သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်

သူ့ထက်မြင့်သော စီကုံယွဲ့ရှိနေခြင်းကြောင့် ဟိုယုရှောင်သည် တင်တျန်နှင့် ဖန်လုံဟဲဟုခေါ်သောသူများကို သတိထားသော်လည်း သူ၏အဓိကအသိုင်းအဝိုင်းသို့ တိုးတက်ဝင်ရောက်ခြင်းကို အမှန်တကယ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုမရှိပေ။

လူများ အဆင့်မြင့်လေ၊ စည်းမျဉ်းများကို ချိုးဖောက်ရန် အလားအလာ နည်းလေလေဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့ကိုယ်တိုင်က စည်းမျဉ်းများမှ အကျိုးအမြတ်ရရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဟိုယုရှောင် ကောင်းစွာ သိရှိထားသော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

စီကုံယွဲ့၏ အဆင့်အတန်းသည် အလွန်မြင့်မားသည်၊ အထူးသဖြင့် သူမ၏ဖခင်သည် ကမ္ဘာ့အဦးဆုံးသူ စီကုံရှင်းကျိုးဖြစ်ကြောင်း သိရှိသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် ဟိုမျိုးနွယ်၏ အဓိကအသိုင်းအဝိုင်းသို့ တိုးတက်ဝင်ရောက်ခြင်းသည် သေချာသလောက်ရှိကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။

အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနတွင် ဟိုယုရှောင်သည် တင်တျန်၏ သူ့ကို အခက်အခဲဖြစ်စေသော နည်းလမ်းမှာ ချန်ယွဲ့ကို သူ့ကို စိန်ခေါ်ခိုင်းခြင်းသာဖြစ်ကြောင်းလည်း နားလည်လာခဲ့သည်။ သူသည် ထိုအရာကို စိုးရိမ်ပူပန်မှုမရှိသောကြောင့် ချန်ယွဲ့၏ စိန်ခေါ်မှုကို ထက်ဝက်သာ သဘောတူညီခဲ့ပြီး လိုက်လျောညီထွေဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။ ရည်ရွယ်ချက်မှာ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် အပြီးသတ်ရန်ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် တင်တျန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဟိုယုရှောင် ပို၍ စိုးရိမ်နေသည်မှာ ဒေသခံ မိသားစုရှစ်ခု၏ အင်အားများဖြစ်သည်။

လူကြီးမိစ္ဆာများကို ကိုင်တွယ်ရလွယ်ကူသော်လည်း လူငယ်မိစ္ဆာများက အခက်အခဲဖြစ်စေသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဟိုမျိုးနွယ်၏ အဓိကအသိုင်းအဝိုင်းသို့ တိုးတက်ဝင်ရောက်ခြင်းသည် သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်ကဲ့သို့ ဒေသတစ်ခုကို အုပ်စိုးသော ဧရာမကြီးအတွက် အလွန်အရေးမပါသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

သို့သော် တုံလင်ခရိုင်ရှိ ရှစ်မိသားစု၏ အင်အားစုများအတွက် ဟိုမျိုးနွယ်၏ အဓိကအသိုင်းအဝိုင်းသို့ တိုးတက်ဝင်ရောက်ခြင်းသည် သူတို့၏ကိုယ်ကျိုးစီးပွားနှင့်ပတ်သက်၍ အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဟိုယုရှောင် ပို၍ စိုးရိမ်နေသည်မှာ သူတို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည်ကိုဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဘိုင်ယွင်ဖန်သည် မဟာလောဂိုဏ်းအတွက် ငွေကျပ်တစ်သိန်း ထုတ်ပေးရန် ဟိုယုရှောင်ကို တောင်းဆိုသောအခါ သူသည် မျက်တောင်ပင် မခတ်ခဲ့ပေ။ စီရင်စုမြို့တွင် သူ၏အာဏာကို တည်ထောင်လိုသော ဆန္ဒဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံရသော ချန်ယွဲ့၏ အသက်နှင့်အသေ စိန်ခေါ်မှုကို သူသဘောတူခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။

