တတိယမြောက် နဂါးခေါင်းဆောင် ဖန်ကျင်းဟုန်

ဇီရှီ ရောက်လာပြီ၊ ညသည် ရေကဲ့သို့ အေးမြပြီး တိတ်ဆိတ်မှုသည် အလုံးစုံ လွှမ်းခြုံထားသည်။

နွေဦး၏ အစပင်ဖြစ်လင့်ကစား ထိုနေ့၏ အနိမ့်ဆုံး အပူချိန် ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ တခါတရံ တိုက်ခတ်လာသော လေနုအေးသည် လေထုထဲသို့ အေးမြမှု အနည်းငယ်ကို ထပ်လောင်းပေးသည်။

မကြာသေးမီက မြို့ထဲတွင် နတ်ဆိုးများ၏ ကိစ္စသည် အကြီးအကျယ် ဂယက်ရိုက်ခဲ့ပြီး လူတို့၏ နှလုံးသားများကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်စေခဲ့သည်။ နေ့ခင်းဘက်၌ပင် အပြင်ထွက်သူဦးရေ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီး ယခုအချိန်တွင် မပြောနှင့်တော့။

အိမ်ကြီး၏ အဓိက တံခါးမကြီးအောက်တွင် ခါးတွင် ဓားမကြီး ချိတ်ထားသော တောင့်တင်းသော လူကြီးတစ်ဦးသည် ခြံဝင်းအတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုနေသည်။ သူ၏ တက်ကြွမှုသည် လွန်စွာ ပြည့်လျှံနေပြီး သူ၏ အကြည့်သည် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ကာ ဘေးနားရှိ အခြားနှစ်ဦးထက် များစွာ ပို၍ တက်ကြွနေသည်။

ထုံလုံ၏ အနီးကပ် အစေခံတစ်ဦးအနေဖြင့် ဒုံမင်သည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိသော အရည်အချင်းပြည့်မီသူဖြစ်သည်။ သူသည် လင်ချန်လုံခြုံရေးအေဂျင်စီတွင် ရှားပါးသော ခန္ဓာဖွင့်အဆင့် ဆယ်ဆင့် အထွတ်အထိပ် စစ်သည်တော်များထဲမှ တစ်ဦးသာမက ထုံလုံအပေါ် သူ၏ သစ္စာစောင့်သိမှုကို အေဂျင်စီရှိ လူတိုင်းက ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။ ထုံလုံက သူ့ကို ဘာလုပ်ခိုင်းသည်ဖြစ်စေ သူသည် မဆိုင်းမတွ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ထိုသို့သောသူသည် အေဂျင်စီတွင် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သူဟု ထင်ရသော်လည်း ညသန်းခေါင်တွင် ထုံလုံ၏ အိမ်ကို စောင့်ရှောက်ရသည့် အခြေအနေသို့ မရောက်သင့်ပေ။

ဒါက ဒုံမင်ရဲ့ စရိုက်နဲ့ သက်ဆိုင်တယ်…

ဒုံမင်သည် သူ၏ လုပ်ဆောင်မှုများတွင် စေ့စပ်သေချာပြီး ရိုးသားဖြောင့်မတ်ကာ မည်သည့်အခါမျှ လှည့်စားခြင်း မပြုခဲ့ဘဲ သူ၏ ဆက်ဆံရေးတွင် အမှုန်အမွှားမျှပင် လက်မခံနိုင်သောကြောင့် သူသည် ထုံလုံအပေါ် သစ္စာရှိရှိ ဆက်လက်ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည်လည်း လင်ချန်လုံခြုံရေးအေဂျင်စီတွင် သူ ပိုမိုမြင့်မားသော ရာထူးသို့ မတက်လှမ်းနိုင်ရသည့် အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။

