံးကြားမှ လျှောက်သွားပြီး နှစ်ဖက်ကိုကြည့်ကာ များစွာ စဉ်းစားခြင်းမရှိဘဲ ညာဘက်ရှိ အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးရုံးသို့ တည့်တည့်သွားလေသည်။

“ခွင့်ပြုပါခင်ဗျာ၊ ခင်ဗျားက ကျောက်ယန်ရဲ့ ဟိုမျိုးနွယ်အကြီးအကဲ သခင် ဟိုယုရှောင်များ ဖြစ်ပါသလား”

ဟိုယုရှောင်သည် အနီးသို့ ရောက်လာသည်နှင့် အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးရုံးမှ တံခါးစောင့်နှစ်ဦး လာရောက်လာသည်။ သူ၏အမည်ကို အလွန်လျင်မြန်စွာ သိရှိသွားသောကြောင့် သူအံ့အားသင့်သွားသော်လည်း တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ကာ ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် “ကျောက်ယန်မှ ဟိုယုရှောင်က ဒုတိယတရားသူကြီး တင်ကို တွေ့လိုကြောင်း အကြောင်းကြားပေးပါခင်ဗျာ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

အစေခံသည် ဟိုယုရှောင်၏ ယဉ်ကျေးမှုကို မြင်သောအခါ ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီး ရှက်ရွံ့သော အပြုံးဖြင့် အလျင်အမြန် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ “ဟိုမျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်က အဲ့ဒီလောက် တရားဝင်နေစရာ မလိုပါဘူး။ တရားသူကြီး တင်က ခင်ဗျား ဒီနေ့ လာမယ်ဆိုတာကို ကြိုပြီး သိထားပြီးသားပါ။ သူက ဘာ အကြောင်းကြားစာမှ မလိုဘဲ သူ့ဆီကို တိုက်ရိုက် ခေါ်သွားဖို့ အထူး မှာထားပါတယ်။ လိုက်ခဲ့ပါခင်ဗျာ... ဟိုမျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

အစေခံနောက်မှ လိုက်ပါသွားသော ဟိုယုရှောင်သည် အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးရုံးသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဂန်းချီအဆင့်ရှိ စစ်သည်ငါးဦး သို့မဟုတ် ခြောက်ဦးသာ ရှိနေသည်ကို ခံစားမိသည်။ သူသည် အတွင်း၌ သတိဝီရိယရှိနေသည်။ သို့သော် သူအေးဆေးသက်သာမရသေးမီ အားကောင်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခုသည် သူ့ကို စူးစမ်းနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွှေးအမျှင်များ ထောင်ထသွားလေသည်။

ကျောက်ယန်ခရိုင်တွင် စီကုံယွဲ့နှင့် ကူချန်ဖန်းတို့ထံမှ လာသော ဤအားကောင်းသော အရိပ်အယောင်ကို သူသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။

ဂရန်းမာစတာအဆင့်ရှိ စစ်သည်တော်တစ်ဦး၌သာ ရှိနိုင်သော စစ်မှန်သော ချီ...

ယခု သူ့ကို မည်သူ စူးစမ်းနေသည်မှာ ရှင်းလင်းနေပြီ။

ဟိုယုရှောင်သည် ခန်းမတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခံရပြီး ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ အစေခံသည် သူ့အား ထိုနေရာတွင် နေရန် လက်ဟန်ပြကာ ထွက်သွားလေသည်။ ဟိုယုရှောင်သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့လိုက်သောအခါ ဆံပင်ဖြူနေသော၊ မျက်နှာသေးသွယ်သော သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ခန်းမ၏ အထက်ပိုင်းနေရာတွင် တည့်မတ်စွာ ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ အိုမင်းရင့်ရော်သော အသွင်အပြင်ရှိသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများသည် အလွန်ထက်မြက်သည်။ သူ၏မျက်ဝန်းထဲရှိ အေးစက်သော အရောင်အဝါသည် တွေ့မြင်သူတိုင်းကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်။

ယခု ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏အကြည့်အောက်တွင် ရှိနေသည်ကို ပြောစရာမလိုပေ။ တင်တျန်သည် သူ့အား ဆန့်ကျင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိသော်လည်း ထိုအကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းသည် အလွန်ဖိအားများစေသည်။

“ငါ့ကို အရင်လာတွေ့ဖို့ မင်း သတ္တိတော်တော်ကောင်းတာပဲ”

