ဆုန်းယန်မြို့

ဘိုင်တုံယွီသည် ရုတ်တရက် နှလုံးသားထဲတွင် အေးစိမ့်သော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဟိုယုတွမ်သည် ဂန်းစုစည်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံမှုသာ ရှိပြီး သူသည် ဂန်းစုစည်းအဆင့်တွင် ရှိသော်လည်း သူ၏ အင်အားသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပေါင်းစပ်ကျင့်ကြံမှုကြောင့် ချင်ခိုင်နှင့် လျိုကျန်းဟယ်တို့ထက် သေချာပေါက် နိမ့်ကျပြီး ရှန်ရှောင် ပြောသည်မှာ မမှားပေ။

ထိုအချိန်တွင် ဟိုယုတွမ်သည် စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ဆုန်ယန်မြို့ဆီသို့ အကြည့်လွှဲကာ သူ၏ မျက်နှာသည် စိုးရိမ်မှုအနည်းငယ် သမ်းနေပြီး “အကြီးအကဲ ရှန် နတ်ဆိုးတွေ ပူးကပ်ခံထားရတာ သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိသေးလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ဟိုယုတွမ်၏ အကြည့်ကို မြင်သောအခါ ရှန်ရှောင်သည် သိလိုစိတ်ဖြင့် “ဘာလဲ၊ မင်း သူတို့ကို ကယ်တင်ဖို့ ဝင်သွားဖို့ စီစဉ်နေတာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ဟိုယုတွမ်သည် အစပိုင်းတွင် သဘာဝကျပုံပေါက်သော်လည်း ရှန်ရှောင်၏ မကြာသေးမီက ကြောက်ရွံ့သော အမူအရာကို သတိရသောအခါ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူသည် စိတ်ကောင်းရှိသော်လည်း မိုက်မဲသူ မဟုတ်ပေ။

ရှန်ရှောင် ပြသခဲ့သော စရိုက်ကို ထောက်ရှု၍ ယခု ဖြေကြားပါက ပြန်လှောင်ပြောင်ခံရရုံမှလွဲ၍ ဘာမှ ရရှိမည်မဟုတ်ပေ။ တိတ်ဆိတ်နေခြင်းသည် ပိုကောင်းသည်။

ရှန်ရှောင်သည် မထီမဲ့မြင်ပြုကာ “မိုက်မဲတဲ့ကောင် မင်း သူတို့ကို ရှာတွေ့နိုင်မလားဆိုတာ မပြောနဲ့ဦး၊ တွေ့ခဲ့ရင်တောင် နတ်ဆိုးတွေက သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်နေတာကို မင်း သူတို့ထဲက နတ်ဆိုးတွေကို နှင်ထုတ်နိုင်မှာလား။ ဘုရားသခင်ရဲ့ ပလ္လင်ရဲ့ ပုံရိပ်ကိုသုံးပြီး ဖိနှိပ်နိုင်တဲ့ ဘုရားသခင်ဆက်သွယ်ရေး နှစ်ဘုံရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ဒါမှမဟုတ် ဖြောင့်မတ်တဲ့ချီနဲ့ နတ်ဆိုးတွေကို အတင်းအကျပ် နှင်ထုတ်နိုင်တဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှင် မရှိရင် မင်းမှာ အဲဒီလို ကြီးမားတဲ့ စွမ်းရည်ရှိလား” ဟု ဆူပူလိုက်သည်။

ရှန်ရှောင်၏ စော်ကားမှုကို ရင်ဆိုင်နေရသော ဟိုယုတွမ်သည် ဆက်လက်တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

“ဒီည ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုတစ်ခု ရှိခဲ့ပြီဆိုတော့ ငါနဲ့အတူ သတင်းပို့ဖို့ အရင်ပြန်လိုက်။ အဲဒီ ကံမကောင်းတဲ့ နှစ်ယောက်ကတော့ သူတို့ရဲ့ ကံကိုပဲ မျှော်လင့်ရတော့မယ်၊ သွားရအောင်”

ပြောပြီးနောက် ရှန်ရှောင်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို လှည့်ထွက်ကာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်သွားပြီး ဟိုယုတွမ် လိုက်မလာသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ ချက်ချင်းဆိုသလို သူ၏ မျက်နှာသည် မှောင်မိုက်သွားခဲ့သည်။

“ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ရဲသေးတယ် ခုနက သင်ခန်းစာက မင်းကို နာခံမှုရှိအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပုံရတယ်”

