← Chapters

ဟိုယုရှောင်လို သားတစ်ယောက်လောက် မွေးချင်တယ်

Vol. 8 Ch. 100

ဟိုယုရှောင်လို သားတစ်ယောက်လောက် မွေးချင်တယ်

Vol. 8 Ch. 100

နောက်တစ်နေ့၊ နယူးယုခေတ် ၁၃၂၂ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၅ ရက်

ရှန်ရှင်းအိမ်တော်၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များသည် တစ်ရက်အတွင်း တုံလင်ခရိုင်တစ်ခွင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ခရိုင်သုံးခုလုံးရှိ လူတိုင်းသည် ဟိုယုရှောင်၏ အမည်ကိုသာမက ကျောက်ယန်၏ ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ တိုးတက်လာသော အင်အားကိုပါ သိရှိသွားကြသည်။

ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ မိသားစုခေါင်းဆောင် ဟိုယုရှောင်သည် ခရိုင်တစ်ခုလုံးတွင် နံပါတ်တစ် အရည်အချင်းရှိသူ ချန်ယွဲ့ကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။

ထိုမျှမကသေးဘဲ သူသည် မြင့်မြတ်သောအလင်းရောင် ဘုရင် တင်တျန်ရှေ့တွင် သူ၏ အချစ်ဆုံးတပည့်ကိုလည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ရှင့်နန်စီရင်စု၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ပင်ယုဟု၊ ခရိုင်ဝန် ဖန်လုံဟဲနှင့် မဟာလောဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ တင်ဘူဟိုင်တို့ ပေါ်လာပြီး သူ၏ဘက်မှ ရပ်တည်ခဲ့ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် သူသည် သန့်ရှင်းသောမယ်တော်၏ မျက်နှာသာကို ရရှိကာ သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် တင်တျန်သည် မကျေမနပ်ဖြင့် ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ ထွက်သွားခဲ့သည်။

အဓိကအချက်မှာ ဟိုယုရှောင်သည် ဤအရာအားလုံးကို ရှန်ရှင်းအိမ်တော်၌ ခရိုင်ရှိ ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံးနီးပါးရှေ့တွင်၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို လာရောက်ကြည့်ရှုသော ကိုယ်ခံပညာရှင် ထောင်ပေါင်းများစွာအပါအဝင် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့် တုံလင်ခရိုင်သည် ဆူညံသွားခဲ့သည်......

မြောက်မြို့ရှိ သံထည်ဆိုင်တွင် ကျန်းချုံနှင့် ဝမ်ပင်တို့သည် အိမ်နီးချင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့် ဝိုင်းရံလျက် ရှန်ရှင်းအိမ်တော်၌ ယခင်နေ့က ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို တက်တက်ကြွကြွ ပြောဆိုနေကြသည်။ ပို၍ပို၍ လူများ စုဝေးလာကာ နားထောင်နေကြသည်။

“ဟိုမိသားစုသခင် အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်ထောက်တိုင် လှံနည်းပညာက အမှန်တကယ် အင်အားကြီးမားတယ်။ ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့်ရှိ သာမန်ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျားစာရင်းဝင် ကျွမ်းကျင်သူ ထျန်လီနောင်—သူ ဟိုရဲ့လက်ချက်နဲ့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာ သေချာတယ်။ သူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းစေဖို့ မနာလိုစိတ်ရှိတဲ့သူတွေက သူ့ကို အခွင့်ကောင်းယူသွားတယ်လို့ တမင်ပြောနေတာ ဖြစ်ရမယ်”

“ဟုတ်တယ်၊ ချန်ယွဲ့က မျက်နှာရဖို့ တမင်စွပ်စွဲပြီး ဟိုမိသားစုသခင်ရဲ့ နာမည်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ သတင်းလွှင့်နေတာလို့ ငါထင်တယ်”

“ချန်ယွဲ့ကို အနိုင်ယူတာက တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးဆုံးက ဟိုမိသားစုသခင်ရဲ့ မဟာဗျူဟာမြောက် စီမံကိန်းပဲ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက လူအများကြီးက ချန်ယွဲ့ကို သတ်လို့ သူ့ကို ရမ်းကားပြီး ငယ်ရွယ်တယ်လို့ လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ စဉ်းစားကြည့်တော့ သူက အစကတည်းက အားလုံးကို စီစဉ်ထားပြီးသား”

“ခရိုင်ဝန်ဖန်နဲ့ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲတင်တို့ ပေါ်လာတာက သူတို့ဟာ တင်ဆီချန်နဲ့ တစ်ရက်နှစ်ရက်ထက် ပိုပြီး အဆင်မပြေဖြစ်နေတာကြောင့် မျှော်လင့်ထားပြီးသား။ သူတို့ ရှေ့ထွက်လာတာက ပုံမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးပင်တောင် ရောက်လာမယ်၊ တင်တျန်ကိုတောင် သတိပေးမယ်လို့ ဘယ်သူထင်မလဲ၊ တကယ့်ကို အံ့သြစရာပဲ...”

