ကျောက်ချင်ရွှေ (၃)

ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားရုံဖြင့်ပင် ကျင်းနန်စီရင်စုနှင့် ကွမ်လင်စီရင်စုကြား မည်မျှကြီးမားသော ကွာဟချက်ရှိသည်ကို သိနိုင်ပါသည်။

သို့သော် ထျန်းတင်းဂိုဏ်းသည် အလွန်အင်အားကြီးမားသော်လည်း ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို အကျော်ကြားဆုံးဖြစ်စေသည်မှာ ဂိုဏ်းမဟုတ်ဘဲ မြစ်တစ်စင်းဖြစ်သည်။ ထုံထျန်းဟု လူသိများသော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် မြစ်တစ်စင်းဖြစ်သည်။

ထုံထျန်းမြစ်အကြောင်းပြောလျှင် ယွန်းလန်ရှေးဟောင်းမြစ်ကို မပြောဘဲမနေနိုင်ပေ။

ကောင်းကင်အောက်ရှိ ပြည်နယ် ၁၃ ခုအနက် ယွန်းလန်ရှေးဟောင်းမြစ်၏ မြောက်ဘက်တွင် အောက်ပိုင်းမှ အထက်ပိုင်းဒေသများအထိ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် နယ်နိမိတ်သတ်မှတ်ထားရာ ယုံကျိုးတွင် ရာက္ခသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက လွှမ်းမိုးထားပြီး ယုံကျိုး၏ အနောက်မြောက်ဘက်တွင် ဘင်ကျိုးရှိကာ ထိုတွင် သွေးဝိညာဉ်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း တည်ရှိသည်၊ မြောက်ဘက်နယ်စပ်တွင် တိုက်ရိုက်ဆိုသလို ဒါကျင်းမင်းဆက်၏ ဖန်ကျိုးရှိပြီး အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် မာရ်နတ်ဆင်းသက်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း သိမ်းပိုက်ထားသော လျန်ကျိုးတည်ရှိသည်။

ယွန်းလန်ရှေးဟောင်းမြစ်သည် အရှေ့မှ အနောက်သို့ လီသန်းနှင့်ချီ ရှည်လျားပြီး ယူ၊ ဘင်၊ ယုံ၊ ရှု၊ ယန်နှင့် ကျောက်ပြည်နယ်များကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသည်။ ၎င်း၏ ကျယ်ပြောသော ရေပြင်ကို လူသားများအကြားတွင် ရှားရှားပါးပါးသာ တွေ့ရပြီး ၎င်း၏ ကျယ်ပြန့်သော မြစ်ဝှမ်းကို ဤကမ္ဘာတွင် အနည်းငယ်သာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ မြစ်သည် မြွေလိမ်မြွေကောက် စီးဆင်းနေပြီး အန္တရာယ်များသော ရေတံခွန်များနှင့် ရေစီးဆန်များ အမြောက်အမြားရှိသည်။

အမှန်စင်စစ်၊ ထိုကဲ့သို့ ခမ်းနားထည်ဝါသော ရှေးဟောင်းမြစ်ကြီးသာလျှင် 'ထုံထျန်း' ဟူသော နာမည်ကို ခံယူရန် ရဲရင့်သော မြစ်လက်တက်တစ်ခုကို မွေးဖွားပေးနိုင်သည်။

အကျယ် ဆယ်ကျန်းခန့်နှင့် အရှည် ခြောက်ဆယ်ကျန်းခန့်ရှိသော လှေကြီးတစ်စင်းသည် ပြင်းထန်သော ရေစီးကြောင်းကို ဆန်တက်ကာ အရှေ့မှ အနောက်သို့ ရွက်လွှင့်နေသည်။ လှေဦးတွင် သင်္ကန်းကိုခြုံပြီး ဇင်တောင်ဝှေ့ယမ်းနေသော ရဟန်းတစ်ပါးသည် အဆုံးမရှိသော မြစ်ပြင်ကို ငေးကြည့်ကာ ချီးကျူးလေးစားစွာဖြင့် သက်ပြင်း ချလိုက်သည်။