ရှန်ရှောင်၏ အာဏာစက်သည် သူ၏ အရိုးထဲတွင် စွဲထင်နေပုံရသည်။ ဟိုယုတွမ်နှင့် ဘိုင်တုံယွီတို့သည် သူ့ကို လုံးဝ မဆန့်ကျင်ခဲ့သော်လည်း ချက်ချင်းဆိုသလို လိုက်မလာသောကြောင့် သူသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ခြိမ်းခြောက်လာပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် ပြည့်ဝသော အဓိကအနှစ်သာရချီ အနည်းငယ်ကိုပင် စုစည်းလာခဲ့သည်။

ဟိုယုတွမ်သည် နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး လူများကို ကယ်တင်ရန် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် ကြင်နာမှုတစ်ခုတည်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။

ပထမဦးစွာ ရှန်ရှောင်ပြောသော လူများကို ကယ်တင်ရန် အခြေအနေနှစ်ခုမှ တစ်ခုကို သူနှင့် တိုက်ဆိုင်စွာ တွေ့ဆုံခဲ့သောကြောင့် သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားရာတွင် မျှော်လင့်ချက်ရှိခဲ့သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ချင်ခိုင်နှင့် လျိုကျန်းဟယ်တို့သည် ဟောင်ဒေါဂိုဏ်းနှင့် ဝက်စ်ကလောင်လုံခြုံရေးအေဂျင်စီတစ်ခုစီမှ ဖြစ်ပြီး ဟိုမျိုးနွယ်နှင့် ရင်းနှီးပြီး တန်းတူမဟာမိတ်များဖြစ်သောကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော ဆက်ဆံရေးသည် ဂရိတ်လော်ဂိုဏ်းနှင့် ဆက်ဆံရေးထက် များစွာ ခိုင်မာသောကြောင့် ဟိုမျိုးနွယ်အတွက် မိသားစုသုံးခုကြား ဆက်ဆံရေးကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစေရန် သူ စိတ်အားထက်သန်ခဲ့သည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ ရှန်ရှောင်၏ အင်အားဖြစ်ပြီး သူ တန်ပြန်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။ သူ၏ အာဏာရှင်ဆန်သော အမူအရာကို မြင်သောအခါ သူ တကယ်လုပ်ဆောင်ပါက ထိုလူသည် ပို၍ ပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ အာမခံနိုင်ခြင်းမရှိပေ။

“သွားကြစို့ ယွီတွမ် နှစ်ယောက်တည်း ဝင်ပြီး သူတို့ကို ကယ်တင်ဖို့ဆိုတာ မျှော်လင့်ချက်က နည်းပါးတယ်”

ဘိုင်တုံယွီသည်လည်း ထိုအချိန်တွင် သူ့ကို နှစ်သိမ့်ခဲ့ပြီး ဟိုယုတွမ်၏ လူများကို ကယ်တင်လိုသော စိတ်ဆန္ဒသည် သူ့အား စိတ်ကောင်းများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သူ၏နေရာတွင်ထားကြည့်လျှင် ယနေ့ညတွင် နတ်ဆိုးများ ပူးကပ်ခံရပါက သူ့ကို ကယ်တင်ရန် တစ်စုံတစ်ဦး လာမည်ဟု သူ သေချာပေါက် မျှော်လင့်လိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဟိုယုတွမ်သည် ခေါင်းညိတ်ရုံမှလွဲ၍ မတတ်နိုင်တော့ဘဲ ဆုန်ယန်မြို့၏ တံခါးမုခ်အတွင်းရှိ လမ်းများကို နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်ကာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ထိုအခါမှသာ ရှန်ရှောင်သည် ကျေနပ်မှုအနည်းငယ် ပြသကာ နှစ်ဦးကို ကျောခိုင်း၍ မြို့တော်သို့ ပြန်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူ၏ မျက်ခုံးများသည် ရုတ်တရက် တင်းမာသွားပြီး တံခါးမုခ်ကို ထိတ်လန့်တကြား မျက်လုံးများ မြှောက်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟိုယုတွမ်နှင့် ဘိုင်တုံယွီတို့၏ မျက်နှာများပေါ်ရှိ အမူအရာများသည် သူ၏ အမူအရာများနှင့် သိပ်မကွာခြားပေ...

