တုတ်နည်းစနစ်၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ် (၃)

ဟိုယုရှောင်သည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လူများ ဆက်တိုက် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ခံစားမိပြီး သူတို့အထဲတွင် ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦး၏ အရိပ်အယောင်ကိုလည်း ခံစားမိသည်။ နတ်သံဂိုဏ်း၏ ခန်းမကြီးအောက်ရှိ ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ငေးကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာတွင် နောင်တအနည်းငယ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် အချိန်အားလုံးကို ပေါင်းလိုက်လျှင် အသက်ရှူ ၃၀ ခန့်သာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး သူသည် အတော်လေး လျင်မြန်ခဲ့သော်လည်း ဤနေရာသည် နတ်သံဂိုဏ်း၏ အခြေစိုက်စခန်းဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ယွန်းယဲ့ခရိုင်အတွင်း၌ တည်ရှိသည်။

သူ၏ ရင်ဘတ်မှ ချင်လုံငွေတံဆိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဟဲလျန်ဝူကျိ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဓားရှည်ကို ပြန်သိမ်းကာ တုတ်ကို သူ့ပခုံးပေါ်တင်ပြီးနောက် သူ၏ နဖူးဆီသို့ သူ့လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးတွင် အနက်ရောင် ဆွဲငင်အားတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အင်အားကြီးသော ချီလုံးတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ကာ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူလိုက်သည်။

ဤအရာအားလုံးကို ပြီးစီးပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် အရှေ့ဘက်သို့ ခုန်တက်ကာ လွတ်မြောက်ရန် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

အသက်ရှူ ၁၀ ကြိမ်ကျော်ကြာပြီးနောက် ဖူလင်ယဲ့နှင့် ယွန်းယဲ့ခရိုင်၏ ခရိုင်ဝန် ဒုန်ကျန့်ကျိုးတို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့အား စောင့်ကြိုနေသည်မှာ ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်း၏ အပိုင်းအစများ၊ ယခု အပျက်အစီးအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိနေသော ဂိုဏ်းချုပ်၏ ခန်းမကြီးနှင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော အေးစက်သော အလောင်းသာ ဖြစ်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ် အသတ်ခံလိုက်ရပြီ...”

ဖူလင်ယဲ့၏ မျက်ဝန်းများသည် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ချင်လုံတံဆိပ်ကို မြင်သောအခါ သူသည် တုန်လှုပ်သွားကာ ထိုအရာကို ကောင်းစွာ သိရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ခုနစ်ရက်အလိုတွင် ဟဲလျန်ဝူဖန်း သေဆုံးခဲ့သောအခါ သူ၌လည်း ချင်လုံတံဆိပ်တစ်ခု ရှိခဲ့သည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းကို မြင်သော ခရိုင်ဝန် ဒုန်ကျန့်ကျိုးသည် မျက်နှာတည်ကြည်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် လျှို့ဝှက်သော ပျော်ရွှင်မှုအနည်းငယ် ရှိနေသည်။

ကမ္ဘာ့နိုင်ငံများရှိ ခရိုင်အသီးသီးကို မဟာသန့်ရှင်းသော နယ်မြေများက အုပ်ချုပ်ကြပြီး ယုံကျိုးကဲ့သို့ပင် ရှုဒေသများရှိ ခရိုင်ဝန်များကို ဝမ်ကျန့်သန့်က ခန့်အပ်သည်။

ဒုန်ကျန့်ကျိုးသည် ယွန်းယဲ့ခရိုင်တွင် ခရိုင်ဝန်အဖြစ် နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်ကျော် အမှုထမ်းခဲ့ပြီး သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းက ခန့်အပ်သော ခရိုင်ဝန်တစ်ဦးပင်ဖြစ်သော်လည်း နတ်သံဂိုဏ်းကဲ့သို့ ကောင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေသော အင်အားကြီးမားသည့် အဖွဲ့အစည်းရှေ့တွင် အမြဲတမ်း သတိဝီရိယရှိခဲ့ရသည်။ ထို့အပြင် ဟဲလျန်ဝူကျိသည် ကျားစာရင်းဝင် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းကို အကာအကွယ်ယူကာ အမြဲတမ်း ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုခဲ့သည်။ ဤရန်သူဟောင်း အသတ်ခံရသည်ကို မြင်ရခြင်းသည် သူ့အတွက် အလွန်ကျေနပ်စရာကောင်းသည်မှာ သဘာဝကျသည်။