တင်တျန်၏ အသံသည် နက်ရှိုင်း၍ အားကောင်းကာ အာဏာစက်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏တင်းမာ၍ ထက်မြက်သော အသွင်အပြင်နှင့် ဆန့်ကျင်နေပုံရသည်။

ထိုမေးခွန်းတွင် ဂရန်းမာစတာ၏ အရိပ်အယောင် ပါဝင်နေသည်။ မြို့၏ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူအနေဖြင့် ဟိုယုရှောင်သည် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေခြင်းသည် သဘာဝကျသည်။ သို့သော် သူသည် တင်တျန်၏ စကားများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို လျင်မြန်စွာ နားလည်လိုက်သည်။

သူသည် ချန်ယွဲ့ကို မုန်းတီးပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် တင်တျန်နှင့် သဘာဝအားဖြင့် ပဋိပက္ခဖြစ်သင့်သည်။ မြို့တွင် သူ ပထမဆုံး သွားရောက်သင့်သူမှာ ခရိုင်အုပ်ချုပ်သူ ဖန်လုံဟဲဖြစ်သည်။

“သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်နဲ့ သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေးအပေါ် ကျွန်တော့်ရဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှုက နေ့အလင်းရောင်လို ထင်ရှားပါတယ်။ လော့ဖန်နဲ့ တရားသူကြီး တင်တို့က သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်ကို အမှုထမ်းနေကြတာဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ နယ်နိမိတ်တွေ သတ်မှတ်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်နဲ့ ညီအစ်ကိုချန်ကြားမှာ အထင်လွဲမှုတွေ ရှိခဲ့တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒုတိယတရားသူကြီး တင်ရဲ့ နားလည်မှုနဲ့ ခွင့်လွှတ်မှုကို မျှော်လင့်ပြီး ကျွန်တော်က အရင် လာတွေ့တာပါ” ဟု ဟိုယုရှောင်သည် အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်ပြောကြားပြီး သူ၏ပထမဆုံး စာကြောင်းတွင် မရည်ရွယ်ဘဲ စီကုံယွဲ့ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

တင်တျန်ကို ရန်မလိုချင်သော သူ၏ရည်ရွယ်ချက်သည် စစ်မှန်သည် အကြောင်းမှာ တင်တျန်သည် ချန်ယွဲ့နှင့် မတူပေ။ တင်တျန်သည် စစ်မှန်သော သခင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့ကို ပြစ်မှားခြင်းသည် ဟိုမျိုးနွယ်အတွက် အကျိုးမရှိပေ။ သူ့ကို ဦးစွာတွေ့ဆုံရန် ရွေးချယ်ခြင်းသည် ငြိမ်းချမ်းရေးရယူရန် ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခုသာဖြစ်သည်။

တင်တျန်သည် သူ၏အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ပုံရပြီး သူ၏ထက်မြက်သော မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် နူးညံ့သွားကာ ဟိုယုရှောင်ကို အနည်းငယ် ချီးကျူးသော အရိပ်အယောင်ကို ပြသလာသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ မင်းဟာ အရေးကြီးတဲ့အချက်ကို နားလည်တယ်။ သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေးက မင်းဟာ အသုံးဝင်နိုင်တယ်လို့ ပြောတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ့တပည့်က ငယ်ငယ်ကတည်းက ငါနဲ့အတူနေခဲ့ပြီး ဒုက္ခဆိုတာကို မထိတွေ့ခဲ့ဖူးဘူး။ မင်းနဲ့ယှဉ်ရင် သူဟာ တကယ်ကို အနည်းငယ် မရင့်ကျက်သေးတာ”

တင်တျန်၏ သဘောထား ပျော့ပြောင်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် အခွင့်အရေးကို အလျင်အမြန် ဆုပ်ကိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

“တရားသူကြီး တင်က ကျွန်တော့် အရည်အချင်းကို ချီးမြှောက်ပြီး ပြောတာ များလွန်းပါတယ်။ ညီအစ်ကိုချန်ရဲ့ အင်အားက လူတိုင်းအတွက် ထင်ရှားပါတယ်။ အဲ့ဒီနေ့က ညီအစ်ကိုချန်သာ တျန်လီနောင်နဲ့ မတိုက်ခဲ့ရင် တျန်လီနောင်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ကျွန်တော့်မှာ အရည်အချင်းရော၊ ကံကောင်းမှုရော ရှိမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော့်အတွက် ရှက်စရာပါပဲ။ တျန်လီနောင်ကို အနိုင်ရတာအတွက် ချီးကျူးဂုဏ်ပြုတာက ညီအစ်ကိုချန်အတွက်ပဲ တကယ်ကို သင့်တော်ပါတယ်။