“ဟိုမိသားစုသခင်က တကယ်ကို လိမ္မာပါးနပ်တယ်။ လူအများကြီးရှေ့မှာ သူက သန့်ရှင်းသောမယ်တော်ကို ထုတ်ဖော်ပြလိုက်တာ။ ဒါက တကယ့် အသက်ကယ်ကဒ်ပဲ”

“ဟိုမျိုးနွယ်စုကို အုပ်ချုပ်ရေးမှူးပင်က အဲဒီနေရာမှာတင် ရာထူးပေးအပ်လိုက်တယ်။ အခု ငါတို့ သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းဌာနချုပ်က ခန့်အပ်မှုကို မှတ်ပုံတင်ပြီး တံဆိပ်ထုတ်ပေးတာကို စောင့်ရုံပဲ။ အဲဒီအခါမှ တကယ့် အဆင့်အတန်း တိုးတက်လာမှာဖြစ်ပြီး ကျောက်ယန်ရဲ့ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ ရာထူးဟာ တရားဝင် ခိုင်မာသွားလိမ့်မယ်...”

“မင်းတို့အားလုံး မသိကြပေမယ့် ဟိုယုရှောင်က ဒီနှစ်မှ အသက် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်”

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က သူ့အဖေ ဟိုထုံ အရင် မည်းသောမျောက်ဘီလူး သေဆုံးသွားပြီးနောက် ဟိုမိသားစုဟာ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အခြေအနေမှာ ပျက်စီးလုဆဲဆဲ ဖြစ်ခဲ့တယ်”

“ဘယ်သူထင်မလဲ၊ နှစ်နှစ်တိုတောင်းတဲ့ ကာလအတွင်း ဟိုမျိုးနွယ်စုဟာ ပြာပုံထဲကနေ ပြန်လည်ထလာရုံတင်မကဘူး၊ အင်အားကြီးမားတဲ့ အင်အားစုတစ်ခုအဖြစ်လည်း တိုးတက်လာခဲ့တယ်။ ဒီအကြောင်းကို ပြောပြရင် ဘယ်သူမှ ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး”

“မနေ့က ရှန်ရှင်းအိမ်တော်မှာ ပင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ဒီအကြောင်းကို သိသွားတဲ့အခါ သူ အံ့သြသွားပြီး လူအများကြီးရှေ့မှာ တိုက်ရိုက် 'ငါ့သား ဟိုယုရှောင်လို ဖြစ်ပါစေ' လို့ အော်ဟစ်ပြောဆိုပြီး သူ့ကို ရှင့်နန်စီရင်စုရဲ့ ရှားပါးပြီး အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်လို့ ချီးကျူးခဲ့တယ်။ တစ်လ နှစ်လလောက်ကြာရင် ဟိုမိသားစုသခင်ဟာ ရှင့်နန်စီရင်စုမှာ နာမည်ကြီးလာလိမ့်မယ်...”

ကျန်းချုံး၏ နောက်ဆုံးပြောကြားချက်သည် ချက်ချင်းပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကို တိတ်ဆိတ်သွားစေပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော မနာလိုမှုအကြည့်များ ပေါ်လာသည်။

သူတို့အားလုံးသည် ကိုယ်ခံပညာလောကမှဖြစ်ကြပြီး မည်သူသည် ကျော်ကြားမှုကို မလိုချင်ဘဲ ရှိမည်နည်း...

ကျောက်မျက်နှာတော်ပါသော နတ်ဝိဇ္ဇာယပ်တောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် စီရင်စုအုပ်ချုပ်ရေးမှူး ပင်ယုဟုသည် ရက္ခိတသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ဦးဖြစ်သည့် ယုံဒူးသန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းဌာနချုပ်သို့ မကြာခဏ သွားရောက်လေ့ရှိသည်။ သူ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုသို့သော ချီးမွမ်းစကားများသည် အထူးအရေးပါသော အဓိပ္ပာယ်ကို ဆောင်သည်။

......