အတွေ့အကြုံရှိသူတစ်ဦးဖြစ်သည့် ဒုန်ကျန့်ကျိုးသည် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ဖူလင်ယဲ့ရှေ့တွင် ဖော်ပြမည်မဟုတ်ဘဲ တည်ကြည်သော မျက်နှာဖြင့် ချဉ်းကပ်ကာ ထိုချင်လုံတံဆိပ်ကို ကောက်ယူပြီး “ဂိုဏ်းချုပ် ဟဲလျန်တောင် ဒီတတိယမြောက် နဂါးခေါင်းဆောင် ဖန်ကျင်းဟောင်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ဘူး။ ချင်လုံအသင်းရဲ့ အင်အားက ငါတို့ စိတ်ကူးထားတာထက် အများကြီး သာလွန်နိုင်တယ်” ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ဖူလင်ယဲ့သည် နတ်သံဂိုဏ်း၏ အရှေ့ဘက်ကို ကြည့်ကာ ရန်သူများ၏ ကျန်ရှိနေသော အရိပ်အယောင်ကို ခံစားမိသောကြောင့် ဒုန်ကျန့်ကျိုးကို အလျင်အမြန် “ချင်လုံအသင်းက ငါ့ရဲ့ ယွန်းယဲ့ခရိုင်မှာ လူသတ်မှုကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ကျူးလွန်ခဲ့တာ၊ ဒီကိစ္စကို လော့ဒုန် ကိုင်တွယ်သင့်တယ် မဟုတ်လား” ဟု ပြောသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဒုန်ကျန့်ကျိုးသည် ချက်ချင်း သူ့မျက်လုံးများကို အောက်သို့ ချကာ ခေါင်းညိတ်ပြီး “ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါ ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်ပဲ။ လူတွေကို ခေါ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“အောက်လက်ငယ်သားများက လော့ကို ဦးညွှတ်ပါတယ်”

ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်အဆင့် စစ်သည်တော်နှစ်ဦးသည် ဘေးမှ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်လာပြီး ဒုန်ကျန့်ကျိုးကို ဦးညွှတ်ကာ လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။

“ရာဇဝတ်ကောင်က အရှေ့ဘက်ကို ထွက်ပြေးသွားပြီ။ အမြန်လိုက်ဖမ်းကြ။ ဖမ်းမိပြီး တရားစီရင်နိုင်ရင် လော့ဒုန်နှင့် နတ်သံဂိုဏ်း နှစ်ဦးစလုံးက မင်းတို့ကို ရက်ရောစွာ ဆုချီးမြှင့်လိမ့်မယ်...”

ထိုစစ်သည်တော်နှစ်ဦးသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဟဲလျန်ဝူကျိ၏ အလောင်းကို လှမ်းကြည့်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ပထမဆုံး ကြောက်ရွံ့မှုအနည်းငယ် ပေါ်လာပြီးနောက် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်ကာ ရိုရိုသေသေဖြင့် “အောက်လက်ငယ်သားများက အမိန့်နာခံပါမယ်” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

စကားပြောပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်အဆင့် ခုနစ်ဆင့်အထက် တရားအားထုတ်မှုအဆင့်ရှိ စစ်သည်တော် ဆယ်ကျော်ကို စုစည်းကာ မြင်းများပေါ်တက်ပြီး အရှေ့ဘက်သို့ လျှောက်သွားကြသည်...

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော ဖူလင်ယဲ့၏ မျက်နှာသည် နက်ပြာရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဟဲလျန်ဝူကျိကို သတ်နိုင်သော ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်အဆင့် စစ်သည်တော် ဆယ်ကျော်က လိုက်ဖမ်းနေခြင်းက ဒုန်ကျန့်ကျိုးသည် သူ့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လှောင်ပြောင်နေခြင်းနှင့် တူသည်...

“အကြီးအကဲ ဖူ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အောက်လက်ငယ်သားတွေက အဲဒီလောက် စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိပါဘူး၊ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် သွားပြီး သူတို့ကို ကူညီလိုက်တာ ပိုကောင်းပါတယ်”

အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ဖူလင်ယဲ့သည် သူ၏ လက်သီးကို ဆုပ်ထားပြီး ဟိုယုရှောင် ထွက်ပြေးသွားသော ဦးတည်ရာကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ရင်ဘတ်သည် အသက်ရှူ ဆယ်ကြိမ်ကျော်အထိ မောဟိုက်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ဂိုဏ်းဝင်များကို ငြိမ်သက်စေရန် သူ၏ အင်္ကျီလက်များကို ခါလိုက်သည်။

ဒုန်ကျန့်ကျိုးသည် သူ၏ နောက်ဆုတ်သွားသော အရိပ်ကို ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသော အကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ငါ့ကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကစားကွက်တွေနဲ့ ကစားနေတာ ဟဲလျန်ဝူကျိ ရောက်လာရင် ပိုတောင် တူညီတဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်သေးတယ် ဒါပေမဲ့ မင်းက သူ့အဆင့်နဲ့ အများကြီး ကွာသေးတယ်...”