ဟိုမြို့

ကျောက်ယန်မြို့၏ အနောက်တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ပြင်းထန်သော အေးစိမ့်သည့်လေသည် တဝူးဝူးတိုက်ခတ်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မတ်လအစောပိုင်းသာ ရှိသေးပြီး အအေးဆုံးကာလ ကျော်လွန်သွားသော်လည်း လေထဲတွင် အေးစိမ့်မှုရှိနေဆဲဖြစ်ကာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ရွာသွန်းခဲ့သော မိုးကြီးကြောင့် လေထုသည် စိုစွတ်အေးစက်နေသည်။ မျက်နှာကို ပွတ်တိုက်သွားသော လေသည် အနည်းငယ် နာကျင်ကိုက်ခဲနေဆဲဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော ရာသီဥတုတွင် ကျောက်ယန်မြို့သားများသည် အများအားဖြင့် အိမ်တွင်း၌ နေထိုင်ကြမည် သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး မြို့တွင်း၌သာ တည်ငြိမ်စွာ နေထိုင်ကြပြီး အပြင်သို့ မထွက်ကြပေ။

သို့သော် အနောက်တံခါးတွင် ယခုအခါ လူအုပ်ကြီး စုဝေးရောက်ရှိနေသည်။ အရှေ့ဆုံးတွင် စနစ်တကျ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသော လူတစ်ထောင်ခန့်အဖွဲ့မှလွဲ၍ ကျန်သူများသည် တရားဝင်လမ်းမကြီး၏ နှစ်ဖက်တွင် ခွဲ၍ ရပ်နေကြပြီး အချို့မှာ သုံးဦးမှ ငါးဦးအဖွဲ့များ၊ အချို့မှာ ပိုကြီးသော အုပ်စုများဖြင့် စုပေါင်း၍ မီတာလေးရာမှ ငါးရာခန့်အထိ ရှည်လျားသော လိုင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် လူအနည်းဆုံး သောင်းနှင့်ချီ ရှိသည်...

ကျောက်ယန်ခရိုင်၏ စုစုပေါင်းလူဦးရေသည် သုံးသိန်းကျော်သာရှိသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် ဤမြင်ကွင်းသည် အသိပညာဗဟုသုတမရှိသော ကြည့်ရှုသူတစ်ဦးကို ကျောက်ယန်၌ တစ်စုံတစ်ခုသော ရှုပ်ထွေးမှုဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟု ထင်မြင်စေနိုင်သည်။

လူသောင်းနှင့်ချီ စုဝေးရောက်ရှိနေသောကြောင့် စကားပြောဆိုဆူညံသံအချို့ကို မျှော်လင့်နိုင်သော်လည်း အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သောင်းနှင့်ချီသော လူများအားလုံးသည် တရားဝင်လမ်းမကြီး၏ အဆုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုနေကြစဉ် သစ်ပင်များကြားမှ တဝူးဝူးတိုက်ခတ်နေသော လေတိုက်သံသာ ကြားရသည်။

ထင်ရှားစွာပင် ၎င်းတို့အားလုံးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို မျှော်လင့်နေကြသည်...

တန်းစီ၏ အရှေ့ဆုံးတွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဟိုမိသားစုစစ်သည် ထောင်နှင့်ချီသည် ခေါင်းကို မော့ထားကာ တရားဝင်လမ်းမကြီး၏ နှစ်ဖက်တွင် တန်းစီရပ်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ တည်ကြည်သော မျက်နှာအမူအရာများမှ စွမ်းအင်နှင့် စိတ်ဓာတ်များကို ပြသနေသည်။ အခြားသူများကဲ့သို့ပင် ၎င်းတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများသည်လည်း လမ်းမကြီး၏ အဝေးဆုံးအဆုံးကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေကြသည်။

တရားဝင်လမ်းမကြီး၏ အရှေ့ဆုံးတွင် မြင်းပေါ်၌ လူငယ်နှစ်ဦးရှိပြီး တစ်ဦးသည် ဘယ်ဘက်တွင် အနီရောင်ရင့်ရင့်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျန်တစ်ဦးသည် ညာဘက်တွင် ပညာရှင်၏ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ကျောက်ယန်မြို့တစ်မြို့လုံးတွင် ထိုကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းနှင့် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုအလေ့အထရှိသူများမှာ ဟိုမိသားစု၏ စတုတ္ထနှင့် ပဉ္စမမြောက် အကြီးအကဲများမှလွဲ၍ အခြားသူများ မဟုတ်ပေ။