ညနေပိုင်း၊ ဟိုမိသားစုအိမ်တော်၌

အဓိကဝင်ပေါက်တွင် ပိုးသားဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် မျက်ခုံးများ ညွှတ်လျက် ဟိုယုလင်ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေးညွှတ်ထားသကဲ့သို့ ကွေးညွတ်နေကာ မျက်နှာတွင် ချိုသာယုယမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“တတိယမြောက် သခင်မလေး၊ သခင်ဖန်းက ကျောက်ယန်က တုံလင်ကုန်သည်များအသင်းရဲ့ လစဉ်အမြတ်ငွေ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ဟိုမိသားစုကို ပေးမယ်လို့ ပြောပါတယ်။ နောက်ပိုင်း ကျောက်ယန်မှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လုပ်ငန်းကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ဖို့ ဟိုမိသားစုကို အားကိုးရပါလိမ့်မယ်”

ဟိုယုရှောင်သည် ချိုသာသော အပြုံးဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်မှာ “ပြန်ရောက်တဲ့အခါ သခင်ဖန်းကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောပေးပါ။ သူ ပေးပို့လိုက်တဲ့ လက်ဆောင်က ကျွန်တော့်အစ်ကိုကို အလွန်နှစ်သက်စေပါတယ်။ ကျောက်ယန်ခရိုင်မှာ လုပ်ငန်းက ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်လက်လည်ပတ်သွားမှာပါ” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

ဤစကားများကို ကြားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပိုးသားဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ ပြုံးရွှင်သွားပြီး ပို၍ပင် နှိမ့်ချလာကာ နောက်ထပ် ချော့မော့စကားအနည်းငယ် ပြောကြားပြီးနောက် ရိုရိုသေသေဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

သူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ဟိုယုလင်သည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချကာ လှည့်ပြန်၍ အိမ်တော်၏ အဓိကခန်းမသို့ ပြန်သွားပြီး အခြားသူများကို ပြုံးရွှင်စွာ ပြောကြားလိုက်သည်မှာ “နောက်ဆုံးတစ်ယောက်၊ အားလုံး နောက်ဆုံးတော့ သွားကြပြီ”ဟူ၍ဖြစ်သည်။

ခန်းမအတွင်း၌ ဒဏ်ရာများမှ ပြန်လည်သက်သာနေသော ဝမ်ဂုန်နှင့် ဟိုယုရှောင်တို့မှလွဲ၍ စီရင်စုမြို့တော်သို့ လာရောက်ခဲ့သူများအားလုံး ရောက်ရှိနေကြသည်။ သူမ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းသည် တစ်ပြိုင်နက် သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ပင်ပင်းနွမ်းနယ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ခန်းမကို ပြည့်နှက်နေသော လက်ဆောင်များပုံကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

ဂေါချန်သည် သေတ္တာတစ်ခုကို ဖွင့်ကာ လူပုံသဏ္ဌာန်နီးပါး ပေါက်နေသော ဂျင်ဆင်းမြစ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး “ရာထူးတိုးတာက တကယ်ကို ဒီလောက်အထိ အကျိုးသက်ရောက်မှု ကြီးမားတာလား။ နှစ်နှစ်ရာသက်တမ်းရှိ ဂျင်ဆင်းဆိုတော့ အနည်းဆုံး ငွေကျပ်တစ်သောင်းတန်မယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့က အဲဒီလို အလကား ပေးလိုက်တာ” ဟု မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မနေ့ကမှ အတည်ပြုလိုက်တာ၊ တရားဝင်တံဆိပ်တောင် မရသေးဘူး။ ဒီနာမည်ကြီးလူတွေ အားလုံး ဒီနေ့ လက်ဆောင်တွေနဲ့ လာလည်နေကြပြီဆိုတာ မယုံနိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ တစ်ခုထက်တစ်ခု ပိုတန်ဖိုးရှိတယ်”

သူ့ဘေးတွင် ရပ်ကာ တစ်နေကုန် ဧည့်သည်များကို ဧည့်ခံခဲ့ပုံနှင့် ရရှိခဲ့သော လက်ဆောင်များကို ပြန်လည်သတိရနေသော ဆူလီသည် စိတ်ရင်းမှ လှိုက်လှဲစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အခြားသူများ စကားမပြောကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် သူနှင့် သိပ်မကွာခြားဘဲ အလွန်အမင်း အံ့သြတုန်လှုပ်နေပုံရသည်။

