လိပ်ခုနစ်ကောင်ဂိုဏ်းလို့ နာမည်ပြောင်းလိုက်

တုံလင်ခရိုင်ရှိ ကျောက်ယန်ခရိုင်သည် အမြဲတမ်း အရေးမပါသလို ဖြစ်ခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က မျောက်နက်နတ်ဆိုး ဟိုထုံသေဆုံးပြီးနောက်ပိုင်းတွင် လေထဲရှိ သက်မဲ့အရာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ လူအများစုသည် ထိုခရိုင်ရှိကြောင်းကိုပင် မေ့လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုအရာသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်လက ကျောက်ယန်တွင် အနှောင့်အယှက်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်အထိ ဖြစ်ခဲ့သည်။

မျိုးဆက်သစ် မျောက်နက်နတ်ဆိုး၊ မျက်နှာတစ်ထောင်ရှိသော ချောမောသည့်လူ ဟိုယုရှောင်သည် ကျားစာရင်းဝင် ကျွမ်းကျင်သူ တျန်လီနောင်ကို အနိုင်ယူခဲ့ပြီး သူ၏နာမည်ကျော်ကြားမှု မြင့်တက်လာကာ ဟိုမျိုးနွယ်သည် ကျောက်ယန်ကို စည်းလုံးညီညွတ်စေပြီး မကြာမီ ပေါ်ထွက်လာသော အင်အားစုတစ်ခုဖြစ်လာကြောင်း သတင်းများကြောင့် လူတို့သည် ကျောက်ယန်သို့၊ သို့မဟုတ် ပို၍တိတိကျကျဆိုရလျှင် ယခင်က မသိခဲ့သော ဟိုမိသားစုသို့ အာရုံစိုက်လာကြသည်။

ဟိုယုရှောင်အကြောင်း ပြောရန်မလိုပေ။ အသက်နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ်၊ မကောင်းဆိုးဝါးစုစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျားစာရင်းဝင် ကျွမ်းကျင်သူ တျန်လီနောင်ကို အနိုင်ယူခဲ့သည့် မယုံနိုင်လောက်စရာ အောင်မြင်မှု၊ ဟိုမိသားစု၏သခင်၊ ကျောက်ယန်၏ နံပါတ်တစ် ကျွမ်းကျင်သူ၊ မျက်နှာတစ်ထောင်ရှိသော ချောမောသည့်လူ၊ မျောက်နက်နတ်ဆိုး စီရင်စုမြို့သို့ မရောက်မီကပင် သူ၏နာမည်သည် နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။

ဟိုမိသားစု၏ တတိယမြောက် သမီး ဟိုယုလင်သည် မတူနိုင်သော အလှတရားရှိပြီး အကတွင် ကျွမ်းကျင်သည်။ သူမသည် စီရင်စုမြို့ရှိ ဘိုင်မျိုးနွယ်နှင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးများ တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး အခြားသူများသည်လည်း သူမကို မစော်ကားရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားကြကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်းအဆင့် ဆယ်ဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံမှုနှင့်အတူ သူမသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း စီရင်စုမြို့တွင် အနည်းငယ် နာမည်ရခဲ့သည်။

လူတိုင်းသည် မူလက ထိုကဲ့သို့ ထူးချွန်သော လူငယ်နှစ်ဦးကို မွေးထုတ်ခဲ့သော ဟိုမိသားစုသည် သူ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း လူတိုင်း အံ့အားသင့်စွာဖြင့် စီရင်စုမြို့သို့ အသစ်ရောက်ရှိလာသော ဟိုမိသားစု၏ ဒုတိယမြောက် သား ဟိုယုချန်သည် မယုံနိုင်လောက်စရာ ပါရမီကို ပြသခဲ့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်းအဆင့် ဆယ်ဆင့်၊ ဂန်းချီအဆင့်သို့ တစ်ဝက်ရောက်နေသူကိုပင် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