လူတို့သည် စရိုက်သည် ကံကြမ္မာကို ပုံဖော်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုသို့သော စရိုက်ရှိသော ဒုံမင်သည် အေဂျင်စီရှိ အခြားသူများ၏ နှစ်သက်မှုကို ရရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း သေချာသည်။ သူ၏ လက်ရှိ အိမ်စောင့်တာဝန်က သက်သေပြနေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သန်းခေါင်ယံ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အကြီးအကဲလုံခြုံရေးမှူးကို မည်သူက ဒုက္ခပေးမည်နည်း။ အဆောက်အအုံကို စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းသည် ရိုးရိုးဓလေ့ထုံးစံတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ရပ်နေသူအများစုပင် အိပ်ငိုက်နေကြပြီး ဒုံမင်ကဲ့သို့ နိုးကြားတက်ကြွကာ တာဝန်ကို အလေးအနက်ထားသူ မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် အစောင့် ၂၇ ဦးအနက် နှစ်ဦးသာ သူ့ဘေးတွင် နေထိုင်ပြီး ကျန် ၂၃ ဦးမှာ ထုံလုံ၏ အခြားသော ယုံကြည်ရသူ ချန်ချန်၏ အမိန့်ကို လိုက်နာခဲ့သည်။

ချန်ချန်၏ စီစဉ်မှုများသည် အတော်လေး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။ သူသည် အိမ်ကြီး၏ ရှေ့၊ နောက်၊ ဘယ်၊ ညာဘက်ခြမ်းတို့တွင် လူငါးဦးစီ နေရာချထားခဲ့ပြီး ထုံလုံ၏ အခန်းတံခါးမကြီးကို စောင့်ရှောက်ရန် လူသုံးဦးကို ခေါ်သွားကာ ဒုံမင်နှင့် လူနှစ်ဦးကို အဓိကဝင်ပေါက်ကို စောင့်ရှောက်ရန် ချန်ထားခဲ့သည်။

ထိုသို့သော စီစဉ်မှုများဖြင့် အိမ်ကြီးပတ်ဝန်းကျင်တွင် အနည်းငယ်မျှသော လှုပ်ရှားမှုပင် ချက်ချင်းနီးပါး သတိပြုမိနိုင်သည်။ ချန်ချန်၏ လူများသည် တကယ်တမ်း သတိရှိရှိ စောင့်ကြပ်နေသည်ဖြစ်စေ၊ လျော့ရဲနေသည်ဖြစ်စေ အနည်းဆုံးတော့ ကောင်းမွန်စွာ စောင့်ရှောက်ထားသော အိမ်ကြီး၏ ပုံရိပ်တစ်ခုတော့ ရှိနေသည်။

ဤအကြောင်းကြောင့် ချန်ချန်သည် ထုံလုံ၏ ကျေးဇူးတင်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းမွန်သော ပြသမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခြင်းသည် သူ့ကိုယ်ပိုင် ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

...

လရောင်သည် ခြံဝင်းထဲသို့ ကျရောက်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။

ရုတ်တရက် လေနုအေးတစ်ခု တိုက်ခတ်လာသောကြောင့် ဒုံမင်သည် အနည်းငယ် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး မျက်ခုံးများ တွန့်သွားသည်။ သူသည် လေထဲတွင် ငါးညှီနံ့သဲ့သဲ့နှင့် အေးစိမ့်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားမိသည်။ သူသည် ရှေ့ခြံဝင်းတွင် ရပ်နေသော အစောင့်ငါးဦးကို သူတို့၏ တာဝန်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ တဖြည်းဖြည်း ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။

“မင်းတို့ ငါးယောက် ဒီမှာ ဆက်စောင့်နေ၊ ငါ နောက်ဖေးကို သွားကြည့်မယ်”

ထုံလုံ အနားယူနေသောကြောင့် ဒုံမင်သည် အသံကို မမြှင့်ရဲပေ။ သူသည် လူငါးဦးကို တိုးတိုးလေး မှာကြားပြီး လေလာရာ ဦးတည်ချက်အတိုင်း နောက်ဖေးခြံဝင်းဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ရှေ့ခြံဝင်းနှင့် နောက်ခြံဝင်းအကြား အကွာအဝေးသည် မီတာ ၁၀၀ သာ ကွာဝေးသည်။ ဒုံမင်သည် နောက်ခြံဝင်းသို့ ရောက်ရန် အသက်ရှူ ၁၀ ကြိမ်ထက်နည်းသော အချိန်သာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ထိုနေရာရှိ လူခြောက်ဦး၏ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

