ရှန်းရှောင် (၂)

ဟိုမျိုးနွယ်သည် တတိယတန်းစားအဆင့်သို့ တက်ရောက်ပြီးနောက် တင်တျန်နှင့် ဆက်ဆံရေးမကောင်းသောကြောင့် ခရိုင်ဝန် ဖန်လုံဟယ်၏ စခန်းတွင်လည်း ပါဝင်သည်ဟု သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသော်လည်း ဟိုမျိုးနွယ်၏ အင်အားတိုးလာသော်လည်း ခရိုင်ဝန်၏ဘက်သည် အင်အားတိုးလာသော်လည်း တင်တျန်နှင့် မယှဉ်နိုင်သေးပေ။

ဤသည်မှာ ထုံလင်၏ နံပါတ်တစ် ကျွမ်းကျင်သူ၏ ဟန့်တားနိုင်စွမ်းဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် တင်တျန်သည် သူတို့ငါးဦးကို တစ်ဖွဲ့တည်းထားပြီး ခရိုင်ဝန်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အန္တရာယ်အများဆုံးနေရာများသို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ခွဲဝေပေးခဲ့သည်။ ဓားကို ငှား၍ သတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်သည် ထင်ရှားသည်ထက် ပို၍ ထင်ရှားသော်လည်း ဖန်လုံဟယ်သည် များစွာ ပြောစရာမရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တောရိုင်းသို့ စူးစမ်းရှာဖွေရန် ပထမဆုံး အဆိုပြုသူမှာ သူဖြစ်သည်။

“အဲဒီသုံးယောက် ဘာလို့ မရောက်သေးတာလဲ။ ရှူးချိန်နီးနေပြီ”

နှစ်ဦးသည် ခဏစောင့်နေပြီး စိတ်မရှည်သော ဘိုင်တုံယွီသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်အပြည့်နှင့် မျက်နှာကို မြင်ပြီးနောက် မငြိမ်မသက် ညည်းညူနေသောကြောင့် ဟိုယုတွမ်သည် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ဘိုင်မိသားစုဝင်များအတွက် အခြားအရာများကို ဘေးဖယ်ထားလျှင် သူတို့၏ အမည်ပေးခြင်းအဆင့်သည် အမှန်တကယ် ချီးမွမ်းထိုက်ပေသည်။

တောင့်တင်းသန်မာသော လက်နက်ပြုပြင်သူများ၏ မိသားစုဖြစ်သော်လည်း သူတို့တွင် အလွန်သန့်ရှင်းသော အမည်များရှိသည်။ မိသားစုခေါင်းဆောင် ဘိုင်ယွမ်ဖန်သည် အလွန်ကြီးမားသော လူကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ တူတော်စပ်သူ ဘိုင်တုံယွီသည်လည်း ထိုနည်းတူဖြစ်သည်။ မုတ်ဆိတ်အပြည့်နှင့် ထိုကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သော စိတ်ထားဖြင့် သူ့ကို ဘိုင်တုံယွီဟူသော စာလုံးသုံးလုံးနှင့် ဆက်စပ်ရန် အမှန်တကယ် ခက်ခဲသည်။

ဘိုင်မိသားစုမှ ဘိုင်ယွီကျဲသာလျှင် သန့်ရှင်းသော ရုပ်ရည်ဖြင့် သူမ၏ အမည်နှင့် တကယ်ထိုက်တန်ပုံရသည်။

“ညီအစ်ကိုဘိုင် စိတ်အေးအေးထားပါ။ အကြီးအကဲ ရှန်နဲ့ ကျန်နှစ်ယောက်က ကိစ္စတစ်ခုခုကြောင့် နောက်ကျသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ သူတို့ မကြာခင် ရောက်လာသင့်တယ်”

တင်တျန်က သူတို့အား ထုတ်ပြန်ခဲ့သော အမိန့်မှာ ညနေ ရှူးချိန်မှ နောက်တစ်နေ့ ဝက်ချိန်အထိ မြို့တော်ကို ဗဟိုပြု၍ မိုင် ၂၀ ပတ်လည်အတွင်း တရားဝင်လမ်းမကြီးအပြင်ဘက်ရှိ တောရိုင်းဒေသအားလုံးကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်ဖြစ်ပြီး သူတို့တွင် ၁၀ ရက်သာ ရှိသည်။