ထို့အပြင် သူသတ်ခဲ့သူမှာ ချီကျွယ်ဂိတ်၏ ဂိုဏ်းချုပ် ယုဂွီရှင်း၏ ဒုတိယမြောက် သား ယုချန်တုံဖြစ်သည်။

စိတ်တည်ငြိမ်သွားပြီးနောက် ဟိုမိသားစုမှ အဖွဲ့ဝင်များကို ကြည့်နေသူတိုင်းသည် သူတို့၏မျက်နှာများတွင် သူတစ်ပါး ဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းမြောက်သော အရိပ်အယောင်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ကြသည်။

တတိယတန်းစား အင်အားစု ချီကျွယ်ဂိတ် ထိုဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်၏သားဖြစ်သော—ဟိုမိသားစုသည် ပျားအုံကို အမှန်တကယ် မွှေနှောက်လိုက်ပုံရသည်...

“မင်းတို့ ဟိုမိသားစု ပြီးပြီ၊ မင်းတို့ စောင့်နေလိုက်၊ ငါ့အစ်ကိုကြီးက သူ့လူတွေကို ခေါ်လာပြီး မင်းတို့ ဟိုမျိုးနွယ်ကို သုတ်သင်ပစ်လိမ့်မယ်”

ယုဂွီချန်၏ အသံသည် ပြင်းထန်သော မမေ့နိုင်သော အမုန်းတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူသည် ဟိုယုရှောင်၏ အဖွဲ့ကို ကြည့်သောအခါ သူ၏မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒသည် အနည်းငယ်မျှပင် မဖုံးကွယ်ထားပေ၊ အထူးသဖြင့် အလွန်မာနထောင်လွှားသော ဟိုယုချန်ကို ကြည့်သောအခါ သူ့ကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာပစ်လိုသော ဆန္ဒများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

သို့သော် သူ၏ စိတ်ပျက်စရာကောင်းစွာဖြင့် ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ တင်ပင်၏ အပေါင်းအဖော် ဂွီယုထန်ကို ပြုံး၍ လှည့်ကြည့်ကာ “စစ်ဦးစီးချုပ် ဂွီ၊ ငါ့ရဲ့ စိတ်လိုက်မာန်ပါလုပ်တတ်တဲ့ ညီလေးကြောင့် ပစ္စည်းတချို့ ပျက်စီးသွားတယ်၊ ဘယ်လောက် လျော်ကြေးပေးရမလဲ မသိဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဂွီယုထန်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး မြို့တွင်းတိုက်ပွဲများကြောင့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများအတွက် လျော်ကြေးတောင်းခံရန်မှာ သူတို့၏ မြို့တော်စစ်တပ်၏ တာဝန်ဖြစ်ကြောင်း ထိုအခါမှသာ သတိရသွားသည်။

ရှန်ရှင်းနေအိမ်၏ ပတ်ဝန်းကျင်သည် ကျယ်ဝန်းပြီး နှစ်ဦးစလုံးသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အဆင့်သာရှိသောကြောင့် ပျက်စီးမှုသည် မပြင်းထန်ပေ။ ပြုပြင်ရန် ငွေကျပ်တစ်ရာထက် ပိုကုန်ကျမည်မဟုတ်ပေ။ မြို့တော်စစ်တပ်၏ ပုံမှန်အလေ့အထအရ မြို့တွင်း၌ ပုဂ္ဂလိကတိုက်ပွဲများကို မထောက်ခံသောကြောင့် ငွေကျပ်တစ်ထောင်အထိ ရောက်သင့်သည်။

ဂွီယုထန်သည် ယုဂွီချန်၏ စားသုံးလိုသော အကြည့်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်ကို ပြုံး၍ “သိပ်မဆိုးပါဘူး ဟိုမိသားစုရဲ့ သခင်လေးက ငွေကျပ်ငါးဆယ်လောက်ပဲ လျော်ကြေးပေးလိုက်ရုံနဲ့ ရပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

......

လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းမှုအနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။ ယုချန်တုံသည် နောက်ဆုံးတွင် ချီကျွယ်ဂိတ်ဂိုဏ်းချုပ်၏သားဖြစ်ပြီး ငွေကျပ်ငါးဆယ်...

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စစ်ဦးစီးချုပ် ဂွီ”

ဟိုယုရှောင်သည် ငွေကျပ်ငါးဆယ်တန် ငွေတုံးတစ်ခုကို ယူ၍ ဂွီယုထန်အား ပေးအပ်ပြီးနောက် ဟိုယုချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဟိုယုချန်သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မဲ့ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူကိုင်ထားသော ခေါင်းဖြတ်ထားသော ခေါင်းကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ကြမ်းပြင်ပေါ် ပစ်ချလိုက်ကာ “ဒါ အဖိုးတန်တဲ့ အရာတစ်ခုလို့ ထင်ခဲ့တာ။ မြည်းတစ်ကောင်ရဲ့ စျေးတောင် မရှိဘူး၊ လွှင့်ပစ်လိုက်ရုံပဲ” ဟု လှောင်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

သာမန်မြည်းတစ်ကောင်သည် ငွေကျပ်တစ်ရာကျော် ကုန်ကျမည်ဖြစ်သည်။ ဟိုယုချန်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း ရယ်ချင်သော်လည်း မရဲဝံ့ကြဘဲ ယုဂွီချန်ကို ကြည့်သောအခါ မျက်နှာများ တင်းမာနေကြသည်။

ဒေါသဖြင့် မျက်နှာရဲနေသော ယုဂွီချန်သည် ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်သည် တုန်ယင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အကြည့်ဖြင့် သတ်နိုင်လျှင် ဟိုညီအစ်ကိုများသည် ယခုအချိန်တွင် သန်းပေါင်းများစွာ အကြိမ် သတ်ဖြတ်ခံရပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။

သို့သော် ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ တက်တက်ကြွကြွ ချဉ်းကပ်ကာ သူ့ရှေ့တွင် သရော်ပြုံးတစ်ချက် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ဟိုယုချန်နှင့် အခြားသူများ၏ ရှေ့သို့ ရဲရဲတင်းတင်း လျှောက်သွားသည်။

“နောက်တစ်ခါ မသိနားမလည်တဲ့ ခွေးတစ်ကောင် လာနှောင့်ယှက်ရင် သူတို့ကို အရင်ဆုံး သတ်ပစ်လိုက်၊ မဟုတ်ရင် အပြင်လူတွေက ငါ့ရဲ့ ဟိုမိသားစုမှာ ငွေကျပ်ငါးဆယ်တောင် မပိုနိုင်ဘူးလို့ ထင်သွားလိမ့်မယ်”

“ဟားဟားဟား၊ ရပြီ အစ်ကိုကြီး”

“လင်ငယ်လေးက ငွေကျပ်ငါးဆယ်ကို ခွဲခွာရမှာ နည်းနည်း စိတ်မကောင်းဘူး”

“ကျွန်တော်တို့ နာခံပါ့မယ်”

ဟိုယုချန်နှင့် အခြားသူများသည် ရယ်မောကာ တုံ့ပြန်ကြပြီး သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်သည် ချက်ချင်း မြင့်တက်သွားသည်။

သို့သော် ယုဂွီချန်၏ စိတ်အခြေအနေသည် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ သူ၏တူ၏ အလောင်းကို ကြည့်ကာ ထိုကဲ့သို့ အရှက်ရသောကြောင့် သူ၏ရင်ဘတ်တွင် ဒေါသများ စုပြုံလာပြီး သူ၏ဓားသည် တစ်လက်မခန့် ဆွဲထုတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် ဟိုယုချန်ကို မဆင်မခြင် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားတော့မည့်အချိန်တွင် အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဟိုယုရှောင်၏ နောက်ကျောကို မြင်သောအခါ သူ၏မျက်လုံးများတွင် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ကာ ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

