နည်းပညာများကို စုဆောင်းခြင်း (၂)

ဟိုယုချန်သည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်ကာ သူ့ကို ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ဟိုမျိုးနွယ်စုကို ဒုတိယအကြီးအကဲနဲ့ စတုတ္ထအကြီးအကဲက ဦးဆောင်တယ်ဆိုတော့ ကျောက်ယန်အစောင့်အရှောက်အေဂျင်စီနဲ့ အပြာရောင်နဂါးအသင်းက ဘယ်လိုလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ပဉ္စမမြောက် အကြီးအကဲကို လှမ်းကြည့်ကာ “အစောင့်အရှောက်အေဂျင်စီကို လက်ရှိမှာ ဝမ်ဂုန်ကို ထားခဲ့ပြီး အပြာရောင်နဂါးအသင်းကို ဂေါချန်က ကိုင်တွယ်လိမ့်မယ်။ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး စီရင်စုမြို့တော်မှာ နေကြတယ်။ နှစ်ယောက်စလုံးက မျိုးနွယ်စုရဲ့ လုပ်ငန်းတွေရဲ့ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်တဲ့အတွက် သဘာဝကျကျ အမြတ်အစွန်းတွေ ရရှိမှာဖြစ်ပြီး ဟိုယုဒွမ်က သူတို့နဲ့ လွှဲပြောင်းမှုတွေကို ညှိနှိုင်းဖို့ တာဝန်ယူလိမ့်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဟိုယုဒွမ်သည် ဟိုယုရှောင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း နားလည်ကာ သူ့ကို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မျိုးနွယ်စုအတွင်းရှိ ဘဏ္ဍာရေးခွဲဝေမှုသည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိပြီး အမြတ်အစွန်းများရှိသောကြောင့် ဤလုပ်ငန်းနှစ်ခုကိုလည်း သူက ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲမည်မှာ သေချာသည်။

“ဒါ့အပြင် အပြာရောင်နဂါးအသင်းက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတာကြောင့် မကျေနပ်မှုတွေကို လွယ်လွယ်ကူကူ လှုံ့ဆော်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် မိသားစုနဲ့ အသင်းရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို လျှို့ဝှက်ထားတာက ပစ်မှတ်မဖြစ်အောင် အကောင်းဆုံးပဲ။ ခင်ဗျားတို့အားလုံး ဒီအချက်ကို မှတ်ထားပြီး အပြင်လူတွေကို ဘာမှ မပြောနဲ့” ဟု သူက သတိပေးခဲ့သည်။

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းသည် လူပုဂ္ဂိုလ်ထက် ငွေကို အသိအမှတ်ပြုသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ယေဘူယျအားဖြင့် ဈေးနှုန်းမှန်ကန်ပြီး အင်အားလုံလောက်ပါက မည်သည့်ပစ်မှတ်မဆို တရားမျှတသော ပစ်မှတ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤမခွဲခြားသော ချဉ်းကပ်မှုသည် မကျေနပ်မှုများကို လွယ်ကူစွာ လှုံ့ဆော်နိုင်စေပြီး ထို့ကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းများသည် အများအားဖြင့် အရိပ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားကြသည်။

၎င်းတို့လေးဦးစလုံးသည် အကြောင်းအရာကို နားလည်ပြီး တည်တည်ကြည်ကြည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို တည်ငြိမ်စေကာ သူ၏ စိတ်ထဲရှိ နတ်ကြာပန်း၏ ကုသိုလ်တန်ဖိုးကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ မနေ့ညက သူသည် စီရင်စုမြို့တော်၌ နဂါးမည်း ၁၃ ဆင့်ကို ဒုတိယအဆင့် ကိုယ်ခံပညာသို့ မြှင့်တင်ခဲ့သည်။ မိုးရွာဓားနည်း၊ မြန်သောဓားနည်းနှင့် သက်တန့်အရိပ် ကြိမ်နည်းတို့ကိုလည်း တတိယအဆင့် ကိုယ်ခံပညာများသို့ မြှင့်တင်ခဲ့သည်။ ဤကိုယ်ခံပညာများကို မြှင့်တင်ရန် အသုံးပြုခဲ့သော ကုသိုလ်တန်ဖိုးများကို သူ ကောင်းစွာ သိသည်။

