အံဩမှု

နောက်တစ်နေ့၊ မြို့လယ်ခေါင်၊ ဟိုအိမ်တော်၏ ခန်းမကြီး၌

ဟိုယုရှောင်သည် အရှေ့ဆုံးတွင် တစ်ဦးတည်း ထိုင်နေပြီး နောက်တွင် ဟိုယုချန်နှင့် အခြားလေးဦး၊ ထို့နောက် အထက်ဟိုဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင် သုံးဦးဖြစ်သော ဆူလီ၊ ရှောင်နူတာအိုနှင့် ကျန်းကုံတို့ ထိုင်နေသည်။ အဆုံးတွင် ဟိုယင်နှင့် ဟိုချွန်တို့ ဦးဆောင်သော အောက်ဟိုဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ၁၂ ဦး ထိုင်နေသည်။

“အထက်ဟိုဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် ငါးဦးထဲက ဟိုဖေးနဲ့ ဂေါဟု မရှိလို့ သူတို့ မလာနိုင်ဘူး။ ဒီနှစ်ယောက်ကလွဲရင် တရားဝင်ရာထူးတွေရှိတဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင် ၁၅ ယောက်စလုံး ရောက်နေပြီ”

ဟိုယုဒွမ်သည် လူဦးရေကို ရေတွက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ အရှေ့ဆုံးရှိ ဟိုယုရှောင်ကို ဦးညွှတ်လိုက်ရာ လူအုပ်ကြားတွင် ချက်ချင်း တည်ကြည်လေးနက်သော လေထုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ခေါင်းညိတ်ကာ အောက်ရှိလူများကို ကြည့်လိုက်သည်။ စတုတ္ထမြောက် အကြီးအကဲမှလွဲ၍ ကျန်သူများ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် မပြောင်းလဲသလောက်ပင်ဖြစ်ပြီး အောက်ဟိုဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ၁၂ ဦးအများစုသည် ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်းအဆင့် ခုနစ်ဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသည်။

ရက်နှစ်ဆယ်အောက်သာ ကြာမြင့်သော ကာလအတွင်း သိသာထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှုများကို မျှော်လင့်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဟိုယုကျဲသည် ဂန်းချီအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းသည်ပင် ဝမ်းမြောက်ဖွယ် အံ့အားသင့်စရာဖြစ်ပြီး ထို့ထက်ပို၍ မျှော်လင့်ခြင်းသည် အလွန်လောဘကြီးရာ ရောက်လိမ့်မည်။

“အခု ကျောက်ယန်ဟာ ငါတို့ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ မြို့တော်ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ မြို့တော်ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စအဝဝမှာ စပြီး ပါဝင်ဆောင်ရွက်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ ပဉ္စမမြောက် အကြီးအကဲ၊ မင်းက မြို့တော်ရဲ့ လုံခြုံရေးကို တာဝန်ယူထားတာဆိုတော့ အခြေအနေကို ပြောပြပါဦး”

ဟိုယုဒွမ်က ရှေ့ကို တိုးလာပြီး “ကျောက်ယန်မြို့မှာ လူဦးရေ သုံးသိန်းနှစ်သောင်းရှိတယ်။ လမ်းမကြီး လေးသွယ်ရှိပြီး လူနေအိမ်ဧရိယာကလည်း ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်ပဲ။ ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေက အုပ်ချုပ်ဖို့ဆိုရင် လူ ၅၀၀ လောက်ပဲ လိုတယ်။ အခု လက်ရှိမှာ အဆင့်သုံးအထက် ကိုယ်ခံပညာရှင်အားလုံး ဟိုဂိုဏ်းထဲကို ရောက်နေကြပြီ။ ကျန်တဲ့ လူ ၅၀၀ လောက်ကို မြို့တော်ကာကွယ်ရေးတပ်အဖြစ် စုစည်းထားတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်ရက်တာ ကာလအတွင်းမှာ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေအရတော့ တော်တော်လေး ကောင်းမွန်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် တောက်ပလာပြီး ဆင့်နန်စီရင်စုတပ် ဟူသော စကားလုံးများသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်လာသည်။ အဘယ်ကြောင့် လူတိုင်းသည် စီရင်စုမြို့တော်၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို လိုက်နာရမည်နည်း။ ခရိုင်ဝန် ဖန်လုံဟဲသည် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ တင်တျန်ကို အဘယ်ကြောင့် ဆန့်ကျင်ရန် ရဲဝံ့ခဲ့သနည်း။