ကျားစာရင်းဝင် ကျွမ်းကျင်သူ တျန်လီနောင်ကို အနိုင်ယူခဲ့သည့် ဂုဏ်သတင်းသည် အလွန်ကျော်ကြားလွန်းလှသည်။ ယုဂွီချန်၏ ကျင့်ကြံမှုသည် ဟိုယုရှောင်နှင့် တန်းတူဖြစ်သော်လည်း သူ၌ အရေးယူဆောင်ရွက်ရန် သတ္တိမရှိသေးပေ။

“တော်ပါတော့၊ သွားကြစို့”

ဟိုယုရှောင်သည် ယုဂွီချန်၏ သိမ်မွေ့သော လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် စိတ်ပျက်မှုအနည်းငယ် ပေါ်လာကာ အဖွဲ့ကို စုစည်းလိုက်ပြီး တင်ပင်နှင့် အခြားသုံးဦးကို နှုတ်ဆက်ကာ ရှန်ရှင်းနေအိမ်မှ ထွက်ရန် ရည်ရွယ်၍ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွားသည်။

ယုဂွီချန်ကို ဖြတ်သွားစဉ် ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ယခင်က ယုချန်တုံသည် ဟိုယုချန်နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်ခဲ့သည့်အတိုင်း မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ညင်သာစွာ “ဒီလို အရှက်ရပြီးတော့ ဓားကို မဆွဲရဲဘူးဆိုရင် မင်းရဲ့ဂိုဏ်းကို ခုနစ်ကောင်လိပ်ဂိုဏ်းလို့ နာမည်ပြောင်းလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်...” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် တိုးတိုးလေး ပြောသော်လည်း ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏စကားများကို ဂန်းချီအနည်းငယ် ထည့်သွင်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံး၏ နားထဲသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားစေပြီး ရယ်မောသံများ ပေါ်ထွက်လာကာ အထူးသဖြင့် တင်ပင်နှင့် သူ၏အပေါင်းအဖော်များက အကျယ်ဆုံးနှင့် အထိန်းအကွပ်မဲ့ဆုံး ရယ်မောခဲ့ကြသည်။

ယုဂွီချန်သည် လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏တူ၏အလောင်းကို ဆွဲယူကာ စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသော အခြေအနေဖြင့် ရှန်ရှင်းနေအိမ်မှ ထွက်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာသည် ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေသည်။

ရှန်ရှင်းနေအိမ်တွင် ယနေ့ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များသည် စီရင်စုတစ်ခုလုံးတွင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ချီကျွယ်ဂိတ်သည် ဟိုမျိုးနွယ်၏ ကျော်ကြားမှုသို့ တက်လှမ်းရန် ပထမဆုံး ခြေလှမ်းဖြစ်လာမည်ကို သူကြိုတင်မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏အစ်ကိုထံ အမြန်ပြန်သွားပြီး ဟိုမျိုးနွယ်ကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို စဉ်းစားရန် လိုအပ်သည်။

ဌာနမှူး၏အိမ်တော်တွင် အချိန်အတော်ကြာ ပြန်ရောက်နေသော်လည်း လူတိုင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို မငြိမ်သက်နိုင်သေးဘဲ သူတို့၏အမူအရာများသည် တက်ကြွလန်းဆန်းနေသည်။

စီရင်စုတွင် အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့သော ဟိုယုလင်တစ်ဦးတည်းသာ ယနေ့ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များ၏ အရေးပါပုံကို သိရှိပြီး သူမ၏မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်မှုအနည်းငယ် ပေါ်နေသည်။

“ဘာလဲ၊ ချီကျွယ်ဂိတ်က လက်စားချေမှာကို စိုးရိမ်နေတာလား”

ဟိုယုရှောင်သည် ဟိုယုလင်၏ စိတ်အခြေအနေကို ချက်ချင်း သိရှိပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဓားမည်းတစ္ဆေ ယုဂွီရှင်း ဒန်အမ်ဘရေ့စင်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုရှိသူ၊ နောက်ဆုံးတော့ သူ့သားကို ကျွန်မတို့ သတ်ခဲ့တာ။ ချီကျွယ်ဂိတ်က တတိယတန်းစား အင်အားစုပဲရှိတာကြောင့် ကျွန်မ စိုးရိမ်တယ်...”

