ဝမ်ရှောင်လော် (၃)

သူ့မှာ အခွင့်အရေးတစ်ခုသာ လိုအပ်ပြီး ထိုအခွင့်အရေးသည် ယခု သူ့ရှေ့တွင် တည့်တည့် ရောက်ရှိနေပြီ...

မနေ့ကစပြီး အစိမ်းရောင်ဝတ်ထားသော လူက သူ့ကို မြို့ကို စုံစမ်းဖို့ စေလွှတ်လိုက်ကတည်းက ဝမ်ရှောင်လော်သည် ထိုလူ၏ အထောက်အထားကို ခန့်မှန်းပြီးဖြစ်သည်၊ အပြင်ဘက်ရှိ ပုံများထဲမှ အကြီးအကဲနှင့် အစိမ်းရောင်ဝတ်ထားသော လူသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ကွဲပြားခြားနားနေသည်ကို သူ မသိသော်လည်း သူ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို သူ သေချာနေဆဲပင်။

သူသည် မေလ ၂၅ ရက်နေ့တွင် ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး ဤခုနစ်ရက်အတွင်း သူသည် ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်းတွင် တစ်ခါမျှ မထွက်ခွာဘဲ နေခဲ့ပြီး နတ်သံဂိုဏ်းအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များ စုဆောင်းရန်ပင် သူ့ကို တောင်းဆိုခဲ့သည်၊ ၎င်းသည် ပို၍ပင် ထင်ရှားနေသည်။

နတ်သံဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ ဟဲလျန်ဝူဖန်းကို သတ်နိုင်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ် ဟဲလျန်ဝူကျိ၏ လက်မှပင် လွတ်မြောက်နိုင်သည့် သူ့ရှေ့မှ အစိမ်းရောင်ဝတ်ထားသော လူသည် သူ၏ဘဝတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသမျှ အင်အားအကြီးဆုံးသူ ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။ သူ့ကိုသာ ခေါ်ယူနိုင်လျှင်၊ သူ့ကိုသာ ခေါ်ယူနိုင်လျှင်...

“မင်း လိုချင်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာကို မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းလေးတွေကို ငါ ပြောပြီးပြီ၊ သူတို့က မင်းကို ပြောပြလိမ့်မယ်”

ဝမ်ရှောင်လော်သည် အမြဲတမ်း အစိမ်းရောင်ဝတ်ထားသော လူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို စောင့်ကြည့်နေပြီး သူသည် ဤစကားများကို ပြောသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ချက်ချင်း သူ့နဖူးကို မြေကြီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိစေပြီး ခေါင်းကို မော့ကာ “အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော့်ကို တပည့်အဖြစ် ခေါ်ယူတော်မူပေးပါ။ တပည့်တော်ကို လက်ခံသမျှကာလပတ်လုံး ဘာမဆို လုပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်၊ တစ်နေ့ကျရင် သေခိုင်းရင်တောင် ဆန္ဒရှိပါတယ်” ဟု ပြောကြားလိုက်သည်။

ဟိုယွီရှောင်ဟုလည်း လူသိများသော အစိမ်းရောင်ဝတ်ထားသော လူသည် ထိုလူငယ်ကို တည့်တည့်ကြည့်ပြီး သူတို့၏ အကြည့်များသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ကြာမြင့်စွာ ကြည့်နေသည်။

ထိုလူငယ်၏ အကြည့်ထဲရှိ ခိုင်မာမှုသည် စိတ်ထိခိုက်စရာကောင်းလှသည်။

သို့သော် ဟိုယွီရှောင် မြင်တွေ့ခဲ့သည်မှာ ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုတည်းသာ မဟုတ်ဘဲ ထိုလူငယ်၏ မျက်လုံးများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ပြင်းထန်သော အမုန်းတရား၏ အရိပ်အယောင်ကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်၊ ထိုကလေးက ၎င်းကို ကောင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း သူ မြင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် ခုနစ်ရက်အကြာက ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဤဆယ်ကျော်သက်ကလေးများ၏ အခြေအနေကို သူ သိရှိပြီးဖြစ်ပြီး နတ်သံဂိုဏ်းတွင် သူမြင်တွေ့ခဲ့သော အချို့သော မြင်ကွင်းများကို စုစည်းကာ ဤကလေးများ၏ မူလအစနှင့် သူတို့၏ အကြားအာရုံဆုံးရှုံးရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို လျင်မြန်စွာ သိရှိသွားသည်။