ကျောက်စိမ်းဓားနတ်ဆိုး နီရှင်းချွမ်း၊ ဟောင်ဒေါဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လျိုကျန်းဟောင်၊ ရှီယွင်အစောင့်အရှောက်အေဂျင်စီ၏ သူဌေးကြီး; ဂွီယုထန်၊ စီရင်စုမြို့ဝန်ရုံး စစ်တပ်၏ စစ်ဦးစီးချုပ်; မဟာလောဂိုဏ်းမှ လူငယ်ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးနှင့်အတူ သူတို့လေးဦးသည် အတူထိုင်နေပြီး ကျွန်တော်ကိုပင် အရက်သောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။

“တုံလင်ခရိုင်ရဲ့ အခြေအနေက အခု တော်တော်ရှင်းနေပြီ”

အမှန်စင်စစ် ဟိုယုရှောင်သည် ဘိုင်ယုကျယ်ထံမှ မြို့တော်ရှိ အဓိကကျွမ်းကျင်သူသုံးဦး၏ အင်အားအဆင့်ကို ကြားသည်နှင့် သူသည် အတော်လေးကောင်းမွန်သော အကြံဥာဏ်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။

လူရှိရာ၌ ကိုယ်ခံပညာလောကရှိသည်။ ကျောက်ယန်ခရိုင်သည် ထိုနည်းတူဖြစ်ပြီး တုံလင်ခရိုင်သည်လည်း သဘာဝအားဖြင့် ထိုနည်းတူပင် ပထမ၊ ဒုတိယနှင့် တတိယတို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် အမြဲတမ်း ရည်ရွယ်ချက်ရှိသော နိယာမတစ်ခုအောက်တွင် ရှိသည်။ ထိုနိယာမမှာ ဒုတိယနှင့် တတိယအဖွဲ့သည် ပထမအဖွဲ့ကို ဆန့်ကျင်၍ ပူးပေါင်းခြင်းဖြစ်သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ မဟာလောဂိုဏ်း၏ လူငယ်ဂိုဏ်းချုပ် တင်ပင်သည် စီရင်စုမြို့ဝန်ရုံး၏ စစ်ဦးစီးချုပ် ဂွီယုထန်နှင့်အတူ ထိုင်နိုင်ခဲ့ပြီး ဤရည်ရွယ်ချက်ရှိသော နိယာမကိုလည်း လိုက်နာခဲ့သည်။ နောက်တွင် ဟောင်ဒေါဂိုဏ်းနှင့် ရှီယွင်အစောင့်အရှောက်အေဂျင်စီတို့သည် စီရင်စုမြို့ဝန်ရုံးဘက်ကို ထောက်ခံသော ဒုတိယတန်းစား အင်အားစု ခုနစ်ခုတွင် ထင်ရှားစွာ ပါဝင်ခဲ့သည်။

အိမ်ထောင်စုနှစ်ခုသာရှိခြင်း၊ ဆေးမှုန့်ဂိုဏ်းသည် ကြားနေသော်လည်း တင်တျန်ဘက်တွင် ဒုတိယတန်းစား အင်အားစုလေးခုရှိကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ထိုသို့သော ကွာခြားမှုကြီးမားသောကြောင့် ဖန်လုံဟဲသည် ကျွန်တော်ကို အလွန်အထောက်အပံ့ပေးခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ...

အတွေးများ နစ်မွန်းနေစဉ် အစေခံသည် ဟိုယုရှောင်ကို ဘေးခန်း၏ တံခါးပေါက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဦးစွာ ထွက်သွားခဲ့သည်။ အခန်းထဲတွင် သူ့ထက် အနည်းငယ် ပိုအားကောင်းသော အသက်ရှူသံလေးခုကို ခံစားမိသောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် တင်းမာလာပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။

အတွင်း၌ ထိုင်နေသော လူလေးဦးသည် အလယ်အလတ်အရွယ်အစားရှိပြီး တစ်ဦးမှာ ပြောင်သော၊ ဖြူဖျော့သော၊ မုတ်ဆိတ်မွှေးမရှိသော မျက်နှာ၊ ပါးလွှာသော မျက်နှာပြင်နှင့် အနည်းငယ် ထွက်နေသော ပါးရိုးများ၊ မာနထောင်လွှားသော အမူအရာဖြင့် အနီရောင်တောက်ပြောင်သော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသူသည် သူတို့အထဲတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံးသူဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