“ငါတို့ကို ကြိုဆိုဖို့ လူသောင်းနဲ့ချီ အလိုအလျောက် ထွက်လာကြတာကို ကြည့်ရင် ခရိုင်က သတင်းတွေ ပျံ့နှံ့သွားပြီထင်တယ်။ အစ်ကိုကြီး ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်ရင် အရမ်းပျော်မှာပဲ”

မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပင်မှုအရိပ်အယောင်များ ပြသနေသော ဟိုယုကျဲနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အငယ်ဆုံးဖြစ်သော ဟိုယုဒွမ်သည် ပို၍ ငြိမ်သက်သည်။ သူသည် ကြိုဆိုနေသော လူအုပ်ကို နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးပြီး စကားပြောလိုက်သည်။

ဟိုယုကျဲသည် ပြန်မပြောဘဲ သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသော စိတ်အခြေအနေဖြင့် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို တည်ငြိမ်စေရန်နှင့် သူ၏ ဂန်းချီလည်ပတ်မှုကို ထိန်းညှိရန် ကြိုးစားနေစဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် အရိပ်များ ဝဲနေသည်။

ဟိုယုကျဲပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဂန်းချီ၏ တုန်လှုပ်မှုကို မြင်သောအခါ ဟိုယုဒွမ်၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ရင်းမှန်သော ဝမ်းသာမှု ပေါ်လာသည်။ သူ စကားပြောရန် ပြင်နေစဉ် ရုတ်တရက် သူ၏ရှေ့မှ ဟိုယုကျဲက စကားစလိုက်သည်။

“ရောက်ပြီ”

ဟိုယုဒွမ်သည် အနောက်ဘက် တရားဝင်လမ်းမကြီးကို အလျင်အမြန် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်း ပြင်းထန်သွားသည်...

တရားဝင်လမ်းမကြီး၏ အဆုံးတွင် ဖုန်မှုန့်တိမ်တိုက်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ တက်လာသည်။ မြင်းစီးထားသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် ကိုယ်ခံပညာရှင် နှစ်ဦးသည် ဦးစွာ မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး ခဏအကြာတွင် အလယ်၌ လှည်းတစ်စီးပါသော မြင်းစီးသူ သုံးဆယ်ခန့်၏ ချီတက်လာသော အဖွဲ့သည် လမ်းမကြီး၏ အဆုံးတွင် ပေါ်လာသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အနောက်မြို့တံခါးတွင် စုဝေးရောက်ရှိနေသော လူသောင်းနှင့်ချီသည် ဆူညံသွားသည်...

“သူ ပြန်လာပြီ၊ ဟိုမိသားစုသခင် ပြန်လာပြီ”

“သူတို့ပဲ၊ သူတို့ပဲ၊ အရှေ့ဆုံးက ဆူလီပဲ၊ ငါ သူ့ကို မြင်ဖူးတယ်..”

.........

အလွန်အမင်း ပြင်းထန်ခြင်းမရှိသော်လည်း ဆွေးနွေးသံများ တဟီးဟီးထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ ငြင်းမရနိုင်ပေ။ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အမျိုးမျိုးကွဲပြားကြပြီး လေးစားမှု၊ စူးစမ်းလိုစိတ်၊ ရိုသေကိုင်းရှိုင်းမှုနှင့် အချို့သောသူတို့တွင် အစွန်းရောက်ဝါဒ၏ အရိပ်အယောင်ပင် ပါဝင်နေသည်။

ဟိုယုဒွမ် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း စီရင်စုမြို့တော်၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များသည် စီရင်စုမြို့တော်နှင့် ကျောက်ယန်ကြား ခရီးသွားလာနေသော ကုန်သည်များမှတစ်ဆင့် ကျောက်ယန်ခရိုင်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ကီဂျွေတံခါးခေါင်းဆောင် ယုချန်ဒေါင်၏သားကို ဓားဖြင့်ခုတ်ခြင်း၊ မြင့်မြတ်သောအလင်းရောင်ဘုရင် တင်တျန်၏တပည့် ချန်ရွဲ့ကို သတ်ခြင်း၊ စီရင်စုအုပ်ချုပ်ရေးမှူးကိုယ်တိုင် ရှေ့ထွက်လာခြင်း၊ ခရိုင်ဝန်၏ အထောက်အပံ့နှင့် ဂရိတ်လော်ဂိုဏ်း၏ မျက်နှာသာရရှိခြင်း၊ ရှင့်နန်စီရင်စု၏ ကျောက်မျက်နှာတော်ပါသော နတ်ဝိဇ္ဇာယပ်တောင်ကိုင် ပင်ယုဟုမှ တိုက်ရိုက် ရာထူးပေးအပ်ခြင်း၊ ကျောက်ယန်၏ ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် အဆင့်တက်သွားခဲ့သည်...

