ဘုန်းတော်ကြီး ဘူယု

ထုံလင်ခရိုင်အတွင်း အကြီးဆုံးမြို့ဖြစ်သော ဆုန်ယန်မြို့သည် ခရိုင်သုံးခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရသော်လည်း လူဦးရေ ခုနစ်သောင်းကျော်ရှိပြီး ကိုယ်ခံပညာရှင် ရာနှင့်ချီရှိသည်။ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် မြို့တော်၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင်ပင် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်...

မကျေနပ်သော ဝိညာဉ်များစွာသည် လှုပ်ရှားလာသောကြောင့် ဘိုင်တုံယွီနှင့် ဟိုယုတွမ်တို့သည် အခြေအနေ၏ ပြင်းထန်မှုကို တစ်ချိန်တည်းတွင် သဘောပေါက်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် တိုက်ရိုက် တက်မလာဘဲ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းများထဲသို့ အားလုံး ဝင်ရောက်သွားကြပြီး နောက်ဆက်တွဲမှာ ကျောချမ်းဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျိုးပဲ့နေသော အလောင်းများအားလုံးသည် လိမ်ယှက်နေသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားဖြင့် ထရပ်ကာ ထို့နောက် ရယ်သံများ ပို၍ ကျယ်လောင်ပြီး ပို၍ ဆိုးရွားလာသော နှစ်ဦးကို လှည့်ကြည့်ကာ အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့သော အခိုက်အတန့်ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

နှစ်ဦး မတုံ့ပြန်နိုင်မီ မကျေနပ်သော ဝိညာဉ် ထောင်သောင်းချီ ထိန်းချုပ်ထားသော အလောင်းသတ္တဝါများသည် လက်သည်းများနှင့် သွားများအားလုံးဖြင့် တဟုန်ထိုး တက်လာကြသည်။

ဘိုင်တုံယွီသည် ထင်ရှားစွာ ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် မနှေးကွေးပေ။ သူသည် လက်သီးများကို ဆုပ်လိုက်ပြီး သူတို့ပတ်လည်တွင် ထူထပ်သော ဂန်းရှာများ စုစည်းလာကာ အနီးဆုံးသို့ ချဉ်းကပ်လာသော အလောင်းသတ္တဝါကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဘန်း

အာ...

အလောင်းသတ္တဝါသည် ချက်ချင်းဆိုသလို အပိုင်းပိုင်းအစများ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်သည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဘိုင်တုံယွီ၏ ဂန်းရှာဖြင့် ဆက်လက်ပိတ်မိနေပြီး ထို့နောက် အော်ဟစ်သံတစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရစ်ကာ ပြာဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အောင်မြင်သော ဘိုင်တုံယွီသည် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို မဖြေလျော့ဘဲ ပို၍ လေးနက်လာကာ ပင်လယ်ကို တိုက်ခတ်သကဲ့သို့ ထိုးနှက်ကာ တစ်ချက်စီတွင် မကျေနပ်သော ဝိညာဉ်များ ထိန်းချုပ်ထားသော အလောင်းသတ္တဝါ တစ်ကောင် သို့မဟုတ် အများအပြားကို သုတ်သင်လိုက်သည်။

ဘိုင်တုံယွီသည် အလောင်းများ၏ လှိုင်းကို တိုက်ထုတ်နေစဉ် ဘေးနားရှိ ဟိုယုတွမ်ကို လှည့်ကြည့်ကာ ကြောက်ရွံ့စွာ “ဒီအလောင်းသတ္တဝါတွေအားလုံး ခန္ဓာဖွင့်အဆင့် သုံးလေးဆင့် လေ့ကျင့်မှုရှိတယ်၊ အရမ်းများတယ်၊ ငါတို့ ထိုးဖောက်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်၊ မင်း...”

ဘိုင်တုံယွီသည် ဟိုယုတွမ်သည် ဂန်းစုစည်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိပြီး ဂန်းရှာကို မလေ့ကျင့်ထားသောကြောင့် အကောင်းဆုံးအားဖြင့် မကျေနပ်သော ဝိညာဉ်များကို မသတ်နိုင်ဘဲ အလောင်းသတ္တဝါများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကိုသာ ချိုးဖျက်နိုင်မည်ဟု မူလက ထင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဟိုယုတွမ်ရှေ့တွင် ရပ်နေခဲ့သော်လည်း နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်သောအခါ သူမှားနေကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

