ဟိုယုချန်၏ စစ်မှန်တဲ့ အင်အား
Vol. 7 Ch. 92
တုံလင်စီရင်စုမြို့တွင် ဟိုယုရှောင်သည် အင်အားသုံးရပ်ကို မတိုက်ရဲပေ။ သူတို့မှာ စီရင်စုဝန်ရုံး၊ အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနနှင့် တျန်လော်ဂိုဏ်းတို့ဖြစ်သည်။ ချန်ယွဲ့နှင့် နပန်းတိုက်ရန် သဘောတူညီခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ ဟိုယုရှောင်သည် တင်တျန်ကို စိတ်ဆိုးစေခြင်းသည် ရှောင်လွှဲ၍မရကြောင်း သိထားသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာပင် စီရင်စုဝန်ရုံးနှင့် တျန်လော်ဂိုဏ်းတို့က သူ့ကို ကာကွယ်ပေးမည်ဟု ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောကြားထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် အဆင့်မြင့်ဆက်ဆံရေးနှင့်ပတ်သက်၍ သူ၌ အဓိက စိုးရိမ်ပူပန်မှုမရှိပေ။
ထိုအင်အားသုံးရပ်အပြင် ကျန်ရှိသော တတိယတန်းစားအင်အားခုနစ်ရပ်ကို စိတ်ဆိုးသည်ဖြစ်စေ၊ မဆိုးသည်ဖြစ်စေဟူသော အယူအဆသည် သက်ရောက်မှုမရှိပေ။ ဟိုမိသားစုသည် သူတို့နှင့်တန်းတူညီမျှသော အဆင့်အတန်းကို ရရှိရန် ခရိုင်သို့ ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သူတို့ကို စိတ်ဆိုးရန် ကြောက်ရွံ့နေပါက ဟိုမိသားစုသည် အဆင့်ဆင့်တိုးတက်ရန် ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းသည် အဘယ်အဓိပ္ပာယ်ရှိမည်နည်း။
ဟိုယုရှောင်၏ ပြင်းထန်သောအသံသည် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကြည့်ရှုနေသူအားလုံးသည် လှည့်ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သော မျက်နှာများဖြင့် သူ့ကို ကြည့်ရှုကြသည်။
ခရိုင်တစ်ခုလုံးတွင် တတိယတန်းစားအင်အားခုနစ်ရပ်သာရှိပြီး ချီကျွယ်ဂိတ်၏ လူငယ်ဂိုဏ်းချုပ် ယုချန်တုံ၏သားဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ဒေသခံနာမည်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။
သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက် ဟူသော စကားများအား ထိုကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြောဆိုရဲမည်လား။
ထိုအချိန်တွင် ယုချန်တုံသည်လည်း ဟိုယုရှောင်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ဟိုယုချန်နှင့်တူသော မျက်နှာနှင့် သူ့နောက်တွင် ရပ်နေသော လူလေးဦးကို ကြည့်ကာ ချက်ချင်းပင် သူ့အထောက်အထားကို ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
ဟိုယုရှောင်၏ ကျင့်ကြံမှုသည် သူထက် မြင့်မားကြောင်း သူခံစားမိသော်လည်း သူ၏မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရဘဲ သူ၏မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် အေးစက်သော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
“မင်း ခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ”
ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ကိုပင် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါ။ သူ၏စကားများအပေါ် တုံ့ပြန်မှုမှာ တံခါးရွက်နှင့်တူသော အလျားလေးပေနှင့် အနံလေးလက်မရှိသော ဓားကြီးတစ်လက်ဖြစ်သည်။
ဟိုယုချန်၏ ဒေါသသည် မငြိမ်းသေးပေ။ သူ၏စိတ်ထားအရ ယုချန်တုံသည် သူ့ကို တမင်တကာ စွပ်စွဲခဲ့ပြီး သူ၏ရှေ့တွင်ပင် ဟိုယုလင်ကို ရဲရဲတင်းတင်း ပရောပရီပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းသည် ဤကောင်ကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုသော ဆန္ဒကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် လုံလောက်သည်။