“ဒီတစ်ခါ ခရိုင်ကို ဘာအတွက် လာခဲ့တာလဲ”

ဟိုယုရှောင်၏ အကြည့်သည် လူတိုင်းကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုပြီးမှ “ကျွန်တော်တို့ ဒီကို ရာထူးတိုးမြှင့်ဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီဖို့တင် မဟုတ်ဘူး၊ တုံလင်ခရိုင်က လူတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိစေချင်လို့ပါ။

ကျောက်ယန်ဟိုမိသားစုဟာ ဒီကစပြီး တတိယတန်းစား အင်အားစုတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး ချီကျွယ်ဂိတ်နဲ့ တန်းတူဖြစ်တယ်။ ယုချန်တုံက မင်းကို စွပ်စွဲရဲတာက ဟိုမိသားစုဟာ သူ့ရဲ့ ချီကျွယ်ဂိတ်နဲ့ တန်းတူဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်းမပြည့်မီဘူးလို့ သူ မယုံကြည်လို့ပဲ”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာများတွင် စဉ်းစားဟန်များ ပေါ်လာသည်။

“ကျွန်တော်တို့က သာမန် ချီကျွယ်ဂိတ်တစ်ခုကိုတောင် ကြောက်နေရင် ဟိုမျိုးနွယ်က ရာထူးတိုးဖို့ ဘာလို့ ကြိုးစားနေဦးမှာလဲ။ ကျွန်တော်တို့ ရိုးရိုးသားသား ကျောက်ယန်ခရိုင်ကို ပြန်သွားပြီး အဲဒီမှာ ကျွန်တော်တို့ဘာသာ ဘုရင်တွေ ဆက်လုပ်နေလို့ရတယ်။

ခရိုင်ကို ရောက်လာကတည်းက နောင်မှာ အကြီးအသေး ဘယ်ကိစ္စပဲဖြစ်ဖြစ် ဟိုမျိုးနွယ်က ပါဝင်ပတ်သက်လိမ့်မယ်။ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတိုင်းမှာ ဟိုမျိုးနွယ်ကလည်း အစုရှယ်ယာလိုချင်လိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အင်အားကို မပြရင် ဒီလူတွေက ကျွန်တော်တို့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး”

ဟိုယုရှောင်၏ လေသံတွင် ပြင်းထန်မှုအနည်းငယ် ပါဝင်ကာ “ဒီကစပြီး ခရိုင်ထဲက တတိယတန်းစား အင်အားစုတွေရဲ့ တပည့်တွေက မင်းတို့ကို စွပ်စွဲရဲရင် သတ်လို့ရရင် သတ်ပစ်လိုက်၊ သနားညှာတာမှု မရှိနဲ့” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“နားလည်ပါပြီ မိသားစုခေါင်းဆောင်”

“ဟိုမိသားစု လိုချင်တာက ကျောက်ယန်မှာ ဂုဏ်ပြုခံရဖို့တင် မဟုတ်ဘူး၊ မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျတဲ့တစ်နေ့မှာ တုံလင်ခရိုင်တစ်ခုလုံး ငါ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက် ရောက်လာလိမ့်မယ်”

ဟိုယုရှောင်၏ ထိုကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော စကားများသည် ဟိုယုချန်၊ ဟိုယုလင်နှင့် ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း၏ ရည်မှန်းချက်ကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။

