တင်စီးချန်က ငါ့အသက်ကို လိုချင်နေတာပဲ
Vol. 7 Ch. 88
တစ်ကြိမ် တင်တျန်နှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် အချက်နှစ်ချက်ကို သိရှိခဲ့သည်။
ပထမအချက်မှာ တင်တျန်သည် သူ၏တပည့် ချန်ယွဲ့အကြောင်းကို မကောင်းပြောစရာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ဒုတိယအချက်မှာ သူသည် တင်တျန်ကို စိတ်ဆိုးစေနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိသော်လည်း ချန်ယွဲ့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြဿနာကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်ဖြစ်ပြီး ဤသူကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။
ဤအချက်နှစ်ချက်ကို နားလည်ပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် တင်တျန်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေး အကြံအစည်ကို လုံးဝ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ချန်ယွဲ့၏ စိန်ခေါ်မှုကို အတင်းအကျပ် လက်ခံလိုက်ရသည့်ဟန်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ချန်ယွဲ့သည် ရက်ခုနစ်ရက်အကြာတွင် ရက်သတ်မှတ်ပြီး တစ်ခရိုင်လုံးတွင် အမှန်တကယ် တရားမျှတသော နပန်းပွဲအတွက် ကြေညာခဲ့သည်မှာ မည်မျှ မိုက်မဲလိုက်လေခြင်း။
ဟိုယုရှောင်၏ သရုပ်ဆောင်မှု အလွန်ကောင်းမွန်ခြင်းကြောင့်သာ သူသည် ထိုအချိန်တွင် အော်ဟစ်ရယ်မောခြင်းကို မထိန်းနိုင်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။
သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်၏ တပည့်တော် အမှန်ပင်၊ ထိုသို့ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် သေခြင်းသို့ သွားခြင်းသည်လည်း သင်၏ ကံကောင်းခြင်းကြီးပင် ဖြစ်သည်။
အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနမှ ထွက်လာပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် စီရင်စုတရားသူကြီးရုံး၏ အဝင်ဝသို့ တစ်လမ်းလုံး လျှောက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏မျက်နှာမှ ထိတ်လန့်မှု လက္ခဏာများ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားကာ သူ၏မျက်ဝန်းများသည် အေးစက်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပလာပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြနေသည်။
စီရင်စုတရားသူကြီးရုံးသည် အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနနှင့် ကပ်လျက်ဖြစ်သော်လည်း အဓိကတံခါးသည် ငါးမိုင်အကွာတွင်ရှိပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ဟိုယုရှောင်သည် တံခါးစောင့်နောက်သို့ အောင်မြင်စွာ လိုက်ပါသွားကာ ခရိုင်အုပ်ချုပ်သူ ဖန်လုံဟဲနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
အသွင်အပြင်အားဖြင့်ပင် ဖန်လုံဟဲသည် တင်တျန်ထက် အဆင့်တစ်ဆင့်သာလွန်ပြီး အသက်လေးဆယ်ကျော်ခန့်ရှိကာ ချောမော၍ လေးစားခံထိုက်သော အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၏ အဝါရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပထမတစ်ချက်တွင်ပင် နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းသည်။
“ကျောက်ယန်မှ ဌာနမှူး သခင်ဟိုယုရှောင်သည် ခရိုင်အရှင်အား အရိုအသေပြုပါတယ်”
