တန်ပြန်သက်ရောက်ခြင်း

ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်းအပြင်ဘက်တွင် ဝမ်ရှောင်လော်သည် ဆယ်ကျော်သက်ကလေးအုပ်စုထဲမှ အသက်အကြီးဆုံး လေးယောက်ကို ရွေးထုတ်လိုက်သည်။

ဤကလေးများထဲမှ အသက်အကြီးဆုံးပင်လျှင် ဆယ့်ငါးနှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ်သာ ရှိသေးပြီး တစ်ပိုင်းတစ်စ ကြီးပြင်းလာသော ကလေးများသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့၏ အသက်အရွယ်ရှိ သာမန်ကလေးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူတို့၏ အသွင်အပြင်များတွင် သဘာဝမကျသော ရင့်ကျက်မှုများ ပါဝင်ပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် တစ်ခါတစ်ရံ ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်များ လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာတတ်သည်။

“ရှောင်ကျင်း၊ ရှောင်ဖန်း၊ ရှောင်ရှီ၊ ရှောင်ယွီ၊ ငါ မင်းတို့ကို ငွေအသပြာ ငါးဆယ် ပေးမယ်။ မြို့ရဲ့ အနောက်ဘက် မြို့စောင့်တံခါးအနီးမှာရှိတဲ့ တောင်းရမ်းစားသောက်သူ အားလုံးကို သွားစုဆောင်းလိုက်”

ဝမ်ရှောင်လော်သည် ဟိုယွီရှောင် ပေးခဲ့သော ငွေတုံးအိတ်၏ တစ်ဝက်ကို ခွဲထုတ်ကာ ထိုလေးယောက်အား ပေးအပ်လိုက်သည်။ ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ထင်ရှားနေသော်လည်း ဝမ်ရှောင်လော်၏ မျက်နှာတွင် တည်ကြည်မှုကို မြင်သောကြောင့် မေးခွန်းမထုတ်ဘဲ သူတို့ခေါင်းကို အားပါးတရ ညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။

“ပြီးတော့ မင်းတို့နဲ့ တူညီတဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိတဲ့ လူဆယ်ယောက်ကို ရွေးထုတ်လိုက်။ အဲဒီဆယ်ယောက်ကို မင်းတို့နဲ့ နီးနီးလေးမှာထား၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ အာရုံမစိုက်နဲ့။ ငါ အဝတ်အစားတချို့ သွားဝယ်ပြီးတာနဲ့ မင်းတို့ကို လာရှာမယ်”

“နားလည်ပါပြီ အစ်ကိုကြီး”

“မှတ်ထား၊ နတ်သံဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေက မြို့အနှံ့ လူတွေကို ဖမ်းဆီးနေတယ်။ အဲဒီ တောင်းရမ်းစားသောက်သူတွေကို စုဆောင်းတဲ့အခါ ခွေးပေါက်တွေထဲက တိုးဝင်၊ လမ်းကြားတွေက သွား၊ အညစ်အကြေးတွေထဲက ဖြတ်သွား... ဘာပဲလုပ်ရလုပ်ရ မင်းတို့ရဲ့ ခြေရာတွေကို ဖျောက်ထားပြီး မတွေ့အောင် ရှောင်နေဖို့ပဲ မှတ်ထား”

“ဒီည အဆင်ပြေရင် ငါတို့ ငါးယောက် ဒီကနေစပြီး ကံကြမ္မာကို စိန်ခေါ်ကြမယ်”

ဝမ်ရှောင်လော်၏ နောက်ဆုံးစကားကို ကြားသောအခါ ထိုလေးယောက်၏ မျက်နှာများတွင် နီရဲသော အရောင်များ သန်းလာပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော တောင့်တမှုများဖြင့် တောက်ပလာသည်။

ဝမ်ရှောင်လော်သည် သူတို့ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေပြီး သူ၏ နှလုံးသားသည် ကြာမြင့်စွာ မအေးချမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။

သူသည် ယခုနှစ်တွင် အသက် ၁၈ နှစ်ရှိပြီဖြစ်သည်။ အသက် ၁၀ နှစ်တွင် လုံးဝနားမကြားတော့ဘဲ နတ်သံဂိုဏ်းမှ နှင်ထုတ်ခံရပြီးကတည်းက ယွန်းယဲ့ခရိုင်တွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။

