တင်တျန်၏ ရည်ရွယ်ချက်

ယုခေတ် ၁၃၂၂ ဧပြီ ၂၉

ဟိုယုရှောင်သည် ဟိုယုကျဲနှင့် ဟိုယုတွမ်တို့ကို စကားအနည်းငယ်ဖြင့် မှာကြားပြီး သူကိုယ်တိုင် လူများကို ဦးဆောင်ကာ ၎င်းတို့နှင့် ဂွေယုထန်အဖွဲ့ကို တရားဝင်လမ်းပေါ်သို့ လိုက်ပို့ကာ ၎င်းတို့ ထွက်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ဟိုအိမ်တော်သို့ ပြန်လှည့်ခဲ့သည်။

နောက်ရက်များတွင် စစ်သည်တော်များ အဝင်အထွက်များလာသည်နှင့်အမျှ အဆင့်ငါး နတ်ဆိုးသတင်းသည် မြို့တော်နှင့် ကျောက်ယန်မြို့တွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး အစပိုင်းတွင် အတော်လေး ဂယက်ရိုက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဘာမှ မဖြစ်သောကြောင့် လူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှု လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် မြင်မှ ယုံကြည် ကြားမှ မသေချာ လူသားတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုသည် အများအားဖြင့် တိုက်ရိုက် အာရုံခံစားမှု တုံ့ပြန်မှုအချို့ လိုအပ်သည်။ ၎င်းတို့ ကြားရသော သတင်းသာဖြစ်ပြီး မြို့တော်ဝန်ရုံးကလည်း ဘာမှ မလုပ်သောကြောင့် မြို့သူမြို့သားများသည် ၎င်းတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို တဖြည်းဖြည်း လျှော့ချလာခဲ့သည်။

ထို့နောက် အံ့ဖွယ်မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထုံလင်ခရိုင်မှ လူတို့၏ နှလုံးသားများ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေချိန်တွင် ကျောက်ယန်မြို့သည် မည်သည့်အနှောင့်အယှက်မှ မရှိဘဲ မြို့သူမြို့သားများသည် သူတို့၏ နေ့စဉ် စားသောက်နေထိုင်မှုများကို ပုံမှန်အတိုင်း လုပ်ဆောင်နေကြပြီး ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် အေးချမ်းခြင်း၏ ပုံရိပ်ကို ဖော်ညွှန်းနေကာ ခရိုင်မှ စစ်သည်တော်များစွာကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

“နတ်ဆိုးတွေလား။ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ ဟိုမိသားစုသခင်က မြို့ကို ကောင်းကောင်း စီမံခန့်ခွဲနိုင်တယ် သူ့အောက်မှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီးရှိတယ် ဘယ်နတ်ဆိုးမှ လာရဲမှာ မဟုတ်ဘူး”

“အတိအကျပဲ ဟိုမိသားစုသခင်ရဲ့ နာမည်ကျော်ကြားမှုနဲ့ဆို နတ်ဆိုးတွေတောင် ကြောက်လိမ့်မယ်”

...

မြို့တော်မှ ဤစစ်သည်တော်များသည် မည်သည့်နေရာသို့ ထွက်ပြေးရမည်ကို မသိဘဲ ဦးနှောက်ခြောက်နေကြရာ ကျောက်ယန်တွင် ရက်အနည်းငယ် နေထိုင်ပြီး မြို့သူမြို့သားများ ပြောသည့်အတိုင်း နတ်ဆိုးနှင့် ပတ်သက်သည့် လက္ခဏာများ သို့မဟုတ် ဖြစ်ရပ်များ မရှိသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဤလူများသည် အခြေချနေထိုင်ကာ မြို့ထဲတွင် အိမ်ခြံမြေများ ဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။