သူသည် ဤတစ်ကြိမ် စီရင်စုမြို့သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် မိသားစုရေးရာကိစ္စကြီးတစ်ခုအတွက်ဖြစ်ကြောင်း သိသောကြောင့် သူ၏အစ်ကိုကြီးသည် တမင်တကာ သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်ရန် အရေးယူဆောင်ရွက်ခြင်းမှ ရှောင်ရှားခဲ့သည်။ ဟိုယုရှောင်၏ စကားလေးခွန်းသည် သူ၏သံခြေကျင်းများကို ဖွင့်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဓားသည် လေပြင်းတစ်ခုကို တိုက်ခတ်လိုက်ပြီး အားကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် တံခါးရွက်ကို ချက်ချင်း ထိုးဖောက်ကာ ကြီးမားသော အက်ကြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ယုချန်တုံ၏ လည်ပင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။
“အမှိုက်ကောင်၊ မင်းကို အသက်ရှူဆယ်ကြိမ်ကျော် သည်းခံခဲ့ပြီးပြီ၊ ငါ့အတွက် သေလိုက်စမ်း”
ဟိုယုချန်သည် အရေးယူဆောင်ရွက်ရုံသာမက ထိုသို့ပြုလုပ်စဉ်တွင်ပင် လှောင်ပြောင်ခဲ့သည်။ သူ၏အရင်ကတည်းက တောင့်တင်းသော ကိုယ်ထည်သည် ပြင်းထန်သော သွေးစွမ်းအင်များဖြင့် တက်ကြွလာပြီး ကြည့်ရှုနေသူများကို အပြင်သို့ ပြန့်ကျဲသွားစေသည်။
သူတို့ ပြန့်ကျဲသွားသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏မျက်နှာများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
“ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ဒီကောင်က ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်းအဆင့် ဆယ်ဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ပဲ ရှိတာမဟုတ်လား။ သူက ယုချန်တုံကို ရဲရဲတင်းတင်း တိုက်ခိုက်ရဲတယ်”
“ယုချန်တုံက ဂန်းချီအဆင့်သို့ တစ်ဝက်ရောက်နေပြီ ချီကျွယ်ဂိတ်က ယုဂွီရှင်းရဲ့သားပဲ။ သူ့ရဲ့နောက်ခံကို မေ့ထားရင်တောင် သူ့ရဲ့အင်အားက ဒီလူကြီးနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး”
“ငါ အဲဒီခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနဲ့ မိန်းကလေးကို မှတ်မိတယ်။ သူက ကျောက်ယန်ဟိုမိသားစုရဲ့ တတိယမြောက် သမီးပဲ”
“ကျောက်ယန်ဟိုမိသားစု။ မျက်နှာတစ်ထောင်ရှိတဲ့ ချောမောတဲ့လူ ဟိုယုရှောင်ရဲ့ ညီမလေး မဟုတ်လား”
“ဒါဆို ဒီလူကြီးကလည်း ဟိုမိသားစုက ဖြစ်ရမယ်”
......
ကြည့်ရှုနေသူများ စကားပြောနေစဉ်တွင် သူတို့အထဲမှ အများအပြားသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောသော ဟိုယုရှောင်ကို လှည့်ကြည့်ကာ သူ၏အထောက်အထားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခန့်မှန်းနေကြသည်။
စီရင်စုမြို့တွင် တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်ခွင့်ပြုထားသောကြောင့် ရှန်ရှင်းနေအိမ်ကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်များလည်း အခါအားလျော်စွာ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်။ စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာပြီး နှစ်ဖက်သဘောတူညီပါက တိုက်ပွဲပြီးနောက် ငွေပေးချေရုံဖြင့် မည်သူမျှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည်မဟုတ်ပေ။
လူအများစု၏ အံ့အားသင့်မှုမှာ ဟိုယုချန်၏ ကျင့်ကြံမှုသည် ယုချန်တုံထက် နိမ့်ကျကြောင်း ထင်ရှားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဦးစွာထိုးစစ်ဆင်ရန် ယုံကြည်မှုကို ဘယ်ကရခဲ့သနည်း...