ဟိုယုတွမ်၏ လက်ထဲတွင် နဂါးဖုန်ဓားသည် သန့်ရှင်းသော အလင်းရောင်အလွှာတစ်ခုဖြင့် တောက်ပနေပြီး အလောင်းသတ္တဝါများသည် ထိတွေ့မိသည်နှင့် သေဆုံးသွားပြီး ထွက်ပြေးနေသော မကျေနပ်သော ဝိညာဉ်များသည် အဖြူရောင်အလင်းရောင်ကို ထိမိသည်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလို ပြာဖြစ်သွားသည်။

သူသည် အလောင်းသတ္တဝါအုပ်စုကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ခုတ်ထစ်သကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ ကိုင်တွယ်ခဲ့ပြီး ထူထပ်သော ဓားရောင်သည် မီတာ နှစ်မီတာမှ သုံးမီတာအထိ ကျယ်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ချက်ချင်းဆိုသလို ရှင်းလင်းသွားစေခဲ့သည်။

“ကောင်းတဲ့ကောင်လေး၊ မင်း ဒါကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာပဲ၊ ကွန်ဖြူးရှပ် ဖြောင့်မတ်သောချီ”

ဘိုင်ယွီဖန်၏ တူတော်စပ်သူနှင့် ခရီးများစွာ သွားလာခဲ့ဖူးသော ဘိုင်တုံယွီသည် ဟိုယုတွမ်၏ လက်ထဲရှိ အဖြူရောင်အလင်းရောင်၏ အရင်းအမြစ်ကို ခဏလေး စဉ်းစားပြီးနောက် သိသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ချက်ချင်းဆိုသလို ပျော်ရွှင်မှုအနည်းငယ် သမ်းလာသည်။

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးများနှင့် ဆိုးယုတ်သော ဝိညာဉ်များသည် ဤကွန်ဖြူးရှပ် ကြီးမားသော ဖြောင့်မတ်သောချီကို အလွန်ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ ရှန်ရှောင်သည် သူတို့ကို စွန့်ပစ်ပြီး တစ်ကိုယ်တော် ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ သူသည် ယနေ့ညသည် သူတို့၏ အဆုံးသတ်ဖြစ်နိုင်သည်ဟု စိုးရိမ်ခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ဟိုယုတွမ်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိုကဲ့သို့ ကြီးမားသော အံ့အားသင့်မှုကို ပေးခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် အောင်ပွဲခံရန် အလွန်စောလွန်းသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

အဆုံးမရှိသော အလောင်းများ၏ လှိုင်းကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် မယူသင့်ပေ။ ဟိုယုတွမ်နှင့် သူသည် တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံကြာအောင် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း လမ်းကြောင်းသည် နှစ်မီတာမှ သုံးမီတာအထိသာ ကျယ်ဝန်းပြီး ဘာမျှ မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် အလောင်းသတ္တဝါများ၏ ရက်စက်မှုကိုသာ လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့ပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိုမိုပြင်းထန်စေခဲ့သည်။

သူတို့သည် အလောင်းသတ္တဝါများကို သုတ်သင်နေစဉ် ခုန်တက်သွားကြပြီး နောက်မှ အဆက်မပြတ် လာနေသော အလောင်းများ၏ လှိုင်းကို မြင်သောအခါ နှစ်ဦးစလုံးသည် နဖူးတွင် ချွေးအေးများ စီးကျလာခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူတို့၏ ရှေ့တည့်တည့်မှ ချင်ရောင် လျှပ်စီးလက်တစ်ချက် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လာပြီး အလောင်းသတ္တဝါ တစ်ဒါဇင်ကို ချက်ချင်းဆိုသလို ခုတ်ထစ်လိုက်ပြီး မကျေနပ်သော ဝိညာဉ်များကိုလည်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ပိန်သွယ်သော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အလောင်းများ၏ လှိုင်းကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ယခုလေးတင် ထွက်ပြေးခဲ့သော ရှန်ရှောင်ဖြစ်သည်။

နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားသည်။ ရှန်ရှောင်သည် ယခုလေးတင် သူတို့နောက်မှ တံခါးမုခ်ကို ဖြတ်၍ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်၊ သူသည် ရှေ့မှ မည်သို့ ပြန်ပေါ်လာခဲ့သနည်း...