တောက်ပြောင်သောလူ၏ ဘယ်ဘက်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် တောင့်တင်းသော လက်မောင်းများရှိသော ခံ့ညားထည်ဝါသော အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ထိုင်နေပြီး ဘေးတွင် ကျောက်စိမ်းရောင် တောက်ပသော ဓားကြီးတစ်လက် တင်ထားကာ သူ၏အမူအရာသည် စိန်ခေါ်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ထို့ထက် ဘယ်ဘက်တွင် လိမ္မော်ရောင်ပိုးသားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးရှိပြီး မျက်နှာတွင် ကြင်နာသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသကာ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှေးမှိတ်ထားပြီး လိမ္မာပါးနပ်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ပြောင်သောလူ၏ ညာဘက်တွင် ငွေရောင်သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသော အခြားတစ်ဦးရှိပြီး မျက်နှာသည် တည်ကြည်နေသည်။

“ကျောက်ယန်က ဌာနမှူး ဟိုယုရှောင်က လူငယ်ဂိုဏ်းချုပ် တင်၊ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် နီ၊ သူဌေးကြီး လျိုနဲ့ စစ်ဦးစီးချုပ် ဂွီတို့ကို အရိုအသေပြုပါတယ်ခင်ဗျာ။ မြို့တော်ကို ရက်ပေါင်းများစွာ မလာရောက်ဖြစ်တာကြောင့် ဒီနေ့ အရှင်လေးပါးရဲ့ ဖိတ်ကြားမှုကို ခံယူရတဲ့အတွက် သခင်ဟို တကယ် အားနာမိပါတယ်ခင်ဗျာ”

မဟာလောဂိုဏ်းသည် ယခင်ချန်ဂိုဏ်း၏ အကြွင်းအကျန်ဖြစ်ပြီး ခေါင်းရိတ်သည့် ဓလေ့ကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်ကြောင်း သတင်းများအရ သိရသောကြောင့် ဟိုယုရှောင်သည် တင်ပင်ကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။ ကျန်သုံးဦးကိုမူ သူတို့၏ လက်နက်များ၊ အမူအရာနှင့် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုများဖြင့် ခွဲခြားသိမြင်ရန် လွယ်ကူသည်။

ဟိုယုရှောင်၏ နှိမ့်ချသော အမူအရာသည် အခန်းတွင်းရှိ လေးဦး၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သော အမူအရာကို ချက်ချင်း ပေါ်စေခဲ့ပြီး ဟိုယုရှောင်သည် သူတို့ကို စူးစမ်းနေစဉ် သူတို့သည်လည်း သူ့ကို စူးစမ်းနေကြသည်။

“မင်းဟာ ဒီလောက် မဆင်မခြင်လုပ်တတ်တဲ့သူလို့ မထင်ဘူး။ ကျောက်ယန်မှာ မင်း ချန်ယွဲ့နဲ့ ကောင်းကောင်းကစားခဲ့ပြီး သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေးရဲ့ နှစ်သက်မှုကိုတောင် ရခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်။ ဒီမြို့မှာ ဘာလို့ ဒီလောက် မိုက်မဲတဲ့ အပြုအမူမျိုး လုပ်ရတာလဲ”

တင်ပင်၏ လှောင်ပြောင်သော လေသံကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် ချန်ယွဲ့နှင့် နပန်းတိုက်ပွဲကို ရည်ညွှန်းနေကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး အကူအညီမဲ့စွာ ခေါင်းငုံ့ကာ “သခင်ဟို ဘယ်လိုမသိနိုင်မလဲ၊ သခင် တင်နဲ့ သူ့တပည့်တွေက ကျွန်တော့်ကို အရမ်းနှိပ်စက်ပြီး အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေလို့ ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံလိုက်တာပါ။ အခု ပြန်တွေးကြည့်တော့ စိတ်ထဲမှာ နောင်တတွေ ပြည့်နေတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

တင်တျန်ဟူသော အမည်ကို ကြားသောအခါ လေးဦးစလုံး၏ မျက်နှာတွင် မသက်မသာဖြစ်မှု အနည်းငယ် ပေါ်လာပြီး တင်ပင်၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသအနည်းငယ်ပင် ပေါ်လာကာ