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့သုံးဦးသည် လမ်းမ၏ အလယ်တွင် ရပ်နေကြပြီဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ခဏအကြာတွင် ဆုန်ယန်မြို့၏ တံခါးမုခ်အပြင်ဘက်တွင် ရှိခဲ့ပြီး လမ်းထဲသို့ မဝင်ခဲ့သော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူတို့သည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ ဒီမြို့က သူ့ဘာသာသူ ရွေ့လျားနိုင်လို့လား”

ဘိုင်တုံယွမ်၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်လာပြီး ဤသည်မှာ သူ ထိုကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်ကို ပထမဆုံး ကြုံတွေ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟိုယုတွမ်သည်လည်း တင်းမာသွားပြီး သူ၏ ဒန်ထျန်တွင် စွမ်းအင်များ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာကာ ဂန်းချီသည် သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထူးခြားသော အရာများကို စူးစမ်းခဲ့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဂန်းရှာကို မရရှိသောကြောင့် နတ်ဆိုးများကို ရှာဖွေနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် တစ်ဖက်တွင် ရှန်ရှောင်နှင့် ဘိုင်တုံယွီတို့သည် သူတို့၏ လေ့ကျင့်မှုတွင် ဂန်းစုစည်းအဆင့်ကို ကျော်လွန်ခဲ့သော်လည်း သူတို့ပင် ဆုန်ယန်မြို့၏ ထူးခြားမှုကို မမြင်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

ဤသည်က တစ်ခုတည်းသော အဓိပ္ပာယ်ကိုသာ ဆိုလိုနိုင်သည်၊ ယခု သူတို့ ရင်ဆိုင်နေရသော နတ်ဆိုးသည် သူတို့ သုံးဦးထက် များစွာ အင်အားကြီးမားသောကြောင့် သူတို့သည် အရိပ်အယောင်တစ်ခုကိုပင် မရှာဖွေနိုင်ခဲ့ကြပေ။

သုံးဦးစလုံးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်ကာ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် လေးနက်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ထင်ရှားစွာဆိုသလို အားလုံးသည် တူညီသော အတွေးများဖြင့် စဉ်းစားနေကြသည်။

ကလစ်...

အနီးအနားရှိ အိမ်တစ်လုံးမှ ရုတ်တရက် မီးတစ်လုံး ပွင့်လာသောကြောင့် သုံးဦးစလုံး အမြင့်ဆုံး သတိအနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူတို့၏ အကြည့်များသည် ထိုအိမ်ဆီသို့ လှည့်သွားကြသည်။

ကလစ်...ကလစ်...ကလစ်...

သို့သော် မီးများသည် ဆက်တိုက်တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပုံရပြီး အိမ်များအတွင်း၌ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး လင်းထိန်လာကာ မကြာမီ လမ်းတစ်ခုလုံး လင်းထိန်သွားခဲ့သည်။

“ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ မြို့ထဲက လူတွေ အိပ်မသွားကြဘူးလား”

ဇီရှီချိန်ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး ဘိုင်တုံယွီသည် သူ၏ မေးခွန်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိကြောင်း သိသော်လည်း ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေသော လေထုသည် သူ့အား တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖျက်ဆီးရန် စကားပြောဆိုရန် စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။

ဟိုယုတွမ်သည် မတုံ့ပြန်ဘဲ ရှန်ရှောင်၏ ကြောက်ရွံ့သော အမူအရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အကူအညီမဲ့မှု အနည်းငယ် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သူ၏ မျက်ဆံများသည် အနည်းငယ် ကျဉ်းသွားပြီး သူ၏ အဋ္ဌမအပေါက်အတွင်းမှ ကြီးမားသော ဖြောင့်မတ်သောချီသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် ကိုယ်ခံပညာလမ်းကြောင်းကိုသာ လေ့ကျင့်ခဲ့သည်မဟုတ်ဘဲ ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒတွင်လည်း သူ၏ အောင်မြင်မှုများသည် နိမ့်ကျသည်မဟုတ်ပေ။

ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှင်တစ်ဦးသည် အဋ္ဌမအပေါက်အတွင်း၌ ကြီးမားသော ဖြောင့်မတ်သောချီကို ပြုစုပျိုးထောင်သည်။ ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ သူကို လိုသလို အသုံးပြုနိုင်သည်။ ယခု ဖြောင့်မတ်သောချီသည် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် စုစည်းနေသောကြောင့် ဆုန်ယန်မြို့၏ မြင်ကွင်းသည် ဟိုယုတွမ်၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် ပြောင်းလဲသွားသည်...

လမ်းမတွင် အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေပြီး နှစ်ဖက်ရှိ အဆောက်အအုံများသည် အလွန်အမင်း ပျက်စီးနေသည်။