“ဆုန်ယန်မြို့ကို အကုန်ရှင်းလင်းပြီး စိတ်နဲ့ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်က ထိန်းချုပ်ထားတာ၊ ငါတို့ မသိလိုက်ဘဲ နတ်ဆိုးအကာအကွယ်ထဲမှာ ရောက်နေတာ သေချာတယ်။ အဲဒီ လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ နတ်ဆိုးက ပုန်းနေပြီး ဒီအလောင်းသတ္တဝါတွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်နေတယ်”

ရှန်ရှောင်သည် ကြောက်ရွံ့သော လေသံဖြင့် ပြောကြားပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ လေကွန်ဓားသည် အလောင်းသတ္တဝါများကို ခုတ်ထစ်နေကာ သူ၏ မျက်လုံးများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြဲတမ်း စူးစမ်းနေပြီး နတ်ဆိုးရုတ်တရက် ပေါ်လာမည်ကို ထင်ရှားစွာ ကြောက်ရွံ့နေသည်။

သူ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ဟိုယုတွမ်၏ မျက်နှာသည် မှောင်မိုက်သွားပြီး သူ၏ လေသံသည် လေးနက်လာကာ “ဒီနတ်ဆိုးအကာအကွယ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ နည်းလမ်းရှိလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

“မင်းမှာ ကြီးမားပြီး ဖြောင့်မတ်တဲ့ချီ ရှိတယ်မဟုတ်လား။ နတ်ဆိုးရဲ့ တကယ့်ကိုယ်ခန္ဓာကို ရှာပါ။ ဒီအကာအကွယ်ကို သူ လွှတ်လိုက်တာ သေချာတယ်၊ မင်း သူကို တွေ့တာနဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်”

ဒါကြောင့် ကြောက်ရွံ့သော သက်ကြီးရွယ်အိုသည် ကွန်ဖြူးရှပ် ဖြောင့်မတ်သောချီကို သူ၌ မြင်သောကြောင့် သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းရန် ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဟိုယုတွမ်နှင့် သူ၏ အဖော်သည် ရှန်ရှောင် စိတ်ပြောင်းသွားသောကြောင့်ဟု ထင်ကာ သူ့နှုတ်ခမ်းများကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ကိုက်လိုက်သည်။

ရှန်ရှောင်ကို မကြိုက်သော်လည်း ယခု သူတို့၏ လုံခြုံရေးကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဟိုယုတွမ်သည် များစွာ မစဉ်းစားဘဲ သူ၏ ကြီးမားသော ဖြောင့်မတ်သောချီကို မျက်လုံးများထဲသို့ စုစည်းကာ ဆုန်ယန်မြို့၏ တံခါးမုခ်သို့ ခုန်တက်ပြီး မြို့တစ်ခုလုံးကို စူးစမ်းခဲ့သည်။

သို့သော် လူသူကင်းမဲ့သော၊ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အလောင်းများ၏ လှိုင်းမှလွဲ၍ သူ ဘာမျှ မမြင်ခဲ့...

“မကောင်းဘူး ဘာမှ မမြင်ဘူး”

“အသုံးမဝင်ဘူး”

ရှန်ရှောင်သည် ဟိုယုတွမ်ကို တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲပြီး သူ့၌ မျှော်လင့်ချက် မမြင်သောအခါ သူ၏ လေကွန်ဓားသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ နောက်တစ်ကြိမ် တောက်ပလာပြီး နောက်ထပ် မကျေနပ်သော ဝိညာဉ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို သုတ်သင်လိုက်သည်။

သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဘိုင်တုံယွီသည် လက်သီးများကို ဆက်လက်ဝှေ့ယမ်းနေသော်လည်း သူ၏ နှလုံးသားတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတစ်ခု တိုးပွားလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဤအချိန်တွင် အသက်သာဆုံးသူမှာ ဟိုယုတွမ်ဖြစ်သည်။

သူသည် တံခါးမုခ်ပေါ်သို့ ခုန်တက်ပြီးနောက် အလောင်းသတ္တဝါများသည် ဆက်လက်လိုက်နိုင်သော်လည်း သူပေါ်တွင် အလေးအနက် မစုဝေးနိုင်ခဲ့ပေ။

သူတို့သည် ဟိုယုတွမ်၏ ဓားသွားပေါ်ရှိ ကြီးမားသော ဖြောင့်မတ်သောချီကို ထင်ရှားစွာ ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ ရာနှင့်ချီ သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့စွာ ပြုမူလာကြပြီး သူ့ကို ရူးသွပ်စွာ မတိုက်ခိုက်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရှန်ရှောင်နှင့် ဘိုင်တုံယွီတို့ကို အဓိက ပစ်မှတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ကြသည်။