ဤသူများသည် စစ်သည်တော်များ စုပေါင်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး အများအားဖြင့် သာမန်လူများ အုပ်စုကြီးနှင့်အတူ လိုက်ပါလာတတ်သည်ကို သင်သိရမည်။ သူတို့ ပြောင်းရွှေ့လာသည်နှင့်အမျှ ကျောက်ယန်မြို့သို့ လူဦးရေ တိုးပွားမှုလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် မြို့၏လူဦးရေသည် တစ်လအတွင်း မယုံနိုင်လောက်အောင် ၃၃၀,၀၀၀ မှ ၄၀၀,၀၀၀ သို့ တိုးလာခဲ့ပြီး အကြီးမားဆုံး ဖိအားကို ခံစားနေရသူမှာ ဟိုယုချန်ဖြစ်သည်။ ယခင်က ငါးယောက်မြောက်ညီ ဟိုယုတွမ် ရှိစဉ်က သူသည် မြို့ရေးရာကိစ္စအမျိုးမျိုးကို စီမံခန့်ခွဲရုံသာမက သူ၏ ကျောက်ယန်သံမဏိတပ်ဖွဲ့အတွက်လည်း နည်းဗျူဟာများ ချမှတ်ပေးခဲ့သည်။ ယခု ဟိုယုတွမ် ထွက်သွားပြီးနောက် တာဝန်အားလုံး သူ့အပေါ် ကျရောက်လာခဲ့သည်။

မူလက ဟိုယုလင်က သူ့ကို ကူညီရန် ရှိနေသော်လည်း ဟိုယုရှောင်က သူမအား ဂန်းချီအဆင့်သို့ မရောက်မချင်း အပြင်မထွက်ရဟုဆိုကာ အိမ်တွင် အကျယ်ချုပ်ချထားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဟိုယုချန်သည် မျိုးနွယ်တွင် အလုပ်အများဆုံးသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဟိုယင်၊ ဟိုချွန်၊ စူလီ၊ ရှောင်နူတောင်နှင့် ကျန်းကုံတို့က သူ့ကို ကူညီနိုင်ခြင်းမရှိပါက သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားအရ သူသည် လက်လျှော့လိုက်ဖွယ်ရှိသည်။

“ဟုတ်ပါတယ် အဓိကအကြောင်းရင်းကတော့ ဟိုယုရှောင်က သူ့ရဲ့ တတိယမြောက်မိခင် ဂန်းချီအဆင့်ကို ရောက်တာနဲ့ သူ့ကို အစားထိုးဖို့ ထွက်လာမယ်လို့ ကတိပေးထားတာကြောင့် သူ့ကို တံခါးပိတ်ပြီး တိုးတက်မှုရအောင် အချိန်ပေးနိုင်ခဲ့တာပါ”

ဟိုဖေး ပြန်ယူလာသော ငွေကျပ် ရှစ်သောင်းသည် ခရိုင်ရှိ လုပ်ငန်းနှစ်ခု တည်ငြိမ်သွားကြောင်းနှင့် ဟိုယုရှောင် ချမှတ်ခဲ့သော စနစ်များတွင် လုံလောက်သော ဘဏ္ဍာရေးအထောက်အပံ့ ရှိကြောင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထုံလင်ခရိုင်တစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေချိန်တွင် ဟိုယုရှောင်က သူသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတော့မည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။

သူသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရုံသာမက သူ၏ တတိယမြောက်ညီမဖြစ်သော ဟိုယုလင်ကိုလည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး မိသားစု၏ စစ်သည်တော်များကိုယ်ခံအားတိုးဆေးများ ရရှိပြီးနောက် တစ်လလျှင် အနည်းဆုံး ဆယ်ရက် တရားပိတ်ကျင့်ကြံခိုင်းကာ ကိုယ်ခံပညာကို လေ့လာရင်း ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

ဆယ်ရက်တစ်ကြိမ် သူသည် ထွက်လာပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ခံပညာကို လမ်းညွှန်ပေးကာ သူတို့တွင် ရှိနိုင်သော မေးခွန်းများကို ဖြေကြားပေးခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် တုတ်ကစားနည်းကို လေ့ကျင့်သော မျိုးနွယ်စုဝင်အချို့သာ ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ တုတ်ကစားနည်းတွင် ပါရမီထူးချွန်မှုသည် လူသိများထင်ရှားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် မည်သည့်လက်နက်ကို လေ့ကျင့်နေပါစေ သူတို့အားလုံး ဟိုယုရှောင်၏ လမ်းညွှန်မှုကို ရယူရန် အပြေးအလွှား လာရောက်ကြသည်။