သူတို့သည် အံ့အားသင့်ရုံသာဖြစ်သော်လည်း ယုချန်တုံသည် ထိုထက်ပိုသည်။ သူသည် ချီကျွယ်ဂိတ်၏ လူငယ်ဂိုဏ်းချုပ်အနေဖြင့် ဟိုယုရှောင်နှင့် တူညီသောအဆင့်တွင် ရှိသင့်သည်ဟု မူလက ထင်ခဲ့သောကြောင့် ဟိုယုချန်နှင့် အခြားသူများကို လုံးဝဂရုမစိုက်ခဲ့ဘဲ ဟိုယုချန်သည် သူ့ကို ရဲရဲတင်းတင်း တိုက်ခိုက်ရန် စတင်ခဲ့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ယုချန်တုံသည် ဟိုယုချန်၏ ဓားချက်ကို လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ရှောင်ရှားလိုက်သည်။ သူ့ဘေးမှ လူနှစ်ဦးသည် ချက်ချင်းပင် သုံးပေရှည်သော ဓားမည်းတစ်လက်ကို သူ့အား ပေးအပ်လိုက်သည်။ ဓားကို ဆွဲယူလိုက်သည်နှင့် ကျိုးရှင်း၏ သွေးနှင့် စွမ်းအင်များ တက်ကြွလာပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဟိုယုချန်ကို ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဟားဟားဟား၊ အရမ်းကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်၊ အမှိုက်ကောင်၊ ဒီနေ့ မင်းကို မသတ်ရင် ငါ့ရဲ့ ဘိုင်ယဲချီကျွယ်ဂိတ်ရဲ့ မျက်နှာကို ဘယ်မှာထားရမလဲ”
“အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်မပြောနဲ့၊ မင်း ပါးစပ်နဲ့ သတ်နေတာလား”
အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သော ယုချန်တုံသည် ဟိုယုချန်၏ ပြောင်လှောင်သော ကဲ့ရဲ့မှုကို မခံနိုင်တော့ပေ။ သူ၏သွေးဆူပွက်လာပြီး ဓားမည်းကို အားပါးတရ လွှဲယမ်းကာ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ခုကို တိုက်ခတ်ကာ သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။
နှစ်ဦးစလုံး ဓားကို အသုံးပြုနေသော်လည်း သူတို့၏ပုံစံများသည် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသည်။
ဟိုယုချန်သည် ခံ့ညားသော ကိုယ်ထည်နှင့် ဓားသွားကျယ်ဖြင့် ဓားကို ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် လွှဲယမ်းသော်လည်း သူ၏အရှိန်သည် အလွန်မြန်ဆန်သည်။ ခဏတာအတွင်း သူသည် ငါးခြောက်ချက်ခန့် ခုတ်ထစ်လိုက်သည်။ သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်ကျသော်လည်း အသာစီးရနေသောကြောင့် သူသည် အားနည်းချက်ရှိပုံမပေါ်ပေ။
ယုချန်တုံ၏ ဓားမည်းသည် အနည်းငယ်တိုပြီး ဓားသွားသည်လည်း ပို၍ကျဉ်းသော်လည်း ထောင့်များသည် အလွန်လှည့်စားနိုင်ပြီး လက်၊ မျက်လုံးနှင့် အခြားအားနည်းချက်ရှိသော နေရာလေးခုကိုသာ ပစ်မှတ်ထားကာ အလွန်ရက်စက်သည်။
“ချီကျွယ်ဓားနည်းပညာက တကယ်ကို ရက်စက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်လေးက အနည်းငယ်ပဲ ကျွမ်းကျင်သေးတယ်၊ ဓားချီလေးချက်ပဲ ထုတ်နိုင်တယ်။ ချီကျွယ်ဓားနည်းပညာရဲ့ အစစ်အမှန်စွမ်းအားက လည်ပင်း၊ ဒန်တျန်နဲ့ ပေါင်ကြားကို ပစ်မှတ်ထားတဲ့ နောက်ဆုံးသုံးချက်မှာ တည်ရှိတယ်။ အဲဒီနေရာတွေက တကယ်ကို ရက်စက်တဲ့နေရာတွေပဲ”
ချီကျွယ်ဂိတ်၏ ရန်သူတော်များဖြစ်သောကြောင့် ခရိုင်တစ်ခုလုံးတွင် ချီကျွယ်ဂိတ်ကို အကောင်းဆုံးသိသူရှိလျှင် ဟောင်ဒေါဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် နီရှင်းချွမ်း ဖြစ်လိမ့်မည်မှာ သေချာသည်။
တင်ပင်သည် ခေါင်းခါယမ်းကာ “အနည်းငယ်ပဲ ကျွမ်းကျင်သေးပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်းအဆင့် ဆယ်ဆင့် စစ်သည်တော်ကို သတ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။ ဟိုယုချန်က အတော်လေး အင်အားကြီးပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က နည်းနည်းနိမ့်ပြီး သူက ဒုတိယတန်းစား ဓားနည်းပညာကို ကျင့်ကြံထားပုံရတယ်။ သူက ဦးစွာထိုးစစ်ဆင်နိုင်လို့သာ အခုထိ မရှုံးသေးတာ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း တင်ပင်၏ စကားများ မဆုံးမီ ပြန်လည်နေရာယူထားသော ယုချန်တုံသည် မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အငွေ့အသက်များဖြင့် ဓားမည်းကို လွှဲယမ်းကာ ရုတ်တရက် အေးစက်သော လေပွေလေးခုကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။
ဤလေပွေသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကိုသာမက မွေးစ ဂန်းချီ၏ အရိပ်အယောင်ကိုလည်း သယ်ဆောင်ထားသည်။ ခဏတာအတွင်း ဟိုယုချန်၏ ဓားသွားကို ချိုးဖဲ့ကာ သူ၏မျက်လုံးများဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။
“မာနကြီးတဲ့ တောသားက ဒီလူငယ်သခင်ရှေ့မှာ မဆင်မခြင် လုပ်ရဲတယ်၊ သေစမ်း”
ယုချန်တုံ၏ မျက်နှာတွင် ရက်စက်မှုအနည်းငယ် ပေါ်လာပြီး ဟိုယုချန်သည် ဓားကို မြှောက်ကာ ကာကွယ်ရန် ပြင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏နှုတ်ခမ်းများသည် မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သည်။ လွှမ်းမိုးသော ဓားသွားသည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။
......
နီရှင်းချွမ်းသည် ခေါင်းခါယမ်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး “ချီကျွယ်ဓားချီကို ဒီလောက်လွယ်လွယ် ကာကွယ်နိုင်ပါ့မလား။ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့် လုံလောက်ရင်တော့ မျှော်လင့်ချက်ရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက...” ဟု ပြောလိုက်သည်။
အဟမ်း
လျိုကျန်းဟောင်၏ ညင်သာသော ချောင်းဆိုးသံကြောင့် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားသော နီရှင်းချွမ်းသည် ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူ၏အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်သောအခါ သူသည် ဟိုယုရှောင်ကိုသာ အမြဲကြည့်နေကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
ထို့နောက် နီရှင်းချွမ်းသည် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရဘဲ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ရုတ်တရက် သိလိုစိတ်များ ပေါ်လာသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။
သူတစ်ယောက်တည်းသာ မဟုတ်ဘဲ တင်ပင်၊ ဂွီယုထန်နှင့် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော ဂန်းချီအဆင့်ရှိ စစ်သည်တော်များစွာတို့လည်း သတိပြုမိခဲ့ကြသည်။
ထိုအရာအားလုံးတွင် ဟိုယုရှောင်၏ အမူအရာသည် တည်ငြိမ်အေးချမ်းသော စမ်းရေကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။
အပြင်လူများအတွက် ဟိုယုချန်သည် သေချာပေါက် သေတော့မည့်ပုံပေါ်နေသည့် ယခုအချိန်တွင်ပင် သူ၏အမူအရာသည် မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။
ဟိုညီအစ်ကိုများသည် ဆက်ဆံရေးမကောင်းကြဘူးလား။
သို့မဟုတ် ဟိုယုချန် မသေဆုံးမီ သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်သည်ဟု သူယုံကြည်မှုရှိသလား...
ဤအတွေးသည် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ဟိုယုရှောင်နှင့် အလွန်တူညီသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထို့နောက် ယုချန်တုံနှင့် အနည်းငယ်တူသော အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လူအုပ်ထဲမှ သူ၏ဘေးသို့ လျှောက်လာသည်။
“ချီကျွယ်ဂိတ်မှ ယုဂွီချန်သည် ဟိုမိသားစု၏ သခင်ကို အရိုအသေပြုပါတယ်”
ယုဂွီချန်သည် ဟိုယုရှောင်နှင့် တိုက်ပွဲခင်းကြားတွင် အပြုံးအနည်းငယ်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဂန်းရှာဖြင့် တုန်ခါနေပြီး သူ၏အကြည့်သည် သူ့အပေါ်၌သာ စိုက်နေကာ သူ၏လက်သည် ဓားကိုင်လက်ကို အမြဲကိုင်ထားသည်။ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များ ထင်ရှားလွန်းလှသည်...