နောက်ခြံဝင်းတွင် လူခြောက်ဦးသည် ဝိုင်းဖွဲ့ရပ်နေပြီး တစ်ဦးသည် ကျန်ငါးဦးကို မျက်နှာမူထားသည်။ တစ်ဦးစီသည် ဝိုင်အိုးတစ်လုံးစီကို ကိုင်ထားပြီး လည်ပင်းကို နောက်သို့ လှန်ထားသည်။ သူ့ကို မျက်နှာမူထားသော ငါးဦးသည် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများပေါ်သို့ ဝိုင်များ စီးကျနေသည်။

ချန်ချန်သည် အခြားသူများရှေ့တွင် မီးကို လေဖြင့်မှုတ်ပေးလေ့ရှိသည်ဟု လူသိများပြီး သူနှင့် ဒုံမင်တို့သည် သင့်တင့်စွာ မဆက်ဆံကြသောကြောင့် ချန်ချန်သည် အခြားသူများရှေ့တွင် သူ့ကို မကြာခဏ အထင်သေးပြောဆိုလေ့ရှိသည်။

အေဂျင်စီတွင် ဒုံမင်၏ တိုးတက်မှု မရှိခြင်းသည် ချန်ချန်ကြောင့် အများဆုံးဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤအနေအထားကို မြင်သောအခါ ဒုံမင်သည် အခြားသူများနှင့် စကားပြောဆိုသောက်စားနေစဉ် သူ့ကို မကောင်းပြောရန် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ကာ သူတို့အား စောင့်ကြည့်မှု မမှန်ကန်ဘဲ သောက်စားပြောဆိုနေသောကြောင့် ဆုံးမရန် ခြေလှမ်းကို မြန်မြန်လှမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် ခြောက်ဦးအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ သူ အစပိုင်းတွင် ရခဲ့သော ငါးညှီနံ့သဲ့သဲ့သည် ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။ သူသည် သူတို့နှင့် ငါးမီတာအောက်သာ ကွာဝေးသောအခါ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ဒါက သွေးနံ့ပဲ...

ဒုံမင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ထိုအနံ့ကား သဘောပေါက်သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူနှင့် ချန်ချန်၏ လူခြောက်ဦးအကြား အကွာအဝေးသည် နှစ်မီတာအောက်သာ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအသေးစိတ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ခဲ့သည်။

ခြောက်ဦးလုံးသည် လည်ပင်းကို တစ်ဝက်ခန့် နောက်သို့ လှန်ထားပြီး မျက်နှာများ နီရဲနေကာ သောက်နေပုံရသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ လည်ပင်းမှ စီးကျနေသော အရည်သည် ဝိုင်မဟုတ်ဘဲ တောက်ပသော အနီရောင် သွေးများဖြစ်သည်။

ခြောက်ဦးလုံး၏ လည်ပင်းတွင် တူညီသောနေရာ၌ တစ်လက်မခန့် ရှည်လျားသော ထက်မြက်သော ဒဏ်ရာတစ်ခုစီရှိပြီး သွေးများ ပြင်းထန်စွာ စီးထွက်နေသည်...