ဆင့်နန်စီရင်စုတပ်၏ စစ်သည် သုံးသောင်းက ပါဝင်ခဲ့သော အခန်းကဏ္ဍသည် အရေးပါခဲ့သည်။

ကိုယ်ခံပညာကျင့်ကြံခြင်း၏ အဆင့်မြင့်အဆင့်များတွင် တောင်များကို ခွဲနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ပင်လယ်ကို ပိုင်းခြားနိုင်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်နိုင်သောအခါ တိုက်ခိုက်ရေးသမားများစွာ ပါဝင်သော နည်းဗျူဟာများသည် အမှန်စင်စစ် အကျိုးမဖြစ်ထွန်းတော့ပေ။ သို့သော် ၎င်းသည် လူအုပ်၏ အမျိုးအစားပေါ်တွင် မူတည်သည်။ ဆင့်နန်စီရင်စုတပ်ကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုအဆင့် ငါးဆင့်အနည်းဆုံးရှိသော ကိုယ်ခံပညာရှင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး တစ်သောင်းကျော်ရှိသော တပ်ဖွဲ့သည် ဂန္တဝင်ဆရာကြီးများအတွက်ပင် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်စေနိုင်သည်။

ကျောက်ယန်တွင် ယခုမှစ၍ ခရိုင်ဝန် မရှိတော့ပေ။ မြို့တော်အတွင်းရှိ စည်းကမ်းအားလုံးကို ဟိုမျိုးနွယ်စုက ထိန်းသိမ်းမည်ဖြစ်သည်။ ဟိုယုဒွမ် စုစည်းထားသော မြို့တော်ကာကွယ်ရေးတပ်သည် အလွန်လိုအပ်သည်။

ဟိုမိသားစုစစ်သည် စုစုပေါင်း ၉၆၉ ဦးရှိပြီး အဆင့်သုံးအောက် ၅၀၀ ကျော်ရှိသောကြောင့် အင်အားမကြီးမားသော်လည်း သာမန်လူ သုံးသိန်းကျော်ကို စီမံခန့်ခွဲရန် လုံလောက်သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဟိုယုဒွမ်ကို ကြည့်ကာ ချီးကျူးလိုက်သည်မှာ

“ပဉ္စမမြောက် အကြီးအကဲက တော်တော် ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ 'မြို့တော်ကာကွယ်ရေးတပ်' ဆိုတဲ့ နာမည်ကိုတော့ ပြောင်းဖို့ လိုတယ်။ ဒီအဖွဲ့က မြို့တော်ထဲမှာ စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းဖို့တင် မဟုတ်ဘူး၊ ကျောက်ယန်ကို ကာကွယ်ဖို့နဲ့ ပြင်ပရန်သူအားလုံးကို တိုက်ထုတ်ဖို့လည်း လိုတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ကို 'ကျောက်ယန်သံမဏိအစောင့်များ' လို့ ခေါ်ကြတာပေါ့။

ဟုတ်တယ်လေ၊ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေကိုတော့ ကျော်လို့ မရဘူး။ အများဆုံး တစ်သောင်းအတွင်းမှာပဲ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တယ်။ အဆင့်သုံးအောက် ကိုယ်ခံပညာရှင်အားလုံးကို အဲ့ဒီထဲမှာ ထည့်သင့်တယ်”