“သူတို့ရဲ့ နပန်းတိုက်ပွဲကို ငါ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှာကို မင်း စိုးရိမ်နေတာလား” ဟု ဟိုယုရှောင်က ပြောင်ချော်ချော် မေးလိုက်သည်။
ယုဂွီချန်သည် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို အနည်းငယ် ခံစားမိသော်လည်း သူ၏တူသည် အောင်ပွဲခံတော့မည့်အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်ကို ခံစားမိသောကြောင့် စိတ်အေးသွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“လူငယ်တွေက သူတို့ကိစ္စ သူတို့ဘာသာ ဖြေရှင်းပါစေ၊ ဟိုမိသားစုရဲ့ သခင်လေး မထင်ဘူးလား”
“လုံးဝ... သဘောတူတယ်”
စကားများ ပြောပြီးသည်နှင့် ယုချန်တုံသည် ဓားမည်းဖြင့် လွှတ်ထုတ်လိုက်သော ချီလေးခုသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချီလေးခုသည် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများနှင့် လက်များဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာသည်။
ကြည့်ရှုနေသူများ၏ အမြင်တွင် ဟိုယုချန်၏ တုံ့ပြန်မှုသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး ဓားကို သူ့ရှေ့တွင် အသည်းအသန် ကိုင်ထားကာ ယုချန်တုံ၏ ဓားချီကို ကာကွယ်ရန် မျှော်လင့်နေသည်။
ဓားချီသည် ဟိုယုချန်၏ ဓားကို ထိမှန်ပြီး မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ချက်ချင်းပင် ကြီးမားသော အက်ကြောင်းတစ်ခု ပွင့်ထွက်သွားကာ ဟိုယုချန်၏ မျက်လုံးများကို ဖြတ်တောက်တော့မည့်ပုံပေါ်နေသည်။
ရုတ်တရက် ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများကို ဖြတ်သွားကာ အက်ကြောင်းဖြစ်နေသော ဟိုယုချန်၏ ဓားမှ မမျှော်လင့်ဘဲ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
ဓားသည် လက်မအနည်းငယ်စီ ကွဲအက်သွားကာ လေးပေရှည်သော ကွေးသောဓားတစ်လက်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီး လက်မအနည်းငယ်သာ ကျယ်ကာ သစ်ရွက်နှင့်တူသည်။
နီရှင်းချွမ်းသည် ဤအရာကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာဖြူရော်သွားပြီး “သူသုံးနေတဲ့ ဓားက အခွံသက်သက်လား။ ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်တာလဲ...” ဟု အာမေဋိတ်ပြုလိုက်သည်။
ကျန်သူများလည်း သတိဝင်လာပြီး သူတို့မျက်နှာများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်လာသည်။ ဟိုယုချန်သည် ထိုကဲ့သို့ လေးလံသော ဓားဖြင့် အလွန်မြန်ဆန်ပါက ယခု...
“ဂန်းချီအဆင့်သို့ တစ်ဝက်ရောက်နေတာ၊ မင်း အင်အားကြီးလား။ ငါ လေးလံတဲ့ ဓားနဲ့ နှစ်နှစ်လေ့ကျင့်ထားတယ်။ ဒီနေ့မှ ငါ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လုပ်နိုင်တော့မယ်”
ဟိုယုချန်သည် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာတွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူစကားဆုံးသည်နှင့် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကာ ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး ညာဘက်အောက်ခြေမှ ဘယ်ဘက်အပေါ်သို့ ပြင်းထန်သော ပြောင်းပြန်ကိုင်ဖြင့် ထိုးခုတ်လိုက်သည်။
ဤဓားသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ကြည်လင်သော ကောင်းကင်အောက်တွင် ပြောင်လက်တောက်ပသော အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူသည် အလွန်လျင်မြန်သောကြောင့် လေပွေတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ သူ၏ဟိန်းဟောက်သံသည် နားအားလုံး ကြားနိုင်သည်; ထိုတောက်ပသော အလင်းရောင်၏ ခဏတာအတွင်း အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ချက်သာ မြင်ရပြီး နောက်တွင် ဘာမျှ မမြင်နိုင်တော့ပေ...