အကြောင်းမှာ ဟိုယုရှောင်သည် တုတ်ကစားနည်းတွင်သာ ကျွမ်းကျင်သည်မဟုတ်ဘဲ ဓား၊ လှံ၊ လှံရှည်၊ လေး၊ ပုဆိန်... အားလုံးတွင် ကျွမ်းကျင်ကြောင်း သူတို့ တွေ့ရှိခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော အခွင့်သာသော အခြေအနေများကြောင့် ဟိုမျိုးနွယ် စစ်သည်တော်များသည် ကျင့်ကြံမှုတွင် အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်လာခဲ့ကြသည်။ မျိုးနွယ်စုသို့ မဝင်ရောက်သေးသော်လည်း ကျောက်ယန်သံမဏိတပ်ဖွဲ့တွင် အမှုထမ်းနေသော စစ်သည်တော်များပင် ဤအကြောင်းကို ကြားသောအခါ မျိုးနွယ်စုသို့ စောလျင်စွာ ဝင်ရောက်ပြီး မျိုးနွယ်စု၏ ကိုယ်ခံပညာကို သင်ယူရန် ရူးသွပ်စွာ လေ့ကျင့်ခဲ့ကြသည်။

ဟိုယုရှောင်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ဟိုမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးသည် ရူးသွပ်သော လေ့ကျင့်မှုပြိုင်ပွဲထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။ ခရိုင်မှ သတင်းများကို ဂရုမစိုက်ဟု မဆိုလိုပါ၊ ကျောက်ယန်ခရိုင်အတွင်း၌ပင် ဟိုမိသားစု၏ အာဏာပိုင်နယ်မြေမဟုတ်ပါက မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ကြပါ။

...

ယုခေတ် ၁၃၂၂၊ မေ ၂၉

ထုံလင်မြို့တော်ရှိ ဟိုမျိုးနွယ်၏ သီးခြားနေအိမ်၌

“ငါးယောက်မြောက်ညီ အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနက လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုခု လုပ်သေးလား”

နက်မှောင်ပြီး ခိုင်ခံ့သည့် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဟိုယုကျဲသည် ဟိုယုတွမ်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေပြီး နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်ခုံးများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အနည်းငယ် သမ်းနေသည်။

ဟိုယုတွမ်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ “အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနက ဂန်းချီစစ်သည်တော် အယောက်နှစ်ဆယ်ကို စုစုပေါင်း စေလွှတ်လိုက်တယ်။ အဖွဲ့လေးဖွဲ့ ခွဲထားပြီး တစ်ဖွဲ့စီမှာ မြို့တော်၊ ယုလင်၊ ဘိုင်ယဲနဲ့ ကျောက်ယန်ရဲ့ အချင်းဝက် လီနှစ်ဆယ်အတွင်း နတ်ဆိုးခြေရာတွေကို ရှာဖွေဖို့ တာဝန်ပေးထားတယ်” ဟု ဖြေကြားခဲ့သည်။

ဟိုယုကျဲသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထက်မြက်သော အရောင်အဝါတစ်ခု ပေါ်လာကာ “မင်း ဘယ်အဖွဲ့ထဲမှာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

“မဟာလောဂိုဏ်းရဲ့ ရှန်ရှောင်၊ ဘိုင်မျိုးနွယ်ရဲ့ ဘိုင်တုံယု၊ အနောက်တိမ်လုံခြုံရေးအေဂျင်စီရဲ့ လျိုကျန်းယု၊ ဟောင်ဒေါဂိုဏ်းရဲ့ ချင်ခိုင်နဲ့ ကျွန်တော်”