ဟိုယုလင်တစ်ဦးတည်းသာ အတော်အတန် သတိကောင်းနေပြီး တခွိခွိရယ်ကာ “အရေးပါတဲ့ လက်ဆောင်တွေ ယူလာတဲ့သူတွေထဲမှာ ဘိုင်မျိုးနွယ်စု၊ ဟောင်ဒေါဂိုဏ်းနဲ့ အနောက်တိမ် အစောင့်အရှောက်အေဂျင်စီတို့အပြင် တုံလင်ကုန်သည်များအသင်းနဲ့ လုံရှင်းမြင်းခြံတို့ ပါဝင်တယ်။ ဒီနှစ်ခုစလုံးက ကျောက်ယန်ခရိုင်မှာ လုပ်ငန်းရှိပြီး နောင်မှာ ကျွန်တော်တို့မိသားစုကို အားကိုးကြမှာ သေချာတယ်။ လက်ဆောင်ပေးတာနဲ့ အမြတ်ဝေစုပေးတာက ဒီမှာ မပြောဘဲနဲ့ သိနေတဲ့ ထုံးစံတစ်ခုပဲ၊ ခရိုင်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု မဟုတ်ဘူး” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

ဘိုင်မျိုးနွယ်စုနှင့် အခြားမျိုးနွယ်စုနှစ်ခုသည် ဟိုမျိုးနွယ်စုနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သောကြောင့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော လက်ဆောင်များကို ပေးအပ်ခြင်းသည် သဘာဝကျသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး နောင်တွင် အပြန်အလှန်ဆက်ဆံရေးအတွက် ထိန်းသိမ်းရန်လိုအပ်သောကြောင့် ထိုမျက်နှာသာများသည် အလွန်အရေးပါသော အရာများမဟုတ်ပေ။

အဓိကအချက်မှာ သိပ်မထင်ရှားသော အင်အားစုငယ် နှစ်ဆယ်ကျော်ရှိခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်များ ယူလာပြီး ကျောက်ယန်ခရိုင်ရှိ မိမိတို့၏ လုပ်ငန်းများမှ အမြတ်ငွေ၏ အချို့ကိုပင် ဟိုမိသားစုသို့ ပေးအပ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာသာရလိုသော ရည်ရွယ်ချက်များသည် ထင်ရှားသည်။

အခြားသူများသည် ဤအကြောင်းကို ကြားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် နားလည်သွားပြီး ဂေါချန်သည် ခေါင်းညိတ်ကာ “ကျွန်တော် ကျောက်ယန်ခရိုင်မှာ ရှိတုန်းက ဒီအင်အားစုငယ်တွေနဲ့ ဆက်ဆံခဲ့ဖူးပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ သြဇာအာဏာ မထင်ရှားပေမယ့် ညီညွတ်ပြီး နောက်ကွယ်က ထောက်ခံမှုရှိသလို အရာအားလုံးကို စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲထားပါတယ်”

တုံလင်ကုန်သည်များအသင်းကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းကြီးများသည် မဟာလောဂိုဏ်း၏ ထောက်ခံမှုရှိသည်ဟု ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ခရိုင်တစ်ခုလုံးရှိ စပါးနှင့် ဆီလုပ်ငန်းတွင် အထူးပြုလုပ်ကိုင်ကြသည်။ စပါးနှင့် ဆီလုပ်ငန်းများ၏ အမြတ်အစွန်းသည် အမှန်တကယ် မများလှဘဲ ကိုယ်ခံပညာရှင်များပင် ပါဝင်လုပ်ကိုင်ရန် ဝန်လေးသော လုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း တစ်ခရိုင်လုံးကို လွှမ်းခြုံနိုင်ပါက ၎င်းသည် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်သည်။