စီရင်စုမြို့တော်၌ ဟိုယုရှောင်၏ ဤအဓိကလုပ်ရပ်များသည် ဤရက်များအတွင်း ကျောက်ယန်ခရိုင်၌ အပူဆုံးအကြောင်းအရာဖြစ်လာပြီး တွေ့ဆုံတိုင်း လူတိုင်းနီးပါး ပြောစရာတစ်ခု ရှိခဲ့ကြသည်။

ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာအောင် ကျောက်ယန်ခရိုင်သည် တုံလင်ခရိုင်၌ အရှိန်အဝါ မရှိခဲ့ပေ။

ဟိုယုရှောင် ရရှိခဲ့သော လုပ်ရပ်တစ်ခုစီသည် တစ်ခုတည်းကိုပင် ခရိုင်တစ်ခွင်လုံး၌ နာမည်ကျော်ကြားစေရန် လုံလောက်သော အရေးပါမှုရှိသည်။

မျက်နှာတစ်ထောင်ပါသော ချောမောသူ၊ မည်းသောမျောက်ဘီလူး၊ ကောင်းကင်ထောက်တိုင် ဟိုယုရှောင်၏ ဤဘွဲ့သုံးခုကို တုံလင်ခရိုင်ရှိ လူဦးရေ နှစ်သန်းကျော်တိုင်း သိရှိကြသည်။

ဟိုယုရှောင်၏ ဂုဏ်သတင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာခြင်းသည် ကျောက်ယန်ခရိုင်၏ တိုးတက်မှုကို ပြသပြီး ၎င်းတို့၏ ခရိုင်အတွင်း မြင့်တက်လာသော အဆင့်အတန်းသည် ၎င်း၏ ဒေသခံများအတွက်လည်း စုပေါင်းဂုဏ်သတင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။

ပင်ယုဟု၏ စကားနှစ်ခွန်းဖြစ်သော သူ့ကို ရှင့်နန်စီရင်စု၏ ရှားပါးသော လူငယ်ပါရမီရှင်ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းနှင့် သားတစ်ယောက်ရလျှင် ဟိုယုရှောင်ကဲ့သို့သော သားမျိုးရပါစေ ဟူသော စကားသည် ကျောက်ယန်ခရိုင်သားများ၏ ဆောင်ပုဒ်တစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ကျောက်ယန်၏ ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် အဆင့်တက်သွားခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်...

ယခုမှစ၍ ကျောက်ယန်ခရိုင်သည် တတိယအဆင့် အင်အားစုများတွင် ပါဝင်လာမည်ဖြစ်ပြီး လူဦးရေတစ်ခုလုံးကို ရူးသွပ်စေနိုင်သော အလွန်ဝမ်းမြောက်ဖွယ် သတင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးမည်ဖြစ်သည်။

အဆင့်တက်ခြင်း၏ အကျိုးခံစားခွင့်သည် ဟိုမိသားစုအတွက်သာ မဟုတ်ပေ။ ကျောက်ယန်ခရိုင်၌ ကြာရှည်စွာ နေထိုင်သူများသည်လည်း အကျိုးကျေးဇူးများကို ခံစားကြရသည်။ အခွန်သက်သာခွင့်၊ ထောက်ခံချက်များနှင့် အတည်ပြုချက်များ၊ ကုန်သွယ်ခွင့်ပါမစ်များ။ ဤအခွင့်အရေးသုံးခုသည် ကျောက်ယန်ခရိုင်သားများနှင့် အနီးကပ်ဆက်စပ်နေသည်။