တတိယအဆင့် အင်အားစုများ၏ အဖွဲ့ဝင်များအတွက် စည်းမျဉ်းများသည် တစ်သောင်းအောက်သာ ရှိနိုင်သည်။ ဟိုယုရှောင်၏ 'ကျော်လွန်' ဟူသော စကားသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသလောက်ပင်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ကျောက်ယန်ခရိုင်တစ်ခုလုံး၌ပင် စည်းမျဉ်းများကို ချိုးဖောက်လိုလျှင်ပင် ချိုးဖောက်နိုင်လောက်အောင် စစ်သည်တစ်ထောင်ပင် မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကျောက်ယန်သံမဏိအစောင့်များ ဟူသောအမည်သည် လူတိုင်းကို ထင်ရှားစွာ စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။

“အစ်ကိုကြီး၊ ဘယ်သူက တပ်မှူးဖြစ်မှာလဲ”

ဟိုယုဒွမ် မပြောနိုင်သေးမီ အနည်းငယ် စိတ်မရှည်သော ဟိုယုချန်သည် စမ်းသပ်ကြည့်လိုသော မျက်နှာဖြင့် ပြောကြားခဲ့ရာ ဟိုယုရှောင်သည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ကျောက်ယန်သံမဏိအစောင့်တွေရဲ့ တပ်မှူးက မင်းပဲဖြစ်လိမ့်မယ်။ မြို့တော်မှာ အရေးကြီးတဲ့ ပြဿနာတွေ ပေါ်လာရင် မင်းကိုပဲ တာဝန်ခံစေမယ်”

•စိတ်မပူပါနဲ့ အစ်ကိုကြီး။ ဘယ်သူမှ ရန်လာစော်ကားရဲရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဓားကြီးက အရင်ဆုံး သနားမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာပါတယ်”

“စည်းကမ်းမရှိရင် စည်းဝိုင်းမရှိဘူး။ ကျောက်ယန်မြို့ရဲ့ စည်းကမ်းတွေဟာ စီရင်စုမြို့တော်ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို တိုက်ရိုက်လိုက်နာလိမ့်မယ်။ နှစ်ဖက်စလုံး သဘောတူသရွေ့ မြို့တော်အတွင်း ပုဂ္ဂလိက တိုက်ပွဲတွေကို ခွင့်ပြုတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒီလို တိုက်ပွဲတွေကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ပစ္စည်းပျက်စီးမှုအားလုံးကို ကျောက်ယန်သံမဏိအစောင့်တွေက အကဲဖြတ်ချက်အတိုင်း လျော်ကြေးပေးရမယ်။ စီရင်စုမြို့တော်ကို ကျွန်တော့်နဲ့အတူ လိုက်လာခဲ့တဲ့ ယုချန်၊ မင်း ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲ သိသင့်တယ်မဟုတ်လား”

ဟိုယုချန်သည် ခေါင်းညိတ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားသော မျက်နှာဖြင့် “ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ အစ်ကိုကြီး” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

စီရင်စုမြို့တော်၏ စည်းကမ်းဖြစ်သော တုံလင်ခရိုင်မှ စည်းကမ်းသည် စီရင်စုမြို့တော်၏ စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းရာတွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း ဆင့်နန်စီရင်စုတပ်သည် အကြီးမားဆုံး အကျိုးခံစားခွင့်ရှိသူဖြစ်ကြောင်းလည်း ထင်ရှားသည်။

တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခွင့်ပြုသည်။ ငွေပေးချေနိုင်သရွေ့ ပျမ်းမျှဆက်ဆံရေးရှိသူများသည် ကြီးမားသော တောင်းဆိုမှုများကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သူများသည် အနည်းငယ် အလျှော့ပေးနိုင်သေးကာ ဆက်ဆံရေး အလွန်ကောင်းမွန်သူများအတွက်မူ ဟိုယုချန်သည် ရှန်ရှင်းအိမ်တော်၌ ယုချန်ဒေါင်ကို သတ်ခဲ့သောအခါ ဂွီယုတန်သည် ကီဂျွေတံခါးမှ လူများကိုပင် အရှက်ခွဲရန် သူ့နှင့်အတူ ပူးပေါင်းခဲ့သည်။