အပြင်လူများက အသင်း၏ တစ်နှစ်တာအမြတ်ငွေသည် ငွေကျပ် ၃ သိန်းကျော်ခန့်ရှိသည်ဟု ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ နေရာအသီးသီးရှိ ဌာနဆိုင်ရာများသို့ ပေးအပ်ရသော ပမာဏကို နုတ်ယူပြီးနောက်တွင်ပင် အသင်းသည် တစ်နှစ်လျှင် ငွေကျပ် တစ်သိန်းနီးပါးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းနိုင်သေးပြီး ၎င်းသည် ငြင်းမရနိုင်လောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပမာဏတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ခရိုင်ဝန်ရုံး၏ အထောက်အပံ့ကို အားကိုးပြီး ဖန်လုံဟဲ၏ နောက်ခံအားဖြင့် ခရိုင်အတွင်း မြင်းကုန်သွယ်မှုကို တစ်ဦးတည်း လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားသော လုံရှင်းမြင်းခြံသည်လည်း နှစ်စဉ်အမြတ်အစွန်း အတော်အတန် များပြားသည်။

အခြားအင်အားစုများလည်း ရှိသေးပြီး ဒုတိယတန်းစားဟု သတ်မှတ်သော်လည်း ခရိုင်အတွင်းရှိ အင်အားကြီးမိသားစုများစွာနှင့် ဆက်နွှယ်နေသောကြောင့် လျှော့တွက်၍ မရပေ။ ၎င်းတို့သည် မျက်နှာသာရရန် ဦးစွာ လှုပ်ရှားခဲ့ကြပြီး ကျောက်ယန်မှ အမြတ်အစွန်းများကို ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျောက်ယန်၌ လုပ်ငန်းကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်ရန်ဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤကိစ္စများတွင် မည်သို့ပင် ပါဝင်ပတ်သက်မှုမရှိသောကြောင့် ၎င်းတို့အား စီမံခန့်ခွဲခွင့်ပေးကာ အမြတ်ဝေစု၏ အချို့ကို ယူခြင်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်ပါသည်။

ထိုအကြောင်းကို ကြားသောအခါ လူအုပ်သည် သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်ကြသည်။ ဤစီးပွားရေးလုပ်ငန်းများသည် အလွန်အမြတ်အစွန်းများပုံရသော်လည်း ၎င်းသည် ခရိုင်တစ်ခုလုံး၏ အတိုင်းအတာကို လွှမ်းခြုံထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် တစ်ဦးချင်း အမြတ်အစွန်းမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။

မဟာလောဂိုဏ်းကဲ့သို့သော ဒုတိယတန်းစား အင်အားစုအတွက် ဤအမြတ်အစွန်းများသည် မများလှဘဲ ကိုယ်တိုင်ပါဝင်ရန် မထိုက်တန်ပေ။ ခရိုင်တစ်ခုလုံးကို စည်းလုံးစေရန် စွမ်းရည်မရှိသော ဘိုင်မျိုးနွယ်စုကဲ့သို့သော တတိယတန်းစား အင်အားစုအတွက်မူ ၎င်းတို့သည် ဤအင်အားစုငယ်များကို အလုပ်လုပ်ခိုင်းကြသည်။

“စုစုပေါင်း ပူဇော်သက္ကာလက်ဆောင် နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ခု၊ ငွေကျပ် ၈ သောင်းခန့် တန်ဖိုးရှိတယ်။ ဒီငွေတွေက အလွယ်တကူ ရလာတာပဲ။ ငါ့အစ်ကိုကြီး ဒီအကြောင်းကို သိရင် အလွန်ဝမ်းသာမှာ သေချာတယ်”

“ငါက အဲဒီလောက် အလွယ်တကူ စိတ်ကျေနပ်တတ်တဲ့ လူမျိုးလို့ မင်း တကယ်ထင်နေတာလား”

ဟိုယုချန် စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဟိုယုရှောင်၏ စနောက်သံသည် တံခါးအပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အစ်ကိုကြီး ပြန်လာပြီ”

“မိသားစုခေါင်းဆောင်”

“မိသားစုခေါင်းဆောင်...”

အပြာရောင်ပိုးသားဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဟိုယုရှောင်သည် နွေဦးလေနှင့်အတူ ခြေလှမ်းများ လျှောက်လှမ်းကာ ဝင်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် အရက်ကြောင့် အနည်းငယ် နီမြန်းနေကာ အရက်အတော်အတန် သောက်သုံးထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူသည် လူတိုင်းအား ရိုးရိုးလေး နေရန် လက်ဟန်ပြကာ ခန်းမထဲရှိ ပူဇော်သက္ကာလက်ဆောင်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အပြုံးသည် ပို၍ပင် ကျယ်လာသည်။