နတ်ဆိုးများသည် ညအချိန်တွင် အတက်ကြွဆုံးဖြစ်ပြီး ဇီရှီတွင် ယင်စွမ်းအင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသောကြောင့် ဤအချိန်တွင် စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းသည် သဘာဝကျကျ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုများ ပိုမိုဖြစ်နိုင်သော်လည်း အန္တရာယ်အဆင့်သည်လည်း များစွာ မြင့်မားသည်။

သူတို့သည် ယနေ့ညတွင် ဤနေရာ၌ စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းမှာ ညနေပိုင်းတွင် မဟာလောဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦးက သူတို့အား ရှူးချိန်တွင် ထွက်ခွာရန် အကြောင်းကြားထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခု ရှူးချိန်သည် ကုန်လုနီးပါးဖြစ်ပြီး ရှန်ရှောင်သည် မရောက်သေးသောကြောင့် ဘိုင်တုံယွီ၏ စိတ်မရှည်မှုသည် အတော်လေး နားလည်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ခဏကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ရှူးချိန်ရောက်သောအခါ မြင်းနှစ်ကောင်ကို ဘေးချင်းယှဉ်စီးကာ လူနှစ်ဦး ရောက်လာခဲ့သည်။ ဘယ်ဘက်တွင် ဘိုင်တုံယွီထက် မနည်းသော တောင့်တင်းသော လူကြီးတစ်ဦးသည် သုံးပေကျော်ရှည်သော ဓားကို ကိုင်ထားပြီး ညာဘက်တွင် ပိုးသားဝတ်စုံဝတ်ထားသော ပိန်သွယ်သော အလယ်အလတ်အရွယ် လူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

“အဲဒီ တောင့်တင်းတဲ့လူက ဟောင်ဒေါဂိုဏ်းရဲ့ ဒုတိယခေါင်းဆောင် ချင်ခိုင်ပဲ။ ပိုးသားဝတ်စုံနဲ့လူက အနောက်တိမ်လုံခြုံရေးအေဂျင်စီရဲ့ အကြီးအကဲလုံခြုံရေးမှူး၊ သူဌေးကြီး လျိုကျန်းဟုန်ရဲ့ ညီငယ် လျိုကျန်းဟယ်ပဲ။ နှစ်ယောက်စလုံး ဂန်းစုစည်းအဆင့် ကြံကျင့်မှုရှိတယ်”

ဘိုင်တုံယွီ၏ မိတ်ဆက်စကားကို နားထောင်နေစဉ် ဟိုယုတွမ်သည် ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နှစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာသောအခါ သူသည် ပြုံးရွှင်စွာ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ လက်အုပ်ချီ၍ အရိုအသေပေးကာ “ကျောက်ယန်မှ ဟိုမျိုးနွယ်၏ ပဉ္စမမြောက် ညီဖြစ်သူ ဟိုယုတွမ်မှ နှစ်ဦးအား နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်တုံယွီသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည်လည်း ဂန်းစုစည်းအဆင့်တွင်ရှိပြီး လူနှစ်ဦးနှင့် တူညီသောကြောင့် မလှုပ်မရှားဘဲ ဘေးတွင် ရပ်နေနိုင်သော်လည်း ဟိုယုတွမ် မတတ်နိုင်ပေ။ ကိုယ်ခံပညာကြံကျင့်ခြင်း၏ လမ်းကြောင်း၌ ရာထူးသည် ဦးစားပေးဖြစ်ပြီး ဂန်းစုစည်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်ကြံကျင့်မှုဖြင့် သူတို့အား လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်ရန်သာ သင့်လျော်သည်။

ထို့အပြင် ဟိုမိသားစုသည် ခရိုင်တွင် အမြစ်တွယ်မှု မရှိသောကြောင့် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ခြင်းသည် အမြဲတမ်း အန္တရာယ်ကင်းသည်။