ဤစည်းကမ်းကို ကျောက်ယန်မြို့၌ အသုံးပြုခြင်းသည် ကျောက်ယန်သံမဏိအစောင့်များ၏ တပ်မှူးဖြစ်သော ဟိုယုချန်အား အများဆုံး အကျိုးခံစားခွင့်ရရှိစေမည်ဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားသော မျက်နှာအမူအရာဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဟိုယုရှောင်က “အဆင့်သုံးအထက် ကိုယ်ခံပညာရှင်အားလုံး ဟိုဂိုဏ်းထဲ ဝင်ပြီးပြီမဟုတ်လား” ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။

ရှောင်နူတာအိုသည် ရိုရိုသေသေ ရှေ့သို့တက်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး “ကျွန်တော့်ရဲ့ စင်ဌာနက စစ်သည်သုံးဆယ်အားလုံး ရောက်ရှိနေပါပြီ” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

ကျန်းကုံလည်း ရှေ့သို့တက်ကာ “ကျွန်တော့်ရဲ့ ရန်ဌာနလည်း အားလုံး ရောက်ရှိနေပါပြီ” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

အထက်ဟိုဂိုဏ်းတွင် ကွီ၊ စီ၊ ဂန်၊ စင်၊ ရန် ဟူ၍ ဌာနငါးခုရှိပြီး အဖွဲ့ဝင် ၁၅၅ ဦးစလုံး ရောက်ရှိနေကြသည်။

ဟိုချွန်နှင့် ဟိုယင်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ရှေ့သို့တက်ကာ ဦးညွှတ်ပြီး “အောက်ဟိုဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်း ၁၂ ခုထဲမှာ ဇီရှုဂိုဏ်းနဲ့ ချန်လုံဂိုဏ်းတို့က တစ်ဂိုဏ်းကို လူအင်အား တစ်ရာစီနဲ့ အပြည့်အဝ စုစည်းထားပြီးပြီ။ ကျန်တဲ့ ဂိုဏ်း ၁၀ ခုမှာတော့ အဆင့်သုံးအထက် ကိုယ်ခံပညာရှင် မရှိတော့ တစ်ဂိုဏ်းကို ခြောက်ယောက်စီပဲ ရှိတော့တယ်”

ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

အောက်ဟိုဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်း ၁၂ ခုစလုံး အပြည့်အဝ ဖြည့်တင်းထားပါက ဟိုချွန်၏ ဇီရှုဂိုဏ်းနှင့် ချန်လုံဂိုဏ်းတို့သာ အပြည့်အဝရှိမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်ဂိုဏ်း ၁၀ ခုမှ လူ ၆၀ နှင့် စုစုပေါင်း ၂၆၂ ဦးရှိမည်ဖြစ်သည်။

အထက်နှင့်အောက် ဟိုဂိုဏ်းတို့၏ အရေအတွက်ကို ပေါင်းလိုက်လျှင် ၄၁၇ ဦး ရောက်ရှိသည်။ ဟိုယုရှောင်သည် အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီး ဤကိန်းဂဏန်းကို ရောက်ရှိသွားကာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာတွင် ကျေနပ်မှုအနည်းငယ် ပြသနေသည်။ သူ ထွက်သွားသောအခါ မျိုးနွယ်စုတွင် အဆင့်သုံးအထက် ကိုယ်ခံပညာရှင် ၄၀၄ ဦးရှိခဲ့သည်။ ရက်နှစ်ဆယ်မပြည့်မီ ၁၃ ဦး တိုးလာခြင်းသည် အတော်လေးကောင်းမွန်သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ဘေးရှိ ဟိုယုလင်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ သူမသည် ချက်ချင်း ဘေးသို့ ရွှေ့ကာ သေးငယ်သော သေတ္တာတစ်ခုကို မြှောက်တင်ပြီး လူတိုင်းရှေ့တွင် ချထားလိုက်သည်။