ခဏတာအတွင်း လူတိုင်းသည် ပြန်ဖြေရန် မေ့သွားကြပြီး တဖြည်းဖြည်း လေးလံလာသော အသက်ရှူသံများသာ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲရှိ မငြိမ်သက်မှုကို ညွှန်ပြနေသည်။

“ဂေါချန်၊ ပျော်ရွှင်ဖွယ်သစ်တောရဲ့ တည်နေရာက ဘယ်လိုဖြစ်နေပြီလဲ”

ဂေါချန်သည် အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြီး “ရွေးချယ်ပြီးပါပြီ၊ အနောက်တောင်ထောင့်မှာ၊ ချီကျွယ်ဂိတ်နဲ့ နီးတယ်။ ချီကျွယ်ဂိတ်မှာ ခရိုင်မှာ အကိုင်းအခက်တစ်ခုပဲရှိတော့ အဲဒီဒေသမှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ မများဘူး။ အရပ်သားလမ်းကြားထဲမှာ သိပ်မထင်ရှားတဲ့ အိမ်တစ်လုံးကို တွေ့ထားတယ်၊ ပျော်ရွှင်ဖွယ်သစ်တောကို အဲဒီမှာ တည်ထောင်ပြီး ဂရုမစိုက်ဘဲ မဖော်ပြရင် ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ခေါင်းညိတ်ကာ “အရင်လုပ်ငန်းကို ပြန်လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်၊ ဒါဆို ပျော်ရွှင်ဖွယ်သစ်တောရဲ့ နာမည်ကို ပြောင်းဖို့ လိုတယ်။ အဲဒီနာမည်အတိုင်း ဆက်သုံးနေရင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူတွေက ကျောက်ယန်ခရိုင်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ခြေရာခံမိသွားလိမ့်မယ်။ နာမည်အသစ်တစ်ခု စဉ်းစားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်းအဆင့် စစ်သည်တော်တွေအတွက် အော်ဒါမှာယူဖို့ ကြိုတင်ပြီး ဆိုင်ခန်းဖွင့်ထားလို့ရတယ်၊ ဒါ ပြဿနာမရှိဘူးမဟုတ်လား။

ကျောက်ယန်ကိစ္စတွေ ပြီးသွားရင် ဂန်းချီအဆင့် စစ်သည်တော်တွေအတွက် အော်ဒါမှာယူတာ စလို့ရပြီ”

ဂေါချန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ သူ့မျက်နှာတွင် အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည်။ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းသည် သူ၏အလုပ်ဖြစ်ပြီး ဤလုပ်ငန်း၏ အမြတ်အစွန်းကို သူကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ဂန်းချီအဆင့် စစ်သည်တော်များအတွက် အော်ဒါမှာယူခြင်းကို အမှန်တကယ် စတင်နိုင်ပါက အလွန်အမြတ်အစွန်းများသော လုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

“မှတ်ထား၊ အထူးသဖြင့် ဟိုမိသားစုနဲ့ ဆက်နွယ်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားရမယ်။ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်တဲ့ လုပ်ငန်းက အမြတ်အစွန်းများပေမဲ့ လူထုရဲ့ ဒေါသကိုလည်း လွယ်လွယ်ကူကူ လှုံ့ဆော်နိုင်တယ်။ မင်း မသေချာမရေရာ ကိုင်တွယ်ပြီး မိသားစုကို ဆွဲသွင်းရင် ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်”

“ကျွန်တော်မျိုး နားလည်ပါပြီ”

ဟိုယုရှောင်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူသည် တရားထိုင်ခြင်းမှ ထွက်လာကတည်းက ဝမ်ဂုံကို မတွေ့ရသေးကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရကာ ဝမ်ဂုံ ဘယ်မှာလဲ ဟု မေးလိုက်သည်။

