တုံလင်ခရိုင်

ထိုစကားကို ကြားလိုက်သောအခါ ဖန်လုံဟဲနှင့် တင်တျန်တို့၏ မျက်ဝန်းများသည် ရုတ်တရက် ကျဉ်းသွားပြီး ၎င်းတို့သည် တင်ဘူဟိုင်ကို အသက်ရှူဆယ်ကြိမ်ကျော် စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ဖန်လုံဟဲသည် နောက်ဆုံးတွင် စကားစပြောခဲ့သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ ဒီကိစ္စကို သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းဌာနချုပ်ကို အကြောင်းကြားပြီးပါပြီ။ ဘယ်ကျွမ်းကျင်သူကို စေလွှတ်မလဲဆိုတာ သူတို့ ဆွေးနွေးနေကြတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်။ မာစတာဖန်ယင်က သေချာအောင် အတည်ပြုချင်ရုံသက်သက်မို့ ဌာနချုပ်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူကို စောင့်နေတာပါ။ ရက္ခိုသ်ပွဲတော်ပြီးရင် သူတို့ အတူလာကြလိမ့်မယ်”

ဖန်လုံဟဲ၏ လေသံသည် အနည်းငယ် ပျော့သွားသောကြောင့် တင်ဘူဟိုင်၏ မျက်နှာသည် အတော်အတန် ကောင်းမွန်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တင်တျန်သည် သူ၏ အမူအရာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း ဖန်လုံဟဲကို မငြင်းဆန်ဘဲ ထူးထူးခြားခြား တစ်ခါတစ်ရံ သူ့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် သူတို့နှင့် တင်ဘူဟိုင်၏ ဆက်ဆံရေးသည် အရာရှိများနှင့် ဒေသခံ မြေပိုင်ရှင်များ၏ ဆက်ဆံရေးနှင့် တူညီသည်။ နှစ်ဖက်စလုံးသည် တူညီသောအဆင့်တွင် အားသာချက်များရှိပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မှီခိုအားထားမှုများ ရှိကြသည်။

နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် အခြေခံအချက်သည် တူညီသည်။

တင်ဘူဟိုင်သည် ဤနေရာတွင် သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်အားလုံးကို တည်ဆောက်ထားခဲ့ခြင်းပင်။ သူသည် တုံလင်ခရိုင်တွင် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခံရသည်ကို မလိုလားသကဲ့သို့ အခြားနေရာတစ်ခုတွင် မဟာလောဂိုဏ်းကို အစမှ ပြန်လည်စတင်လိုစိတ်လည်း မရှိပေ။

သူတို့လည်း ထိုနည်းတူ ခံစားခဲ့ရခြင်းပင်။ အကယ်၍ တုံလင်ခရိုင်သည် နတ်ဆိုးများ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို တကယ်ပင် ခံရပါက ဤနေရာသို့ စေလွှတ်ခံခဲ့ရသော သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းမှ သူများသည် ခဏတာ လွတ်မြောက်နိုင်သော်လည်း ထာဝရ ပုန်းကွယ်နေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဌာနချုပ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများသည် သူတို့ကို လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

ဖန်လုံဟဲ၏ အာမခံချက်ကို ရရှိပြီးနောက် တင်ဘူဟိုင်သည် အနည်းငယ် နူးညံ့သော လေသံဖြင့် ပြန်လည်ပြောကြားခဲ့ပြီး အကြီးအကဲ ရှန်ရှောင် ယခုလေးတင် ပြန်လည်ယူဆောင်လာသော သတင်းကို သူ အမှတ်ရကာ ထိုလူနှစ်ဦးကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုခဲ့သည်။

“ဆုန်းယန်မြို့မှာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခံရတာက သွေးနတ်ဆိုးရဲ့ ကုသမှုဟာ အရေးပါတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုတာ သက်သေပြနေတယ်။ သူဟာ စစ်သည်တော်တွေရဲ့ ချီကိုသာမက သာမန်အရပ်သားတွေရဲ့ ချီကိုပါ ရှာဖွေနေပြီး သူ့ရဲ့ အစာစားချင်စိတ်ဟာ ပိုပြီး ကြီးထွားလာနိုင်တယ်”

“ဘိုင်ယဲ၊ ယွီလင်၊ ကျောက်ယန်...”

