အဆင့်ငါးနတ်ဆိုး

ဟိုအိမ်တော်၏ အဝင်ဝတွင် ဟိုယုရှောင်သည် နောက်တွင် အဆင့်မြင့် မိသားစုဝင် ဆယ်ဦးခန့်ဖြင့် ရပ်နေသည်။ အဝေးမှ ဟိုဖေးနှင့် သူ၏အပေါင်းအပါများ ပြန်လာသည်ကို သူမြင်လိုက်ရပြီး ငွေရောင်သံချပ်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ခံ့ညားသော အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးလည်း ပါဝင်သည်။ သူသည် လက်အုပ်ချီကာ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်၍ နှုတ်ဆက်သောအခါ သူ၏မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် ပြုံးရယ်မှု ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

“ခေါင်းဆောင် ဂွေ့နဲ့ နောက်ဆုံး တွေ့ခဲ့တာ ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ၊ ခင်ဗျားမှာ အထင်ကြီးစရာကောင်းတဲ့ အမူအရာ ရှိနေတုန်းပဲ”

ဟိုဖေးနှင့်အတူ ကျောက်ယန်ခရိုင်သို့ လိုက်ပါလာသူမှာ စီရင်စုမြို့တွင် ဟိုယုရှောင်ကို ကူညီခဲ့သော ရှင့်နန်စီရင်စု တပ်မှူး ဂွေ့ယုတန်မှလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်ပေ။

ဟိုယုရှောင်က သူ့ကို ဦးညွှတ်နေသည်ကို မြင်သော ဂွေ့ယုတန်သည် မြင်းပေါ်မှ အလျင်အမြန် ဆင်းကာ အလားတူ ဦးညွှတ်ကာ လက်အုပ်ချီလျက် “ညီတော်ဟိုဟာ အခု ကျောက်ယန်မြို့ရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်လာပြီဆိုတော့ ဒီလောက် ကြီးကျယ်တဲ့ ယဉ်ကျေးမှုကို ပြုမူတာဟာ ဂွေ့ကို တကယ် ချီးမြှောက်တာပဲ” ဟု ပြောသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဘေးတွင်ရှိသော ဟိုမိသားစုဝင်များ၏ မျက်နှာများတွင် အပြုံးများ ပို၍ပင် ကျယ်ပြန့်လာပြီး ဟိုယုရှောင်ကိုယ်တိုင်လည်း မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ဘဲ ဟိုဖေးနှင့် အခြားသူများကို မြင်းပေါ်မှ ဆင်းရန် တိုက်တွန်းကာ ဂွေ့ယုတန်ကို ဟိုအိမ်တော်၏ အဓိကခန်းမထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားရာ အစေခံမလေးနှစ်ဦးသည် ပူနွေးသော လက်ဖက်ရည်ကို အလျင်အမြန် လာရောက် တည်ခင်းကြသည်။

ဂွေ့ယုတန်သည် အထူးနေရာတွင် ထိုင်ကာ သူ၏အကြည့်သည် ခန်းမထဲတွင် ဟိုယုရှောင်နောက်တွင် ရပ်နေသော လူများကို အနည်းငယ် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် ဟိုယုတွမ်နှင့် ဟိုယုကျဲတို့အပေါ် ရောက်သောအခါ အံ့သြမှု၏ အရိပ်အယောင်ကို မပြဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

“ခေါင်းဆောင် ဂွေ့ကို မိတ်ဆက်ပေးဖို့ မေ့သွားတယ်၊ မစ္စတာဟိုမှာ မောင်နှမလေးယောက်ရှိတယ်။ ခင်ဗျားက ဒုတိယမြောက်အစ်ကိုနဲ့ တတိယမြောက်အစ်မကို တွေ့ပြီးပြီ။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ စတုတ္ထမြောက်အစ်ကို ဟိုယုကျဲ၊ ပြီးတော့ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ပဉ္စမမြောက်အစ်ကို ဟိုယုတွမ်၊ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး စီရင်စုကို မရောက်ဖူးဘူး”

“ဟိုယုကျဲ၊ ခေါင်းဆောင် ဂွေ့နဲ့ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်”

“ကျွန်တော်မျိုး ဟိုယုတွမ်၊ ခေါင်းဆောင် ဂွေ့နဲ့ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်”