“ဒီရက်ပိုင်း သူက စီရင်စုမြို့က အစောင့်အရှောက်အေဂျင်စီနှစ်ခုနဲ့ ညှိနှိုင်းနေတယ်။ ကျောက်ယန်ခရိုင်ကို ကျွန်တော်တို့ လွှမ်းမိုးထားပြီးသားဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ မပါဝင်ရင်တောင် သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို လျစ်လျူမရှုနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဝမ်ဂုံက သူတို့နဲ့ ကြိုတင်စကားပြောဖို့ သွားခဲ့တယ်”

ဂေါချန်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အစောင့်အရှောက်လုပ်ငန်းတွင် တစ်သက်တာ အတွေ့အကြုံရှိသော ဝမ်ဂုံကို စတုတ္ထမြောက် အကြီးအကဲက ခေါ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းသည် ပညာရှိသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်။ ဝမ်ဂုံသည် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

“ကောင်းပြီလေ၊ နောက်တစ်ရက်ကျရင် ချန်ယွဲ့နဲ့ ရင်ဆိုင်ရမယ်။ ဒီနှစ်ရက်ကို ပြင်ဆင်မယ်။ မင်းတို့ကိစ္စတွေကို ဆက်လုပ်ကြ; ဆေးဝါးတွေနဲ့ ယွမ်ဂန်းပုလဲတွေကို အခုချိန်မှာ ဝယ်ပြီးလောက်ပြီ။ ဒုတိယမြောက် အကြီးအကဲ၊ တတိယမြောက် သခင်မ၊ ဂေါချန်နဲ့ ဂေါဟူ၊ မင်းတို့လေးယောက် ကျင့်ကြံမှုကို အာရုံစိုက်ရမယ်။ အချိန်မတိုင်ခင် ဂန်းချီအဆင့်ကို တိုးတက်နိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ”

“ဟုတ်ကဲ့”

..........

ချန်ယွဲ့နှင့် ဟိုယုရှောင်တို့၏ နပန်းတိုက်ပွဲကို ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၄ ရက်နေ့၊ နောက်တစ်ရက်တွင် ကျင်းပရန် စီစဉ်ထားသည်။ နပန်းတိုက်ပွဲရက် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ စီရင်စုမြို့၏ လေထုသည် သိသိသာသာ ပို၍ တက်ကြွလာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နေ့ခင်းဘက် ရှန်ရှင်းနေအိမ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်သည် စီရင်စုမြို့တစ်ခုလုံးသို့ ပုံမှန်မဟုတ်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဟိုမိသားစုမှ ဟိုယုချန်သည် ချီကျွယ်ဂိတ်၏ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် ယုဂွီချန်ရှေ့တွင် ဂိုဏ်းချုပ်၏သား ယုချန်တုံကို သတ်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဟိုမိသားစု၏ သခင်၊ မျက်နှာတစ်ထောင်ရှိသော ချောမောသည့်လူ ဟိုယုရှောင်သည် ရှန်ရှင်းနေအိမ်ရှိ လူအများရှေ့တွင် ယုဂွီချန်အား ချီကျွယ်ဂိတ်သည် သူ၏နာမည်ကို ခုနစ်ကောင်လိပ်ဂိုဏ်းဟု ပြောင်းသင့်ကြောင်း အကြံပြုကာ သူ၌ အရေးယူဆောင်ရွက်ရန် သတ္တိပင်မရှိကြောင်း လှောင်ပြောင်ပြောဆိုခဲ့သည်။

သတင်းများ စတင်ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့် စီရင်စုမြို့တစ်ခုလုံးသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ဆူညံသွားသည်...