အခွန်သက်သာခွင့်ဆိုသည်မှာ ဟိုမိသားစုအတွက် အခွန်များ လျော့နည်းသွားခြင်းဖြစ်ပြီး သဘာဝကျကျ ၎င်းတို့အတွက် အခွန်များ လျော့နည်းသွားခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထောက်ခံချက်ဆိုသည်မှာ ဟိုမိသားစုမှ စစ်သည်များကို ထောက်ခံခြင်းဖြစ်ပြီး ဤစစ်သည်များသည် ကျောက်ယန်ခရိုင်ရှိ ၎င်းတို့၏ မိသားစုများမှ မလာလျှင် မည်သည့်နေရာမှ လာမည်နည်း။ ကုန်သွယ်ခွင့်ပါမစ်များအတွက်မူ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ လုပ်ငန်းများကို ချဲ့ထွင်ရန် အဓိကသော့ချက်ဖြစ်သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ကျောက်ယန်ခရိုင်သားများအတွက် လက်တွေ့ကျသော ဂုဏ်သတင်းနှင့် အကျိုးအမြတ်များကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် ကျောက်ယန်ခရိုင်သားများအကြား ထိုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုကို မွေးမြူရန် ခက်ခဲစေကာ ၎င်းသည် သူတို့အားလုံး စုပေါင်း၍ သူ့ကို ကြိုဆိုရန် ဤနေရာ၌ စုဝေးရောက်ရှိခဲ့ရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

ဟိုယုရှောင် ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်ယန်ခရိုင်သားများ၏ စိတ်ခံစားချက်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုသက်သက်သာဖြစ်လျှင် ဟိုယုကျဲနှင့် ဟိုယုဒွမ်တို့ ဦးဆောင်သော ဟိုမိသားစုစစ်သည် တစ်ထောင်နီးပါး၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ထိန်းချုပ်၍မရလောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဂုဏ်သတင်းနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ကျောက်ယန်မြို့သားများသည် ဟိုမိသားစု၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် နေထိုင်သူများသာဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်က ဟိုမိသားစု၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။ ဟိုယုရှောင်၏ ထိုကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဂုဏ်သတင်းဖြင့် ၎င်းတို့ခံစားနိုင်သော အကျိုးအမြတ်များသည် အမှန်ပင် များပြားလှသည်...

၎င်းတို့အားလုံးသည် မတ်တပ်ရပ်နေသော်လည်း ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ရဲရဲနီနေပြီဖြစ်သည်။ ချီတက်လာသော အဖွဲ့သည် ပိုမိုနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။

လှည်းသည် ချီတက်နေသော အဖွဲ့၏ အရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိသွားသည်။

မြို့တံခါး၌ လူအုပ်ကြီးကို မြင်သောအခါ ဆူလီနှင့် သူ၏ အပေါင်းပါများသည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ဧည့်ခံပွဲတစ်ခု ရှိမည်ဟု သူသိသော်လည်း လူဦးရေ အလွန်များပြားခြင်းသည် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေသောကြောင့် သူ၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြမှုအကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် အမှန်တကယ် အောင်ပွဲခံ၍ ပြန်လာနေခြင်းဖြစ်ပြီး လူတိုင်းသည် မိသားစုခေါင်းဆောင်ကို ကြိုဆိုရန် ရောက်ရှိနေကြောင်း သိသောကြောင့် သူသည် တမင် နှေးကွေးသွားပြီး လှည်းကို ရှေ့သို့ သွားခွင့်ပြုကာ သူသည် မြင်းစီးသူ သုံးဆယ်နှင့်အတူ နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

လှည်းသည် လူအုပ်မှ မီတာငါးမီတာအောက် အကွာတွင် ရပ်တန့်သွားသောအခါ ဟိုယုကျဲနှင့် ဟိုယုဒွမ်တို့သည် ဟိုယုရှောင် လှည်းပေါ်မှ ဆင်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ ရှေ့သို့ တိုးထွက်ကာ တစ်ပြိုင်နက် ပြောလိုက်သည်မှာ၊

"”ယုကျဲ၊ မိသားစုခေါင်းဆောင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်”

“ယုဒွမ်၊ မိသားစုခေါင်းဆောင်ကို ဂါရဝပြုပါသည်”

ဟိုယုရှောင်သည် မြို့တံခါး၌ မြင်ကွင်းကို သတိပြုမိပြီးဖြစ်သည်။ ထောင်နှင့်ချီသော လူများ၏ ထိုကဲ့သို့ ကြိုဆိုမှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားရသောကြောင့် သူ မလှုပ်ရှားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

စတုတ္ထမြောက် အကြီးအကဲနှင့် ပဉ္စမမြောက် အကြီးအကဲတို့သည် သူ့ကို ဦးညွှတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ၎င်းတို့ကို မြှောက်တင်ရန် ဂန်းချီတစ်မျှင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း ဂန်းချီသည် ဟိုယုကျဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူသည် လန့်သွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာမှုအကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

စတုတ္ထမြောက် အကြီးအကဲသည် အဆင့်တက်သွားပြီ...