ထိုရဟန်း၏ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်တို့သည် ဖြူဖွေးနေပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ နှေးကွေးနေသည်။

ပထမတစ်ချက်ကြည့်လျှင် သူသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို နိဗ္ဗာန်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပုံရသော်လည်း အနီးကပ်ကြည့်ရှုပါက သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တခါတရံ ထက်မြက်သော အရိပ်အယောင်များနှင့် သူ၏လက်ထဲရှိ ခရမ်းရောင်-ရွှေရောင် ဇင်တောင်မှ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်နေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ခမ်းနားသော အရှိန်အဝါကို တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုရဟန်းကြီး၏နောက်တွင် တောက်ပသော အဝါရောင်သင်္ကန်းများကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ရဟန်း တစ်ဒါဇင်ကျော် လိုက်ပါလာကြပြီး တစ်ဦးစီသည် ဇင်တောင် သို့မဟုတ် တုတ်ရှည်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ တက်ကြွမှုအပြည့်ရှိပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် စွမ်းအင်များ တောက်ပနေသည်။

“ယခင်က မာစတာယွမ်ကုန်း ကျောက်ကျိုးကို လှေနဲ့ မသွားခဲ့ဘူးလား”

ထိုအချိန်တွင် တာအိုဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူအုပ်စုတစ်စုသည် သင်္ဘောကုန်းပတ်မှ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ သူတို့ကို ဦးဆောင်သူမှာ အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ်ရှိပြီး အရှည်တစ်ပေခန့်ရှိသော မုတ်ဆိတ်နှင့် ပါးစပ်ထောင့်တွင် အနည်းငယ် ပြုံးနေသော၊ ကြင်နာတတ်သော မျက်နှာရှိပြီး ခရမ်းရောင် တာအိုဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ လက်ထဲတွင် အဖြူရောင် မြင်းမြီးယပ်တောင်ကို ကိုင်ထားပြီး ကျောတွင် ဓားရှည်တစ်လက်ကို လွယ်ထားသူဖြစ်သည်။

သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာသော လူငယ်နောက်လိုက်များ အားလုံး အဖြူရောင် တာအိုဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အများစုမှာ ဓားရှည်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသော်လည်း အနည်းငယ်သောသူများကလည်း သူ့ကဲ့သို့ မြင်းမြီးယပ်တောင်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။

“တာအိုရဟန်း မိုရှု့ဇီ”

ထိုရဟန်းအိုသည် လက်အုပ်ချီကာ နှုတ်ဆက်ပြီးမှ ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြန်ဖြေသည်။ “ဒီရဟန်းက ကျိကျိုးမှ ကျောက်ကျိုးသို့ ရေကြောင်းဖြင့် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ရှေးဦးစွာ ရှုကျိုးသို့ ရောက်ရှိပြီးမှ ရေလမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် ယန်ကျိုးကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတာ။ ကုန်းလမ်းကြောင်းကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်မသွားနိုင်ဘူး။ ကုန်းလမ်းကြောင်းက ယန်ကျိုးကို ဖြတ်သန်းရုံဖြင့် ရောက်ရှိနိုင်တယ်”

တာအိုရဟန်း မိုသည် ခေါင်းညိတ်ကာ “ငါက ထုံထျန်းမြစ်သို့ တစ်ကြိမ်ရောက်ဖူးတယ်။ ယွန်းလန်ရှေးဟောင်းမြစ်၏ အခြားအစိတ်အပိုင်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဒီဒေသမှာ ကမ်းပါးတွေ အတော်လေး ကျယ်ဝန်းတယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ရေပြင်ကျယ်ဝန်းလေ ရေစီးနှုန်း နှေးကွေးလေဖြစ်သင့်သော်လည်း ယုံကျိုးရဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်က ရှုကျိုးထက် မြင့်သောကြောင့် ဒီနေရာမှာ ရေစီးနှုန်းက သိသိသာသာ မြန်ဆန်လာတာပဲ။ ဒါကြောင့် ထုံထျန်းမြစ်မှာ ထိုကဲ့သို့ ဟိန်း​ေရေစီးကြောင်းရှိပြီး အံ့မခန်းဖွယ် မြန်ဆန်စွာ စီးဆင်းနေခြင်းဖြစ်တယ်” ဟု ဆိုသည်။