ခြံဝင်းအတွင်းရှိ လူနှစ်ဆယ်ကျော်ကို လုံးဝ သတိမထားမိစေဘဲ လူခြောက်ဦးကို တိတ်တဆိတ် သတ်ဖြတ်ခဲ့ရုံသာမက အခန်းတွင်းရှိ ထုံလုံပင် လုံးဝ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဒုံမင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာပြီး အော်ဟစ်ရန် ပါးစပ်ဟလာသော်လည်း အသံမထွက်နိုင်ခင် သို့မဟုတ် စွမ်းအင်ကိုပင် စုစည်းနိုင်ခင်တွင် သုံးခေါင်းပါသော ဆိုးရွားသော အပြာရောင်နဂါး၏ မျက်နှာဖုံးတစ်ခုသည် သူ၏ မျက်လုံးရှေ့တွင် ထင်ရှားလာပြီး အညိုရောင် ဓားရှည်တစ်ခုသည် သူ၏ လည်ပင်းကို ဖိထားသည်။

ချွေးစေးများ သူ၏ နဖူးမှ စီးကျလာသည်။ လုံခြုံရေးအေဂျင်စီနှင့် ထုံလုံအပေါ် အမြဲသစ္စာရှိသည်ဟု ယူဆခဲ့သော ဒုံမင်သည် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော ဤအချိန်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားမိသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် စကားမပြောသော်လည်း ဒုံမင်သည် သူ၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများတွင် ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖတ်ရှုနိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုခု ပြုလုပ်ရန် ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ဆောင်ပါက သူ၏ အသက်သည် မလွဲမသွေ ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် စကားမပြောဘဲ ဓားကို သူ၏ လည်ပင်းတွင် ဆက်လက်ဖိထားရင်း ရှေ့ခြံဝင်းဘက်သို့ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ဒုံမင်သည် ချက်ချင်း အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသည်။ သူသည် ခြေလှမ်းပေါ့ပေါ့ဖြင့် ရှေ့ခြံဝင်းဆီသို့ ဦးတည်လျှောက်သွားသည်။ ဓားရှည်သည် သူ၏ လည်ပင်းတွင် ဆက်လက်ဖိထားသော်လည်း အသက်ရှင်လိုသော ပြင်းပြသော ဆန္ဒက သူ့ကို တွန်းအားပေးနေသောကြောင့် သူသည် တိုးတိုးလေး “ကျွန်တော် ဘာမဆို လုပ်ပါ့မယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ” ဟု တောင်းပန်ခဲ့သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် ဆွေးနွေးရလွယ်ကူပြီး တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ ဒုံမင်၏ တောင်းဆိုမှုကို သဘောတူခဲ့သည်။

သူ့အသက်သည် ချက်ချင်း အန္တရာယ်မရှိတော့ကြောင်း သိသောအခါ ဒုံမင်သည် ပို၍ပင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသား၏ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေမှုကြောင့် ရှေ့ခြံဝင်းသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုငါးဦးသည် မိုက်မဲစွာ ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် တင်းမာသွားခဲ့သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် မည်သူ့ကိုမျှ လန့်စေလိုဟန်မတူပေ။ ထိုငါးဦးသည် ဒုံမင်၏ လက်ရှိအခြေအနေကို မြင်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်ပါက သူ၏အသက်သည် ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်။

သို့သော် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် ထိုငါးဦးကို မမြင်ရသကဲ့သို့ ပြုမူကာ ဒုံမင်အား ထုံလုံ၏ အခန်းတံခါးဆီသို့ ဆက်လက် တွန်းပို့နေသည်။

ဒုံမင်သည် တုန်လှုပ်သွားပြီး ထိုငါးဦးသည် ပို၍ နီးကပ်လာသောအခါ သူ၏ အကြည့်ကို စူးစိုက်လိုက်ပြီး သူ၏ နောက်ကျောသည် ချက်ချင်း ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်သွားခဲ့သည်။

ထိုငါးဦးသည် ချန်ချန်ရှိသော နောက်ဖေးခြံဝင်းမှ ခြောက်ဦးနှင့် အတိအကျတူညီကြောင်း ထင်ရှားလာခဲ့သည်—၎င်းတို့သည် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက သေဆုံးနေခဲ့ပြီး သူသည် ရှေ့ခြံဝင်းတံခါးတွင် သတိမထားမိဘဲ နေထိုင်ခဲ့သည်...