ဤစီစဉ်မှုကို ကြားသောအခါ ဟိုယုကျဲသည် ရယ်စရာမပါဘဲ မနေနိုင်ဘဲ ရယ်လိုက်သည်။

“ဟဲ... ဒါဆို ပြောစရာမလိုတော့ဘူး၊ မြို့တော်ရဲ့ အချင်းဝက် လီနှစ်ဆယ်ပတ်ဝန်းကျင်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ မင်းတို့အဖွဲ့ရဲ့ တာဝန်ဖြစ်မှာ သေချာတယ် မဟုတ်လား”

ဟိုယုတွမ်က ထပ်မံ ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ၏ အမူအရာတွင် အပြောင်းအလဲ မရှိသလောက်ပင်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနသည် ခရိုင်အတွင်းရှိ အင်အားကိုးခုမှ လူများကို ဆွဲထုတ်ခဲ့ပြီး မဟာလောဂိုဏ်းမှ နှစ်ဦးအပြင် ကျန်အင်အားရှစ်ခုမှ တစ်ဦးစီ စုစုပေါင်း ဆယ်ဦး ပါဝင်ခဲ့သည်။ အဖွဲ့လေးဖွဲ့နှင့် တစ်ဖွဲ့လျှင် ငါးဦးစီဖြင့် ဤမိသားစုငါးစုကို တမင်တကာ အုပ်စုဖွဲ့ထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သူနှင့် ငါးယောက်မြောက်ညီသည် ဧပြီလ ၃၀ ရက်နေ့တွင် မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနသည် တစ်လကြာ လှုပ်ရှားမှု မပြုခဲ့သော်လည်း သူတို့ကို မေ့သွားပြီဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

မကြာသေးမီရက်များအတွင်း နတ်ဆိုးများသည် မြို့တော်သို့ ချဉ်းကပ်လာနေကြောင်း အတည်ပြုထားသော သတင်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မြို့တော်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသများသည် သေချာပေါက် အန္တရာယ်အများဆုံးဖြစ်ပြီး တင်တျန်က လူငါးဦးကို တစ်ဖွဲ့တည်းထားရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ စုစည်းခြင်းက ဤဒေသများသည် သူတို့၏ အာဏာပိုင်နယ်မြေအတွင်း ကျရောက်မည်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသနေသည်။

တင်တျန်၏ မသမာသော ရည်ရွယ်ချက်ကို သိနေသော်လည်း ဟိုယုကျဲသည် ဟိုယုတွမ်ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

“မင်း ဘယ်တော့ ထွက်မှာလဲ”

“မနက်ဖြန်မနက် မိုင်နှစ်ဆယ်ပတ်ဝန်းကျင်အတွင်း ဆယ်ရက်အတွင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ပြီးစီးရမယ် ပြီးတော့ တွေ့ရှိချက်တွေကို နေ့တိုင်း အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနကို ပြန်တင်ပြရမယ်”

ဟိုယုကျဲသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြီး “ဒါဆို မင်း အရင် နားလိုက်တော့။ မင်း ယူသွားဖို့ လိုအပ်တာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဟိုဖေးကို ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်။ တခြား ဘာအပြောင်းအလဲတွေ ရှိရင် ငါ့ကို အဲဒီအချိန်မှ ပြောပြ” ဟု ပြောသည်။

သတိပေးစကား အနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် ဟိုယုတွမ်သည် အနားယူရန် သူ၏ အခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

“ငါးယောက်မြောက်ညီရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူးဆိုတာ သေချာတယ်။ သူ မြို့ထဲမှာ ရှိနေရင် တင်တျန်က မသမာတဲ့ နည်းလမ်းတွေ သုံးမှာကို ငါ ပိုစိုးရိမ်မိလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ မြို့ပြင်ကို ရောက်သွားတာနဲ့...”