ထိုရဟန်းအိုသည် ခေါင်းကိုငုံ့ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးမှ “ထိုသို့ဆိုလျှင် မြစ်ရဲ့ အလွန်

ကျယ်ပြန့်သော အကျယ်အဝန်းက အထက်မှ လျင်မြန်သော ရေစီးကြောင်းကို မခံနိုင်လျှင် ရှုကျိုး၏ ကျင်းယွမ်လမ်းက တစ်နှစ်ပတ်လုံး ရေကြီးလွယ်မည် မဟုတ်ပါလား” ဟု ဆိုသည်။

မိုရှု့ဇီနောက်မှ လူအများအပြားက သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

“ထုံထျန်းမြစ်ရဲ့ ဤမျှကြီးမားသော ကျေးဇူးကြောင့် ယခင် မြစ်သခင်က ကျော်ကြားသော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ရမည် မဟုတ်ပါလား”

မိုရှု့ဇီသည် လျင်မြန်သော ရေစီးကြောင်းကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အရောင်အသွေးတစ်ခု သန်းနေကာ ခေါင်းညိတ်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောသည် “အမှန်စင်စစ် ထုံထျန်းမြစ်ရဲ့ နတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်ရှင်းသော မင်းဆက်ကိုယ်တိုင် မြစ်သခင်ဟူသော ဘွဲ့ကို ချီးမြှင့်ခဲ့ပြီး တတိယအဆင့် ကံကြမ္မာရာထူးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်”

ထုံထျန်းမြစ်၏ မြစ်သခင်နှင့် တတိယအဆင့် ကံကြမ္မာရာထူးအကြောင်းကို ကြားသိရသောအခါ မာစတာယွမ်ကုန်း၏ ပုံမှန်အားဖြင့် မယိမ်းယိုင်သော မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူက “ထုံထျန်းမြစ်ရဲ့ မြစ်သခင်က ယခုထိ ရှိနေသေးပါက ကျွန်ုပ်တို့ အဘယ်ကြောင့် သွားရောက်လည်ပတ်ခြင်း မပြုကြသနည်း” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

“အခု အဲဒီလို အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး။ ဝူကျုံးခေတ်ရဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ဒီမှာ ကြီးမားတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေတယ်။ အင်အားကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက ရန်သူ့တပ်တွေကို ရေနစ်သေစေဖို့ ရေစီးကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ထုံထျန်းမြစ်ရဲ့ မြစ်သခင်က အောက်ပိုင်း စီရင်စုခုနစ်ခုကို ကယ်တင်ဖို့ ပေါ်ထွန်းလာပြီး အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်နဲ့အတူ ကျဆုံးသွားခဲ့တယ်”

“အရှင်ဘုရား...”

မာစတာယွမ်ကုန်းသည် ထုံထျန်းမြစ်သခင်၏ ကိုယ်ကျိုးစွန့်အနစ်နာခံမှုကို အထင်ကြီးလေးစားစွာ ချက်ချင်းဆိုသလို ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သည်။

ထိုအဖြစ်ကို စောင့်ကြည့်နေသော မိုရှု့ဇီသည် ဆက်လက်ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် ချီ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မြစ်၏ အရှေ့ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး “ဘယ်သူက ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ လှေပေါ်က ဆင်းသွားတာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