တုံလင်ခရိုင်တွင် လူဦးရေ ၄ သန်းနီးပါးရှိပြီး တတိယတန်းစား အင်အားစု ခုနစ်ခုသာရှိကာ သူတို့အထဲတွင် ချီကျွယ်ဂိတ်သည် ဘိုင်ယဲခရိုင်တစ်ခုတည်းကို လွှမ်းမိုးထားသည်။ သူ၏ဂိုဏ်းအင်အားသည် အိမ်ခုနစ်လုံးတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံး၌ သေချာပေါက် ပါဝင်သည်။ ဟိုယုရှောင်သည် ထိုကဲ့သို့ ရဲရင့်ရန် ယုံကြည်မှုကို ဘယ်ကရခဲ့သနည်း။

များစွာသောသူတို့သည် ဘိုင်ယဲခရိုင်မှ ချီကျွယ်ဂိတ်မှလူများ ဟိုမိသားစုထံမှ ဒုက္ခရှာရန် လာရောက်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ အချို့သူတို့သည် ဟိုမျိုးနွယ်၏ အိမ်တော်တည်နေရာကိုပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ကြည့်ရှုရန်အတွက် အပြင်ဘက်တွင် တမင်တကာ လျှောက်သွားနေကြသည်။

ဝမ်းနည်းစရာကောင်းစွာဖြင့် တစ်ရက်လုံးနှင့် ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၃ ရက်နေ့၏ အတော်များများ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် သားဖြစ်သူ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသော ယုဂွီရှင်းသည် ပေါ်လာခြင်း မရှိသေးပေ...

သို့သော် ဟိုမျိုးနွယ်၏ အိမ်တော်တွင် မမျှော်လင့်ဘဲ လူတစ်ဦးကို ဆေးထိုးအပ်ဖြင့် သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို မသိသော အချို့သူတို့သည် ဟိုမိသားစုမှ တစ်စုံတစ်ဦးကို ရိုက်နှက်ခံခဲ့ရသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် တစ်ဝက်ခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် အိမ်တော်မှ နောက်ထပ် ဆူညံသံများ မကြားရတော့ပေ...

......

ဟိုမျိုးနွယ်၏ အိမ်တော်ရှိ ခန်းမကြီးတွင်

ဟိုယုရှောင်သည် ဆေးထိုးအပ်ဖြင့် သယ်ဆောင်လာသော ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပြီး သတိလစ်နေသော ဝမ်ဂုံကို ငေးကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်အေးဆေးသော ရေပြင်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်။ သူ့ဘေးတွင် ဟိုယုချန်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း ထိန်းချုပ်မရနိုင်သော ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

“မိသားစုခေါင်းဆောင်၊ လင်ချန်အစောင့်အရှောက်အေဂျင်စီက အရမ်းလွန်သွားပြီ။ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို မစွပ်စွဲရသေးဘူး”

“သဘောတူညီချက်တစ်ခုကို ညှိနှိုင်းဖို့ဆိုတာ တစ်ပိုင်း၊ ဒါပေမဲ့ ငြင်းဆိုလိုက်ရင် လုံလောက်ပြီ; သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် လူတစ်ယောက်ကို သေလုနီးပါး ရိုက်နှက်ရဲတာလဲ။ ဒီကောင်တွေရဲ့ အမှိုက်ကောင်တွေ၊ ဒီအရှက်ကို ကျွန်တော်တို့ မြိုသိပ်လို့ မရဘူး”

ဟိုယုရှောင်သည် သက်ပြင်းရှည်တစ်ခု ရှူသွင်းကာ ခေါင်းခါယမ်းပြီး အေးစက်သော အသံဖြင့် “ငြိမ်ငြိမ်နေကြစမ်း။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို စွပ်စွဲရဲကြတော့ နောက်ကျရင် ခုတ်လှဲခံရမှာပဲ။ အစောင့်အရှောက်ခေါင်းဆောင် ဝမ် သတိရလာတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ကြတာပေါ့” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းသည် ခဏတာမျှ ငြိမ်သက်သွားပြီး ဝမ်ဂုံအား အတွင်းဒဏ်ရာများ ကုသရန် ဆေးဝါးတစ်ခုကို ကျွေးမွေးကာ သူသတိရလာသည်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်...