အဲ့ဒီနေ့က ညီအစ်ကိုချန်လို ထူးချွန်တဲ့ တပည့်ကို ဘယ်သူ သင်ပေးနိုင်တာလဲလို့ ကျွန်တော် စိတ်ဝင်စားခဲ့ပါတယ်။ နတ်ရောင်ခြည်ဥပဒေဘုရင်လို့ လူသိများတဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ နာမည်ကို သိလိုက်ရတော့ အရာအားလုံး ကျွန်တော့်အတွက် ချက်ချင်း ရှင်းသွားပြီး 'ဆရာကောင်းတစ်ယောက်ဟာ တပည့်ကောင်းတစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးတယ်' ဆိုတဲ့ စကားကို တကယ် သက်သေပြနေတာပဲလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ထားတာပါ”

သူဤစကားများကို ပြောနေစဉ် တင်တျန်၏ အကြည့်သည် ပို၍ပင် နူးညံ့လာသည်…

ချော့မော့ပြောဆိုခြင်းသည် သင့်အား နေရာတိုင်းသို့ ရောက်စေမည်။

“ကောင်းပြီလေ၊ သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေးက မင်းကို ထောက်ခံနေတော့ ငါ မင်းကို အခက်အခဲ မပေးတော့ဘူး။ ဟိုမျိုးနွယ်ရဲ့ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခြင်းအတွက် တင်ပြစာနဲ့ အမည်စာရင်းကို ငါ့ဆီ ယူလာခဲ့ ငါ မင်းအတွက် လက်မှတ်ထိုးပေးမယ်”

သူ၏ ချော့မော့ပြောဆိုမှု အောင်မြင်သွားသောကြောင့် ဟိုယုရှောင်၏ နှလုံးသားသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်လျှံသွားသည်။ သူသည် အဝတ်အစားအတွင်းမှ စာရွက်စာတမ်းများနှင့် အမည်စာရင်းကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူကာ တင်တျန်ထံ ပေးအပ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

“ဆရာ တပည့်တော် တွေ့ခွင့်တောင်းပါတယ်”

တင်တျန် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှု ရပ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ နှလုံးသားသည် နစ်မြုပ်သွားသော်လည်း သူဘာမှ မပြောနိုင်ပေ။ သူသည် စာရွက်စာတမ်းများနှင့် အမည်စာရင်းကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ချန်ယွဲ့သည် သူ၏နောက်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာကာ ဟိုယုရှောင်ကို မုန်းတီးမှုအပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

“ဆရာ သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေးက ဟိုယုရှောင်ဟာ အလွန်အသုံးဝင်နိုင်တယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား။ ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ သူဟာ နိမ့်ကျပြီး ရှက်မရှိတဲ့ လူယုတ်မာတစ်ယောက်ပဲ၊ သူဟာ သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေးကို ခဏတာ လှည့်စားဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို သုံးခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။

ကျွန်တော် သူ့ကို တရားမျှတတဲ့ ပြိုင်ပွဲတစ်ခု စိန်ခေါ်ချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ရှုံးရင် သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေးရဲ့ အဆုံးအဖြတ် မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြရာရောက်ပါတယ်။ သူက ကျွန်တော့်ကိုတောင် မနိုင်ရင် ဟိုမျိုးနွယ်ကို အဓိကမျိုးနွယ်တွေထဲ တိုးမြှင့်ပေးတယ်ဆိုတာဟာ ဟာသတစ်ခုပဲ၊ ပြီးတော့ ဒီယုတ်မာတဲ့ လူယုတ်မာရဲ့ အစစ်အမှန်မျက်နှာကို သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေးရှေ့မှာ ကျွန်တော် သေချာပေါက် ဖော်ထုတ်ပါ့မယ်”

လူယုတ်မာဟု ထပ်ခါထပ်ခါ ခေါ်ဝေါ်ခံရသော်လည်း ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာသည် မပြောင်းလဲဘဲ ချန်ယွဲ့သည် အမိန့်ပေးသူမဟုတ်သောကြောင့် သူ၏အကြည့်သည် တင်တျန်အပေါ်၌သာ တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

တင်တျန်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို ကြည့်နေသော ဟိုယုရှောင်၏ နှလုံးသားသည် တဖြည်းဖြည်း နစ်မြုပ်သွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အခြားသူတစ်ဦး၏ သနားကြင်နာမှုအောက်တွင်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ချိုသာသော စကားများဖြင့်သာ အားကိုးခြင်းသည် တကယ်ပင် မယုံကြည်ရပေ။

သူသည် တင်တျန်သည် စိတ်ထဲတွင် အမှန်တကယ် မှတ်သားသွားပြီဟု ထင်ကာ အချိန်အတော်ကြာ ချော့မော့ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း ချန်ယွဲ့၏ စကားများက တင်တျန်ကို ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့သည်။ ဤအရာကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် နှစ်ဦးသား ကြိုတင်ပူးပေါင်းကြံစည်ထားကြပြီး သူ၏မျက်စိရှေ့တွင်ပင် သရုပ်ဆောင်နေကြခြင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ချန်ယွဲ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အတွင်း၌ ဒေါသများ တက်လာသော်လည်း သူ၏ဆရာရှေ့တွင် သူသည် ဒေါသကို မြိုသိပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

“ညီအစ်ကိုချန်၊ ဒါတွေအားလုံးဟာ အထင်လွဲမှုတွေပါပဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက် ဆိုးရွားအောင် လုပ်နေတာလဲ။ ကျွန်တော် ရှန်ရှင်းနေအိမ်မှာ ညစာစားပွဲတစ်ခု ကျင်းပပြီး ခင်ဗျားကို တောင်းပန်ပါ့မယ်။ ကျွန်တော့်ကို အခက်အခဲ မပေးပါနဲ့လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ”

ဤရိုသေမှုသည် ချန်ယွဲ့၏ မျက်လုံးထဲရှိ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုကို ပို၍ပင် တိုးပွားစေကာ “မင်းဟာ ကျောက်ယန်ခရိုင်မှာ အင်မတန် ခက်ထန်ပြီး စွမ်းရည်ရှိသူပဲ မဟုတ်လား။ ဒီစီရင်စုမြို့မှာ ဘာလို့ ဒီလောက် သနားစရာကောင်းနေတာလဲ” ဟု လှောင်ပြောင်မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။

“ဒါဆိုရင် ဒီလိုလုပ်ကြရအောင် မင်း ရှန်ရှင်းနေအိမ်မှာ ညစာစားပွဲတစ်ခု ကျင်းပပြီး ငါ လူအချို့ကို ဖိတ်ခေါ်မယ်။ လူတွေရှေ့မှာ မင်း ငါ့ခြေထောက်ကြားက တိုးလျှောက်ရင် ငါ မင်းကို လွှတ်ပေးမယ်။ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ”

ဟိုယုရှောင်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ သူ၏မျက်နှာပင် မပြောင်းလဲဘဲ ချန်ယွဲ့ကို အသက်ရှူ ၁၀ ကြိမ်ထက် ပို၍ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ခဏကြာပြီးနောက် သူသည် ခေါင်းကို လှည့်၍ တင်တျန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာတွင် အကူအညီမဲ့သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ညီအစ်ကိုချန်၊ ဒီလိုလုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ တရားသူကြီး တင် ဒီမှာရှိနေတော့ ကျွန်တော့်မှာ ဘယ်လိုလှည့်ကွက်တွေ ရှိနေပါစေ ခင်ဗျားနဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်နိုင်ရင်တောင်...”

ဟိုယုရှောင်၏ နောက်ဆုံးစကားများသည် ချန်ယွဲ့ကို ချက်ချင်းပင် ဒေါသဖြင့် ရယ်မောစေခဲ့သည်။

“ဟားဟားဟားဟား၊ ငါ့ကိုနိုင်မယ်တဲ့လား...”