ဟိုယုကျဲသည် အနည်းငယ် ခေါင်းခါယမ်းကာ ရယ်လိုက်သည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ မှောင်လာသော ကောင်းကင်ကို သတိပြုမိပြီး နေအိမ်၏ ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ကွင်းဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

လေ့ကျင့်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ အမူအရာတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အေးစိမ့်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဂန်းချီက သူ့ကို ဝန်းရံထားသည်။ သူသည် ခါးတွင် ချိတ်ထားသော အညိုရောင် ဓားရှည်ကို လူမျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ဓားရှည်သည် အိမ်မြှောင်မှ လွတ်မြောက်သောအခါ ညအချိန်၌ပင် ထင်ရှားသော မှောင်မိုက်သော အလင်းရောင်ကို လင်းလက်စေသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်ကဲ့သို့သော ပုံရိပ်နောက်တွင် ဓားရှည်သည် ညကောင်းကင်၌ ဓားအရိပ်များ ဆက်တိုက် ဖန်တီးခဲ့သည်။ အရိပ်များသည် အလွန်မြန်ဆန်သောကြောင့် ယခင်အရိပ်များ မပျောက်ကွယ်မီ နောက်အရိပ်များ ထပ်တိုးလာကာ လည်ပင်းရှည်ငှက်အုပ်ကြီးကဲ့သို့ တန်းစီနေပြီး မြင်ရသူတိုင်း မျက်စိကျိန်းစရာကောင်းလှကာ လည်ပင်းရှည်ငှက်အရိပ်ဓား ဟူသော အမည်နှင့် ထိုက်တန်စွာပင်။

ဟိုယုကျဲသည် သူ့မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှေးမှိတ်လိုက်ပြီး ဓားရှည်သည် သူ့နောက်တွင် ဝိုင်းရံနေကာ နောက်ကျောတွင် ဓားကို ဖုံးကွယ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဂန်းချီသည် အဓိက ပြွန်ချောင်းဆယ့်နှစ်ခုမှ စီးဆင်းနေသည်။ ဓားရှည်သည် ရုတ်တရက် နောက်မှ ရှေ့သို့ ဆန့်ထွက်လာပြီး မယုံနိုင်လောက်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ရွေ့လျားကာ သူ့ရှေ့တွင် လှုပ်ရှားမှု ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ကပြနေသည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အစောပိုင်းတွင် ဝိညာဉ်ကဲ့သို့ဟု ဖော်ပြခဲ့ပါက ယခုတွင် သူသည် လုံးဝ အနီရောင်အရိပ်များ၏ ဝေဝါးသော ပုံရိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲတွင် သူ၏ အရိပ်သာ မြင်နိုင်ကာ သူ၏ ပုံရိပ်ကို မမြင်နိုင်တော့ပေ။

ဓားရောင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ကြမ်းတမ်းသော မုန်တိုင်းကဲ့သို့ တိုက်ခတ်သွားပြီး လေထဲတွင် သွေးရောင်အစက်အပြောက်များစွာ ဖန်တီးကာ ဓားသွားသည် လေထုကို ခွဲထွက်သွားပြီး အက်ကွဲကြောင်းများ ချန်ထားခဲ့သည်။ ပစ္စုပ္ပန်၌ သာမန်လူများက သူသည် အာကာသကို ခွဲခြမ်းလိုက်သည်ဟု ထင်ကောင်းထင်လိမ့်မည်။

“ဓားအရိပ် ၇၈ ခု အသွင်ပြောင်းအဆင့်နဲ့ ၂၂ ခု လိုသေးတယ်”

ဟိုယုကျဲသည် လေထဲတွင် ကျန်နေသော သွေးရောင်ဓားအရိပ်များကို ကြည့်ကာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရင်ဘတ်မှ ကြွေပုလင်းတစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် မျက်လုံးများတွင် အနည်းငယ် ထက်မြက်သော အရောင်အဝါဖြင့် အဖြူရောင် အသေးစား ပြန်လည်နုပျိုစေသော ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် တံခါးအပြင်မှ ဆူညံသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ဟိုယုကျဲသည် ဆေးလုံးကို ကြွေပုလင်းထဲသို့ ပြန်ထည့်ကာ သူ့ရင်ဘတ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး တံခါးမှ ဝင်လာသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သူ့ကို ရိုရိုသေသေ ဦးညွှတ်သည်ကို မြင်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။