လူတိုင်းသည် သေတ္တာကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြသော်လည်း စီရင်စုမြို့တော်သို့ ဟိုယုရှောင်နှင့်အတူ လိုက်ပါခဲ့သော ဆူလီသည် သေတ္တာကို မြင်သောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြသနေသည်။

ထပ်မံစကားမဆိုဘဲ ဟိုယုရှောင်သည် တိုက်ရိုက်ချဉ်းကပ်ကာ သေတ္တာကို ညင်သာစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်းမှ ဆေးဝါးရနံ့များ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့လာပြီး ရှေ့သို့ မတိုးဘဲ မနေနိုင်သော လူတိုင်း၏ နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ လက်မအရွယ်ရှိ အစိမ်းရောင်ဆေးလုံးများ ပြည့်နှက်နေသော သေတ္တာကို မြင်သောအခါ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

“ဒါ... ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်ဆေးလား”

“အများကြီးပဲ၊ ရာနဲ့ချီ ရှိရမယ်”

“ကျွန်တော် အစိမ်းရောင်ဝံပုလွေဂိုဏ်းမှာ ရှိတုန်းက သုံးဖူးတယ်။ ဒီဆေးလုံးတွေက စီရင်စုမှာပဲ ရောင်းတယ်။ တစ်လုံးကို အနည်းဆုံး ငွေကျပ် တစ်ရာလောက် ပေးရတယ်။ ဒီလောက်များရင် ဘယ်လောက်များ ပိုက်ဆံကုန်မလဲ...”

......

ရောက်ရှိနေသော ၁၅ ဦးအနက် ကျန်းကုံနှင့် ရှောင်နူတာအိုတို့သည် အစိမ်းရောင်ဝံပုလွေဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်ဆေးများကို မြင်ဖူးသော်လည်း ၎င်းတို့သည် တစ်ပြိုင်နက် ဤမျှများပြားစွာ မြင်ဖူးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ခဏတာအတွင်း လူတိုင်း၏ အသက်ရှူသံများသည် သိသိသာသာ လေးလံလာသည်...

လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများကို စောင့်ကြည့်နေသော ဟိုယုရှောင်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်အတွင်း၌ပင် ရှိနေသည်။

သူတည်ထောင်ခဲ့သော လစဉ်လစာစနစ်အောက်တွင် ၁၅ ဦးစီသည် ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်းအဆင့် ခုနစ်ဆင့်နှင့် ရှစ်ဆင့်ကြား ကျင့်ကြံမှုရှိပြီး ၎င်းတို့၏ လစဉ်လစာမှာ ငွေကျပ် တစ်ရာဖြစ်သည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် ယခုအခါ ကျောက်ယန်၏ အရှင်သခင်ဖြစ်သောကြောင့် ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ ထိုအဆင့်မြင့်အရာရှိများသည် ပုံမှန်ရက်များ၌ လက်ဆောင်များမှတစ်ဆင့် ငွေကျပ် နှစ်ရာအထိ လစဉ် အတော်အတန် ရရှိကြသည်။

ပို၍ရရှိရန်အတွက် ၎င်းတို့သည် ပုဂ္ဂလိကအလုပ်များ လုပ်ကိုင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးများသည် အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်သော အရာများမဟုတ်ပေ။ လစာကောင်းသော အလုပ်များသည် အန္တရာယ်များပြီး သာမန်အလုပ်များသည် ဆွဲဆောင်မှုမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် အဆင့်နိမ့် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးအတွက် ဘဝသည် ခက်ခဲသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်ဆေးတစ်လုံးသည် ၎င်းတို့ ဝယ်ယူနိုင်သော အရာဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့ကို ရေရှည်အသုံးပြုရန် စဉ်းစားခြင်းသည် အလွန်အမင်း မိုက်မဲရာရောက်သည်။