သူ့နောက်မှ လူငယ် တာအိုတစ်ဦးသည် ညှိုးငယ်သော မျက်နှာဖြင့် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး “အဲဒါ အစ်မကြီးကျောက်ပါ။ ဒီမနက် သူက မြစ်ရဲ့ လျင်မြန်တဲ့ ရေစီးကြောင်းအကြောင်း ပြောပြီး အောက်မှာ ဘီလူးတွေ ပုန်းအောင်းနေပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခရီးစဉ်ကို နှောင့်ယှက်မှာကို စိုးရိမ်နေတယ်လို့ ပြောတယ်။ သူက အတားအဆီးတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ ရှေ့ကို ထွက်သွားပြီး အစ်ကိုကြီးကျောက်ကိုလည်း ခေါ်သွားတယ်...” ဟု ဆိုသည်။

အစ်မကြီးကျောက် ဟူသော စကားလုံးများကို ကြားသည်နှင့် မိုရှု့ဇီ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းဆိုသလို မည်းမှောင်သွားသည်။

သို့သော် သူ စကားမပြောနိုင်သေးခင် ယွမ်ကုန်းကလည်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိပြီး သူ၏ နောက်လိုက်များအကြောင်းကို မေးမြန်းလိုက်သည် “ပုကျန့် ထွက်ပြေးသွားပြန်ပြီလား”

“အစ်ကိုကြီး ပုကျန့်လည်း ဒီမနက် အစ်မကြီးကျောက်နဲ့အတူ ထွက်သွားတယ်၊ သူက အင်အားကြီးတဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေကို တွေ့မှာကို စိုးရိမ်ပြီး အကူအညီပေးဖို့ သွားတယ်လို့ ပြောတယ်...”

......

မိုရှု့ဇီနှင့် မာစတာယွမ်ကုန်းတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံးသည် လက်လျှော့ထားသော အမူအရာကို ဆောင်နေကြသည်။ သူတို့သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး မြစ်၏ အရှေ့ဘက်သို့ အတူတကွ အကြည့်ရောက်သွားကြသည်။

“အဲဒီ့ မိန်းကလေးငယ်ဟာ တာအိုရဟန်း မိုရဲ့ အချစ်ဆုံးတပည့် ကျောက်ချင်ရွှေ ဖြစ်ရမယ်။ အဲ့ဒီ့လို ငယ်ရွယ်တဲ့ အရွယ်မှာ ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိတာဟာ ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းကို ပြသနေတယ်”

မိုရှု့ဇီသည် ထိုချီးမွမ်းမှုကို အတော်လေး နှစ်သက်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာကာ သူ၏ ရှည်လျားသော မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ပြီး နှိမ့်ချစွာ ပြန်ဖြေသည် “သင်က သူ့ကို ချီးမြှောက်လွန်းပါတယ်။ သင့်ရဲ့ အစ်ကိုကြီးတပည့် ရဟန်း ဘူယုက နဂါးစာရင်းမှာ ပေါ်လာပြီးပြီ၊ အဲဒါမှ တကယ့်ကို ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းလို့ ကျွန်တော်ခေါ်တယ်။ ကျွန်တော့်တပည့်က အရမ်းငယ်သေးတယ်၊ အရေးပါတဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်လာဖို့ အချိန်အများကြီး လိုဦးမယ်”

မိုရှု့ဇီ၏ ယဉ်ကျေးမှုတွင် အနည်းငယ် ယှဉ်ပြိုင်လိုစိတ် ပါဝင်နေသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း ယွမ်ကုန်းက ထိုအရာကို အရေးမထားဘဲ တိုးတိုးလေး ရယ်မောကာ အရှေ့ဘက်ရှိ အခြေအနေကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေသည်။

အရှေ့ဘက် မြစ်မျက်နှာပြင်သည် မြူများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသောကြောင့် အခြားသူများအတွက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း စကားပြောဆိုမှုများမှ ထိုနေရာတွင် တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။