“စတုတ္ထသခင် နဂါးခေါင်းက သတင်းပို့ဖို့ ကျွန်တော့်ကို စေလွှတ်လိုက်တာပါ။ ဒီည အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိတယ်။ ထုံလုံက လင်ချန်လုံခြုံရေးအေဂျင်စီမှာ မနေဘူး သူ အနောက်မြို့က သူ့အိမ်မှာ နေတယ်”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဟိုယုကျဲ၏ မျက်နှာတွင် ချက်ချင်း ပျော်ရွှင်မှု အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။ သူသည် သူ၏ အခန်းထဲသို့ ပြန်လှည့်ကာ အနက်ရောင်ဝတ်စုံသို့ ပြောင်းလဲဝတ်ဆင်ပြီး သုံးခေါင်းပါသော အစိမ်းရောင် ရေနဂါးနတ်ဆိုးမျက်နှာဖုံးကို ထုတ်ယူကာ ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ညနှင့် ရောနှောသွားသောအခါ သူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်သည် ချက်ချင်း ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာခဲ့သည်။

သူ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် သူ့ရဲ့ ပုံမှန် နူးညံ့သော အသံသည် အနည်းငယ် ပို၍ သိမ်မွေ့သွားသည်။

“ဂေါဟူဆီ ငါ့ကို ခေါ်သွား”

“အမိန့်တော်အတိုင်းပါ စတုတ္ထသခင်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ခဲ့ပါ”

...

ထုံလင်ခရိုင်၏ အပြင်ဘက် မိုင် ၁၅ မိုင်အကွာတွင် တတိယတန်းစား အင်အားစုများ၏ နယ်မြေဖြစ်ပြီး ဟိုမျိုးနွယ်သည် လက်ရှိတွင် အခြေစိုက်စခန်း မရှိသေးပေ။ သူတို့၏ နေအိမ်သည် ဘိုင်မျိုးနွယ်ပိုင် နယ်မြေ၏ အရှေ့မြောက်ဘက်ထောင့်တွင် တည်ရှိသည်။

လင်ချန်လုံခြုံရေးအေဂျင်စီ၏ နယ်မြေမှာ အနောက်မြောက်ဘက်ထောင့်တွင် ဖြစ်သည်။ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော ဟိုယုကျဲသည် ငြိမ်သက်တိတ်ဆိတ်သော ညတွင် အသံမထွက်ဘဲ ရွေ့လျားနေသည်။ မိနစ် ၃၀ ခန့်အကြာတွင် သူသည် စတုရန်းမီတာ ၁၀၀ ကျော် ကျယ်ဝန်းသော အိမ်ကြီးတစ်လုံးသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

သူ ချက်ချင်း မဝင်ရောက်ခဲ့ပါ။ သူ၏ အကြည့်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုနေပြီး နေအိမ်၏ ညာဘက်ခြမ်းတွင် လူသုံးယောက် ပတ်ချာလည်နိုင်သော အပင်ကြီးတစ်ပင်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ သူ၏ စွမ်းအင်ကို စုစည်းကာ အပင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ အိမ်ကြီးကို အရိပ်အောက်မှ ချောင်းကြည့်နေသော သူ့မျက်လုံးများ၏ အေးစက်သော အရောင်အဝါကိုသာ မျက်နှာဖုံးနောက်မှ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ဆယ်ကြိမ်မျှ အသက်ရှူချိန်အတွင်း အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူနှစ်ဦးသည် မြေပြင်မှ ခုန်တက်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဟိုယုကျဲကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ပြီးနောက် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“စတုတ္ထသခင် အတည်ပြုပြီးပါပြီ ထုံလုံ ဒီည ဒီမှာ ရှိနေပါတယ်။ သူ ရှူးချိန်အတွင်း ရောက်လာပြီး မမျှော်လင့်တဲ့အရာ မဖြစ်ခဲ့ရင် သူ့အခန်းထဲမှာ အနားယူနေသင့်ပါတယ်”

“ထုံလုံအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်ရယ် ခြံဝင်းထဲမှာ ဘယ်နှစ်ယောက်၊ အခန်းထဲမှာ ဘယ်နှစ်ယောက်လဲ”