ဟိုယုရှောင်က သူတို့ကို မိတ်ဆက်ပေးသည်ကို ကြားသောအခါ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးစလုံးသည် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လက်အုပ်ချီကာ ဂွေ့ယုတန်ကို ဦးညွှတ်ခဲ့ကြသည်။

ဂွေ့ယုတန်သည် နှစ်ဦးကိုကြည့်ကာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အံ့သြမှုထင်ရှားနေပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်နှင့် နောက်တွင်ရှိသော အခြားဟိုမိသားစုဝင်များဖြစ်သည့် ဟိုယုချန်နှင့် ဟိုယုလင်တို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အံ့သြမှုများ ပေါ်လွင်နေပြီး ခေါင်းခါယမ်းကာ ရယ်မောလျက် “ဒီလို ထူးချွန်တဲ့ ညီငယ်နှစ်ယောက်ရှိတာနဲ့တင် အားကျစရာကောင်းတယ်လို့ မူလက ထင်ခဲ့ပေမယ့် အိမ်မှာ ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုးနေတဲ့ နဂါးတွေနဲ့ ကျားတွေရှိမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။

အစ်ကိုကြီးအနေနဲ့ ဒီလေးယောက်စလုံး အသက်သုံးဆယ်အောက်ပဲ ရှိရမယ်၊ သုံးယောက်က ဂန်းချီအဆင့်တစ်ဝက်နဲ့ နှစ်ယောက်က ဂန်းချီအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။

ငါ့မှာလေ၊ ဂွေ့ဟာ တုန်လင်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေခဲ့ပေမယ့် ဒီလောက် ထူးချွန်တဲ့ လူတွေ အများကြီးရှိတဲ့ မိသားစုကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ မင်းတို့ငါးယောက်လို ထူးချွန်တဲ့ လူငယ်တစ်ယောက် ထွက်လာတဲ့ သာမန်အိမ်ထောင်စုဆိုရင် ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ အိပ်မက်ထဲမှာတောင် ရယ်မောနေကြမှာ၊ ဒါပေမဲ့ ဟိုမိသားစုက ထူးချွန်တဲ့ လူငယ်ငါးယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ တုန်လင်မှာ လျင်မြန်စွာ နာမည်ကျော်ကြားလာပြီး နှစ်နှစ်တိုတိုအတွင်းမှာပဲ အဆင့်မြင့်တက်သွားတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်ပဲ အားကျစရာကောင်းတယ်...”

ဟိုမိသားစုဝင်ငါးဦးစလုံးသည် ဂွေ့ယုတန်၏ ထိုကဲ့သို့ ချီးကျူးစကားကို မမျှော်လင့်ထားသောကြောင့် အနည်းငယ် တွေဝေနေပုံရပြီး နောက်တွင်ရှိသော ဟိုဖေးနှင့် အခြားသူများမှာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေပုံရပြီး ဆက်စပ်မှုကြောင့် အတော်လေး ကျေနပ်နေပုံရသည်။

“ခေါင်းဆောင် ဂွေ့၊ ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ကို အရမ်း ချီးမြှောက်နေတာပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ ငါးယောက်ဟာ သန့်ရှင်းသောမယ်တော်ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုကို ရရှိဖို့ ကံကောင်းခဲ့တာပဲ၊ မဟုတ်ရင် ဒီလို အင်အားမျိုး ဘယ်လို ရရှိနိုင်မှာလဲ”

သူ၏ အံ့သြတုန်လှုပ်နေသော အမူအရာအပြီးတွင် ဟိုယုရှောင်၏ နှလုံးသားသည် လေးနက်လာခဲ့သည်။ ဂွေ့ယုတန်၏ စကားများသည် သတိပေးချက်တစ်ခုအဖြစ် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သူတို့၏ လေ့ကျင့်မှုသည် အမှန်ပင် အနည်းငယ် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ၊ စီကုန်းယွဲ့ကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေမှ ဆက်ခံသူများနှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း စီရင်စုတစ်ခုတည်းတွင် အမှန်ပင် ထင်ရှားသည်။ ရည်ရွယ်ချက်မကောင်းသူများ၏ ပစ်မှတ်ထားခံရပါက အမှန်ပင် ဒုက္ခဖြစ်စေနိုင်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ၌ ပြီးပြည့်စုံသော ဆင်ခြေတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။

ဟိုယုရှောင်က သန့်ရှင်းသောမယ်တော်၏ စောင့်ရှောက်မှုအကြောင်း ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ဂွေ့ယုတန်၏ အံ့သြတုန်လှုပ်နေသော အမူအရာသည် အမှန်ပင် အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားပြီး စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ “ဟုတ်ပါရဲ့၊ သန့်ရှင်းသောမယ်တော်က ခင်ဗျားတို့ကို စောင့်ရှောက်နေရင် အားလုံး အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားပြီ” ဟု ပြောသည်။

သူ၏လေသံတွင် အနည်းငယ် အားကျသော အရိပ်အယောင် ပါဝင်ပြီး ဟိုယုရှောင်သည် သန့်ရှင်းသောမယ်တော်၏ စောင့်ရှောက်မှုကို ခံယူနိုင်သည်ဟူသော အချက်ကို ထင်ရှားစွာ လိုချင်တပ်မက်နေသည်။

ဂွေ့ယုတန် စကားဆုံးသောအခါ သူသည် တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း ဘေးတွင်ရှိသော အစေခံတစ်ဦးထံမှ သေတ္တာငယ်တစ်ခုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ဟိုမိသားစုဝင်များ၏ မျက်နှာများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာများကို သတိပြုမိသောကြောင့် သူသည် ညင်သာစွာ ရယ်မောကာ စကားပြောသည်။

“ကျွန်တော် ဒီကို ကိစ္စနှစ်ခုနဲ့ ရောက်လာတာပါ။ ပထမကိစ္စကိုတော့ ဟိုမိသားစုရဲ့ အရှင်သခင်နဲ့ အားလုံး သိပြီးသား ဖြစ်မှာပါနော်”

“ခေါင်းဆောင် ဂွေ့ကို မေးခွင့်ပြုပါ၊ သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းရဲ့ စာရွက်စာတမ်းနဲ့ ကြေးညိုတံဆိပ် လုပ်ပြီးပြီလား”

ဟိုယုရှောင်၏ ဤမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်ကိုယ်တိုင်အပါအဝင် ဟိုမိသားစုဝင်များ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုသည် ဂွေ့ယုတန်ကို စောင့်ကြည့်နေစဉ် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။

ဟိုမိသားစု၏ အဆင့်မြင့်တက်မှုဆိုင်ရာ စာရွက်စာတမ်းများကို ဖေဖော်ဝါရီ ၂၄ ရက်နေ့တွင် အတည်ပြုခဲ့ပြီး၊ ဘုရင်ခံဖန်းက ရှင့်နန်စီရင်စုသို့ ပြန်လည်သယ်ဆောင်ကာ သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းဌာနချုပ်သို့ ပေးပို့ခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းက အတည်ပြုပြီး ကြေးညိုတံဆိပ်ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ပြန်လည်ပေးပို့မည်ဖြစ်သည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် အနည်းဆုံး ရက်ပေါင်းလေးဆယ်ခန့် ကြာမြင့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားပြီး ယခု နှစ်လကြာမြင့်ခဲ့ပြီး လူတိုင်းသည် အနည်းငယ် စိတ်မရှည်ဖြစ်နေကြသည်။ ယနေ့ ဂွေ့ယုတန်ရောက်ရှိလာသောကြောင့် သူတို့အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် ရှင်းလင်းသော အကြံအစည်တစ်ခု ရှိနေကြသည်။

“ဟားဟားဟား၊ အားလုံး အနည်းငယ် စိတ်မရှည်ဖြစ်နေပုံရတယ်၊ ဂွေ့က အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောမနေတော့ဘူး။ ဟိုမိသားစုရဲ့ အရှင်သခင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ရှေ့ကို တိုးလာပြီး စာရွက်စာတမ်းနဲ့ ကြေးညိုတံဆိပ်ကို လက်ခံယူတော်မူပါ”

ဟိုယုရှောင်၏ အမူအရာသည် လေးနက်သွားပြီး ဂွေ့ယုတန်၏ လက်ထဲရှိ သေတ္တာဆီသို့ ရှေ့တိုးကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ဂွေ့ယုတန်သည် သေတ္တာထဲမှ ရွှေရောင်စာလိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြန့်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပထမအလင်းတန်းသည် ဟိုယုရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ဒုတိယအလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်သို့ တည့်တည့် ပျံတက်သွားကာ လေထုထဲတွင် အလင်းအမှတ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ရက္ခိုသနတ်၊ သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်း ထာဝရ တည်တံ့ပါစေ။ ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့တွင် ဟိုမိသားစုသည် သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်း၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် တုန်လင်ခရိုင်၊ ကျောက်ယန်ခရိုင်၊ ရှင့်နန်စီရင်စုတို့၌ တည်ရှိပြီး ကောင်းမွန်သော မျိုးနွယ်ကံနှင့် တိုးတက်သော လူဦးရေဖြင့် ကောင်းချီးခံစားရပါသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ဤစိန်ခေါ်မှုများကို ကျေးဇူးတင်စွာ အသိအမှတ်ပြုပြီး နယုခေတ် ၁၃၂၂ ခုနှစ် မတ်လ ၂၅ ရက်နေ့တွင် ကျောက်ယန်၏ ဟိုမျိုးနွယ်ဟု အထူးအမည်ပေးအပ်ကာ တတိယအဆင့်တွင် ပါဝင်ပြီး ခရိုင်တစ်ဝှမ်းတွင် ထင်ရှားကာ တုန်လင်တစ်ခွင်တွင် လူသိများထင်ရှားကြောင်း ကြေငြာအပ်ပါသည်။”

ဂွေ့ယုတန်၏ အသံသည် ဟိုအိမ်တော်၏ အဓိကခန်းမတွင်သာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်မဟုတ်ပေ။

ကျောက်ယန်ခရိုင်၏ ကောင်းကင်ထက်တွင် ထိုအလင်းအမှတ်သည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ချက်ချင်းပင် လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ ရွှေရောင်အလင်းသည် ကောင်းကင်တွင် စာလိပ်တစ်ခု၏ ပုံရိပ်ယောင်ကို တဖြည်းဖြည်း ပုံဖော်လာပြီးနောက် ခိုင်မာသော ရှေးဟောင်းအသံတစ်ခုသည် လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

“ရက္ခိုသနတ်၊ သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်း ထာဝရ တည်တံ့ပါစေ! ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့တွင် ဟိုမိသားစုသည် သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်း၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် တုန်လင်ခရိုင်၊ ကျောက်ယန်ခရိုင်၊ ရှင့်နန်စီရင်စုတို့၌ တည်ရှိပြီး ကောင်းမွန်သော မျိုးနွယ်ကံနှင့် တိုးတက်သော လူဦးရေဖြင့် ကောင်းချီးခံစားရပါသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ဤစိန်ခေါ်မှုများကို ကျေးဇူးတင်စွာ အသိအမှတ်ပြုပြီး နယုခေတ် ၁၃၂၂ ခုနှစ် မတ်လ ၂၅ ရက်နေ့တွင် ကျောက်ယန်၏ ဟိုမျိုးနွယ်ဟု အထူးအမည်ပေးအပ်ကာ တတိယအဆင့်တွင် ပါဝင်ပြီး ခရိုင်တစ်ဝှမ်းတွင် ထင်ရှားကာ တုန်လင်တစ်ခွင်တွင် လူသိများထင်ရှားကြောင်း ကြေငြာအပ်ပါသည်”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘိုင်ယဲခရိုင်၊ ယုလင်ခရိုင်၊ စီရင်စုမြို့၏ မဟာလော်ဂိုဏ်းနှင့် စီရင်စု၏ အခြားထူထောင်ပြီးသော အင်အားကြီးရှစ်ခုတို့၏ ခေါင်းဆောင်များသည် အရှေ့ဘက်ရှိ ကျောက်ယန်ခရိုင်၏ ဦးတည်ရာကို မော့ကြည့်ကာ အေးဆေးတည်ငြိမ်ခြင်း၊ ပြုံးရယ်ခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်း၊ မကျေနပ်ခြင်းစသည့် အမျိုးမျိုးသော အမူအရာများကို ပြသကြပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ထင်ရှားစွာ ကွဲပြားခြားနားကြသည်။

သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်း၏ ကြေညာချက်ကို သူတို့လည်း ကြားခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သူတို့၏ ခံစားချက်များ မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ ယနေ့မှစ၍ သူတို့အားလုံးသည် အချက်အလက်တစ်ခုကို လက်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ တုန်လင်ခရိုင်၏ အင်အားကြီးရှစ်ခုကို အင်အားကြီးကိုးခုအဖြစ် ပြင်ဆင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ကျောက်ယန်၏ ဟိုမျိုးနွယ်သည် ယခုအခါ ၎င်းတို့အထဲတွင် ပါဝင်နေပြီဖြစ်သည်။

......

ဟိုအိမ်တော်၏ အဓိကခန်းမတွင် ဟိုယုရှောင်သည် ဂွေ့ယုတန်၏ လက်ထဲမှ စာရွက်စာတမ်းနှင့် စတုရန်းပုံလေးထောင့်ရှိ အကြေးခွံပါသော ကျားကြေးညိုတံဆိပ်ကို ယူလိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု၏ အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။

ဤကြေးညိုတံဆိပ်ဖြင့် ခရီးသွားခွင့်လက်မှတ်များကို ထုတ်ပေးနိုင်သည်။ ဟိုမိသားစုမှ စစ်သည်များသည် တုန်လင်ခရိုင်အတွင်းသာမက အခြားခရိုင်များတွင်ပါ အတားအဆီးမရှိ ဝင်ရောက်ခွင့်ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး ယာယီအားဖြင့် သူတို့ကို ထုတ်ပေးနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ငါးနှစ်တစ်ကြိမ် ဟိုမိသားစုသည် ရှင့်နန်စီရင်စုသို့ ရွေးချယ်စစ်ဆေးမှုများအတွက် လူတစ်ဦးကို အမည်စာရင်းတင်သွင်းနိုင်ပြီး သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းသို့ ပေးဆောင်ရမည့် အခွန်များလည်း ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ချခံရမည်ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ အရေးကြီးဆုံးအရာကတော့ ကျောက်ယန်ရဲ့ ဟိုမျိုးနွယ်ဟာ ဒီနေ့ကစပြီး တကယ်ပဲ နာမည်ရလာတော့မှာပါ။

ကမ္ဘာ့ပြည်နယ် ၁၃ ခုတွင် တတိယအဆင့်အင်အားသည် အရေးမပါနိုင်သော်လည်း... ဤသည်မှာ ဟိုမိသားစုအတွက် အစပြုခြင်းဖြစ်ပြီး အခြားအရာအားလုံးကို ဦးတည်စေမည့် အစဖြစ်သည်။

“မိသားစုအကြီးအကဲအား ဂါရဝပြုပါတယ်”

သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဟိုမျိုးနွယ်ဝင်အားလုံးသည် ဟိုယုရှောင်ရှေ့တွင် တစ်ပြိုင်နက် ဒူးထောက်ကာ ရိုသေစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ဤအော်ဟစ်သံသည် ဟိုယုရှောင်ကို အဓိကခန်းမထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေပြီး သူသည် အတော်လေး ငြိမ်သက်သွားကာ ဦးစွာ လူတိုင်းကို ထရပ်ရန် အချက်ပြပြီးနောက် ဂွေ့ယုတန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ညင်သာသော အသံဖြင့် ခေါင်းဆောင် ဂွေ့က အရမ်း ကျေးဇူးကြီးပါတယ် ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဂွေ့ယုတန်သည် ဟိုမျိုးနွယ်ဝင်များ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ပြီး ပြုံးကာ ဟိုယုရှောင်ကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ “ကျောက်ယန်ရဲ့ ဟိုမျိုးနွယ်ဟာ ဌာနချုပ်မှာ နာမည် ကျန်ခဲ့ပါပြီ။ ဒီနေ့ကစပြီး ကျွန်တော်မျိုးဟာ ခင်ဗျားကို ဟိုမိသားစုရဲ့ အရှင်သခင်အဖြစ် ရိုရိုသေသေ ခေါ်ဝေါ်ရပါတော့မယ်” ဟု ပြန်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် နားလည်မှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဂွေ့ယုတန်၏ ယဉ်ကျေးမှုသည် ယနေ့ သူ၏မိသားစု၏ အဆင့်အတန်း မြင့်တက်လာခြင်းနှင့် အနည်းငယ် ဆက်စပ်မှုရှိသော်လည်း စီရင်စုမြို့တွင် ချန်ယွဲ့ကို သတ်ခဲ့သော တိုက်ပွဲသည် ပို၍ပင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

နာမည်ကျော်ကြားမှုသည် အရေးကြီးသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် လူတစ်ဦး၏ အင်အားကို အများအားဖြင့် ထင်ဟပ်စေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ချန်ယွဲ့ကို သတ်ရာတွင် သူပြသခဲ့သော အင်အားနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယနေ့၏ အဆင့်မြင့်တက်မှုသည် အနည်းငယ် နောက်ကျနေပုံရသည်။

နှစ်သက်ဖွယ် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် ဂွေ့ယုတန်၏ အမူအရာသည် တဖြည်းဖြည်း လေးနက်လာပြီး ၎င်းကို သိသော ဟိုယုရှောင်သည် သူသည် ဒုတိယကိစ္စကို ဆွေးနွေးတော့မည်ဟု သဘောပေါက်လိုက်သည်။

“ဟိုမိသားစုရဲ့ အရှင်သခင်က ကမ္ဘာ့နတ်ဆိုးတွေအကြောင်း ဘာများ သိပါသလဲလို့ မေးခွင့်ပြုပါဦး”

နတ်ဆိုးများအကြောင်း ပြောသောအခါ ဟိုယုရှောင်နှင့် နောက်တွင်ရှိသော စတုတ္ထမြောက်သားအကြီးအကဲနှင့် ပဉ္စမမြောက်သားအကြီးအကဲတို့၏ မျက်လုံးများတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်သောကရောက်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်လာသည်။

“ကျွန်တော်မျိုး အနည်းအကျဉ်း ကြားဖူးပါတယ်၊ ကောလာဟလတွေအရ နတ်ဆိုးတွေဟာ မူလက တောင်တောတွေရဲ့ သာမန်သတ္တဝါတွေသာဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ နေရောင်ခြည်နဲ့ လရောင်ခြည်ကို စုပ်ယူပြီး ဝိညာဉ်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတယ်လို့ ဆိုပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးမှာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး”

ခေါင်းဆောင် ဂွေ့သည် ခေါင်းခါယမ်းကာ “နေရောင်ခြည်နဲ့ လရောင်ခြည်ကို စုပ်ယူတယ်ဆိုတာက ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်တွေထဲမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ အရာတွေပါ။ သာမန်တိရစ္ဆာန်တွေမှာ ဝိညာဉ်ဉာဏ်ရည် မရှိပါဘူး၊ တောင်တွေနဲ့ အပင်တွေရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကတော့ နှလုံးသားမဲ့ပြီး ဝိညာဉ်မဲ့ပါတယ်။ နေရောင်ခြည်နဲ့ လရောင်ခြည်ကို စုပ်ယူရုံနဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ဖြစ်လာနိုင်ရင် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီကြာပြီးနောက် ကမ္ဘာကြီးဟာ ဝိညာဉ်တွေနဲ့ ပြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူးလား”

နတ်ဆိုးများ၏ မူလဇာစ်မြစ်လား။ ဟိုယုရှောင်သည် ဤအကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်၍ သိပ်မကြားဖူးဘဲ ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားကာ “ဒီအကြောင်းကို ပိုပြီး ကြားချင်ပါတယ်” ဟု မေးလိုက်သည်။

“ကမ္ဘာမှာ နတ်ဆိုးတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ ပုံသဏ္ဌာန်နဲ့ အရောင်အသွေး အမျိုးမျိုးရှိတယ်၊ ပန်းတွေ၊ အပင်တွေ၊ သစ်ပင်တွေ၊ အင်းဆက်ပိုးမွှားတွေ၊ ကျားတွေ၊ သားရဲတွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့ ဝိညာဉ်တွေ ဖြစ်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ မကျေနပ်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေရဲ့ လုပ်ဆောင်မှုကြောင့်ပဲ”

“မကျေနပ်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေရဲ့ လုပ်ဆောင်မှုကြောင့်လား”

“ဟုတ်ပါတယ်။ အသက်နဲ့ သေခြင်းကြားမှာ အင်မတန် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိနေတာကြောင့် လူတွေ သေခါနီးရင် သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ မကျေနပ်မှုတွေ ပိုများလာတတ်တယ်။ အဲ့ဒီအခါ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေက မပျောက်ပျက်ဘဲ မကျေနပ်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ဖြစ်သွားကြတယ်။

