ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်သမားလေး ဟိုယုဒွမ်

ယုခေတ် ၁၃၂၂ ခုနှစ်၊ မတ်လဆန်း၊ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့

မြေကြီးသည် နွေးထွေးလာပြီး မိုင်နှစ်ဆယ်အတွင်းရှိ ကျောက်ယန်မြို့သည် ၎င်း၏ ယခင်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်။ လမ်းလေးသွယ်၏ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် စိမ်းလန်းစိုပြည်သော အစက်အပြောက်များကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။

ဆိုင်များ၊ လမ်းဘေးဈေးသည်များ၊ လမ်းသွားလမ်းလာများ၊ သာမန်လူများ၊ ကိုယ်ခံပညာရှင်များ၊ ကုန်သည်များသည် မြို့တစ်ခုလုံးကို စည်ကားသိုက်မြိုက်သော ပန်းချီကားတစ်ချပ်သဖွယ် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လူသုံးသိန်းကျော်၏ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းကို ထောက်ပံ့နိုင်သော မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သည်။ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး စတင်သည်နှင့်အမျှ အရှိန်အဟုန်သည် အတော်လေး မြန်ဆန်ခဲ့သည်။ ကျောက်ယန်အရေးအခင်းဖြစ်ပွားပြီး သုံးလသာ ကြာမြင့်သေးသော်လည်း မြို့သည် အတိတ်၏ အမာရွတ်များကို အနည်းငယ်သာ ပြသနေသည်။

ထို့ပြင် ဟိုမိသားစု၏ ပဉ္စမမြောက်သားအကြီးအကဲ ဟိုယုတွမ်၏ အမျိုးမျိုးသော အကောင်အထည်ဖော်မှုများကြောင့် မြို့သည် ယခင်ကထက် ပို၍ပင် စည်ကားနေပုံရသည်။

“ကောင်းတာနဲ့ ဆိုးတာဆိုတာ နောက်ဆုံးမှာ ဘာလဲ။ ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒတွေ လွန်ကျူးနေတာပဲ မဟုတ်လား။ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာတောင် သာမန်လူတွေ ရှာဖွေနေတာဟာ ငြိမ်းချမ်းရေးနဲ့ သူတို့ရဲ့မျိုးဆက်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းဖို့ထက် ပိုမနေပါဘူး။ နေထိုင်ဖို့ တည်ငြိမ်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုရှိသရွေ့ လူအများစုဟာ ကောင်းကောင်းနေထိုင်ဖို့ ရွေးချယ်ကြလိမ့်မယ်။ ရာဇဝတ်မှုကျူးလွန်သူတွေဟာ အနည်းစုပဲ ရှိပါတယ်”

ရှင်ရှင်းအိမ်တော်၏ ဒုတိယထပ်တွင် ဟိုယုရှောင်သည် စည်ကားနေသော လမ်းမကြီးကို ငေးကြည့်နေစဉ် ဘေးတွင်ရှိသော ဟိုယုချန်၏ ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသောကြောင့် ချက်ချင်းလှည့်ကြည့်ကာ သိလိုစိတ်ပြင်းပြသော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဟိုယုချန်က "”ကျောက်ယန်သံမဏိတပ်ဖွဲ့ကို လူငါးရာပါအဖွဲ့ ငါးဖွဲ့ခွဲပြီး လမ်းလေးသွယ် (သို့) လူနေရပ်ကွက်တစ်ခုစီကို အုပ်ချုပ်ခိုင်းထားတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ရဲ့ လေ့လာတွေ့ရှိချက်တွေအရ သာမန်လူတွေ ရာဇဝတ်မှုကျူးလွန်တာ အလွန်နည်းပြီး လူသတ်မှုကျူးလွန်သူအများစုဟာ တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေ ဖြစ်ကြတယ်” ဟု ပြောသည်။

“မင်း ဒီလူတွေကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်လဲ”