ဒန်အမ်ဘရေ့စင်အဆင့်ရှိ တင်ပင်နှင့် အခြားသုံးဦးပင် သူတို့၏မျက်နှာများတွင် အံ့အားသင့်မှုများကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။
ယုဂွီချန်၏ နှလုံးသားသည် ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေသည်။ သူသည် လုံလောက်စွာ မြန်ဆန်ပြီး ဟိုယုချန် ဓားဆွဲထုတ်သည်နှင့် တစ်ခုခုမှားနေကြောင်း သဘောပေါက်ကာ လှည့်ပြန်လိုက်သော်လည်း ဟိုယုရှောင်သည် ပို၍ပင် မြန်ဆန်ပြီး သူ့ကို တိုက်ရိုက် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
“မင်း ခုနက လူငယ်တွေက သူတို့ကိစ္စ သူတို့ဘာသာ ဖြေရှင်းသင့်တယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား”
ထိုခဏတာအတွင်း ယုဂွီချန်၏ မျက်နှာမှ စိတ်မရှည်သော အကြည့် မပျောက်သေးမီ ဟိုယုချန်၏ ဓားသည် အလုပ်ပြီးသွားခဲ့ပြီ...
ထိုနေရာသည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဟိုယုချန်၏ ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်ကာ ယုချန်တုံနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေကြပြီး နှစ်ဦးစလုံး ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ဒဏ်ရာရပုံမပေါ်ပေ။
ဝူး...
ရုတ်တရက် သွေးကြောတစ်ခုသည် ယုချန်တုံ၏ လည်ပင်းမှ ပန်းထွက်လာပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ပါးလွှာသော အရာကို ဆုပ်ကိုင်ကာ တားဆီးရန် ကြိုးစားသော်လည်း သွေးသည် သူ၏လက်ချောင်းများကြားမှ ဆက်လက်စီးဆင်းနေသည်။
“ဦးလေး... ဖျတ်... ဦးလေး... ကယ်... ကယ်...”
သူသည် နောက်မှ ယုဂွီချန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဟိုယုရှောင်သည် အလယ်တွင် သူ့ကို ခိုင်မာစွာ ပိတ်ဆို့ထားပြီး သူ၏ဘယ်ဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အကူအညီတောင်းရန်သာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ပါးစပ်သည် ချက်ချင်းပင် သွေးများဖြင့် ပြည့်သွားကာ စကားတစ်ခွန်းကိုပင် အပြည့်အစုံ မပြောနိုင်တော့ပေ။
“ဟိုယုရှောင်၊ မင်း ငါ့တူကို သတ်ရဲတယ်၊ မင်း သေမင်းကို ဖိတ်ခေါ်နေတာ၊ သေမင်းကို ဖိတ်ခေါ်နေတာ...
အဟမ်း
သူသည် အော်ဟစ်နေစဉ် ယုဂွီချန်သည် စကားမဆုံးသေးမီ ဟိုယုချန်သည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ ယုချန်တုံကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ခေါင်းဖြတ်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် မဟာလောနတ်သားပင် သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
“မျက်လုံးကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ကြည့်စမ်း၊ သူ့ကို သတ်ခဲ့တဲ့သူက ငါပဲ၊ ကျောက်ယန်က ဟိုယုချန်”
ဟိုယုချန်သည် ယုချန်တုံ၏ ခေါင်းကို ဆံပင်ဖြင့် ဆွဲကိုင်ကာ မြှောက်လိုက်ပြီး ယုဂွီချန်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။
“ငါ့ညီမကို စော်ကားတဲ့သူတွေ ဒီလိုဖြစ်တတ်တယ်”
ဟိုယုချန်၏ ခံ့ညားထည်ဝါသော အရပ်အမောင်းနှင့် သူ၏နက်ရှိုင်းသော အသံနှင့် သွေးစိမ်းရှင်ရှင် ယိုစီးနေသော ခေါင်းဖြတ်ထားသော ခေါင်းသည် မည်သူ့ကိုမဆို မေ့ပျောက်ရန် မလွယ်ကူသော အထင်အမြင်ကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ဟိုမိသားစု၏ ဒုတိယမြောက် အကြီးအကဲ ဟိုယုချန်သည် သူ၏ အကြွင်းမဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ပြသခဲ့သည်...