ခရိုင်အရှင်သည် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို အလွန်တန်ဖိုးထားသောကြောင့် ဟိုယုရှောင်သည် အလွန်ရိုသေသော ဂျူနီယာတစ်ဦး၏ အရိုအသေကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏အခန်းကဏ္ဍကို ကောင်းစွာ သရုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။
ဧကန်စင်စစ် ဤအရာကို မြင်သောအခါ ဖန်လုံဟဲ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ခေါင်းညိတ်ကာ စနောက်လိုက်သည် “ဘာလဲ၊ တင်တျန်နဲ့ တံတိုင်းတစ်ခုကို တိုက်မိပြီးမှ ငါ့ဆီ လာတာလား”
“ဒုတိယတရားသူကြီး တင်က ကျွန်တော်ရဲ့ အသက်ကို လိုချင်နေပါတယ်။ အရှင် ကျွန်တော်ကို ကယ်တင်တော်မူပါ”
ဟိုယုရှောင်သည် ဝမ်းနည်းပက်လက် အော်ဟစ်ကာ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး သူသည် တင်တျန်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်လိုသော သူ၏မူလရည်ရွယ်ချက်ကို သူ့ကို မရှာဖွေမီကပင် တိုက်ရိုက်ဖော်ပြခဲ့သည်။
မမျှော်လင့်ဘဲ သူနှင့် သူ၏တပည့်သည် သူ့အား အသက်နှင့်အသေ စာချုပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးရန် အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေခဲ့ပြီး ရက်ခုနစ်ရက်အတွင်း ချန်ယွဲ့နှင့် နပန်းတိုက်ရန် အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေခဲ့ကာ ထိုအချိန်တွင် သူ့ကို သတ်ပစ်ရန်ဖြစ်သည်။
ဟိုယုရှောင်၏ မျက်ရည်များလည်နေသော တိုင်ကြားချက်များသည် ဖန်လုံဟဲကို အံ့အားသင့်စေပြီး သူသည် အသက်နှင့်အသေ စာချုပ်ကို ယူလိုက်ကာ သူ၏မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“ဒါက မင်းကို သတ်ဖို့ဆိုတာ ထင်ရှားနေတာပဲ။ မင်း လက်မှတ်ထိုးရဲတယ်”
“မစ္စတာဟိုလည်း မသိလိုက်ပါဘူး အဲဒီနှစ်ယောက် ဆရာနဲ့တပည့်က ဒါဟာ တရားမျှတတဲ့ နပန်းပွဲလို့ ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောပြီး ကျွန်တော်နိုင်ရင် ဟိုမျိုးနွယ်ကို ထင်ရှားတဲ့ အဆင့်ကို တိုးမြှင့်ပေးဖို့တောင် ကတိပေးခဲ့ကြတယ်၊ ကျွန်တော် မှော်ပညာနဲ့ လှည့်စားခံလိုက်ရပြီး သဘောတူစာချုပ်ကို လက်မှတ်ထိုးလိုက်မိတာပါ။ ခရိုင်အရှင်မင်း ကျွန်တော့်အသက်ကို ကယ်တင်တော်မူပါ”
......
“မင်း တကယ် မှော်ပညာနဲ့ လှည့်စားခံခဲ့ရတာပဲ။ တင်တျန်ရဲ့ တပည့်သုံးယောက်ထဲမှာ ချန်ယွဲ့တစ်ယောက်တည်းသာ ဂန်းချီရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရရှိခဲ့ပြီး ခရိုင်တစ်ခုလုံးမှာ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ဦးလို့ သတ်မှတ်ခံထားရတယ်။ မင်းနိုင်မယ်လို့ ထင်သလား”
ဤအရာကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပသွားပြီးနောက် ထိတ်လန့်ဟန်ဆောင်ကာ အားပျော့စွာဖြင့် “ကောင်းပြီ... လော့ဖန်ကို မဖုံးကွယ်ပါဘူး၊ ချန်ယွဲ့ကို အနိုင်ယူဖို့ ကျွန်တော့်မှာ ယုံကြည်မှု အနည်းငယ်တော့ ရှိပါတယ်...” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်တော့ မင်းမှာ ဘာအာမခံချက်မှ မရှိဘူး... ခဏ... မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ”
ဖန်လုံဟဲသည် ဟိုယုရှောင်က သူယုံကြည်မှုရှိသည်ဟု ပြောလိုက်သည်ကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်ကာ တစ်ဖန် အတည်ပြုလိုက်သည်။
“ချန်ယွဲ့ကို အနိုင်ယူမယ်... ကျွန်တော့်မှာ ယုံကြည်မှု အနည်းငယ်တော့ ရှိတယ်...”