“ပဉ္စမမြောက်သားအကြီးအကဲက လူသတ်မှုကျူးလွန်သူတွေကို တိုက်ရိုက်သတ်ပစ်ဖို့ အကြံပေးတယ်။ သူများတွေကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေတာ ဒါမှမဟုတ် ပစ္စည်းဥစ္စာဖျက်ဆီးတာမျိုးဆိုရင် သူတို့နာကျင်မှုကို မှတ်မိစေဖို့ သူတို့ကို ဒဏ်ငွေကြီးကြီးမားမား ရိုက်ပြီး ဒုက္ခရောက်အောင် လုပ်တယ်။ မကြီးမားလွန်းတဲ့ သေးငယ်တဲ့ ပြည်တွင်းအငြင်းပွားမှုတွေအတွက်ဆိုရင် အပြင်းအထန် အချက်ငါးဆယ် ရိုက်ပြီး လွှတ်လိုက်တယ်။ သူ့အကြံပေးချက်အတိုင်း မြို့ရဲ့လုံခြုံရေးအခြေအနေက တကယ်ကို တိုးတက်လာတယ်”

ဤစကားကို ကြားသည်နှင့် ဟိုယုကျဲက တိုးတိုးလေး ရယ်မောပြီး “ပဉ္စမမြောက်သားအကြီးအကဲက မင်းကို အဲဒီလူတွေကို ဖမ်းပြီး ကျမ်းစာတွေ ဖတ်ခိုင်းပြီး နောင်တရအောင် လုပ်ခိုင်းမယ်၊ သူတို့ကို အသစ်တဖန် ပြန်လည်စတင်ဖို့ တိုက်တွန်းမယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ။ ဒီနည်းလမ်းက အတော်ကောင်းတယ်၊ တိုက်ရိုက်သတ်ပစ်တာက ပိုပြီး အခက်အခဲနည်းတယ်” ဟု ပြောသည်။

ဟိုယုချန်က ခေါင်းခါယမ်းကာ “အခက်အခဲနည်းတာက ဒုတိယအရေးကြီးဆုံးပါ။ အဓိကကတော့ ဥပဒေနဲ့ စည်းမျဉ်းကို ထိန်းသိမ်းဖို့ပဲ၊ ဒါမှ ဒီလူတွေ မြို့ထဲမှာ မရမ်းကားရဲမှာ၊ မျိုးနွယ်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို တည်ထောင်ရင်း ဒေသခံတွေ ပိုပြီး လုံခြုံစွာ နေထိုင်နိုင်မှာ။

"လူဦးရေဟာ အကြီးမားဆုံး အရင်းအမြစ်ပဲ။ မွေးစားထားတဲ့ ကလေးငယ်တွေကိုပဲ အားကိုးရင် ကိုယ်ခံပညာရှင် ဘယ်နှစ်ယောက် မွေးထုတ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါပေမယ့် ပတ်ဝန်းကျင် တည်ငြိမ်သွားတာနဲ့ လူဦးရေဟာ အဆမတန် တိုးပွားလာလိမ့်မယ်၊ နောက်ဆုံးမှာ ဟိုမိသားစုအတွက် အကျိုးမရှိဘူးလား”

ဟိုယုချန်သည် ဤစကားများကို ပြောနေစဉ် ဟိုယုရှောင်၊ ဟိုယုကျဲနှင့် ဟိုယုလင်တို့သည် ခေါင်းလှည့်ကာ အံ့အားသင့်သော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ဒါတွေက ပဉ္စမမြောက်သားအကြီးအကဲရဲ့ စကားတွေ မဟုတ်ဘူးလား”

သူ့၏ ဒုတိယအစ်ကို မည်သို့သောသူဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာသိသောကြောင့် ဟိုယုရှောင်သည် ဤအရာများသည် ဟိုယုတွမ်က သူ့အား မျှဝေခဲ့သော အကြံဉာဏ်များဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်အလင်းအဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိရန် စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ လိုအပ်ခဲ့သည်။

ဟိုယုရှောင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဟိုယုလင်နှင့် ဟိုယုကျဲတို့လည်း ထိုအသိကို ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ နှုတ်ခမ်းဖျား၌ ချီးမွမ်းစကားများ ချက်ချင်း ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားသည်။

“ဟဲဟဲ၊ အစ်ကိုကြီးက တော်လိုက်တာ၊ ချက်ချင်း သိသွားတာပဲ”