“ဟိုမိသားစုမှာ ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့သူတွေ ပြည့်နှက်နေတယ်လို့ ကြားဖူးတာကြာပါပြီ၊ ဒီနေ့ မင်းကို တွေ့ရတာ တကယ်ကို ထူးခြားပါတယ်။ မင်းလောက်ငယ်ပြီး ဂန်းစုစည်းအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကြံကျင့်မှုနဲ့တူတဲ့သူကို ငါ့ရဲ့ ဟောင်ဒေါဂိုဏ်းမှာ တစ်ယောက်မှ မတွေ့နိုင်ဘူး”

“ရှင်ရှင်းနေအိမ်က ဟိုမိသားစုရဲ့ သခင်ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုက ငါ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ အခုထိ ထင်ရှားနေပြီး လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်တုန်းက မင်းရဲ့ စတုတ္ထမြောက် ညီတော် ဟိုယုကျဲ ငါ့ရဲ့ ဝက်စ်ကလောင်လုံခြုံရေးအေဂျင်စီကို လာလည်တုန်းက အတော်လေး ဆူညံသွားခဲ့တယ်။ ဒီနေ့ မင်းကို တွေ့ရတာ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးနှစ်ယောက်နဲ့ သိပ်မကွာဘူးလို့ ထင်တယ်။ ဟိုမိသားစုဝင်အားလုံး တော်တယ်ဆိုတာ တကယ်မှန်တာပဲ”

ဟိုယုတွမ်ကို မြင်သည်နှင့် နှစ်ဦးစလုံးသည် အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်သွားပြီး သူတို့၏ အံ့အားသင့်မှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ခဲ့ကြပေ။ အစ်ကိုကြီး ဟိုယုရှောင်သည် ဖေဖော်ဝါရီလတွင် ရှင်ရှင်းနေအိမ်တွင် ချန်ယွဲ့ကို အောင်မြင်စွာ ဖြုတ်ချပြီး ထုံလင်၏ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်အဖြစ် ကျော်ကြားလာခဲ့ချိန်မှစ၍ ဟိုမိသားစုသည် အာရုံစိုက်ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဒုတိယမြောက် ညီတော် ဟိုယုချန်နှင့် တတိယမြောက် ညီတော် ဟိုယုလင်တို့သည် ခန္ဓာဖွင့်အဆင့် ဆယ်ဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်ကြံကျင့်မှုသာ ရှိခဲ့ပြီး အတော်လေး အထင်ကြီးစရာကောင်းသော်လည်း အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤလတွင် ဟိုယုကျဲနှင့် ဟိုယုတွမ်တို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ နှစ်ဦးစလုံး ဂန်းစုစည်းအဆင့်တွင် ရှိကြောင်း တွေ့ရှိသောအခါ မြို့တော်တွင် နောက်တစ်ကြိမ် အတော်လေး ဆူညံသွားခဲ့သည်။

ဟိုမိသားစု၏ သားတော်ငါးဦးတွင် အကြီးဆုံး ဟိုယုရှောင်သည် အသက် ၂၅ နှစ်သာ ရှိသေးသည်။ သူ့အောက်ရှိသူများသည် သူ၏ ညီငယ်များဖြစ်ပြီး သူ့ထက် အသက်ကြီးမည် မဟုတ်ပေ။ ဂန်းစုစည်းအဆင့်ရှိ ထိုကဲ့သို့ ငယ်ရွယ်သော ကိုယ်ခံပညာရှင်များသည် အင်အားကြီးထွားလာသော အင်အားစုတစ်ခုတွင် တစ်ဦးတည်းသာ ရှိရန် ကံကောင်းမည်မှာ ရှားပါးသော်လည်း ဟိုမိသားစုတွင် သုံးဦးရှိခြင်းသည် အံ့သြစရာကောင်းလှသည်။

ထို့ကြောင့် ဟိုမိသားစုတွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ထူးချွန်ထက်မြက်သူများ ပြည့်နှက်နေသည်ဟူသော စကားသည် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

“ယွီတွမ်က ငါတို့ရဲ့ အစ်ကိုကြီးနဲ့ မယှဉ်သာပါဘူး၊ နှစ်ယောက်စလုံးက သိပ်ကောင်းလွန်းပါတယ်”