သနားစိတ်အချို့ ရှိသော်လည်း သူသည် ဤကမ္ဘာတွင် သုံးနှစ်နီးပါးကြာ ရှိနေခဲ့ပြီး ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရကာ သနားစိတ်ကြောင့် တာဝန်ယူခြင်းသည် မကြာခဏ မကောင်းသော အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဟိုယွီရှောင်သည် ဝမ်ရှောင်လော်၏ လှည့်ကွက်ငယ်များကို အလွယ်တကူ မြင်နိုင်သည်၊ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရလျှင် သူသည် ထိုလူငယ်ကို တကယ်ပင် သဘောကျသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် တပည့်တစ်ဦးကို ခေါ်ယူခြင်းသည် သူ့အတွက် စောလွန်းသေးသည်။

ဟိုယွီရှောင်သည် ဝမ်ရှောင်လော်၏ ခိုင်မာသော အကြည့်ကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ပြုံးပြီး “ငါ မင်းဆီကို ရောက်လာတဲ့အခါ မင်းကို ငါ ဘာမှ အကြွေးမတင်ဘူးဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ် မဟုတ်လား” ဟု ညင်သာစွာ ပြောသည်။

ဝမ်ရှောင်လော်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“မင်း ဒီနေ့ ငါ့ကို မြို့ထဲ သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းဖို့ ကူညီခဲ့တာကို မင်းကို အခွင့်အရေးပေးတယ်လို့ ငါ သတ်မှတ်တယ်။ မင်းတော်တော် ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ မင်းမှာ နောက်ကွယ်က ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်းကို ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးတဲ့အနေနဲ့ ကိုယ်ခံပညာနည်းစနစ်တချို့ကို ငါ မင်းကို ပေးခဲ့တယ်”

ဝမ်ရှောင်လော်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြန်သည်။

“မင်း ငါ့ကို တပည့်အဖြစ် ခေါ်ယူစေချင်ရင် မင်းမှာ လုံလောက်ပြီးခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက် မရှိဘူး။ မင်း လိမ္မာပါးနပ်ပေမယ့် မင်းရဲ့ မွေးရာပါ အရည်အချင်းက သာမန်ပဲရှိပြီး မင်းကို လက်ခံဖို့ ငါ့မှာ ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘူး”

“ကျွန်တော် အကြီးအကဲဆီက အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ တောင်းချင်တာပါ။ အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ ကျရှုံးသည်ဖြစ်စေ ကျွန်တော် နောက်ထပ် အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပါဘူး၊ ဒီကျေးဇူးကို ကျွန်တော် ချီးမြှင့်တော်မူပါလို့ တောင်းပန်ပါတယ်”

ဝမ်ရှောင်လော်သည် ခိုင်မာပုံရပြီး သူ၏ နဖူးကို မြေကြီးနှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိစေသည်။

ဟိုယွီရှောင်သည် သူ၏ ခိုင်မာသော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဒီလိုလုပ်ကြမယ်။ ဟိုင်နာရီ နာရီ ရောက်တော့မယ်။ မင်း နတ်သံဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်အားလုံးကို မြို့ရဲ့ အနောက်ဘက်ခြမ်းကို ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားနိုင်ရင် ငါ မင်းကို ခေါ်ယူမယ်”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ရှောင်လော်၏ မျက်နှာတွင် ချက်ချင်း အခက်အခဲ အနည်းငယ် ပေါ်လာခဲ့သည်။ နတ်သံဂိုဏ်း၏ တပည့်များကို ဆွဲဆောင်ခြင်းသည် ရိုးရှင်းသော ကိစ္စမဟုတ်သော်လည်း သူသည် ချက်ချင်း တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိကာ ခေါင်းကို မော့၍ ဟိုယွီရှောင်ကို ကြည့်ပြီး “ဘာနည်းလမ်းလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

ဟိုယွီရှောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ငွေအနည်းငယ် ပေးနိုင်မလား”

ဟိုယွီရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် ပျော်ရွှင်မှု အနည်းငယ် ပေါ်လာပြီး သူသည် အင်္ကျီလက်ထဲသို့ ညင်သာစွာ လက်နှိုက်ကာ ငွေတုံးအနည်းငယ်ပါသော အိတ်တစ်လုံးကို ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်လော်သည် ငွေကို ဖမ်းယူကာ လှည့်ပြီး ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်းမှ လျှောက်ထွက်သွားကာ စကားတစ်ခွန်းသာ ချန်ထားခဲ့သည်။

“အကြီးအကဲ ခင်ဗျား စကားတည်သင့်တယ်”