“အသက်ကြီးသူတွေကို မရိုသေလေးစားဘဲ၊ သူကိုယ်တိုင် သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေးကို တိုက်ရိုက် စိန်ခေါ်ရဲတဲ့ သတ္တိလည်း မရှိတော့ သူ့တပည့်တွေကို ဒုက္ခပေးဖို့ အားပေးနေတာပဲ။ တုံလင်ခရိုင်မှာ သူ့ကို ဘယ်သူမှ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူးလို့များ ထင်နေသလား..” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေးသာ ဒီမှာရှိရင် သူ ဒီလို မဆင်မခြင် လုပ်ခွင့်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ခရိုင်အရှင်က သူ့ကို ထပ်ခါထပ်ခါ သည်းခံခဲ့ပေမဲ့ ဒီလူယုတ်မာက ပိုပိုပြီး လွန်လာတယ်၊ ဂွမ်မူကျာလန်ရဲ့ အထောက်အပံ့ကို အားကိုးပြီး အရမ်းရဲတင်းလာတယ်၊ လူမြင်ကွင်းမှာ သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေးရဲ့ စကားကိုတောင် မနာခံရဲဘူး”

ဤစကားများကို ပြောရဲသော သတ္တိသည် အခန်းထဲတွင် တင်ပင်နှင့် ဂွီယုထန်တို့၌သာ ရှိသည်။ လျိုကျန်းဟောင်နှင့် နီရှင်းချွမ်းတို့သည် ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နေခဲ့ကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော ဟိုယုရှောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ သက်သာရာရသွားပြီး သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများကို ကြည့်ရုံဖြင့် တင်တျန်သည် အင်အားကြီးမားသော်လည်း မြို့တော်ရှိ မဟာလောဂိုဏ်းနှင့် ခရိုင်အရှင်၏ အိမ်တော်နှစ်ခုလုံးက သူ့ကို ဖယ်ကျဉ်ထားကြောင်း သူကောက်ချက်ချနိုင်သည်။

ဟိုယုရှောင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် သိမ်မွေ့သော လှောင်ပြောင်မှုတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူသည် အနည်းငယ် ရှေ့သို့ ကိုင်းညွှတ်ကာ တိုးတိုးလေး “ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ကို မဖုံးကွယ်ပါဘူး၊ ကျောက်ယန်မှာ သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေးကလည်း မရည်ရွယ်ဘဲ တင်တျန်ကို မနှစ်သက်ကြောင်း ပြသခဲ့တယ်...” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လေးဦးစလုံး၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်း တောက်ပသွားပြီး ဂွီယုထန်သည်ပင် အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည် “ညီအစ်ကိုဟို ဒါ တကယ်လား”

ထိုအမျိုးသမီး၏ ဩဇာအာဏာသည် အမှန်ပင် ကြီးမားလှသည်...

စီကုံယွဲ့၏ အင်အားကြီးမားသော ဩဇာအာဏာကို အပြည့်အဝ အသုံးချရန် သူ ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဟိုယုရှောင်သည် အပြစ်ရှိသည်ဟု မခံစားရပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မခန့်မှန်းနိုင်သောအချိန်တွင် ပေါ်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် မကြာမီ ပြန်ရောက်လာမည်မဟုတ်သောကြောင့် သူသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဟွန့်၊ ငါ့ရဲ့အင်အား မလုံလောက်တာကိုပဲ နောင်တရမိတယ်။ တစ်နေ့မှာ ငါ သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေးအတွက် ဒီဘေးရန်ကို ဖယ်ရှားပစ်ရမယ်”

စီကုံယွဲ့အတွက် အသက်ပေးဆပ်ရန်ပင် ဝန်မလေးကြောင်း ပြသနေသော ဂွီယုထန်၏ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး ဟိုယုရှောင်သည် စိတ်ထဲတွင် ရှုံးနိမ့်ကြောင်း ဝန်ခံရသော်လည်း သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်ကာ “ငါလည်း ဒီလိုဆန္ဒရှိတာကို ဘယ်လို မဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့အင်အားက အရမ်းအားနည်းတယ်။ မနက်ဖြန် ချန်ယွဲ့နဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ငါ ယုံကြည်မှု မရှိတော့ဘူး၊ တင်တျန် ဝင်ရောက်လာရင် ငါ့အသက်လည်း ဆုံးရှုံးသွားမှာကို ကြောက်တယ်... ဟူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

တင်ပင်နှင့် ဂွီယုထန်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရယ်မောကာ “ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ညီအစ်ကိုဂွီက ငါ့ကို ငါးရက်အကြာမှာ မင်းက လော့ဖန်ရှေ့မှာ ချန်ယွဲ့ကို အနိုင်ယူနိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့ပေမဲ့ ငါ မယုံသေးဘူး။