ဖန်လုံဟဲသည် ဟိုယုရှောင်က သူ့အား အသက်ကယ်တင်ရန် တောင်းဆိုခဲ့စဉ်က နပန်းပွဲကို ဖျက်သိမ်းရန် ရည်ရွယ်ခြင်းမဟုတ်ကြောင်း အလျင်အမြန် သဘောပေါက်သွားသည်။ သူသည် ဟိုယုရှောင်ကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးမှ “ဒါဆို မင်းနိုင်ရင် တင်တျန်က မင်းကို အန္တရာယ်ပြုမှာကို ကြောက်လို့ ငါ့ဆီ အကာအကွယ်လာယူတာလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဟိုယုရှောင် ခေါင်းညိတ်သည်ကို ကြည့်နေသော ဖန်လုံဟဲ၏ မျက်လုံးများတွင် သိမ်မွေ့သော အရောင်အဝါတစ်ခု တောက်ပသွားပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် စဉ်းစားစရာကောင်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေးက ကြိုတင်ပြောကြားထားပြီးပြီ၊ ငါ မင်းကို သေချာပေါက် ကူညီမယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုယ်တိုင်က အသက်နဲ့အသေ စာချုပ်ကို လက်မှတ်ထိုးထားတာဆိုတော့ ဒါဟာ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စပဲ။ ဒါပေမဲ့ တင်တျန်အကြောင်း စိတ်ချပါ၊ နပန်းပွဲဟာ လုံးဝတရားမျှတမယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်”
အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသောကြောင့် သက်ပြင်းချကာ လေးလေးစားစား ထရပ်လိုက်ပြီး “ဒါဆို တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးတဲ့အတွက် ခရိုင်အရှင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ခုနစ်ရက်အတွင်း အားနာနာနဲ့ အားထုတ်ပေးပါလို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော် အခု ထွက်ခွါပါတော့မယ်”
ဖန်လုံဟဲသည် ဟိုယုရှောင်အား တားဆီးရန် မည်သည့်ကြိုးပမ်းမှုမျှ မပြုဘဲ တိုက်ရိုက်ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ညင်သာစွာ “မင်းရဲ့ တင်ပြစာနဲ့ အမည်စာရင်းကို ဒီမှာ အရင်ထားခဲ့နိုင်တယ်။ မင်းအနိုင်ရပြီးရင် တင်တျန်ရဲ့ လက်မှတ်ကို ရအောင် ငါ ကူညီပေးမယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဟိုယုရှောင်သည် စာရွက်စာတမ်းနှစ်ခုလုံးကို အလျင်အမြန် ပေးအပ်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားလေသည်။
ဟိုယုရှောင် ထွက်သွားပြီး မကြာမီ ဖန်လုံဟဲ၏ နောက်ကန့်လန့်ကာနောက်မှ အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း စာပေပညာရှင်ဝတ်ရုံ အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် စာရွက်ယပ်တောင်ကို ကိုင်လျက် မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် မရေမတွက်နိုင်အောင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး ကျက်သရေရှိစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“သူ ဟန်ဆောင်နေပုံရတယ် တင်တျန်နဲ့ သူ့တပည့်ကို တမင်တကာ သဘောတူခဲ့ပြီး မင်း သူ့ကို ထောက်ခံမယ်လို့ တွက်ချက်ထားလို့ သူက တင်တျန်ရဲ့ သဘောထားကို အရင်စမ်းကြည့်ဖို့ သွားခဲ့တာ ဆက်ဆံရေးကို ပြေလည်အောင် လုပ်လို့မရမှန်း သိတော့ သူ ချက်ချင်း မင်းဆီ လာခဲ့တာပဲ”
ဖန်လုံဟဲသည် ခေါင်းညိတ်ကာ စာပေပညာရှင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားကို လှည့်ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါယမ်းကာ လေးလေးစားစားဖြင့် “အရာရှိက သူ့ရဲ့ဟန်ဆောင်မှုနဲ့ တင်တျန်ကို လှည့်စားနိုင်မယ်လို့ ထင်သလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
“သူ့ကို လှည့်စားလို့ မရဘူးဆိုတာ သေချာပေမဲ့ တင်တျန်ကလည်း လိုက်လျောခဲ့တယ်။ ဟိုယုရှောင်က လဆန်းဌာနက၊ ဂိုဏ်းချုပ်က လဆန်းက အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနကို ကျော်တက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုပြီး ဂိုဏ်းတွင်းမှာ သတင်းတွေ ပျံ့နှံ့နေပြီ၊ တင်တျန်က သူ့ကို ချက်ချင်း မသတ်ဘဲ ထိန်းချုပ်ထားတာဟာ အမြင့်ဆုံးသော ထိန်းသိမ်းမှုပဲ။ တပည့်တစ်ယောက်နဲ့ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခွင့်ပေးတာက သင့်တော်ပါတယ်။
ဒါဟာ အမှန်တကယ် အဆိပ်အတောက်ရှိတဲ့ ထိုးထွင်းဉာဏ်ရှိတဲ့ သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေးရဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။ ဟိုယုရှောင်ရဲ့ ဉာဏ်ရည်ဟာ အခြားသူတွေထက် သာလွန်ပြီး ကျွန်တော့်ကိုတောင် လှည့်စားလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့တယ်။ သူဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အကာအကွယ်ကို အသုံးပြုပြီး ချန်ယွဲ့နဲ့ တိုက်ပွဲဝင်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ တရားဝင်ဖြစ်စေကာ ခရိုင်တွင်းမှာ ဟိုမျိုးနွယ်အတွက် ခြေကုပ်ယူဖို့ ကြိုတင်စီစဉ်ထားပုံရတယ်”
ဤသို့ပြောပြီးနောက် ဖန်လုံဟဲသည် စာပေပညာရှင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားကို ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး “အရာရှိပန်က ဟိုယုရှောင်ကို တစ်ချက်မျှ မြင်တွေ့ရုံအတွက် စီရင်စုမြို့မှာ အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့တာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
အဖြူရောင်ပညာရှင်သည် ခေါင်းခါယမ်းကာ “ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ကျောက်ယန်မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အနှောင့်အယှက်က အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် အန္တရာယ်တော့ မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါကိုကြည့်ပြီး ကျွန်တော်တို့ သတိလက်လွတ်နေလို့တော့ မဖြစ်ဘူး။ သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေးက အရင်တုန်းက ရှုကျိုးမှာ အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိတယ်ဆိုတာ ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ ကျွန်တော့်လူတွေက အဲ့ဒီ အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် အစီအစဉ်က ဘာလဲဆိုတာ အခုထိ မသိသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့...” ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူ၏စကားကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ထိုအမျိုးသား၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပေါ်လာပြီး ရှုကျိုးချန်ထားခဲ့သော အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် အစီအစဉ်ကို စိုးရိမ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
“အဆုံးအဖြတ်တိုက်ပွဲက ခုနစ်ရက်အတွင်းမှာပဲ၊ ကျွန်တော်လည်း တစ်ချက်လောက် ကြည့်လိုက်ဦးမယ်။ ချန်ယွဲ့ဟာ ဒီနှစ်ပိုင်းအတွင်း ဆင်နန်စီရင်စုမှာ ရှားပါးတဲ့ လူငယ်ပါရမီရှင်တစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်ခံထားရပြီး ဟိုယုရှောင်က သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ ယုံကြည်မှုရှိတယ်။ သူ တကယ် ဘာနဲ့လုပ်ထားလဲဆိုတာ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်ချင်တယ်”
“အရာရှိက တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေတာဟာ သူတို့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပဲ”
.........
လူနှစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် ညနေပိုင်းရောက်လုနီးပါးဖြစ်ပြီး ရှန်ရှင်းနေအိမ်ကို စိတ်ဝင်စားသော်လည်း ဟိုယုရှောင်သည် သွားရောက်လည်ပတ်လိုသော ဆန္ဒကို ထိန်းချုပ်ကာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အိမ်တော်သို့ တည့်တည့် ပြန်လာခဲ့သည်။
ဟိုယုချန်နှင့် ဟိုယုလင်တို့သည် သူတို့၏လက်နက်များကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကိုင်တွယ်နေကြသည်။ ဟိုယုရှောင် ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် သူ့အား ပြသကြသည်။
“အကုန်ဝယ်ခဲ့တာလား”
ဟိုယုချန်၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဓားမကြီးသည် လေးလက်မအကျယ်နှင့် လေးပေအရှည်ရှိသော ဓားမကြီးပင်ဖြစ်သော်လည်း ဟိုယုရှောင်၏ မေးမြန်းမှုကို ခေါင်းညိတ်ဖြေကြားခဲ့သည်။
“ဝီလိုခြေလှမ်းဓား၊ သာမန်အဖိုးတန်အဆင့်၊ မူလဈေး ၁၅၀၀၀ ငွေ၊ ဒါပေမဲ့ သူဌေးဘိုင်က ၁၀% လျှော့ပေးလို့ ၁၃၅၀၀ ပဲ ကုန်ကျတယ်”
ဖြောင်း...
ဟိုယုလင်သည် သူမ၏လက်ထဲရှိ နှစ်မီတာရှည်သော နီရဲသော ကြာပွတ်ကို အားပါးတရ ခါယမ်းလိုက်ရာ သုံးလေးချက်မျှ ကြာပွတ်အရိပ်များဖြင့် နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းသော အက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ အံ့မခန်းတန်ခိုးကို ပြသနေသည်။
“နီရဲသော အရိပ်ကြာပွတ်၊ ဒါလည်း သာမန်အဖိုးတန်အဆင့်ပဲ၊ ကြာပွတ်ကို သုံးတဲ့သူနည်းတော့ ဒီတစ်ခုက ၁၁၀၀၀ ငွေပဲ ကုန်ကျတယ်။ သူဌေးဘိုင်က ကျွန်မကိုလည်း ၁၀% လျှော့ပေးလို့ ၉၉၀၀ ပဲ ကျတယ်”
ပြီးနောက် ဟိုယုလင်သည် စားပွဲပေါ်မှ ဓားရှည်နှစ်လက်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
“ဒီအညိုရောင်လေးကို Swan Shadow လို့ခေါ်တယ်၊ စတုတ္ထမြောက် အကြီးအကဲအတွက်ပါ။ အဖြူရောင်လေးကို Dragon Dust လို့ခေါ်တယ်၊ ပဉ္စမမြောက် အကြီးအကဲအတွက်ပါ။ ဓားနှစ်လက်စလုံးက ကျွန်တော်တို့နဲ့ အတူတူပဲအဆင့်ရှိပြီး စုစုပေါင်း ငွေ ၂၃၆၀၀ ကုန်ကျတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ထက် နည်းနည်းပိုစျေးကြီးတယ်”
ဟိုယုရှောင်သည် ခေါင်းညိတ်ကာ လက်နက်များကို သိမ်းဆည်းရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။
“ဒုတိယမြောက် အကြီးအကဲ၊ တတိယမြောက် အကြီးအကဲ၊ မနက်ဖြန် ဂေါဟူ၊ စူလီနဲ့ ဟိုဖေးတို့ကို အကြောင်းကြားလိုက်ပါ။ ရွှေတုံးနှစ်ပုံးကို သူတို့ ဖြန့်ဝေခိုင်းပြီး ငါးရက်အတွင်း ငွေအဖြစ် ပြောင်းခိုင်းပြီး ဒီကို ယူလာခိုင်းလိုက်”
နောက်ငါးရက်အတွက်လည်း ငါ တရားကျင့်ကြံနေမယ်။ အလွန်အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ရင် ငါ့ကို မနှောင့်ယှက်နဲ့။ ရွှေပြောင်းပြီးရင် ငါ့ကို လာရှာ”
ဟိုယုရှောင်၏ ငါးရက်ကြာ တရားကျင့်ကြံမည်ဟူသော ကြေညာချက်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကာ နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးခွန်းများ မေးလိုသော်လည်း ဟိုယုရှောင်သည် အတွင်းဘက်ခြံဝင်းသို့ ဝင်သွားကာ တံခါးပိတ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“အစ်ကိုက ဒီနေ့ စီရင်စုမြို့ဝန်နဲ့ အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနကို သွားလည်ပတ်ခဲ့ရမှာပဲ၊ ဒါဆို ဘာလို့ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း တရားကျင့်ကြံတာလဲ။ ဘာဖြစ်တာလဲ”
ဟိုယုချန်သည် တုံ့ပြန်ရန် အနည်းငယ် နှေးနေသေးသည်။ ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း စီရင်စုမြို့တွင် လုပ်ဆောင်ရန် ကိစ္စများ အဆုံးမရှိ ရှိသင့်သော်လည်း ဟိုယုရှောင်သည် ရုတ်တရက် တရားကျင့်ကြံရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“အစ်ကိုက ဘာမှ မပြောရင် အကြောင်းတစ်ခုခု ရှိရမယ်။ အရင်ဆုံး ငွေပြောင်းပြီး ကျွန်တော်တို့ ယူလာတဲ့ လုယက်ပစ္စည်းတွေ အားလုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ကြရအောင်၊ ပြီးတော့ ငါးရက်ကြာရင် အစ်ကို တရားကျင့်ကြံခြင်းက ထွက်လာတဲ့အခါ သူ သေချာပေါက် ပြောပြလိမ့်မယ်”
သူတို့၏ သံသယများရှိသော်လည်း ဟိုယုရှောင်ကို မနှောင့်ယှက်ရန် ရွေးချယ်ကာ သူတို့၏အခန်းများသို့ ပြန်၍ အနားယူရန် စီစဉ်ကာ မနက်မိုးလင်းသည်နှင့် ကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
.........