ရက်နှစ်ဆယ်တောင် မပြည့်သေးဘဲ ဂန်းချီအဆင့်တစ်ဝက်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် စတုတ္ထမြောက် အကြီးအကဲကို ချီးမွမ်းရန် ပြင်နေစဉ် ရုတ်တရက် တရားဝင်လမ်းမကြီး၏ နှစ်ဖက်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော ဟိုမိသားစုစစ်သည် ထောင်နှင့်ချီသည် လှုပ်ရှားသွားသည်။

“အောက်လက်ငယ်သား၊ မိသားစုခေါင်းဆောင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်”

မျက်လုံးအားလုံးသည် ဟိုယုရှောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေကာ တစ်ပြိုင်နက် ဦးညွှတ်ပြီး ဒူးထောက်ကာ စိတ်အားထက်သန်စွာ အော်ဟစ်ကြသည်။

ဤသည်မှာ ထောင်နှင့်ချီသော သန်မာထွားကျိုင်းသည့် စစ်သည်များဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ အသံများသည် ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကာ မိုင်ပေါင်းများစွာ အဝန်းအဝိုင်း၌ ၎င်းတို့၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော အင်အားဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သာမန်လူအများအပြားသည် နားများကို မပိတ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ဟိုယုရှောင်သည် လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စိတ်အားထက်သန်သော အမူအရာများကို မြင်သောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ထပ်မံစကားပြောရန် ပြင်နေစဉ် ထိုလှုပ်ရှားနေသော မြင်ကွင်းသည် မပြီးဆုံးသေးကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

အနောက်မြို့တံခါးအနီး စုဝေးရောက်ရှိနေသော ကျောက်ယန်မြို့သား သောင်းနှင့်ချီ၏ ပြင်းထန်သော စိတ်အားထက်သန်မှုသည် ကူးစက်တတ်ပုံရပြီး ၎င်းတို့လည်း လှုပ်ရှားလာကြသည်။

“မြို့တော်ဝန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်”

လူတစ်ဦးသည် ဟိုယုရှောင်ဘက်သို့ ဒူးထောက်ကာ ရိုရိုသေသေ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သာမန်အရပ်သားတစ်ဦးသာဖြစ်သော်လည်း သူသည် သူ၏ အင်အားအားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး သူ၏ အသံသည် မီတာတစ်ရာကျော်အထိ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထို့နောက် ဒုတိယ၊ တတိယ၊ စတုတ္ထ၊ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး မြို့တံခါးရှိ သောင်းနှင့်ချီသော လူများသည်လည်း ရုတ်တရက် တစ်ပြိုင်နက် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးအားလုံးသည် ဟိုယုရှောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ စိတ်ခံစားချက်များသည် ဟိုမိသားစုစစ်သည်များလောက် မပြင်းထန်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများသည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“မြို့တော်ဝန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်...”

သောင်းနှင့်ချီသော လူများသည် စိတ်အားထက်သန်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် တစ်ပြိုင်နက် အော်ဟစ်ကြပြီး ချက်ချင်းပင် မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်တောထူထပ်သော ဒေသမှ ငှက်များနှင့် သားရဲများကို လန့်ဖျပ်သွားစေပြီး အစောပိုင်း ဟိုမိသားစုစစ်သည်များ၏ အရှိန်အဟုန်နှင့် မယုတ်မလျော့သော အရှိန်အဟုန်ကို ပြသခဲ့သည်။

ဟိုမိသားစု၏ ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်းသတင်း ပျံ့နှံ့နေသောကြောင့် ကျောက်ယန်ခရိုင် သို့မဟုတ် စီရင်စုတစ်ခုလုံး၌ပင် ခရိုင်ဝန် သို့မဟုတ် တရားသူကြီး မရှိတော့ကြောင်း လျှို့ဝှက်ချက်မဟုတ်တော့ပေ။

ဤ မြို့တော်ဝန် ဟူသော စကားသည် ဟိုယုရှောင်အပေါ် ကျောက်ယန်ခရိုင်သားများ၏ ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားချက်ကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ကျောက်ယန်ခရိုင်၊ သို့မဟုတ် ကျောက်ယန်မြို့သည် ယခုမှစ၍ သခင်တစ်ဦးသာ ရှိတော့မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ... ဟိုယုရှောင်ဖြစ်သည်။