ဂေါချန်၏ အသံကို ကြားသောအခါ ဟိုယုကျဲ၏ အကြည့်သည် အိမ်ကြီးပေါ်တွင်သာ စူးစိုက်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ တိုတိုတုတ်တုတ် မေးခွန်းတစ်ခုကိုသာ မေးလိုက်သည်။

“ထုံလုံက လင်ချန်လုံခြုံရေးအေဂျင်စီရဲ့ အကြီးအကဲလုံခြုံရေးမှူး၊ အေဂျင်စီရဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင် ထုံယွမ်ရဲ့ ညီငယ်ပါ။ သူတို့ ငယ်စဉ်ကတည်းက သူ့နဲ့အတူ ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး လှံကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်ကာ သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘွားစဉ်ဆက် ပိုယွမ်လှံနည်းကို ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။ သူ အခု ဂန်းစုစည်းအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပါပြီ။

လက်ရှိမှာ သူ့ရဲ့ နောက်လိုက် ၂၇ ယောက်ပဲ ခြံဝင်းထဲမှာ ရှိတယ်။ နှစ်ယောက်က ခန္ဓာဖွင့်အဆင့် ဆယ်ဆင့် စစ်သည်တော်တွေ၊ ကျန်တဲ့သူတွေက ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု အဆင့်ငါးလောက်က သာမန်အစေခံတွေ၊ အားလုံး လုံခြုံရေးအေဂျင်စီရဲ့ ဂိုဏ်းဝင်တွေပါ။

အခန်းထဲမှာ လူနှစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်၊ ထုံယွမ်နဲ့ သူ့ရဲ့ မယား လျိုယုကျူ။ လျိုယုကျူက သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဘာရန်သူမှ မဟုတ်ဘူး”

ဟိုယုကျဲသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ၏ အကြည့်သည် အိမ်ကြီး၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်နေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူကိုယ်တိုင် တိုးတိုးလေး ရေတွက်နေသည်။

“တစ်၊ နှစ်၊ သုံး... ခုနစ်၊ ရှစ်... ဆယ့်နှစ်၊ ဆယ့်သုံး၊ ဆယ့်လေး... ဆယ့်ကိုး... နှစ်ဆယ့်ခြောက်၊ နှစ်ဆယ့်ခုနစ်...”

နှစ်ဆယ့်ခုနစ်အထိ ရေတွက်ပြီး အခြားမည်သူမျှ မမြင်ရကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ဟိုယုကျဲသည် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ငွေရောင်အမိန့်ကို ငါ့ကို ပေး”

ဂေါချန်နှင့် ဂေါဟူတို့၏ မျက်နှာများသည် မျက်နှာဖုံးများ ဖုံးအုပ်ထားသော်လည်း ဟိုယုကျဲ စကားပြောသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။ ဂေါချန်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို လက်ဝါးအရွယ် ငွေရောင်ဘောင်ပါသော တံဆိပ်တစ်ခုကို ရင်ဘတ်မှ ထုတ်ယူကာ ဟိုယုကျဲထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။

“စတုတ္ထသခင်၊ ကျွန်တော်တို့ ရှေ့ကသွားပြီး အဲဒီအစေခံတွေကို ရှင်းလင်းပေးပါ့မယ်”

ဟု ဂေါဟူက ရိုရိုသေသေ ပြောကာ စကားပြောပြီးနောက် သူ့အစ်ကိုနှင့်အတူ အပင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ဟိုယုကျဲက သူတို့ကို ညင်သာစွာ တားဆီးလိုက်သည်။

“မလိုဘူး ငါ တစ်ယောက်တည်း လုပ်နိုင်တယ်”

ဟိုယုကျဲ၏ အသံသည် သူတို့၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သူသည် ဂန်းချီဖြင့် သူ၏ အသံကို တမင်တကာ နူးညံ့အောင် ပြုလုပ်ထားသော်လည်း ဂေါချန်နှင့် ဂေါဟူတို့အတွက် အေးစိမ့်နေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ကျောရိုးကိုပင် ထုံကျင်သွားစေသည်...