နားမကြားသော ကလေးတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် ကလေးသူခိုးများပင် သူ့ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြဘဲ မိဘမဲ့ကလေးများကို မွေးစားလိုသော သာမန်လူများအကြောင်း ပြောစရာပင် မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် အစောပိုင်းနှစ်များတွင် သူသည် တောင်းရမ်းစားသောက်ခြင်းဖြင့် အနိုင်နိုင် အသက်ရှင်ခဲ့သည်။

ထိုနေ့ရက်များ၏ ခါးသီးမှုကို သူတစ်ယောက်တည်းသာ သိသည်။

နတ်သံဂိုဏ်းတွင် တပည့်အဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ယွန်းယဲ့၏ အောက်ခြေအဝန်းအဝိုင်းတွင် ရောနှောနေထိုင်ခဲ့သောကြောင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်လာခြင်းသည် သူ၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲရန် အကြီးမားဆုံး အခွင့်အရေးဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိသည်။

လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်က မြို့ပြင်တွင် ကိုယ်ခံပညာလောကမှ လူနှစ်စု တိုက်ခိုက်နေသည်ကို သူ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့ခဲ့သည်။ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ အနိုင်ရပြီး ကျန်အဖွဲ့၏ အလောင်းများကို လုယက်ပြီးနောက် တရားဝင်လမ်းဘေးတွင် ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပစ်ချခဲ့သောအခါ၊

အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော သူသည် သူ၏ အခွင့်အရေး ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

သူသည် ည၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ပေါက်တူးတစ်ခုကို လက်နက်အဖြစ်ကိုင်ကာ တိတ်တဆိတ် တရားဝင်လမ်းဘေးသို့ သွားရောက်ပြီး ထိုခုနစ်ယောက် သို့မဟုတ် ရှစ်ယောက်၏ အလောင်းများကို တူးဖော်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အထဲတွင် သူသည် အခြေခံ ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်နည်းစနစ်တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး သူသည် အလွန်ဝမ်းသာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူ၏ ကံကြမ္မာသည် တကယ်ပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထိုအခြေခံ ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုကာ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်အဆင့် တစ်ဆင့်ရှိ စစ်သည်တော်အဖြစ် တရားဝင် ကိုယ်ခံပညာလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး သူ့ကို အများဆုံး အနိုင်ကျင့်ခဲ့သော တောင်းရမ်းစားသောက်သူ ဆယ်ယောက်ကျော်ကို သတ်ဖြတ်ကာ မြို့ရှိ တောင်းရမ်းစားသောက်သူအားလုံး၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

နတ်သံဂိုဏ်းမှ နှင်ထုတ်ခံရပြီးနောက် အစောပိုင်းနှစ်များတွင် ဝမ်မျိုးနွယ်မှ အဘိုးအိုတောင်းရမ်းစားသောက်သူတစ်ဦးက သူ့ကို ပေါင်မုန့်တစ်ဝက် ပေးခဲ့သောကြောင့် သူသည် ဝမ်မျိုးနွယ်ကို ခံယူခဲ့ပြီး ရှောင်လော်ဟူသောအမည်မှာ သူနှင့် သူ မွေးစားခဲ့သော ညီအစ်ကိုသုံးဦးနှင့် ညီမတစ်ဦးတို့ အတူတကွ ရွေးချယ်ခဲ့သော အမည်ဖြစ်သည်။

ယွန်းယဲ့ကို ဖြတ်သွားသော ကိုယ်ခံပညာရှင်များထံမှ သူကြားခဲ့သော ရွှေလေနှင့် မိုးစက်အဆောက်အဦသည် ဝမ်ယန်ခရိုင်တွင် အခမ်းနားဆုံး အဆောက်အဦဖြစ်ပြီး အကျော်အမော်များသာ မကြာခဏ သွားလာလေ့ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။

သူနှင့် သူ၏ ကျိန်ဆိုထားသော ညီအစ်ကိုလေးဦးသည် သဋတို့၏ ရိုင်းစိုင်းသော ရည်မှန်းချက်များကို ကိုယ်စားပြုသော ဤအမည်ကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ပေးခဲ့ကြခြင်းပင်။

ဤငါးနှစ်အတွင်း သူတို့ငါးဦးစလုံးသည် ကိုယ်ခံပညာလမ်းကြောင်းသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ အခြားလေးဦးမှာ ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်အဆင့် တစ်ဆင့်တွင်သာ ရှိသေးပြီး သူမှာ ဒုတိယအဆင့်တွင်သာ ရှိသော်လည်း သာမန်ဘဝများ နေထိုင်ခြင်းသည် သူတို့အတွက် ပြဿနာမဟုတ်တော့ပေ။