ဟိုယုတွမ်သည် ခေါင်းခါယမ်းကာ သူ၏ မျက်နှာတွင် နှိမ့်ချသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ချင်ခိုင်နှင့် လျိုကျန်းဟယ်တို့၏ နှလုံးသားတွင် ချက်ချင်းဆိုသလို နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းသော အထင်အမြင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သူသည် ပါရမီရှိသော်လည်း မောက်မာခြင်းမရှိ၊ သူတို့နှင့် တူညီသော နောက်ခံရှိသော်လည်း နှိမ့်ချပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ ဆက်လက်နေထိုင်သည်။ ထိုကဲ့သို့သောသူသည် မည်သည့်နေရာ၌မဆို မုန်းတီးရန် ခက်ခဲသည်။

“အကြီးအကဲ ရှန် မရောက်သေးဘူး၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် မြင်းပေါ်ကဆင်းပြီး ငါတို့နဲ့အတူ စောင့်နေ”

ဘိုင်တုံယွီသည်လည်း ပြုံးရွှင်စွာ ခေါင်းညိတ်ကာ သူတို့အား လာရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ သဘာဝအားဖြင့် သူတို့သည် ငြင်းဆန်မည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် မြင်းများကို ဘေးတွင် ချည်နှောင်ပြီး ဟိုယုတွမ်နှင့် ဘိုင်တုံယွီတို့နှင့် ခဏ စကားစမြည် ပြောဆိုကြသည်။

“မင်းတို့အားလုံး သေတော့မှာ၊ ဒါပေမယ့် စကားပြောဖို့တောင် စိတ်ပါနေသေးတယ်”

သူတို့ စကားပြောနေစဉ် နက်ရှိုင်းသော အသံနိမ့်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူလေးယောက်သည် လျင်မြန်စွာ ခေါင်းလှည့်လိုက်သောအခါ ဆံပင်မပါသော ပိန်သွယ်သော သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးသည် ဓားရှည်ကို ကိုင်ထားပြီး အနီရောင်ရင့်ရင့် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကာ သူတို့အား မှောင်မိုက်၍ ကြမ်းတမ်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့၏ နှလုံးသားများ ချက်ချင်းဆိုသလို နစ်မြုပ်သွားသည်။

နောက်ကျမှ ရောက်လာသော မဟာလောဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ ရှန်သည် စကားပြောဆိုရန် လွယ်ကူပုံမပေါ်ပေ။

“အကြီးအကဲ ရှန်က နည်းနည်း ကြမ်းတမ်းလွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ငါတို့က စုံစမ်းစစ်ဆေးနေတာပဲ၊ သူတို့ကို မနိုင်ရင် အဆိုးဆုံး အသက်ဘေးက လွတ်အောင် ပြေးရုံပဲရှိတယ်။ သေခြင်းတရား နီးကပ်လာပြီလို့ ပြောစရာ အကြောင်းမရှိဘူး”

ချင်ခိုင်သည် တောင့်တင်းသန်မာပြီး ရဲရင့်သောကြောင့် ရှန်ရှောင်ကို ချက်ချင်းဆိုသလို အနည်းငယ် ပြန်ပြောကာ အခြားသုံးဦး၏ အတွေးများကိုလည်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

ရှန်ရှောင်သည် ခေါင်းလှည့်ကာ ချင်ခိုင်ကို စိုက်ကြည့်သည်။ သူ၏ သေးငယ်သော ကိုယ်ထည်သည် ချင်ခိုင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အနည်းငယ် သနားစရာကောင်းသော်လည်း ကြမ်းတမ်းထက်မြက်သော မျက်လုံးတစ်စုံနှင့် တောက်ပသော ဆံပင်မပါသော ဦးခေါင်းသည် ဖိနှိပ်သော အရှိန်အဝါကို သက်ရောက်စေသည်။

ရုတ်တရက် သူသည် ခါးမှ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ကာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချင်ခိုင်ဆီသို့ ခုတ်လိုက်သည်။ အနက်ရောင် ဓားရောင်သည် ပုံဖော်လုနီးပါးဖြစ်ပြီး ပြင်းထန်သော အနံ့ဆိုးတစ်ခုနှင့်အတူ ချင်ခိုင်၏ မျက်နှာရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသည်။

ချင်ခိုင်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိတ်လန့်တကြား သူသည် သုံးပေရှည်သော ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ သူ၏ တောင့်တင်းသော ကိုယ်ထည်မှ ဂန်းရှာများ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာကာ သူ့ရှေ့တွင် ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ရှန်ရှောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် အလွန်မြန်ဆန်သောကြောင့် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်အနည်းငယ်သာ ရရှိပြီး ထွက်ပြေးရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် တားဆီးရန် ကြိုးစားရုံမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ဘန်း...