မကျေနပ်မှုက ဘယ်လောက် ပြင်းထန်လေလေ၊ အဲ့ဒီ ဝိညာဉ် ပျောက်ဖို့က ပိုခက်ခဲလေလေပဲ။ နတ်ဆိုးလို့ ခေါ်ကြတဲ့ အရာတွေဆိုတာက မူလက ဘယ်လို ပုံစံနဲ့ ရှိနေပါစေ၊ အဲ့ဒီ မကျေနပ်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို မရည်ရွယ်ဘဲ စားမိလို့ ဝိညာဉ်တွေ ဖြစ်လာတာ။ ပြီးတော့ အရင်က သေသွားတဲ့သူတွေရဲ့ မကျေနပ်မှုတွေကို ဆက်ခံပြီး သူတို့ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားတွေမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လူသားတွေကို ဒုက္ခပေးတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေ ဖြစ်လာကြတာ။

သိုးလို ယဉ်ပါးတဲ့ သတ္တဝါတောင် ဝိညာဉ်ဖြစ်လာရင် သူ့ရဲ့ ပင်ကိုစရိုက်က အင်မတန် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်၊ သွေးဆာလာပြီး လူသားတွေကို စားသောက်ကြတော့တာပဲ”

ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာသည် လေးနက်သွားပြီး “ဒါဆို နတ်ဆိုးတစ်ကောင်က မကျေနပ်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ပိုစုပ်ယူလေလေ ပိုသန်မာလေလေပေါ့” ဟု ပြောသည်။

“အတိအကျပဲ၊ ယခင်မင်းဆက်က ကမ္ဘာ့နတ်ဆိုးတွေကို အဆင့်ကိုးဆင့် ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားပြီး အနိမ့်ဆုံး အဆင့်ကိုးမှာ ဒန်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်တဲ့ အင်အားကြီးမားမှုရှိပြီး ဒီနတ်ဆိုးတွေရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို သက်သေပြနေတယ်”

ဟိုယုရှောင်သည် ဤအကြောင်းအရာများကို သိရှိပြီး ထိုကဲ့သို့သောအရာများကိုပင် ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့သော်လည်း ဤအချက်ကို လုံးဝ ထုတ်ဖော်ပြောကြားမည်မဟုတ်ပေ။ ဂွေ့ယုတန်၏ အမူအရာသည် တဖြည်းဖြည်း လေးနက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် အနည်းငယ် ခန့်မှန်းသံဖြင့် “ခရိုင်အတွင်းမှာ အင်အားကြီးမားတဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင် တွေ့ရှိထားတာများလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ဂွေ့ယုတန်၏ မျက်နှာသည် မှောင်မိုက်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“အဆင့်ကိုးလား”

ဟိုယုရှောင်သည် စမ်းသပ်သကဲ့သို့ မေးလိုက်ပြီး ဂွေ့ယုတန် ခေါင်းခါယမ်းသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏နှလုံးသား နစ်မြုပ်သွားသည်။

ထို့နောက် သူသည် အဆင့်ရှစ်အကြောင်း ပြောသော်လည်း ဂွေ့ယုတန် ခေါင်းခါယမ်းသည်ကို နောက်တစ်ကြိမ် မြင်သောအခါ သူ၏မျက်လုံးများ လေးနက်သွားသည်။

“အဆင့်ခုနစ်လား”

ဂွေ့ယုတန်သည် ခန့်မှန်းကစားနည်းကို ဆက်မကစားဘဲ လေးနက်သော လေသံဖြင့် သူ့ကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ကာ

“အဆင့်ငါး... ကိုယ်ခံပညာရဲ့ ယင်ယန်သန့်ရှင်းသူနယ်မြေက ဂုဏ်ပြုထိုက်သူနဲ့ တူတူပဲ... မဟာကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှင်တစ်ယောက်လို တတ်စွမ်းတယ်... အဆင့်ငါး နတ်ဆိုးကြီး”

ဂွေ့ယုတန်၏ စကားဆုံးသွားသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် ချက်ချင်း ထိုင်ခုံမှ ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ နောက်တွင်ရှိသော ဟိုမိသားစုဝင်အားလုံးလည်း ထိုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အခြေအနေတွင် ဟိုယုတွမ်နှင့် ဟိုယုကျဲတို့သည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်...