သူသည် တောင်းရမ်းစားသောက်ခြင်းကို အားကိုးရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ တောင်းရမ်းစားသောက်သူများ၏ ခေါင်းဆောင်ရာထူးကို စွန့်လွှတ်လိုစိတ်မရှိရခြင်းမှာ ထိုရာထူးသည် ဂုဏ်သိက္ခာမရှိသော်လည်း ၎င်းမှရရှိသော ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို သူမြင်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မြို့သို့ရောက်ရှိလာသော ထင်ရှားသော ဧည့်သည်များ၊ နတ်သံဂိုဏ်း၏ ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများမှသည် ယွန်းယဲ့ရှိ အိမ်ထောင်စုအမျိုးမျိုး၏ သေးငယ်သော ဖြစ်ရပ်များ သို့မဟုတ် ဝန်ထမ်းအပြောင်းအလဲများအထိ ဤရာနှင့်ချီသော တောင်းရမ်းစားသောက်သူများသည် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို မရရှိနိုင်သော်လည်း ယေဘူယျထောက်လှမ်းရေးသည် ဝမ်ရှောင်လော်အတွက် အမြဲတမ်း လျင်မြန်စွာ ရရှိနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ပြီးခဲ့သောနှစ်မှစ၍ ဝမ်ရှောင်လော်သည် သတင်းအချက်အလက်များကို ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားခဲ့သည်။

၎င်းသည် သူ၏ ရွေးချယ်မှု မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ တစ်နှစ်အတွင်း သူသည် ငွေအသပြာ တစ်ထောင့်ငါးရာကျော် ရရှိခဲ့ပြီး အိမ်များကို စောင့်ရှောက်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြားအလုပ်များ လုပ်ကိုင်ခြင်းဖြင့် သာမန် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ရန် ရွေးချယ်ခြင်းထက် များစွာ သာလွန်သည်။

သို့သော် သူသည် သတင်းအချက်အလက်လုပ်ငန်းတွင် အချိန်ပိုကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ အကန့်အသတ်များကိုလည်း မြင်လာခဲ့သည်။ သူရရှိနိုင်သော သတင်းအချက်အလက်၏ အရေးပါမှုသည် လူတစ်ဦး၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်နှင့် တိုက်ရိုက်အချိုးကျသည်။

တောင်းရမ်းစားသောက်သူများ ရရှိနိုင်သော သတင်းအချက်အလက်သည် ပေါများပြီး အမျိုးမျိုးကွဲပြားသော်လည်း သူတို့၏ အဆင့်အတန်းက အလွန်အကန့်အသတ်ရှိသောကြောင့် ဈေးပေါသည်။ အကယ်၍ သူသည် သူ၏ အင်အားကို မြှင့်တင်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု မရှာဖွေနိုင်ပါက ဤနှစ်၏ အသပြာ ၁၅၀၀ အကန့်အသတ်သည် သူ၏ ထာဝရ အမြင့်ဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်။

“ဒီအကြီးအကဲက ငါ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံသမျှကာလပတ်လုံး ငါ့ရဲ့ ထောက်ပံ့မှု၊ လေ့ကျင့်နည်းစနစ်တွေနဲ့ ငါအမြဲတမ်း အိပ်မက်မက်ခဲ့တဲ့ ကိုယ်ခံပညာတွေအားလုံး ရရှိနိုင်တော့မယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်ကလိုပဲ ဒီအခွင့်အရေးကို ငါ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရမယ် ငါ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရမယ်...”

ဝမ်ရှောင်လော်သည် သူ၏ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် အလွန်တောင့်တမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ နက်ရှိုင်းသော အမုန်းတရားအရောင်သည် သူ၏ မျက်လုံးအိမ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာပြီး သူသည် ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်းမှ ခိုင်မာစွာ လျှောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။

...

“ငါနဲ့ တူညီတဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိတဲ့ တောင်းရမ်းစားသောက်သူတွေကို ရှာ၊ အဝတ်အစားဝယ်၊ အဲဒီ တောင်းရမ်းစားသောက်သူ ဆယ်ယောက်ကို ငါ့အသွင်ယူပြီး နတ်သံဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေကို အာရုံလွှဲဖို့ စီစဉ်နေတာ၊ လိမ္မာတယ်... လိမ္မာတယ်... သူ ဘာနည်းလမ်းပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ သဘောတူရမယ်လို့ ပြောတာ မဆန်းပါဘူး”