ထိုတစ်ချက်တည်းဖြင့် ချင်ခိုင်သည် မီတာ ၁၀ ကျော် နောက်ဆုတ်သွားပြီး သွေးအန်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို အားနည်းသွားသည်။ သူသည် ရှန်ရှောင်ကို မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူသည် ခဏအတွင်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထင်ရှားပြသရန် နီးကပ်လာပြီး အကြီးအကဲ ရှန်သည် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်တွင် ရှိသည်။

ချင်ခိုင်၏ ထိတ်လန့်မှုကို ကြည့်ရှုသောအခါ ရှန်ရှောင်သည် အတော်လေး ကျေနပ်ပုံရသည်။ သူသည် အခြားသူများဆီသို့ အကြည့်လွှဲကာ အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ပြောကြားခဲ့သည်။

“ငါ ဦးဆောင်နေတဲ့အတွက် ဒီတာဝန်မှာ မင်းတို့အားလုံး ငါ့အမိန့်ကို လိုက်နာရမယ်။ ဘယ်သူမှ မနာခံရင် နတ်ဆိုးတွေ လာစရာမလိုဘူး၊ ငါကိုယ်တိုင် မင်းတို့ကို ပို့ပေးနိုင်တယ်”

“ကျွန်တော်တို့ နာခံပါ့မယ်”

လူတိုင်းသည် ရှန်ရှောင်၏ လေသံတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို ကြားပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို စိတ်ကို တင်းမာစေခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံးသည် လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သောကြောင့် အခြားတစ်ဖက်၏ ပိန်သွယ်သော ကိုယ်ထည်သည် သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ရုတ်တရက်ဆိုသလို အာဏာပါဝါရှိလာပုံရသည်။

ဟိုယုတွမ်သည် အတွင်း၌ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ တင်တျန်သည် သူတို့၏ မိသားစုငါးခုကို တမင်တကာ ပစ်မှတ်ထားနေကြောင်း လူတိုင်းသိသည်။ ငါးဦးသည် ရန်သူတစ်ဦးတည်းကို ရင်ဆိုင်ရန် ချစ်ခင်ရင်းနှီးရန် သို့မဟုတ် စည်းလုံးညီညွတ်ရန် မလိုသော်လည်း ချက်ချင်းဆိုသလို တစ်စုံတစ်ဦးကို စော်ကားရန် မလိုအပ်ပေ။ မဟာလောဂိုဏ်းမှ ဤအကြီးအကဲ ရှန်သည် အနည်းငယ် အနိုင်ကျင့်လွန်းနေသည် မဟုတ်ပါလား။

“ထွက်ရအောင်။ အရင် အရှေ့ကနေ တောင်ဘက်ကို သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စုံစမ်းမယ်။ မင်းတို့လေးယောက် အလှည့်ကျ ဦးဆောင်မယ်။ ငါ နောက်ကနေ ကူညီမယ်၊ ဘာပြဿနာရှိရှိ အော်ပြော”

ရှန်ရှောင်၏ ဤပြောကြားချက်သည် ထိုအချိန်တွင် သူသည် ထိုကဲ့သို့သော အာဏာရှင်ဆန်သော အပြုအမူကို အဘယ်ကြောင့် ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို လေးဦးအား ရုတ်တရက် သဘောပေါက်စေခဲ့သည်...

အသက်ကြီးလာလေ သေခြင်းကို ပို၍ ကြောက်ရွံ့လေ—ဤစကားသည် တကယ်မှားယွင်းသော စကားမဟုတ်ပေ။