ချန်ယွဲ့က တင်တျန်ဆီက စစ်မှန်တဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရရှိထားတယ်။ သူ့ရဲ့ နတ်ရောင်ခြည်ဂန်းချီက အင်မတန် အင်အားကြီးတယ်။ သာမန် ဒန်အမ်ဘရေ့စင်အဆင့် စစ်သည်တော်တွေတောင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး၊ မင်းကတော့ ဂါးသားစုစည်းခြင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ်။ ချန်ယွဲ့ကို အနိုင်ယူဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို ရူးသွပ်တဲ့သူရဲ့ စကားပဲ”

တင်ပင်၏ တိုက်ရိုက်စကားများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှု မခံစားရဘဲ ခေါင်းညိတ်ကာ “ကျောက်ယန်မှာ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်တုန်းက ချန်ယွဲ့ရဲ့ နည်းဗျူဟာတွေကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်ခဲ့တယ်။ သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ဆိုတာ ငါ့အတွက် မျှော်လင့်ချက် နည်းပါးတယ်။ ဒါပေမဲ့ တင်တျန် ဝင်မစွက်ဖက်ရင် အနည်းဆုံးတော့ မရှုံးနိမ့်ဖို့ ငါ ယုံကြည်တယ်” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဤအထိ ကြားသောအခါ တင်ပင်သည် အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်နိုင်ပါက သူ၏လူငယ်ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ခြင်းသည် အလဟဿဖြစ်လိမ့်မည်။ သူသည် မော့ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ရယ်မောပြီး “ဘိုင်ယွင်ဖန်က ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာ ငါ့ဆီ လာတွေ့တယ်။ မင်းက အမြင်ကျယ်တဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ။ စိတ်ချပါ၊ မင်းနဲ့ ချန်ယွဲ့တို့ရဲ့ နပန်းပွဲနေ့မှာ ငါ့အဖေလည်း ရောက်နေလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ တင်တျန် ဝင်ရောက်ချင်ရင်တောင် လော့ဖန်နဲ့ ငါ့အဖေက ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် ဘိုင်ယွင်ဖန်အား ပေးအပ်ခဲ့သော ငွေကျပ်တစ်သိန်းသည် ယခု တင်ပင်ထံ ရောက်ရှိသွားကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

'အမြင်ကျယ်တဲ့သူ' ဟူသော မှတ်ချက်တစ်ခုအတွက် ငွေကျပ်တစ်သိန်း။ ဟိုယုရှောင်သည် စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲနေသော်လည်း သူ့မျက်နှာတွင် အချိန်မီ အပြုံးတစ်ခုကို ပြသနိုင်ခဲ့ပြီး စကားပြောရန် ပြင်နေစဉ် တင်ပင်က ဆက်ပြောသည်။

“ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အသိအမှတ်ပြုခံရဖို့ ရည်မှန်းချက်က ပြင်ပနည်းလမ်းတွေအားလုံးဟာ အထောက်အကူပြုရုံသက်သက်ပဲဆိုတာ မင်းကို သိစေသင့်တယ်။ အဓိကက မင်းရဲ့အင်အားပဲ။ ဒီမှာရှိနေတဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင်တွေဟာ သူတို့ရဲ့စကားတွေနဲ့ အသိအမှတ်ပြုခံခဲ့ရတာ မဟုတ်ဘူး။

မနက်ဖြန် မင်း ချန်ယွဲ့ကို အနိုင်ရနိုင်မလားဆိုတာပေါ်မှာ အားလုံးမူတည်တယ်။ အဲလိုနိုင်ရင် မင်းရဲ့ ဟိုမျိုးနွယ်ဟာ တုံလင်ခရိုင်မှာ တကယ်ပဲ အခြေခိုင်သွားနိုင်ပြီး မင်း၊ မိသားစုခေါင်းဆောင်အနေနဲ့ ခရိုင်မှာ စကားပြောခွင့်ရလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင်...”

ဤသူ၏ တောက်ပသော ပြောင်သောဦးခေါင်းသည် အနည်းငယ် ထိုးထွင်းထွက်နေသော်လည်း သူ၏စကားများသည် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။ ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ကို လေးစားစွာဖြင့် အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ “ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ လူငယ်ဂိုဏ်းချုပ်။ ဒီနေ့ ခင်ဗျားနဲ့ ကျန်သုံးဦးရဲ့ အကြံဉာဏ်ကို အထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

နိုင်ရမည်ဟူသော အခြေအနေမှ ယခု ချန်ယွဲ့ကို အနိုင်ရရန်သာ လိုအပ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်သွားသော ဟိုယုရှောင်သည် ငွေကျပ်တစ်သိန်းသည် တန်သလားဟု မသေချာသော်လည်း ခရိုင်တွင် အင်အားအကြီးဆုံး ဒုတိယမျိုးဆက်ဖြစ်သော တင်ပင်နှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ခြင်းသည် အန္တရာယ်မရှိသည်မှာ သေချာသည်။

“စားပွဲထိုး ဒီနေ့ ဒီသီးသန့်အခန်းရဲ့ စရိတ်အားလုံးကို ငါ့အကောင့်ထဲ ထည့်လိုက်”

ဟိုယုရှောင်၏ နားလည်မှုသည် လူတိုင်းကို ထင်ရှားစွာ ကျေနပ်စေခဲ့ပြီး တင်ပင်သည်ပင် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ “ထိုင်ပါဦး မိသားစုခေါင်းဆောင် ဟို။ ကျောက်ယန်မှာ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်တုန်းက သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေးရဲ့ အတုမရှိတဲ့ ကျေးဇူးတော်အကြောင်းကိုလည်း ဆွေးနွေးကြရအောင်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

တင်ပင်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ချီးကျူးလေးစားမှုနှင့် ဘေးနားမှ ဂွီယုထန်နှင့် အခြားသူများထံမှလည်း ထိုအရာကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် ရုတ်တရက် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ကျောက်ယန်ခရိုင်မှ တုံလင်ခရိုင်အထိ သူတွေ့ဆုံခဲ့သော လူတိုင်းသည် စီကုံယွဲ့ကို အဆုံးမရှိ ချီးကျူးလေးစားနေပုံရသည်၊ ချန်ယွဲ့၊ အစေခံသုံးဦး ဖူလင်၊ ဂွီယုထန်နှင့် ဖန်လုံဟဲတို့လည်း ပါဝင်သည်။ အနည်းဆုံး သူတို့သည် ရာက္ခသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းဝင်များဖြစ်သောကြောင့် ဤအရာသည် အနည်းငယ် နားလည်နိုင်စရာရှိသည်။

သို့သော် တင်ပင်သည် မဟာလောဂိုဏ်း၏ လူငယ်ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ပြီး သူ၏ဆရာကိုယ်တိုင်ရှိသောသူဖြစ်သည်; သို့သော် သူသည် သူမကိုလည်း ချီးကျူးလေးစားသည်။ ဒါက ဘာအကြောင်းလဲ။

ရှုပ်ထွေးသော်လည်း ဟိုယုရှောင်သည် ကျောက်ယန်ခရိုင်ရှိ အဖြစ်အပျက်များကို သစ္စာရှိစွာ ပြောပြခဲ့သည်။ ဂူချန်ဖန်းနှင့် တျန်ဖာကျန်းတို့နှင့် စီကုံယွဲ့၏ တိုက်ပွဲများအကြောင်း ပြောပြသောအခါ လေးဦးစလုံး၏ မျက်လုံးများတွင် စွဲမက်ဖွယ်ရာများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့၏အကြည့်များသည် နားထောင်နေစဉ် စိတ်အားထက်သန်နေသောကြောင့် ဟိုယုရှောင်သည် စိတ်ထဲတွင် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် သူစကားပြောနေစဉ်တွင် သီးသန့်အခန်းအပြင်ဘက်၌ ရုတ်တရက် ဆူညံသော အငြင်းပွားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

“တော်လိုက်တော့”

“ကြည့်စမ်း ကျောက်ယန်က တောသားက ဓားကို ဆွဲထုတ်ရဲတယ်ကွ ဟားဟားဟားဟား...”

ဟိုယုချန်၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံနှင့် နောက်မှ လှောင်ပြောင်သံကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားသည်။ သူသည် ချက်ချင်း ထရပ်ကာ လေးဦးကို ကြည့်ပြီး “လူကြီးမင်းတို့ ဒါ ကျွန်တော့်မိသားစုရဲ့ ဒုတိယမြောက် အကြီးအကဲရဲ့ အသံနဲ့ တူတယ်။ ခဏလောက် ခွင့်ပြုပါဦး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့လည်း အားနေတာပဲ။ အတူတူ ထွက်ကြည့်ကြရအောင်”

သူတို့၏မျက်နှာများတွင် သူတစ်ပါး ဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းမြောက်သော အရိပ်အယောင်များဖြင့် တင်ပင်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် အခြားသူ၏အသံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိကာ ဟိုယုရှောင်နောက်သို့ လိုက်ရန် ထရပ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ ယခုလေးတင် ထမင်းစားခဲ့သော သီးသန့်အခန်း၏ အဝင်ဝတွင် လူအယောက် ၂၀ သို့မဟုတ် ၃၀ ခန့် စုရုံးနေပြီဖြစ်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် လာရောက်ကြည့်ရှုသူများ အများစုဖြစ်ပြီး ဂန်းချီအဆင့်ရှိ စစ်သည်တော်များလည်း အတော်များများ ပါဝင်သည်။ ဟိုယုရှောင်သည် လူအုပ်ကို တွန်းဖယ်ကာ အတွင်းရှိ မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူ၏အမူအရာသည် ချက်ချင်း အေးစက်သွားသည်။

သူ၏မိသားစုဝင် ခြောက်ဦးသည် အဝင်ဝတွင် ရပ်နေကြပြီဖြစ်သည်။ ဟိုယုလင်နှင့် ဟိုယုချန်တို့သည် ရှေ့ဆုံးတွင်ရှိပြီး ဟိုယုလင်သည် အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်ထားပုံရသော်လည်း ဟိုယုချန်သည် ဓားကြီးကို ဆွဲထုတ်ထားပြီး သူမျက်လုံးများမှာ ဒေါသဖြင့် ပြူးကျယ်ကာ သူ့ရှေ့မှ လူငယ်သုံးဦးကို ရင်ဆိုင်နေသည်။

လူငယ်သုံးဦးသည် အလွန်မာနထောင်လွှားပုံရပြီး ဟိုမိသားစုဝင်များအပေါ် သူတို့၏အကြည့်တွင် ထင်ရှားသော မထီမဲ့မြင်ပြုမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်၊ အထူးသဖြင့် ဟိုယုချန် ဓားဆွဲထုတ်သည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏မျက်နှာတွင် အဆုံးမရှိ လှောင်ပြောင်မှုများ ပေါ်လာသည်။

အလယ်တွင်ရှိသော လူငယ်သည် ထင်ရှားစွာ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး ဂန်းချီအဆင့်သို့ တစ်ဝက်ရောက်နေသူလည်းဖြစ်ကာ ဟိုယုချန်ကို အနည်းငယ်သာ အာရုံစိုက်သော်လည်း ဟိုယုလင်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေပြီး သူ၏အကြည့်တွင် ဖုံးကွယ်မထားသော ကာမရာဂစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

“လင်ငယ်လေး၊ မင်းတို့ရဲ့ ဟိုမျိုးနွယ်က နောက်နေ့ဆိုရင် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ပျက်စီးတော့မှာဆိုတော့ ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ မယားငယ် မဖြစ်လိုက်တာလဲ။ အနည်းဆုံးတော့ မင်းရဲ့အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်မှာပေါ့၊ ဟားဟားဟားဟား”

စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ရဲရဲတင်းတင်း လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဟိုယုလင်၏ လှပနူးညံ့သော မျက်နှာကို ပွတ်သပ်ပြီးမှ သူ့လက်ကို နှာခေါင်းသို့ မြှောက်ကာ ညင်သာစွာ ရှူရှိုက်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူ၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်း အေးခဲသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် တင်တျန်၏ အသံသည် သူ၏နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။

“ဒါက ချီကျွယ်ဂိတ်ရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ယုရဲ့ ဒုတိယသား ယုချန်တုံပဲ”

ဟိုယုရှောင်သည် ပြန်မဖြေဘဲ ခေါင်းညိတ်ကာ ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုး၍ ပေါက်ကွဲလုနီးပါးဖြစ်နေသော ဟိုယုချန်နှင့် အလွန်အကျွံ ထိန်းချုပ်နေသော ဟိုယုလင်ကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ စကားလေးခွန်း ပြောလိုက်သည်။

“သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက်”