ဟိုယုရှောင်သည် စိတ်မတိုပေ။ သူ၏ရယ်မောသံ တိတ်သွားသည်အထိ စောင့်ကြည့်နေရုံသာဖြစ်သည်။

“မင်း သဘောတူရဲရင် ငါတို့ရဲ့ နပန်းပွဲဟာ လုံးဝတရားမျှတကြောင်း တစ်ခရိုင်လုံးကို ကြေညာမယ်။ ငါ့ဆရာ ဝင်ပါမှာ မဟုတ်ဘူး။ အသက်နဲ့ အသေဟာ ကံကြမ္မာပဲ၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်တင်လို့ မရဘူး”

ဟိုယုရှောင်သည် တင်တျန်ကို အနည်းငယ် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် လောင်းကစားသမားတစ်ဦး၏ ရူးသွပ်မှုများ ပေါ်လာကာ သဘောတူလိုသော်လည်း ကြောက်ရွံ့နေပုံရပြီး သူ့ဘေးမှ ချန်ယွဲ့ကို ချက်ချင်း လက်ခံရန် စိတ်မရှည်ဖြစ်စေခဲ့သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ နှစ်ဖက်စလုံး သဘောတူသရွေ့ မင်းတို့ရဲ့ နပန်းပွဲမှာ ငါ ဘယ်တော့မှ ဝင်ပါမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်က တပည့်တွေ အချင်းချင်း လေ့ကျင့်ဖို့ ဘယ်တော့မှ မတားမြစ်ဘူး။ အနိုင်အရှုံး၊ အသက်ရှင်ခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်း အားလုံးဟာ မင်းတို့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်”

“ဒါဆိုရင် သခင်ဟို သတ္တိရှိရှိနဲ့ သဘောတူပါတယ်”

ချန်ယွဲ့၏ မျက်ဝန်းများသည် တောက်ပသွားပြီး သူသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ရင်ဘတ်အတွင်းမှ အသက်နှင့်အသေ စာချုပ်နှစ်စောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အသက်နှင့်အသေ ဟူသော စကားလုံးများသည် ထင်ရှားစွာ ထင်ရှားနေပြီး ဟိုယုရှောင်ထံ တိုက်ရိုက်ပေးအပ်လိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ ဟိုယုရှောင်သည် ချန်ယွဲ့သည် ပြင်ဆင်လာကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာတွင် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လာပြီး သူသည် "မယုံနိုင်လောက်အောင်" ဟူသော အမူအရာဖြင့် တင်တျန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒါ...ဒါ...ခွင့်လွှတ်ပါ...ကျွန်တော် သဘောမတူနိုင်ပါ...”

“ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းရဲ့စကားကို တည်ရမယ် သခင်ဟို... မင်း သေချာစဉ်းစားသင့်တယ်”

ဟိုယုရှောင် စကားမဆုံးသေးမီ တင်တျန်သည် သူ့ကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် ပြာကျသွားကာ ခြေထောက်များသည် အားအင်ကုန်ဆုံးသွားသည့်အလား တုန်ရီနေသည်။

သူ၏အမည်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးပြီးနောက် မျက်နှာဖြူဖျော့နေသော ဟိုယုရှောင်သည် အသက်နှင့်အသေ စာချုပ်ကို ကိုင်လျက် အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးရုံးမှ ထွက်ခွာသွားပြီး သူ၏အသွင်အပြင်သည် စိတ်ပျက်အားငယ်နေကာ သူ၏ယိမ်းယိုင်နေသော အရိပ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

......

“ဟားဟားဟားဟား၊ ဆရာ၊ ကျွန်တော်ပြောသားပဲ တောသားတွေဟာ ကြောက်စရာကောင်းတာကို မခံနိုင်ဘူး။ ဆရာ့ရှေ့မှာ သူ ဘယ်လို လှည့်ကွက်မျိုးကိုမှ သုံးရဲမှာ မဟုတ်ဘူး၊ သူဟာ နာခံမှုရှိရှိ လက်မှတ်ထိုးပြီး သူ့ကံကို စောင့်ရုံပဲ တတ်နိုင်မှာ”

အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနအတွင်း ချန်ယွဲ့သည် သူ၏လက်ထဲရှိ အသက်နှင့်အသေ စာချုပ်ကို ကြည့်ကာ တင်တျန်ကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ပြင်ဆင်မှုတွေအပေါ် အာရုံစိုက်ပါ။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မင်းနဲ့ တူတူပဲ။ ချောက်ထဲ မမှောက်နဲ့။ ဒီအသက်နဲ့အသေ စာချုပ်နဲ့ မင်းသူ့ကို သတ်လိုက်ရင် မင်းရဲ့ အလားအလာက သူ့ထက် ပိုမြင့်ကြောင်း သက်သေပြရာရောက်ပြီး သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေးက မင်းကို အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်တဲ့အပြင် မင်းကို လဆန်းအသစ်ဌာနထဲကိုလည်း ခေါ်သွားလိမ့်မယ်”

“တပည့်တော် နာခံပါမယ်”