ညနက်သန်းခေါင်တွင် ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏အခန်းတွင် တစ်ယောက်တည်း တရားထိုင်နေပြီး မျောက်နတ်မင်းတုတ်အား သူ့အိပ်ရာဘေးတွင် မှီထားသည်။ စဉ်ဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသော ဂန်းချီသည် သူ၏အသားအရေပေါ်တွင် လည်ပတ်နေပြီး မျောက်နတ်မင်းတုတ်ကို ကပ်နေကာ အနည်းငယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသည်။
အပြင်လူတစ်ဦး ရှိနေပါက ဟိုယုရှောင်နှင့် တုတ်သည် တစ်သားတည်းဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရပေမည်။
“မြို့တံခါးမှာ တိုက်ပွဲဖြစ်တုန်းက ချန်ယွဲ့က သူ့ရဲ့အစွမ်းအစစ်ကို မပြခဲ့ဘူး ဒါပေမဲ့ ငါလည်း မပြခဲ့ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ကျင်ကြံမှုက သူ့နဲ့ တူညီတယ်၊ အရေးကြီးတာက ကိုယ်ခံပညာပြိုင်ပွဲပဲ”
သူ၏စိတ်ထဲရှိ ကိုယ်ခံပညာအသစ်များစွာကို ခံစားမိသောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်ဝန်းများသည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိလာပြီး လက်ကို လှန်လိုက်ကာ အသေးစား ပြန်လည်နုပျိုစေသော ဆေးလုံးငါးလုံး သို့မဟုတ် ခြောက်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“အဲဒီအဘိုးကြီး တင်တျန်က စီကုံယွဲ့အပေါ်မှာ နှစ်ဖက်လှည့် လုပ်တတ်တယ်။ သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်က တစ်စည်းတစ်လုံးတည်း မဟုတ်ရင် ဖန်လုံဟဲက ငါ့ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီးရှိတယ်။ ချန်ယွဲ့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ရာထူးတိုးတက်မှုကို တစ်သက်လုံး အာမခံနိုင်ပေမဲ့ တင်တျန်ကို စိတ်ဆိုးစေတာကတော့ ရှောင်လွှဲလို့ မရဘူး”
ဤသို့တွေးတောလိုက်သောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် တင်းမာမှုအနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ တင်တျန်သည် ဒေသတစ်ခုလုံးတွင် နံပါတ်တစ် ကျွမ်းကျင်သူဟူသော ဘွဲ့ကို ရရှိထားသည်။ သို့သော် သူ့ကို မစိတ်ဆိုးစေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ချန်ယွဲ့နှင့် တင်တျန်၏ ဆက်ဆံရေးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် သူဆက်နေခွင့်ရပါက တင်တျန်သည် မကြာခင် သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းတွင် သူ့ကို ဆန့်ကျင်လာမည်မှာ သေချာသည်။ ဦးစွာထိုးစစ်ဆင်ခြင်းသည် ပိုကောင်းသည်။
အဓိကအချက်မှာ တင်တျန်သည် ဟိုမျိုးနွယ်၏ တိုးတက်မှုကို ယုံကြည်၍ လောင်းကြေးထပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ချန်ယွဲ့၏ စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံရန်မှလွဲ၍ သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။
ယခု သူ၏မျှော်လင့်ချက်သည် ဖန်လုံဟဲအပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
“မဟာလောဂိုဏ်းနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရည်အချင်းကို အာမခံဖို့ ဘိုင်ယွင်ဖန်က ကျွန်တော့်ကို ငွေတစ်သိန်းပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ ဒီငွေတစ်သိန်းကို သုံးစွဲလိုက်ရင် အကျိုးသက်ရောက်မှု အနည်းငယ်တော့ ရှိသင့်တယ်။ တင်တျန်က ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူဖြစ်နေပါစေ စီရင်စုမှာ သူလုပ်ချင်တာ လုပ်လို့မရဘူး။
အဆိုးဆုံးရောက်ရင်တောင် စီကုံယွဲ့ကို ထုတ်ပြီး သူ့ကို နှိမ်နင်းနိုင်သေးတယ်”
ငွေတစ်သိန်းအကြောင်းပြောသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် နာကျင်မှုအနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ထိုအသုံးစရိတ်သည် မရှိမဖြစ်ဟု သူထင်သောကြောင့် ပြန်ရောက်သည်နှင့် ဒုတိယမြောက်နှင့် တတိယမြောက် အကြီးအကဲတို့ကို ရွှေတုံးများ ပြောင်းခိုင်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
သူ၏အတွေးများကို သေချာစွာ စီစဉ်ပြီးမှသာ ဟိုယုရှောင်သည် မျောက်နတ်မင်းတုတ်ကို ဆွဲယူကာ ခြံဝင်းထဲသို့ လျှောက်သွားပြီး ရက်ခုနစ်ရက်အတွင်း ချန်ယွဲ့နှင့် နပန်းတိုက်ရန် ပြင်ဆင်မှုအပေါ် အာရုံစိုက်နေသည်။