ဟိုယုလင်သည် သူ၏ မျက်လုံးထဲရှိ အကြည့်ကို မြင်သောအခါ ပြုံးကာ “ဒါတွေက ခရိုင်ထဲက မိသားစု နှစ်ဆယ်ကျော်ရဲ့ ပူဇော်သက္ကာတွေပါ အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီးက တုံလင်မှာ နာမည်တော်တော်ရသွားပြီပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား။ တုံလင်ရဲ့ နံပါတ်တစ် လူတော်၊ မည်းသောမျောက်ဘီလူး၊ ကောင်းကင်ထောက်တိုင်၊ မျက်နှာတစ်ထောင်ပါသော ချောမောသူ၊ နာမည်ပြောင်တွေချည်းပဲ ဒီနေ့ ဆယ်ဂဏန်းကျော် ကြားခဲ့ရတယ်”

“အုပ်ချုပ်ရေးမှူးပင်ကိုယ်တိုင်က သားတစ်ယောက်ရရင် ဟိုယုရှောင်လို ဖြစ်ပါစေလို့ ပြောခဲ့တယ်။ မိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့ နာမည်က ရှင့်နန်စီရင်စုရဲ့ ခရိုင်ခြောက်ခုလုံးကို မကြာခင် ပျံ့နှံ့သွားလိမ့်မယ်။ ငါတို့ ဟိုမိသားစုက အခု တကယ်ကို နာမည်ကျော်ကြားသွားပြီ”

......

လူအုပ်သည်လည်း ဝမ်းသာအားရ ပါဝင်အားပေးကြသော်လည်း ကြာရှည်မခံလိုက်ပေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် ထိုသို့သော ချီးမွမ်းစကားများသည် မခံနိုင်လောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်လည်း ဟိုယုရှောင်သည် ဤစကားများကို ကြားသောအခါ ခေါင်းကို အသာယမ်းကာ နှစ်ကြိမ် တခွိခွိရယ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ နီမြန်းမှုသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အရက်နံ့သည် အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားကာ သူ၏ မျက်လုံးများသည် ကြည်လင်လာသည်။

“ဒီချီးမွမ်းစကားတွေကို သိပ်အလေးမထားပါနဲ့။ လူတွေ မင်းကို ပိုချီးမွမ်းလေ မင်း ပိုသတိထားရလေပဲ။ ပင်ယုဟုလို အင်အားကြီးသူတွေအတွက် ဒီစကားတွေက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ၊ တမင်မဟုတ်ဘဲ ပြောတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တမင်ပြောတာပဲဖြစ်ဖြစ် ခန့်မှန်းရခက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့အတွက်၊ လက်ရှိ ဟိုမျိုးနွယ်စုအတွက် နာမည်ပျံ့နှံ့နေတာက ကောင်းတဲ့အရာလို့ မဆိုနိုင်ဘူး”

ဟိုယုရှောင်၏ စကားများကြောင့် လူအုပ်သည် ချက်ချင်း သတိဝင်လာပြီး ၎င်းတို့၏ အစောပိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တိတ်ဆိတ်သွားကာ မျက်လုံးများတွင် စဉ်းစားနေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

“ဒီနေ့ လာလည်တဲ့သူတွေထဲမှာ ငါတို့နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားတဲ့ တတိယတန်းစား အင်အားစုသုံးခုကို ချန်ထားခဲ့ရင် ကျန်တဲ့သူတွေအားလုံးက အရေးမပါတဲ့ အင်အားစုတွေပဲ မဟုတ်လား? ဒီလူတွေက နောင်မှာ ကျောက်ယန်ခရိုင်မှာ လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်ရင် မလွဲမသွေ ဟိုမိသားစု ပါဝင်ပတ်သက်ရမယ်ဆိုတာ သိကြလို့ ဒီလောက် စိတ်အားထက်သန်စွာ လက်ဆောင်တွေနဲ့ ရှေ့ထွက်လာကြတာ။

နောက်ဆုံးတော့ ဒီကမ္ဘာမှာ အင်အားကို အားလုံးထက် ပိုလေးစားကြတာပဲ”

ထိုနောက်ဆုံးစာကြောင်းကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးထဲရှိ စဉ်းစားနေသော အရိပ်အယောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ လုံးဝ ကြည်လင်သွားကာ နှလုံးသားထဲရှိ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဝမ်းသာမှုများ လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားသည်။

“အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော် ပြန်ရောက်ရင် တရားကျင့်ဖို့ တစ်ယောက်တည်း ခွဲထွက်တော့မယ်။ ဒီနှစ်အတွင်း အဆင့်တက်ကို တက်ရမယ်။ ဟိုမိသားစုက အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ အားကိုးလို့ မဖြစ်ဘူး”

ဟိုယုချန်သည် စီရင်စုမြို့တော်၌ ကိစ္စအဝဝကို ဟိုယုရှောင်တစ်ဦးတည်းက ကိုင်တွယ်ခဲ့ရသည်ကို ပြန်လည်အောက်မေ့သောအခါ သူ၏ လေသံသည် အလွန်တည်ကြည်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ် နူးညံ့သွားသည်။

သူ့ဘေးတွင် ဟိုယုလင်သည်လည်း စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် “အမေနဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုက အတူတူပဲ” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

ဂေါချန်၊ ဂေါဟု၊ ဟိုဖေးနှင့် ဆူလီတို့သည် မျက်နှာအမူအရာများကို တည့်မတ်လိုက်ပြီး ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ ဝမ်းသာအားရ ကတိသစ္စာပြုကြသည်မှာ “ကျွန်တော်တို့ဟာ ဟိုမျိုးနွယ်စုနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင်ကို အမှုတော်ထမ်းဆောင်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး လေ့ကျင့်သွားပါ့မယ်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ ခိုင်မာသော မျက်နှာအမူအရာများကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် နှလုံးသား၌ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဟိုမျိုးနွယ်စု၌ ထိုကဲ့သို့ သစ္စာရှိသော မိသားစုဝင်များ ရှိနေသောကြောင့် ၎င်း၏ တိုးတက်ကြီးပွားမှုသည် အချိန်တစ်ခုသာ လိုအပ်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။ အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းသည် အစသာ ဖြစ်သည်...

ခဏကြာပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ကာ လူတိုင်းကို ထရပ်ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

“ဒီနေ့ ကျွန်တော် အရာရှိ ပင်နဲ့ အတည်ပြုပြီးပြီ၊ သူ စီရင်စုမြို့တော်ကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ တတိယတန်းစား ကြေးတံဆိပ်နဲ့ ရာထူးတိုးစာရွက်စာတမ်းတွေကို ယုံဒူးကို အလျင်အမြန် ပို့ပေးလိမ့်မယ်။ သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းဌာနချုပ်က အတည်ပြုပြီးရင် ကျောက်ယန်ကို ပြန်ပို့ပြီး ကျွန်တော့်လက်ထဲကို ကိုယ်တိုင်အပ်လိမ့်မယ်။ ဒါနဲ့ စီရင်စုမြို့တော်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကိစ္စတွေ အားလုံး ပြီးပြည့်စုံသွားပြီ”

ဟိုယုရှောင် စကားဆုံးသွားပြီး အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ကျန်လူတိုင်း၏ တုံ့ပြန်မှုမှာလည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ စီရင်စုမြို့တော်၌ ၎င်းတို့ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ဆယ်ရက်တာကာလသည် အလွန်ပင် ပင်ပင်းနွမ်းနယ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မုန်တိုင်းကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပုံရသည်။

အဆင့်သို့ တက်လှမ်းမှု သေချာသွားပြီး မြင်းဆွဲလှည်းငါးစီးပေါ်ရှိ ကုန်ပစ္စည်းများကို စီမံခန့်ခွဲပြီး မိသားစုဝယ်ယူရန် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများအားလုံးကို ဝယ်ယူပြီးသောအခါ ထိုနေ့၌ ဟိုယုရှောင်သည် ဟိုမျိုးနွယ်စုနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သော ပင်ယုဟုအပါအဝင် စီရင်စုမြို့တော်မှ ဒေသခံထင်ရှားသူများအတွက် ရှန်ရှင်းအိမ်တော်၌ ညစာစားပွဲတစ်ခုကိုလည်း ကျင်းပခဲ့သည်။ အခြေခံအားဖြင့် ၎င်းတို့ ပြီးမြောက်လိုသော အရာအားလုံးကို ကိုင်တွယ်ပြီးဖြစ်သည်။

စီရင်စုမြို့တော်၌ လုပ်ငန်းများ ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့သည် အိမ်သို့ ပြန်နိုင်ရန်အတွက် ဟိုယုရှောင်၏ နောက်ဆုံးစီစဉ်မှုများကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေကြတော့သည်...

All Chapters