သူ့ရှေ့တွင် မြို့တစ်မြို့လုံးနီးပါးကို ကိုယ်စားပြုသော သောင်းနှင့်ချီသော လူများနှင့် သူ၏ကိုယ်ပိုင် စစ်သည်တစ်ထောင်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားသည် ဟူသော စကားသည် သူ၏ ခံစားချက်များကို ကောင်းစွာ ဖော်ပြနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

သူတစ်ဦးတည်းသာမက လှည်းပေါ်မှ ဆင်းလာသော ဟိုယုချန်နှင့် ဟိုယုလင်၊ သူ့ကို ကြိုဆိုရန် လာခဲ့သော ဟိုယုကျဲနှင့် ဟိုယုဒွမ်တို့သည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုနေကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများတွင်လည်း အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာများ ပြသနေသည်။

ပျံသန်းသောရွှေလင်းတဂိုဏ်းနှင့် အစိမ်းရောင်ဝံပုလွေဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ ရန်ဖန်ကို သတ်ခြင်း၊ တောင်ဓားဂိုဏ်းကို တိုက်ထုတ်ခြင်း၊ ကျောက်ယန်မြို့ကို ကာကွယ်ခြင်း၊ ချန်ရွဲ့ကို မောင်းထုတ်ခြင်းနှင့် ဟိုယုရှောင်အောက်၌ ကျောက်ယန်ကို စည်းလုံးစေခြင်းဖြင့် ဟိုမိသားစုသည် ကျောက်ယန်မြို့ကို အမှန်တကယ် အုပ်ချုပ်မှုကို တည်ထောင်ပြီးဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်၌ ဟိုမိသားစုသည် မြို့တစ်မြို့၏ အုပ်စိုးသူဖြစ်ခဲ့လျှင်၊

ထို့နောက် ဟိုမိသားစုသည် စီရင်စုမြို့တော်၌ အရည်အချင်းပြည့်မီလာသောအခါ ကောင်းကင်ထောက်တိုင် ဟိုယုရှောင်၏ နာမည်သည် တုံလင်စီရင်စု၏ ခရိုင်သုံးခုနှင့် ရှင့်နန်စီရင်စုတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကျောက်ယန်မြို့သားများ ဂုဏ်ယူခံစားရကာ သောင်းနှင့်ချီသော လူများသည် ဟိုယုရှောင် ပြန်လာသည်ကို ကြိုဆိုရန် အလိုအလျောက် ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

သောင်းနှင့်ချီသော လူများ တစ်ပြိုင်နက် ဒူးထောက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည့် အချိန်မှစ၍၊

ဟိုမိသားစုသည် မြို့တစ်မြို့၏ အုပ်စိုးသူအဖြစ် အခိုင်အမာ တည်ထောင်ခဲ့သည်။

ကျောက်ယန်သည် ယခုမှစ၍ ငါ့ ဟိုမြို့တော်ပိုင်……

ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ရှေ့၌ ဒူးထောက်နေသော သောင်းနှင့်ချီသော လူများ၊ ၎င်းတို့နောက်၌ ထည်ဝါစွာ တည်ရှိနေသော အနောက်မြို့ရိုးနှင့် ကျောက်ယန်မြို့တစ်ခုလုံး၏ အပြင်ဘက်ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရှုနေစဉ် သူ၏ နှလုံးသားသည် ဂုဏ်ယူမှုဖြင့် ပြည့်လျှံလာကာ သူ၏ မျက်နှာသည် ခဏတာ ရိုင်းစိုင်းသော ရည်မှန်းချက်တစ်ခုကို ပြသပြီး သူသည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စကားများသည် လုံးဝ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

အသံသည် အလွန်တိုးတိတ်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနီးဆုံးရှိ ဟိုယုချန်၊ ဟိုယုလင်၊ ဟိုယုကျဲနှင့် ဟိုယုဒွမ်တို့သာ ကြားနိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် ဟိုယုရှောင်နှင့် ဆင်တူစွာ မြို့ကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်လိုသော မျက်ခုံးများဖြင့် စူးစမ်းကြည့်ရှုနေကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ ဝှက်ထားသော ရိုင်းစိုင်းသော ရည်မှန်းချက်နှင့် လက်စားချေလိုသော မီးတောက်တစ်ခုလည်း တဖျတ်ဖျတ် တောက်လောင်နေသည်။