ဖန်လုံဟဲက ခေါင်းညိတ်ပြီး တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် စကားပြောကာ နေရာသုံးခု၏ အမည်များကိုသာ ဖော်ပြပြီး တင်တျန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်သည် နက်ရှိုင်းစွာဖြင့် “ဒုတိယ မြို့ဝန် တင် ကျွန်တော်တို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို လျစ်လျူရှုထားလို့ မဖြစ်သေးဘူး။ မဟုတ်ရင် မာစတာဖန်ယင် ရောက်လာတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့က ဘာမှ မသိဘဲ သတင်းအချက်အလက်လည်း မပေးနိုင်ရင် သူက ကျွန်တော်တို့ကို တာဝန်ယူခိုင်းလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်တယ်”

ယခု တင်တျန်၏ မျက်နှာသည် မနှစ်မြို့ဖွယ် ဖြစ်လာသည်။ ဖန်လုံဟဲ၏ စကားကို ကြားလိုက်သောအခါ ဒေါသသည် သူ၏ နှလုံးသားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်သည် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဤကံဆိုးမိုးမှောင်ကျသော အဖြစ်ဆိုးတွင် သေဆုံးသူ ၁၉ ဦးသည် မတူညီသော မိသားစု ကိုးစုမှ ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အကြီးမားဆုံး ဆုံးရှုံးမှုသည် သူ၏ အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနပင် ဖြစ်သည်။

ပြန်တွေးကြည့်လျှင် ၎င်းသည် တင်တျန်၏ မှားယွင်းသော တွက်ချက်မှု ဖြစ်သည်။ သူသည် နတ်ဆိုးများ၏ လှုပ်ရှားမှု အများဆုံးဖြစ်သော ခရိုင်မြို့ပတ်ဝန်းကျင်သည် အန္တရာယ်အရှိဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ အခြားခရိုင်သုံးခု၏ တောရိုင်းများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးသော အဖွဲ့များအားလုံးလည်း ချေမှုန်းခံရလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သို့သော် တင်တျန်သည် မိမိ၏ အမှားများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသူ မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ ထို့အစား သူသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖန်လုံဟဲအပေါ် ပုံချခဲ့သောကြောင့် ဖန်လုံဟဲသည် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ထပ်မံထွက်ခွါဖို့ အကြံပြုသောအခါ တင်တျန်သည် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။ သို့သော် သူသည် အလွယ်တကူ ပစ်မှတ်ထားခံရသူ မဟုတ်ဘဲ လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ရန် စဉ်းစားကာ သင့်လျော်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“သခင်ဖန် အကြံပြုတာက မဟာလောဂိုဏ်းနဲ့ ကျန်တဲ့ ဂိုဏ်းရှစ်ခုက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနကို ကူညီဖို့ လူတွေ ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတုန်းပဲဆိုတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ဌာနမှာ လူအလုံအလောက် မကျန်တော့ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ကို စုံစမ်းရေးအဖွဲ့ စေလွှတ်ဖို့ မျှော်လင့်နေတုန်းဆိုရင် ခရိုင်ဝန်ရုံးကလည်း အကူအညီပေးဖို့ လိုမယ်ထင်တယ်...”

ဖန်လုံဟဲနှင့် တင်ဘူဟိုင်တို့၏ မျက်နှာများသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး တင်ဘူဟိုင်သည် တိတ်ဆိတ်မှုကို ပထမဆုံး ချိုးဖျက်သည်အထိ ကြာမြင့်စွာ စကားမပြောနိုင်ခဲ့ကြပေ။

“ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ ရှန်ရှောင်တောင် ဒီတစ်ခါ အသက်ဘေးက အလွန်အမင်း လွတ်မြောက်ခဲ့ရပြီး သူက ဂရန်းမာစတာအဆင့်တစ်ဝက်ပါ။ ဒါက ဂန်းချီအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ပိုပြီး စေလွှတ်တာတောင် အသုံးမဝင်ဘူးဆိုတာ ပြနေတယ်။ အခု ကျွန်တော်တို့ တကယ် လုပ်ဆောင်ရတော့မယ်။ ကျွန်တော့်ဂိုဏ်းက ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုသုံးစုက ဂရန်းမာစတာအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ခြောက်ယောက်ကို စေလွှတ်ဖို့ အဆိုပြုတယ်။ ဒီနည်းနဲ့ ပိုပြီး လုံခြုံရုံတင်မကဘူး၊ မာစတာဖန်ယင် ရောက်လာတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ အထက်လူကြီးတွေကို သင့်လျော်တဲ့ ရှင်းပြချက် ပေးနိုင်မယ်။ ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လိုထင်လဲ”

ဖန်လုံဟဲနှင့် တင်တျန်တို့သည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြသည်။ နှစ်ဦးစလုံး ခေါင်းညိတ်သဘောတူကာ တင်ဘူဟိုင်၏ အဆိုပြုချက်ကို လက်ခံခဲ့ကြသည်...