နှစ်ဦးသည် ထုံလုံ၏ အခန်းတံခါးသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် တံခါးကို အသာအယာ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ဒုံမင်သည် ချက်ချင်း အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသည်။ သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ကာ အသံကို နှိမ့်ချပြီး တံခါးကို ညင်သာစွာ ခေါက်ကာ “သခင် လုံခြုံရေးအေဂျင်စီက လူတစ်ယောက် ရောက်လာပါတယ် သူတို့က အကြီးအကဲမှာ သခင့်အတွက် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိတယ်လို့ ပြောပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဒုံမင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသား၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်မှု ပေါ်လာသည်။

ဂန်းချီအဆင့် စစ်သည်တော်တစ်ဦးအနေဖြင့် ပြင်ပအနှောင့်အယှက်များကို အလွန်အမင်း သတိရှိသောကြောင့် သူသည် ထုံလုံ၏ အိပ်ခန်းထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဖြစ်နိုင်သော တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ထုံလုံအား သူ၏ ကာကွယ်မှုကို လျှော့ချရန် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော အကြောင်းပြချက်ကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။

ဒုံမင်၏ အကြောင်းပြချက်သည် အပြည့်အဝ မကောင်းမွန်သော်လည်း အနည်းငယ် ကောင်းမွန်လုံလောက်သည်။

“ဒီလို ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ကြီးမှာ အစ်ကိုကြီးက ငါ့ကို ရှာနေတာ၊ နတ်ဆိုးတွေ ပြန်ပေါ်လာတာများလား...”

ပုံမှန်အတိုင်းပင် ထုံလုံသည် အနည်းငယ် အံ့သြဟန်ရှိသော်လည်း သူသည် ထရပ်ရန် စတင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ခြံဝင်းထဲရှိ အလောင်းများမှ အနံ့သည် အသက်ရှူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် အချဉ်ပေါက်ပြီးနောက် အလွန် ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ တံခါးဖွင့်လိုက်ပါက ထုံလုံသည် ချက်ချင်း သတိပြုမိမည်မှာ သေချာသည်။

တံခါးဖွင့်လိုက်သောအခါ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသား၏ မျက်နှာတွင် ပြင်းထန်မှု အနည်းငယ် ပေါ်လာပြီး သူ၏ အညိုရောင် ဓားရှည်သည် ဒုံမင်၏ လည်ပင်းကို ရုတ်တရက် လျှောကျသွားခဲ့သည်။ ဒုံမင်၏ မျက်နှာတွင် နောင်တနှင့် မလိုလားမှုများ ရောထွေးနေပြီး သူ လဲကျသွားသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားကို စွပ်စွဲသော အကြည့်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ သူ၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများရှိလင့်ကစား နောက်ပိုင်းလူသည် မယုံကြည်ထိုက်သူဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောနေသည်။

သို့သော် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် သူ့ကို နောက်ထပ် ကြည့်ရန် စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

တံခါးဖွင့်လိုက်သောအခါ အနံ့ဆိုးတစ်ခုသည် သူတို့၏ နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာပြီး အဇူရာရေနဂါးနတ်ဆိုးမျက်နှာဖုံးကို မြင်သောအခါ ထုံလုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားကာ သူ၏ ဂန်းချီသည် အားကောင်းစွာ စုစည်းလာပြီး ကုတင်ဘေးတွင် မှီထားသော လှံရှည်ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

သို့သော် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် ပို၍ မြန်ဆန်သည်...

လရောင်အောက်တွင် အညိုရောင် ဓားရှည်သည် အေးစိမ့်သော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်သွားပြီး ဓားသည် သူ့နောက်တွင် သွေးရောင် ဓားအရိပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ဆွဲငင်ကာ အခန်းကို လျင်မြန်စွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်...

အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ထုံလုံသည် လှံရှည်ကို လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ အသက်နှင့် သေခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာသည် သူ၏ အလားအလာအားလုံးကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။ အားကောင်းသော ဂန်းချီသည် သူ့ပတ်လည်တွင် စုစည်းလာပြီး နောက်မှ လာသော အားကောင်းသည့် ဓားချီကို ခံစားမိသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများသည် ရူးသွပ်စွာ လင်းလက်သွားပြီး ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်သည်။ အားကောင်းသော လှံအားတစ်ခု စုစည်းကာ ဓားရောင်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားပြီး ရုတ်တရက် ထိုးထွက်လိုက်သည်။

နှစ်ဦးစလုံးသည် ဂန်းစုစည်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ တိုက်မိသောအခါ ကမ္ဘာပျက်လုမတတ် ဆူညံသံတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ခဲ့သည်။ ထုံလုံသည် သူ၏ လှံကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း သွေးရောင်ဓားရောင်သည် သူ၏ ညာဘက်ပခုံးကို ဖြတ်ကာ အသားအတော်များများကို လှီးဖြတ်သွားသည်ကို ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“သွေးကြော ၁၂ ခု ပထမတန်းစား ကိုယ်ခံပညာ ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် ရက်စက်စွာ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေပြီး သူ၏ ဓားရှည်သည် ကြမ်းတမ်းသော မုန်တိုင်းကဲ့သို့ သူ၏ နဖူး၊ အူသိမ်အူမနှင့် ဝိညာဉ်ပလ္လင်ကို ပစ်မှတ်ထားနေသည်။

ထုံလုံသည် ပထမအကြိမ် ထိုးနှက်ခံရပြီးကတည်းက ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသား၏ မဆုတ်မနစ်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရစဉ် သူသည် ဆက်လက်ဆုတ်ခွာနေရပြီး လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားကာ အရှက်ရဖွယ်ရာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

နောက်ဆက်တွဲ သက်ရောက်မှုများကြောင့် တံခါးသည် ပြင်းထန်စွာ ပြိုကျသွားပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် ကောင်းစွာ အိပ်ပျော်နေသော အမျိုးသမီးသည် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အား၊ လူသတ်သမားတွေ ရှိတယ်၊ မြန်မြန်လာကြပါဦး...”

သတ္တိရှိရှိဖြင့် ဓားရောင်ကြောင့် နောက်ထပ် ဒဏ်ရာတစ်ခု ရရှိထားသော ထုံလုံသည် အမျိုးသမီး၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း သက်သာရာရသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ကျွန်တော်မျိုးဟာ လင်ချန်လုံခြုံရေးအေဂျင်စီရဲ့ အကြီးအကဲလုံခြုံရေးမှူး ထုံလုံပါ။ ခင်ဗျားရဲ့ နာမည်ကို မေးမြန်းခွင့်ပြုပါဦး။ ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းက ခင်ဗျားကို စော်ကားမိပါသလဲ? အမှန်အတိုင်း ပြောပြဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဘာအမှားပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘယ်လောက်ပဲ ရွှေငွေရတနာတွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ထုံလုံ ပေးနိုင်သလောက် တုံ့ဆိုင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး”

ထုံလုံ၏ အသံသည် နူးညံ့သွားပြီး တောင်းပန်သံ အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်—တစ်ဖက်တွင် သူသည် အသက်ဆုံးရှုံးမည်ကို အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့နေပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင် သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

ဤသည်မှာ လင်ချန်လုံခြုံရေးအေဂျင်စီ၏ နယ်မြေဖြစ်ပြီး ဆူညံသံသည် ပျံ့နှံ့သွားပြီးဖြစ်ကာ သူ၏ အစ်ကိုကြီးသည် မကြာမီ သတင်းရရှိလိမ့်မည်မှာ သေချာသည်။ သူသာ အချိန်ဆွဲနိုင်ပါက သူ့အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသား၏ မျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ အမူအရာသည် လှောင်ပြောင်မှု အပြည့်ရှိပြီး သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမြင်နေသော်လည်း ထုံလုံ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ အခြားတစ်ဖက်က သူ့ကို ပြန်ဖြေကြားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

“ချင်လုံအသင်း၊ တတိယမြောက် နဂါးခေါင်းဆောင် ဖန်ကျင်းဟုန်...”