မငြင်းဆိုဘဲ ဟိုယုချန်သည် ရယ်မောကာ ဆက်ပြောသည်မှာ “ပဉ္စမမြောက်ညီရဲ့ အချက်က အမှန်ပင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။ လက်ရှိမှာ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ စစ်သည်တစ်ထောင်နီးပါးရဲ့ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းနီးပါးဟာ ကျောက်ယန်ခရိုင်သားတွေဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေနဲ့ ဆွေမျိုးတွေ အားလုံး ဒီမှာ ရှိနေကြတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ဟာ ကျောက်ယန်မြို့ကို ကာကွယ်နေရုံသာမက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အိမ်တွေကိုလည်း ကာကွယ်နေကြတာပါ။

ထို့အပြင် ပြင်ပက လူအများအပြား မဝင်ရောက်လာဘဲ မိသားစုက ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေကို ပိုခေါ်ယူချင်ရင် ဒေသခံလူဦးရေကို အဓိကအားထားရမှာကို ပြသနေပါတယ်။ ဒါကြောင့် မိသားစုရဲ့ အဆက်အနွယ်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းဖို့ အထောက်အကူဖြစ်စေမယ့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုကို ဖန်တီးဖို့ ပိုပြီး အရေးကြီးလာပါတယ်”

ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် ကျေးဇူးတင်မှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ ဟိုယုချန်သည် ဤအရာများကို ပြောနိုင်ခြင်းသည် သူကိုယ်တိုင် စဉ်းစားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ပဉ္စမမြောက် အစ်ကို၏ စကားများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် လက်ရှိတွင် ဂန်းချီအဆင့် စစ်သည်သုံးဦးပါဝင်သော တတိယအဆင့် အင်အားစုဖြစ်ပြီး လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။ ဟိုယုရှောင်သည် ဒန်အမ်ဘရိတ်အဆင့်၏ ကျင့်ကြံမှု မရှိသော်လည်း သူ၏ အင်အားသည် ပုံမှန် ဒန်အမ်ဘရိတ် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး၏ အင်အားထက် များစွာ မနည်းကြောင်း သူ ယုံကြည်သည်။

၎င်းတို့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လိုပါက ကိုယ်ခံပညာရှင်ဦးရေ တိုးပွားစေရန်၊ ကိုယ်ခံပညာရှင်များ၏ အခြေခံအလွှာကို ချဲ့ထွင်ရန် နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်ပြီး ယင်းက နောင်တွင် မျိုးနွယ်စု၏ ထိပ်တန်းစစ်သည်များ၏ အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ပေးလိမ့်မည်။

“ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်ဆေး ပထမအသုတ်ကို အများအားဖြင့် ဝေငှပြီးပြီ။ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု အဆင့်သုံးဆင့်နှင့်အထက်ရှိသော စစ်သည် လေးရာကျော်ရှိတယ်။ ဒီလေးရက်အတွင်း အထက်ဟိုဂိုဏ်းက လူတိုင်း ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု အဆင့်ငါးဆင့်နှင့်အထက် ရောက်ရှိသွားပြီး သုံးဦးသာ အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့တယ်။ အောက်ဟိုဂိုဏ်းမှာ အဆင့်တက်နိုင်သူ လေးဆယ်ကျော်ရှိတယ်”

ဟိုယုရှောင် စဉ်းစားနေစဉ် ဟိုယုကျဲသည် ချဉ်းကပ်လာကာ အစီရင်ခံသည်။

ဤအကြောင်းကို ကြားသောအခါ ဟိုယုချန်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း တောက်ပလာပြီး “ကျွန်တော်လည်း ဒီအကြောင်းကို ကြားပြီးပြီ။ လတ်တလော ကျောက်ယန်သံမဏိအစောင့်တွေဟာ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု အဆင့်သုံးဆင့်နဲ့အထက်ရှိသူတိုင်း လစဉ် ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်ဆေးတစ်လုံး ရရှိမှန်းသိပြီး သူတို့ရဲ့ လေ့ကျင့်မှုကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လိုက်စားနေကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မြင်ရတာနဲ့ ဒီနှစ်အတွင်း မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တွေ သိသိသာသာ တိုးတက်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်”

မျိုးနွယ်စု၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များ မြင့်တက်လာသော သတင်းကို နားထောင်နေသော ဟိုယုရှောင်သည်လည်း ပျော်ရွှင်သော မျက်နှာအမူအရာကို မပြဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဟိုယုချန်နှင့် ဟိုယုလင်တို့ကို လှမ်းကြည့်ကာ “မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ဘယ်လိုလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

ဤအကြောင်းကို ကြားသောအခါ နှစ်ဦးစလုံးသည် ချက်ချင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်သွားပြီး အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့ဘေးရှိ စတုတ္ထမြောက် အကြီးအကဲ ဟိုယုကျဲကို ကြည့်ကာ အငယ်ဆုံးဖြစ်သော ဟိုယုဒွမ်ကို စဉ်းစားသောအခါ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများတွင် ပို၍ပင် ရှက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

“အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်မ ဒီနှစ်အတွင်း အဆင့်တက်နိုင်မှာ သေချာပါတယ်” ဟု ဟိုယုလင်က ကြေညာသည်။

“ကျွန်တော်လည်း” ဟု ဟိုယုချန်က ထပ်လောင်းပြောကြားသည်။

“မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ငါတို့ ဝယ်ထားတဲ့ ယွမ်ဂန်းပုလဲတွေ လုံလောက်ပါတယ်။ ဂန်းချီအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့က အချိန်တစ်ခုရဲ့ ကိစ္စပဲ။ ငါ မင်းတို့ကို ပေးထားတဲ့ သေးငယ်တဲ့ ပြန်လည်နုပျိုစေတဲ့ ဆေးလုံးကို အရင်သုံးပြီး မင်းတို့ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာကို မြှင့်တင်လိုက်ပါ၊ ပြီးမှ မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ အာရုံစိုက်ပါ”

သေးငယ်သော ပြန်လည်နုပျိုစေသော ဆေးလုံးအကြောင်း ပြောသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ လက်စွပ်မှ ဆေးလုံးသေးငယ်သော ပုလင်းသုံးလုံးကို ထုတ်ကာ တစ်လုံးစီကို ၎င်းတို့နှစ်ဦးထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

“ပုလင်းတစ်လုံးစီမှာ အသေးစားပြန်လည်နုပျိုစေတဲ့ဆေး အလုံးနှစ်ဆယ်စီ ပါတယ်။ မင်းတို့ ကိုယ်တိုင်သုံးတာအပြင် မင်းတို့ရဲ့ လက်အောက်မှာ ယုံကြည်ရတဲ့ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေရှိရင် သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့နဲ့ သူတို့ရဲ့ အင်အားကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် ဒါတွေကို ပေးအပ်နိုင်တယ်”

သုံးယောက်စလုံးသည် မိမိတို့၏ ပုလင်းများကို ဖွင့်လိုက်ကြပြီး အတွင်း၌ရှိသော အသေးစားပြန်လည်နုပျိုစေသောဆေးများကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားကြသည်။ သူတို့သည် ထိုကဲ့သို့သော အံ့ဖွယ်ဆေးများကို ယခင်က အသုံးပြုခဲ့ဖူးပြီး ၎င်းတို့၏ တန်ဖိုးကို ကောင်းစွာသိသောကြောင့် ဟိုယုရှောင်အား ၎င်း၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရန် တိုက်တွန်းလိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာကြသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် သူတို့ကို ငြိမ်သက်စေရန် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး “ငါ့မှာ ဒီဆေးတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ အဓိကက မင်းတို့သုံးဖို့ပဲ။ 'ပေးအပ်နိုင်တယ်' လို့ ငါပြောတဲ့အခါ မင်းတို့ဟာ ဒီဆေးတွေကို လူတွေရဲ့ သစ္စာကို ရယူဖို့အတွက်လည်း သုံးနိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာ• ဟု ပြောသည်။

“မှတ်ထား၊ မင်းတို့ ပေးအပ်မယ်ဆိုရင် ယုံကြည်ရတဲ့ လက်အောက်ငယ်သားကို ရွေးချယ်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် မပေးနဲ့။ ဘာမှ မပေါက်ကြားအောင် သတိထားကြ၊ မင်းတို့အားလုံး နားလည်ရဲ့လား”

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ သုံးဦးစလုံးသည် ဟိုယုရှောင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားပြီး နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တိုးပွားလာကြသည်။ သူတို့သည် လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

“ဒီနေ့ မင်းတို့ကို ဒီကိုခေါ်တာ နောက်ထပ်ကိစ္စတစ်ခုအတွက်လည်း ပါတယ်”

ဟိုယုရှောင်သည် ပြတင်းပေါက်မှ လျှောက်လာပြီး အံ့အားသင့်နေသော သုံးဦး၏ မျက်နှာများကို ကြည့်ကာ “ပြောစမ်းပါဦး၊ ပဉ္စမမြောက်သားအကြီးအကဲက မကြာသေးခင်က ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အပြုအမူမျိုး ပြသခဲ့သေးရဲ့လား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ သုံးဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ယနေ့ ဟိုယုရှောင်သည် ဟိုယုတွမ်ကို ချန်ထားကာ သူတို့သုံးဦးကိုသာ ခေါ်ယူခဲ့ကြောင်း ထိုအခါမှ သိရှိသွားကြသည်။

“ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အပြုအမူလား။ ဘာလို့ ရုတ်တရက် မေးတာလဲ အစ်ကိုကြီး”

ဟိုယုချန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် အခြေအနေကို သူ မသိကြောင်း သိသွားပြီး တတိယမြောက်မောင်နှမဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်ရာ သူလည်း အံ့အားသင့်နေပုံရသည်။ ထို့နောက် နောက်ဆုံးတွင် စတုတ္ထမြောက်အကြီးအကဲ ဟိုယုကျဲကို ကြည့်လိုက်သည်။

“စတုတ္ထမြောက်အကြီးအကဲ၊ ခင်ဗျား ဘာသိလဲ”

ဟိုယုရှောင်သည် ဒုတိယနှင့် တတိယမြောက်မောင်နှမများအပေါ် အစကတည်းက မျှော်လင့်ချက်များစွာ မထားခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် သူနှင့်အတူ ခရိုင်မှ ပြန်လာခဲ့ကြပြီး အခြေအနေကို မသိခြင်းသည် ပုံမှန်ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထမြောက်အကြီးအကဲ ဟိုယုကျဲအတွက်မူ မတူပေ။ မကြာသေးမီက သူသည် ဟိုယုတွမ်နှင့်အတူ ကျောက်ယန်တွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ အသေးစိတ်ကို မသိသော်လည်း အနည်းဆုံး အရိပ်အမြွက်အချို့ကို သူ ရိပ်မိနိုင်လောက်သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့လရဲ့ ၁၅ ရက်နေ့၊ မင်းတို့ ထွက်သွားတဲ့ညမှာ ပဉ္စမမြောက်သားအကြီးအကဲ ဇီးရှီအချိန်လောက်မှာ အပြင်ထွက်သွားတာကို ငါကြားလိုက်ရသလို ထင်တယ်။ အဲဒီနေ့ကစပြီး ညတိုင်း သူထွက်သွားတာကို ငါကြားနေရသလိုပဲ...”

ဟိုယုကျဲသည် ဤနေရာတွင် ခဏရပ်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားနေသည်။ ထို့နောက် မျက်လုံးများတွင် မသေချာမရေရာသော အရိပ်အယောင်ဖြင့် ခေါင်းမော့ကာ ဆက်ပြောသည် “ဒါဟာ ငါ့စိတ်ကူးသက်သက်ပဲလားတော့ မသေချာဘူး။ ဒါပေမယ့် ပထမညက ဆူညံသံကို ကြားတုန်းက ပဉ္စမမြောက်သားအကြီးအကဲ ဇီးရှီအချိန်လောက်မှာ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ မေးဖို့ ထဖို့ စဉ်းစားခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် မထခင်မှာ ငါ အရမ်းအိပ်ချင်လာပြီး နောက်ရက်တွေမှာလည်း အဲဒီလိုပဲ။ ထဖို့ စဉ်းစားတိုင်း ဒီ မခံနိုင်တဲ့ အိပ်ချင်စိတ်က ငါ့ကို လွှမ်းမိုးသွားတယ်”

“အစကတော့ လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှုတစ်ခုခု ရှိနေတယ်လို့ သံသယဝင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် နောက်တစ်နေ့နိုးလာတော့ ငါ့မှာ ဘာမှ ပုံမှန်မဟုတ်တာ မတွေ့ရဘူး၊ နောက် နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ်လည်း အဲဒီလိုပဲဖြစ်တော့ သိပ်ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။ ဂန်းချီအဆင့်ကို တက်ဖို့ အင်အားတွေ အများကြီး သုံးလိုက်လို့ ဖြစ်မယ်လို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ”

ဟိုယုကျဲသည် ထိုဖြစ်ရပ်ကို ပြန်ပြောပြပြီးနောက်၌ပင် သံသယအချို့ ရှိနေသေးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ၎င်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာတစ်ခုဟု အမြဲယုံကြည်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ယနေ့ ဟိုယုရှောင်က ပဉ္စမမြောက်သားအကြီးအကဲနှင့်ပတ်သက်၍ ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာများကို မေးမြန်းသည်ကို ကြားပြီးမှသာ ထူးဆန်းမှုအချို့ကို သူ သတိပြုမိလာသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် နားထောင်ပြီးနောက် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဟိုယုကျဲ၏ သံသယကင်းမဲ့မှုမှာ နားလည်နိုင်ဖွယ်ရာပင်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးသည် လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှု၏ သားကောင်ဖြစ်ခဲ့လျှင် ထိခိုက်မှု၏ လက္ခဏာများ ရှိလိမ့်မည်၊ ထို့ပြင် ဤအရာသည် ပဉ္စမမြောက်သားအကြီးအကဲနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။ ဟိုယုကျဲသည် အဆိုးဆုံးကို တွေးမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

“ညသန်းခေါင်မှာ သူ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာကို နောက်ပိုင်း နေ့ခင်းဘက်မှာ မင်း သူ့ကို မေးခဲ့သေးလား”

ဟိုယုကျဲက ခေါင်းညိတ်ပြီး “မေးခဲ့တယ်။ သူက အိပ်မပျော်လို့ လေကောင်းလေသန့် ရှူရှိုက်ဖို့ အပြင်ထွက်ခဲ့တာလို့ပဲ ပြောတယ်။ သူ ညဘက် အပြင်ထွက်ခဲ့တာကို ဝန်ခံတာကို မြင်တော့ ငါ ပိုပြီး ဂရုမစိုက်တော့ဘူး...” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်ကို မြင်သော ဟိုယုကျဲက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည် “အစ်ကိုကြီး၊ ပဉ္စမမြောက်သားအကြီးအကဲမှာ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေတာလား”

ဟိုယုလင်နှင့် ဟိုယုချန်တို့သည်လည်း စိုးရိမ်သောကရောက်နေသော မျက်နှာများဖြင့် ဟိုယုရှောင်ကို ကြည့်နေကြသည်။

ဟိုယုတွမ်သည် အိမ်တွင် အငယ်ဆုံးမောင်နှမဖြစ်သည်။ သူသည် အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပြီး ကျန်သူများနှင့် မတူကွဲပြားနေပုံရသော်လည်း သူတို့၏ သွေးသားတော်စပ်မှုသည် မမှန်မကန်မဟုတ်ပေ။ ယနေ့ ပဉ္စမမြောက်သားအကြီးအကဲအကြောင်း မေးမြန်းရန် သူတို့ကို ရှင်ရှင်းအိမ်တော်သို့ ခေါ်ယူရန် ဟိုယုရှောင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်မှုသည် စိုးရိမ်မှုအချို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သူတို့၏ အမူအရာများကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်က ခေါင်းခါယမ်းကာ တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်ပြီး “မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ သေးငယ်တဲ့ ပြဿနာလေးတစ်ခုပါ၊ ငါ အရမ်းအလေးအနက်ထား စဉ်းစားနေမိတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူ့ကို ပိုပြီး အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေမယ်။ ဘာဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့ကို အသိပေးမယ်” ဟု ပြောသည်။

ဘာမှ အကြီးအကျယ် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေ အများကြီး တိုးလာခဲ့တာပဲ။ အများဆုံးဆို ဟိုယုတွမ်က သူလုပ်ခဲ့တဲ့ ကြီးကျယ်တဲ့ အမှုတစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဘာတွေ မှားသွားနိုင်မှာလဲ...

သူ၏ စကားများကြောင့် စိတ်သက်သာရာရသွားသော သူတို့၏ မျက်နှာများမှ အမူအရာများသည် အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။ ဟိုယုရှောင်သည် သူတို့ကို ပို၍ စိုးရိမ်စေလိုသောကြောင့် အသေးစိတ် မပြောတော့ဘဲ သုံးဦးနှင့်အတူ ရှင်ရှင်းအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာကာ ဟိုအိမ်တော်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှစ၍ ဟိုယုရှောင်သည် ညတိုင်း ဇီးရှီအချိန်ကျော်သည်အထိ တမင်တကာ နိုးနေပြီး ယားရှန်းကျန်းဝန်းရှိ မည်သည့်အနှောင့်အယှက်ကိုမဆို အနီးကပ် အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ ရက်ပေါင်းများစွာ သတိဝီရိယရှိရှိ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် တတိယလ၏ ၁၂ ရက်နေ့အထိ ဟိုယုတွမ် ညဘက် ထွက်သွားသည်ကို သူ မမိခဲ့ပေ။

သူပြန်လာပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် သူ၏ စုံစမ်းမေးမြန်းမှုသည် ဟိုယုတွမ်၌ သံသယဖြစ်စေခဲ့ကြောင်း သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ထိုလိမ္မာပါးနပ်သော ကလေးသည် ယခုအခါ သတိရှိနေရမည်။

“ဒါ မဖြစ်ဘူး။ ကလေးက အရမ်းသတိကြီးတယ်။ ငါ နည်းလမ်းတစ်ခု မရှာရင် သူ ဘယ်တော့မှ အမှားလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး”

တတိယလ၏ ၁၄ ရက်နေ့တွင် ဟိုယုရှောင်သည် နန်လင်တောင်ရှိ သံမဏိတွင်း၌ ရက်အနည်းငယ် သွားနေမည်ဟုဆိုကာ ဟိုယုချန်ကို တမင်တကာ ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။ သူသည် မြင်းပေါ်တက်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သံမဏိတွင်းသို့ ရောက်သောအခါ မြင်းကို ထိုနေရာတွင် လျှို့ဝှက်စွာ ချန်ထားခဲ့ပြီး ကျောက်ယန်မြို့သို့ ပြန်လျှောက်ကာ ဟိုအိမ်တော်ရှိ သူ၏အခန်းသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။

တတိယလ၏ ၁၄ ရက်နေ့၊ ဇီးရှီအချိန်သည် ဘာပြဿနာမှ မရှိဘဲ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ ဟိုယုတွမ် နေထိုင်သော ယားရှန်းကျန်းဝန်းကို ကြည့်နေသော ဟိုယုရှောင်သည် အားအင်များ ပြည့်ဝနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဟိုကောင်လေးက အခုထိ အမှားမလုပ်သေးဘူး။ မင်း ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံနိုင်မလဲ စောင့်ကြည့်ရမယ်”

တတိယလ၏ ၁၅ ရက်နေ့၊ ဇီးရှီအချိန်တွင် အိပ်ပျော်နေသကဲ့သို့ မျက်လုံးမှိတ်ကာ အိပ်ရာပေါ်တွင် လှဲနေသော ဟိုယုရှောင်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ သူသည် ချက်ချင်း အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ယားရှန်းကျန်းဝန်းမှ လျှို့ဝှက်စွာ ထွက်လာသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို စောင့်ကြည့်နေစဉ် သူ၏မျက်နှာတွင် အောင်မြင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ကောင်လေး၊ ငါ နောက်ဆုံးတော့ မင်းကို ဖမ်းမိပြီ...”

ဟိုယုတွမ်သည် ယားရှန်းကျန်းဝန်းမှ တဖြည်းဖြည်း ထွက်လာသည်ကို ဟိုယုရှောင် မြင်သောအခါ နောက်မှ လိုက်၍ ကိုယ်တိုင် မြင်လိုစိတ်ဖြင့် ရုတ်တရက် ခေါင်းမူးဝေသော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များ ချက်ချင်း ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ဒါက စတုတ္ထမြောက်အကြီးအကဲ ပြောခဲ့တဲ့ ရုတ်တရက် အိပ်ချင်စိတ်ပဲ။ သူလည်း ခံစားနေရပြီ...