တတိယအဆင့်ပင် မဟုတ်သော ကိုယ်ခံပညာတစ်ခုကို တတိယအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ခြင်းသည် အတော်လေး သက်သာပြီး ကုသိုလ်အမှတ် ၃၀၀ သာ လိုအပ်သော်လည်း တတိယအဆင့်မှ ဒုတိယအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ခြင်းသည် သုံးဆကျော် ကုန်ကျပြီး ကုသိုလ်အမှတ် ၁၀၀၀ လိုအပ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် စီရင်စုမြို့တော်မှ ပြန်လာသောအခါ သူ၏ ကုသိုလ်အမှတ်များ တိုးပွားလာပြီး စုစုပေါင်း ၃၂၆၈ မှတ် ရရှိခဲ့သည်။ မနေ့ညက သူ မြှင့်တင်ခဲ့သော ကိုယ်ခံပညာ သုံးခုကို ထည့်တွက်ပါက သူ၌ ၂၃၆၈ မှတ် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ဤအရာကို စိတ်ထဲ၌ ထားကာ ဟိုယုရှောင်သည် ပဉ္စမမြောက် အကြီးအကဲကို ဦးစွာ လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် ဟိုယုချန်နှင့် ကျန်နှစ်ဦးကို “ရာထူးတိုးစာရွက်စာတမ်းတွေနဲ့ မိသားစုရဲ့ ကြေးတံဆိပ်က နောက်လမှ ရောက်မယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်တယ်။ လာမယ့်လအတွင်းမှာ မြို့တော်တစ်ဝိုက်မှာ တတိယအဆင့်တောင် မဟုတ်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာတွေကို တက်တက်ကြွကြွ စုဆောင်းပြီး ကျွန်တော့်ဆီ ပို့ပေးပါ။

တတိယအဆင့် ကိုယ်ခံပညာ ခုနစ်ခုက အတော်လေး နည်းသေးတယ်...”

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ သုံးဦးစလုံး ထင်ရှားစွာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ တတိယအဆင့်ပင် မဟုတ်သော ကိုယ်ခံပညာများကို စုဆောင်းခြင်း ဟိုယုရှောင်သည် ကိုယ်ခံပညာများစွာကို တတိယအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ရန် စီစဉ်နေသည်။

ကိုယ်ခံပညာလောကသည် ကျယ်ပြောပြီး မတူကွဲပြားကာ လူတစ်ဦးစီ၏ အားသာချက်များနှင့် ပါရမီများသည် ထူးခြားသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဟိုမိသားစု၏ အဖွဲ့ဝင်ငါးဦးကို ကြည့်ပါက အစ်ကိုကြီး ဟိုယုရှောင်သည် လှံတံတိုက်ခိုက်ရေးတွင် ထူးချွန်ပြီး ဒုတိယအကြီးအကဲသည် ဓားကို နှစ်သက်ကာ ဟိုယုလင်သည် ကြိမ်ကို နှစ်သက်ပြီး ဟိုယုကျဲသည် ဓားကို အထူးပြုကာ ပဉ္စမမြောက် အစ်ကိုအတွက်မူ မပြောတာ ပိုကောင်းပေမည်...

ညီအစ်ကိုငါးဦးမှပင် ဟိုမိသားစုအောက်ရှိ စစ်သည်များသည်လည်း ၎င်းတို့၏ အာရုံစိုက်ရာနယ်ပယ်များ အသီးသီးရှိကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ ကိုယ်ခံပညာများစွာဖြင့် ၎င်းတို့၏ ရွေးချယ်စရာများသည် ကျယ်ပြန့်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ပါရမီများကို ရှာဖွေရန် ပိုမိုလွယ်ကူစေမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အင်အားတိုးတက်စေရန်အတွက် မသေးငယ်သော အကူအညီဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကိုယ်ခံပညာလောက၌ ဆိုရိုးစကားရှိသည်မှာ ပညာများစွာရှိခြင်းသည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေ ဟူ၍ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ခံပညာများလွန်း၍ တိုင်တန်းသော မိသားစုကို မည်သူမျှ မကြားဖူးပေ။

“ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့ သုံးယောက် သွားလို့ရပြီ။ အခု မင်းတို့အားလုံး ဟိုအိမ်တော်နဲ့ ကျောက်ယန်သံမဏိအစောင့်တွေမှာ တာဝန်တွေ ပိုလာပြီဆိုတော့ ကိုယ့်စည်းကမ်းကိုယ်ချမှတ်ပြီး ဘယ်လိုစီမံခန့်ခွဲရမလဲ စဉ်းစားကြ။ တကယ်အခက်အခဲတွေ ကြုံလာမှ ငါ့ကို လာရှာကြ။ နောင်မှာ အမှားအယွင်းတွေ မရှိစေနဲ့”

“ဟုတ်ကဲ့ အစ်ကိုကြီး”

သုံးဦးစလုံး ဦးညွှတ်ပြီး အခန်းမှ ထွက်သွားကာ ဟိုယုဒွမ်တစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

“ဒီငွေကို အခု လိုအပ်သလောက် ယူထားလိုက်”

ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်အိတ်ထဲမှ ငွေစက္ကူအထုပ်ကို ထုတ်ကာ ဟိုယုဒွမ်ကို ပေးလိုက်သည်။

ဟိုယုဒွမ်သည် ငွေစက္ကူများကို လက်ခံလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ခဏတာ အံ့ဩသွားသည်။ ဟိုယုရှောင်သည် ဤတစ်ကြိမ်၌ ငွေကြေးနှင့် ကုန်ပစ္စည်းများစွာ ယူဆောင်လာခဲ့သော်လည်း စီရင်စုမြို့တော်၌ ကုန်ကျစရိတ်များလည်း နည်းပါးလှသည်မဟုတ်ပေ။ ဒုတိယအကြီးအကဲနှင့် တတိယအစ်မတို့ထံမှ သူကြားသိခဲ့ရသည်မှာ မဟာလောဂိုဏ်း၏ မျက်နှာသာရရှိရန်အတွက်ပင် ငွေကျပ် တစ်သိန်းကုန်ကျခဲ့သည်၊ ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်ဆေးများစွာ ဝယ်ယူခြင်းအပြင် ညီအစ်ကိုမောင်နှမ လေးဦးစီသည် သာမန်အဆင့် အဖိုးတန်လက်နက်တစ်ခုစီ ဝယ်ယူခဲ့ခြင်းကို မဆိုထားနှင့်။ အစ်ကိုကြီး၌ ငွေကြေးများစွာ ကျန်ရှိမည်မဟုတ်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။

“ငွေကျပ် လေးသိန်း”

ငွေစက္ကူများကို ရေတွက်ပြီးနောက် ဟိုယုဒွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် ရုတ်တရက် အံ့ဩမှုအနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။ ဟိုယုရှောင်သည် ဤတစ်ကြိမ်၌ သူနှင့်အတူ ယူဆောင်လာသော ငွေကြေးသည် ကုန်ပစ္စည်းများနှင့် ရွှေများကို ပေါင်းထည့်လျှင်ပင် ငွေကျပ် ကိုးသိန်းကျော်သာ ရှိသည်။ သူ ယခုမှ စဉ်းစားမိသော အခြားကုန်ကျစရိတ်များကို မပါဝင်ဘဲ ထိုပမာဏ၏ တစ်ဝက်သာ ကျန်သင့်ပြီး ငွေကြေး အမှန်တကယ် သုံးစွဲရမည့် အခြားနေရာများကို မဆိုထားနှင့်။

ငွေကျပ် လေးသိန်း ဘယ်လို ကျန်ရစ်နိုင်မှာလဲ...

“ကောင်းပြီ၊ ထုပ်ပိုးလိုက်တော့။ ဒီငွေကျပ် လေးသိန်းနဲ့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ လစဉ်ဝင်ငွေကို ပေါင်းလိုက်ရင် နောက်ထပ် ဘဏ္ဍာရေးပြဿနာတွေ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးမဟုတ်လား”

ဟိုယုဒွမ်၏ အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေသော အကြည့်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ စီရင်စုမြို့တော်သို့ သူ၏ ခရီးစဉ်၌ အတော်အတန် သုံးစွဲခဲ့သော်လည်း ထိုရွှေအစုသည် အမှန်ပင် အလွန်အထောက်အကူဖြစ်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ရှန်ရှင်းအိမ်တော်၌ သူ လောင်းကြေးထပ်ခဲ့သော ငွေကျပ် ငါးသောင်းသည် ငွေကျပ် နှစ်သိန်း အမြတ်ရရှိစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်အထိ သူ၌ ငွေကျပ် ငါးသိန်းကျော် ကျန်ရှိနေပြီး မလဲလှယ်ရသေးသော ရွှေအိတ်တစ်လုံးလည်း ရှိသေးသည်။

ဟိုယုဒွမ်သည် သိပ်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မေးမြန်းလိုသော ဆန္ဒမရှိပေ။ သူသည် အနည်းငယ် ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြီး “အစ်ကိုကြီး အရင်က ချမှတ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေအရဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ တစ်လ ကုန်ကျစရိတ်က ငွေကျပ် ခုနစ်သောင်း ရှိတယ်။

ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်ရှိ တစ်လ လုပ်ငန်းဝင်ငွေက ငွေကျပ် နှစ်သောင်းလေးထောင်ပဲ ရှိတယ်။ တတိယအစ်မ ပြောခဲ့တဲ့ ခရိုင်ထဲက လုပ်ငန်း နှစ်ဆယ်ကျော်ကို ထည့်ပေါင်းရင်တောင် တစ်လကို ငွေကျပ် တစ်သောင်းလောက် လိုနေသေးတယ်။ အကုန်ပေါင်းလိုက်ရင် ငွေကျပ် သုံးသောင်းလေးထောင် လိုနေတာပေါ့။

ချင်လုံအသင်းနဲ့ အစောင့်အရှောက်အေဂျင်စီတို့က ငွေကျပ် သုံးသောင်းခြောက်ထောင်ရဲ့ ကွာဟချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မလားဆိုတာပဲ စောင့်ကြည့်ရတော့မယ်။ သူတို့ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ရင် ကျွန်တော်တို့ ဘတ်ဂျက်ကို မျှအောင် လုပ်နိုင်မယ်။ အဲ့ဒီပမာဏထက် ပိုရရင် မိသားစုက တစ်လကို ပိုလျှံငွေတွေ ရနိုင်မှာပေါ့”

ဟိုယုလင်သည် မနေ့က သူပြန်ရောက်လာသောအခါ ခရိုင်အတွင်းရှိ လုပ်ငန်းများ၏ အခြေအနေကို ရှင်းပြခဲ့သည်။ စာရင်းကိုင်အဖြစ် ဟိုယုဒွမ်သည် ဤကိစ္စများကို သိရှိရန် လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဟိုယုရှောင် မေးမြန်းသောအခါ ဤကိန်းဂဏန်းများသည် သဘာဝကျကျ စိတ်ထဲသို့ ရောက်လာပြီး ဟိုယုဒွမ်၏ မျက်နှာသည် သူပြောနေစဉ် တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာသည်။

ယခင်နှစ်များက စာရင်းကိုင်လုပ်ငန်း၌ ထိုကဲ့သို့သော ဘဏ္ဍာရေးအဆင်ပြေမှုကို သူ မရရှိခဲ့ပေ။ ယခု ပိုလျှံငွေများ ရရှိနိုင်သောကြောင့် သူသည် အလွန်ဝမ်းသာနေသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ပဉ္စမမြောက် အစ်ကို၏ ပျော်ရွှင်သော မျက်နှာအမူအရာကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ သူ၏ မျက်နှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ဟိုယုဒွမ်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်မှာ “ပဉ္စမမြောက် မင်း မကြာသေးခင်က ငါ့ မသိအောင် တစ်ခုခု လုပ်ခဲ့သေးလား”

“မရှိပါဘူး၊ ကျွန်တော် မြို့ထဲမှာပဲ အမြဲရှိနေပြီး အစ်ကိုကြီးကို ကျွန်တော် ဘာမှ မဖုံးကွယ်ထားပါဘူး...”

ဒီကောင်လေး၊ သူမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု သေချာပေါက် ရှိနေပြီ။

ဟိုယုဒွမ်၏ အလျင်အမြန် တုံ့ပြန်မှုရှိသော်လည်း ဟိုယုရှောင်သည် သူ မေးခွန်းမေးလိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်၌ ခဏတာ ပေါ်လာသော ထိတ်လန့်မှုအရိပ်အယောင်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

အကြောင်းမဲ့ ကုသိုလ်သည် သုံးထောင်ကျော် တိုးလာနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိ၊ ဟိုယုဒွမ်သည် ကျောက်ယန်မြို့သားများ၏ ဘဝကို တိုးတက်စေနေလျှင်ပင် တစ်ရက်လျှင် ဆယ်မှတ်ခန့်သာ တိုးလာမည်ဖြစ်သည်။ ဟိုယုရှောင်သည် မနေ့က သူပြန်ရောက်လာသောအခါ လျှို့ဝှက်စွာ စစ်ဆေးခဲ့ပြီး မူလက ဟိုယုဒွမ်သည် ထိုကဲ့သို့ တိုးလာစေရန် ကြီးမားသော ကောင်းမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း စစ်ဆေးပြီးနောက် ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ပေ။

သူသည် ယနေ့ တမင်မေးမြန်းခဲ့ပြီး ထိုကောင်လေးသည် မရိုးသားမည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ...

ဟိုယုရှောင်သည် ဆယ်ချက်ကျော်ကြာအောင် သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေပြီး ဟိုယုဒွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မပြောင်းလဲဘဲ ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ သူသည် ပြုံးကာ “ကောင်းပြီ၊ အစ်ကိုကြီး မှားမှတ်မိပုံရတယ်။ ငါ တကယ်မေးချင်တာက ဒုတိယအစ်ကိုကြီးကိုပါ။ မင်း သွားလို့ရပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဟိုယုဒွမ်သည် ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်ထံမှ ထွက်ခွာကာ လှည့်၍ လျှောက်သွားသည်။

ဟိုအိမ်တော်ရှိ ယားရှန်ခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဟိုယုဒွမ်သည် သူ၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ တံခါးကို ဒုန်းခနဲ ပိတ်လိုက်ပြီး ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ သူ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်မှုအနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

“အစ်ကိုကြီး သိသွားပြီလား မသိဘူးနော်။ သူ မသိသင့်ဘူး... သူ မသိသင့်ဘူး... သူ ဒီအချိန်အထိ စီရင်စုမြို့တော်မှာပဲ ရှိနေပြီး ပြန်မလာသေးဘူး။ သူ ဘယ်လို သိနိုင်မှာလဲ...”