သူသည် ဟိုမိသားစုစစ်သည်များအတွက် သတ်မှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများအရ အဆင့်သုံးအထက်ရှိသူများသည် လစဉ် ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်ဆေးတစ်လုံး ရရှိနိုင်သည်။

“ဆေးလုံး ၄၁၇ လုံး ထုတ်ယူပါ။ ဟိုယုဒွမ်၊ ဌာနတစ်ခုစီမှာရှိတဲ့ လူဦးရေအလိုက် ဝေပေးလိုက်ပါ။ လူတိုင်း၊ အဲဒါတွေကို ပြန်ယူပြီး မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ပေးလိုက်ပါ။ ဒီနေ့ကစပြီး လတိုင်း ငါးရက်နေ့တိုင်း မင်းတို့ရဲ့ လစာနဲ့အတူ ထုတ်ပေးမယ်”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းသည် ထင်ရှားစွာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားကာ ဟိုယုရှောင်ကို ရိုရိုသေသေ ဦးညွှတ်ပြီး “အခုကစပြီး ကျွန်တော်တို့ဟာ ဟိုမျိုးနွယ်စုအတွက် အသက်ကို ပဓာနမထားတော့ဘူး။ အဆုံးအထိ သစ္စာရှိရှိ အမှုထမ်းသွားပါ့မယ်” ဟု စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြွေးကြော်ကြသည်။

အကျိုးစီးပွားဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော ဆက်ဆံရေးများသည် အခိုင်မာဆုံး မဖြစ်နိုင်သော်လည်း အကျိုးစီးပွားမရှိလျှင် လုံးဝ ခိုင်မာမည်မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်၌ ၎င်းတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မျက်နှာအမူအရာများကို ကြည့်ကာ ဟိုယုရှောင်သည် အနည်းဆုံး ထိုအချိန်၌ ဟိုမျိုးနွယ်စုအပေါ် ၎င်းတို့၏ ခံစားချက်များသည် စစ်မှန်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။

“ဟိုမျိုးနွယ်စုကို အထက်ပိုင်းနဲ့ အောက်ပိုင်း နှစ်ပိုင်းခွဲထားပြီး ကျင့်ကြံသူဦးရေ မတူညီတဲ့အတွက် ကျွန်တော်က အစီအစဉ်တစ်ခုနဲ့ ဒီအစီအမံတွေကို လုပ်ခဲ့တာပါ။

အခုကစပြီး ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ စစ်သည်အားလုံးဟာ ကျွန်တော့်အမိန့်ကိုပဲ လိုက်နာကြလိမ့်မယ်။

အထက်ဟိုဂိတ်ကို စတုတ္ထသခင်က ထိန်းချုပ်ပြီး ကျောက်ယန်အတွင်း တိုက်ခိုက်ရေးကိစ္စတွေ၊ လှည့်ကင်းလှည့်တာတွေနဲ့ ဒေသပြင်ပက ထွက်ပြေးလာသူတွေကို ဖမ်းဆီးဖို့ တာဝန်ယူရမယ်။

အောက်ဟိုဂိုဏ်းကို တတိယသခင်မက ဦးဆောင်ပြီး ကျောက်ယန်အတွင်းရော အပြင်မှာပါရှိတဲ့ အင်အားစုတွေအကြောင်း ထောက်လှမ်းရေးလုပ်ငန်းတွေကို အဓိက လုပ်ကိုင်ရမယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရန်သူတွေနဲ့ မိတ်ဆွေတွေရဲ့ အခြေအနေကို အပြည့်အဝ နားလည်အောင် လုပ်ဆောင်ရမယ်”

ဟိုယုကျဲ၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများ တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူသည် ခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာ ညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် စစ်ပွဲကို နှစ်သက်ပြီး အထက်ဟိုဂိတ်သည် မျိုးနွယ်စု၏ အထက်တန်းစား စစ်သည်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသောကြောင့် ဟိုယုရှောင်၏ အစီအမံသည် သူ့အတွက် အလွန်သင့်လျော်သည်။

ဟိုယုလင်သည် သူမ၏ တာဝန်ကို အလျင်အမြန် နားလည်သွားသည်။ အောက်ဟိုဂိုဏ်းတွင် မိသားစု၏ အတွင်းရေးလုပ်ငန်းများကို ကိုင်တွယ်သော အကိုင်းအခက် ၁၂ ခုရှိပြီး သူမသည် စီရင်စုမြို့တော်၌ ယခင်က ထိုတာဝန်များကို စီမံခန့်ခွဲခဲ့သောကြောင့် ဟိုယုရှောင်၏ အစီအမံသည် သူမအတွက် အလွန်ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပုံရသည်။

အမိန့်များ ထုတ်ပြန်ပြီးသောအခါ ဆူလီ၊ ကျန်းကုံနှင့် ရှောင်နူတာအိုတို့သည် ချက်ချင်းပင် ဟိုယုကျဲကို ဦးညွှတ်ကာ လက်သီးများကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး “အောက်လက်ငယ်သားများက စတုတ္ထသခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

အောက်ဟိုဂိုဏ်း၏ တပ်ဖွဲ့ ၁၂ ခုကို ဦးဆောင်သော ဟိုယင်နှင့် ဟိုချွန်တို့သည်လည်း ထိုအပြုအမူကို တုပကာ ဟိုယုလင်ကို ရိုရိုသေသေ ဦးညွှတ်ပြီး “အောက်လက်ငယ်သားများသည် တတိယသခင်မကို ဂါရဝပြုပါတယ်” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ဌာနတစ်ခုစီရှိ လူဦးရေအလိုက် ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်ဆေးများကို ဝေပေးခဲ့ပြီး ဟိုဖေးနှင့် ဂေါဟုကဲ့သို့ စီရင်စုမြို့တော်၌ ရှိနေသူများမှလွဲ၍ ဆေးလုံး သုံးရာကျော်ရှိသည်။ လက်ခံရရှိသူများသည် ဝမ်းမြောက်စွာ ဆေးလုံးများကို လက်ခံရရှိပြီး ဟိုယုရှောင်ကို ရိုရိုသေသေ နှုတ်ဆက်ခဲ့ကြသည်။

လူတိုင်း ထွက်သွားပြီးနောက် ကျယ်ဝန်းသော ခန်းမကြီး၌ ညီအစ်ကိုမောင်နှမများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ညီအစ်ကိုမောင်နှမ လေးဦးကို ကြည့်ကာ ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ ကုလားထိုင်အောက်မှ သေတ္တာတစ်ခုကို ထုတ်ကာ ၎င်းတို့ရှေ့တွင် တစ်အုပ်ပြီးတစ်အုပ် ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ညီအစ်ကိုမောင်နှမ လေးဦးသည် ချက်ချင်း စူးစမ်းလိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လာရောက်ကြည့်ရှုကြသည်။

မိုးရွာဓားနည်း၊ မြန်သောဓားနည်း၊ သက်တန့်အရိပ် ကြိမ်နည်း၊ အဆုံးစွန်လက်နှစ်ဖက်၊ ဝံပုလွေအဆိပ်လက်ဝါး၊ နဂါးမည်း ၁၃ ဆင့်၊ ဗုဒ္ဓဓားဆုံးဖြတ်ချက်၊ မိုးရွာဓားနည်း...

ပထမသုံးခုသည် ဟိုယုကျဲ၊ ဟိုယုချန်နှင့် ဟိုယုလင်တို့၏ အသီးသီးဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ လေ့ကျင့်ခဲ့သော အဆင့်နိမ့် ကိုယ်ခံပညာများကို ပြသထားသည်။ နဂါးမည်း ၁၃ ဆင့်မှလွဲ၍ ကျန်အားလုံးသည် မကြာသေးမီက မိသားစုမှ ရရှိခဲ့သော တတိယအဆင့် ကိုယ်ခံပညာများဖြစ်ပြီး စုစုပေါင်း ငါးမျိုးဖြစ်သည်။

ဤကိုယ်ခံပညာများကို ယခင်က မြင်ဖူးသောကြောင့် ၎င်းတို့သည် ဟိုယုရှောင်ကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေကြပြီး မေးခွန်းမေးရန် ပြင်နေစဉ် သူသည် ရုတ်တရက် သေတ္တာထဲမှ အခြားသေးငယ်သော စာအုပ်လေးအုပ်ကို ထုတ်ယူကာ ပထမသုံးအုပ်နှင့် နဂါးမည်း ၁၃ ဆင့်ဘေးတွင် တစ်အုပ်စီ ချထားလိုက်သည်။

“အရင်ကြည့်ပြီးမှ စကားပြော”

ဟိုယုရှောင်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အပြုံးဖြင့် ပြောကြားပြီး တံခါးသို့ လျှောက်သွားကာ ညင်သာစွာ ပိတ်လိုက်ရာ သူ၏ ညီအစ်ကိုမောင်နှမ လေးဦးသည် ပို၍ပင် စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် တစ်အုပ်စီ ကောက်ယူကာ စတင်ဖတ်ရှုကြသည်။

မြန်သောဓားနည်းနှင့် သက်ဆိုင်သော စာအုပ်ကို လှန်လှောကြည့်ရှုနေသော ဟိုယုချန်သည် ဆယ်ချက်ပင် မဖတ်ရသေးမီ သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များသည် ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံသည် တဖြည်းဖြည်း လေးလံလာကာ သူ၏ မျက်နှာသည် ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

မိုးရွာဓားနည်းနှင့် သက်တန့်အရိပ် ကြိမ်နည်းတို့နှင့် သက်ဆိုင်သော စာအုပ်များကို ဖတ်ရှုနေသော ဟိုယုကျဲနှင့် ဟိုယုလင်တို့သည် ခဏအကြာတွင် ဟိုယုချန်နှင့် တူညီသော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် ပြသလာကြသည်။

ကိုယ်ခံပညာကို မနှစ်သက်သော ဟိုယုဒွမ်တစ်ဦးသာ နဂါးမည်း ၁၃ ဆင့်နှင့် သက်ဆိုင်သော စာအုပ်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ သူသည် ၎င်းကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ပထမစာမျက်နှာတွင် “နဂါးမြှောက်လှံနည်း” ဟူသော စကားလုံးများ ပေါ်လာသောကြောင့် သူ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် နောက်ထပ် စာမျက်နှာအနည်းငယ်ကို လှန်လှောဖတ်ရှုပြီး ဖတ်လေလေ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ပို၍ပင် အံ့ဩတုန်လှုပ်လာလေလေဖြစ်သည်။

သူ၏ ဒုတိယနှင့် စတုတ္ထမြောက် အစ်ကိုများနှင့် ညီမတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများကို မြင်ကာ ဟိုယုရှောင်သည် ကိုယ်ခံပညာများကို တမင်ရွေးချယ်ပေးခဲ့ပုံကို ပြန်လည်သတိရသောအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သီအိုရီတစ်ခုသည် သူ၏ စိတ်ထဲသို့ လျှပ်တပြက် ပေါ်လာသည်။ သူသည် ခေါင်းကို မော့ကာ ဟိုယုရှောင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“ကိုယ်ခံပညာကို မြှင့်တင်ပေးတာ၊ အစ်ကိုကြီး မင်းရဲ့ ကိုယ်ခံပညာပါရမီက ကောင်းကင်ဘုံက ပေးတဲ့ ဆုလာဘ်ပဲ”