ချင်လုံအသင်း…

ထုံလုံ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးမှု အနည်းငယ် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ မကြာသေးမီက ၎င်းတို့၏ လုံခြုံရေးအကြီးအကဲ လုဂွေသည် ဤအဖွဲ့အစည်းအောက်တွင် သေဆုံးခဲ့ကြောင်း သူ ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်...

“ဂန်းချီအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ၊ ချင်လုံအသင်းမှာ ဂန်းချီအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေ ရှိတယ်”

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် လှုပ်ရှားလိုက်သောအခါ သွေးရောင် ဓားရောင်၏ ဒုတိယလှိုင်းသည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လာသည်။ ထုံလုံ၏ ကြောက်လန့်နေသော အခိုက်အတန့်ကို အသုံးချကာ သူသည် ယခင်ကထက် ပို၍ မြန်ဆန်လာသည်။

ဤအချက်သည် လျင်မြန်တောက်ပသော၊ ကောင်းကင်ကို ဖြတ်၍ ပြေးဝင်သွားသော သွေးမြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ ထုံလုံ၏ နဖူးကို ချက်ချင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ အံ့အားသင့်သော အမူအရာကို ထာဝရ ရပ်တန့်စေခဲ့သည်။

လင်ချန်လုံခြုံရေးအေဂျင်စီ၏ အကြီးအကဲလုံခြုံရေးမှူး ထုံလုံ၊ သေဆုံးပြီ…

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် ငွေရောင်အနားကွပ်ပါသော တံဆိပ်တစ်ခုကို လက်မှ ပုတ်ထုတ်ကာ ထုံလုံ၏ မျက်နှာကို ထိမှန်စေပြီးနောက် သူ၏ အားကောင်းသော ချီကို အသုံးပြုကာ တံဆိပ်ကို နှစ်ပိုင်း ချိုးလိုက်သည်။

သူသည် ကုတင်ပေါ်တွင် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော အမျိုးသမီးကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပနေသည်။

မျက်နှာဖုံးအောက်မှ အကြည့်အောက်တွင် အမျိုးသမီးသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်လှုပ်နေပြီး မျက်ရည်များ စီးကျနေကာ “သခင် ကျွန်မ ဘာမှ မသိပါဘူး ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို မသတ်ပါနဲ့၊ မသတ်ပါနဲ့...”ဟု တုန်တုန်ယင်ယင် ပြောလိုက်သည်။

" မိုက်မဲစွာ မပြုမူပါနှင့် မဒမ်။ ကျွန်တော်က အမျိုးသမီးတွေကို ဘယ်တော့မှ မသတ်ဘူး”

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် လင်ချန်လုံခြုံရေးအေဂျင်စီဘက်မှ အားကောင်းသော အင်အားအချို့သည် ဤနေရာသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာသည်ကို ခံစားမိပြီး လျင်မြန်သော မှတ်ချက်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့ကာ သူ၏ ပုံရိပ်သည် ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်ကာ အပြင်ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူသည် သူမကို တကယ်တမ်း မသတ်ခဲ့ပေ...

အားကောင်းသော အင်အားများသည် နောက်ကျမှ ရောက်ရှိလာပြီး အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ လုံးဝ မအေးသေးသော အလောင်းတစ်ခုနှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကိုသာ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထုံယွမ်သည် အခန်းထဲသို့ နောက်ဆုံးမှ ဝင်လာသူဖြစ်သည်။ သူ၏ ညီဖြစ်သူ၏ အလောင်းကို မြင်သောအခါ သူ၏ နှလုံးသားတွင် ပြင်းထန်သော ဒေါသများ တောက်လောင်လာခဲ့သည်...

“ဒါ ဘယ်သူလဲ ငါ့ညီကို သတ်ရဲတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ”