စီနီယာတပည့် ဝမ်ရှောင်လော်

ဒါယုမင်းဆက်၏ ရှေးဟောင်းစနစ်ဖြင့် ဝမ်ယန်ခရိုင်သည် တုန်လင်ခရိုင်ထက် လူဦးရေ အဆမတန် ပိုများသော်လည်း နှစ်ခုလုံး၏ အရွယ်အစားမှာ မိုင် ၅၀ စီ တူညီကြသည်။

အရွယ်အစား တူညီသော်လည်း မြို့အပြင်အဆင်များမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသည်။

ယာမင်နှင့် ထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနကို ပိုင်ဆိုင်သော ရာက္ခသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းနှင့် မတူဘဲ ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းသည် ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်ရန်နှင့် နေရာတိုင်းရှိ တရားမဝင်လုပ်ဆောင်မှုများကို စောင့်ကြည့်ရန် ဓားထိန်းချုပ်ရေးဗျူရိုတစ်ခုကိုသာ တည်ထောင်ခဲ့သည်။

ဒေသဆိုင်ရာ ဓားထိန်းချုပ်ရေးဗျူရိုများ၏ အကြီးအကဲများသည် ဓားအမှုဆောင်ဟူသော ဘွဲ့အမည်တစ်ခုစီ ရှိကြသည်။

စီရင်စု၊ မြို့၊ ခရိုင်နှင့် ရပ်ကွက်အဆင့်ရှိ ဓားအမှုဆောင်များသည် ရွှေ၊ ငွေ၊ ကြေးနီနှင့် သံတံဆိပ်များကို အသီးသီး ထုတ်ပေးကာ ဒေသအုပ်ချုပ်ရေးကို ထိန်းချုပ်စောင့်ကြည့်ရန်နှင့် တရားမဝင်လုပ်ရပ်များကို ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးရန် ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ ကိုယ်စား လှုပ်ရှားကြသည်။

ထို့ကြောင့် ရှုကျိုးနယ်နိမိတ်အတွင်း မည်သည့်မြို့၌ပင်ဖြစ်စေ အရေးအကြီးဆုံးနေရာသည် ဓားထိန်းချုပ်ရေးဗျူရို၏ နေအိမ်ဖြစ်ပြီး ဝမ်ယန်ခရိုင်သည်လည်း ခြွင်းချက်မဟုတ်ပေ။

ဝမ်ယန်ခရိုင် ဓားထိန်းချုပ်ရေးဗျူရိုသည် မြို့လယ်တည့်တည့်တွင် တည်ရှိပြီး ၎င်း၏ တံခါးဝတွင် ငွေရောင်ဧရာမဓားတစ်လက်သည် မြေကြီးထဲတွင် တစ်ဝက်မြှုပ်နှံထားကာ အရှည် ၁၅ မီတာကျော်ရှိသော ဓားသွား၏ တစ်ဝက်ကိုသာ မြင်တွေ့ရပြီး ၎င်း၏ တည်ကြည်လေးနက်မှုကို ဖော်ညွှန်းနေသည်။

မျက်ခုံးထူထူနှင့် လေးထောင့်မျက်နှာတို့သည် အနည်းငယ်ဆင်တူသော ရွှေပန်းထည်အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် သက်ကြီးရွယ်အိုနှင့် အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ်ရှိ အမျိုးသားနှစ်ဦးသည် ဓားထိန်းချုပ်ရေးဗျူရို၏ နေအိမ်မှ ထွက်လာကြသည်။

သူတို့၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်များ ရှိသော်လည်း အထူးခြားဆုံးမှာ သူတို့၏ လက်သီးများဖြစ်သည်။ တစ်ဦးစီသည် သာမန်လူတစ်ဦး၏ လက်သီးထက် အပြည့်အဝ ပိုကြီးပြီး နက်နဲသော လက်သီးပညာ၏ ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“ခရီးစဉ်မှာ ဂရုစိုက်ပါ” ဟု အစောင့်က ပြောသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ငယ်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်”

တံခါးစောင့်များအားလုံးသည် ထိုနှစ်ဦးကို မြင်သောအခါ ဦးညွှတ်ပြီး အရိုအသေပြုကာ ဖြည်းညှင်းစွာ သွားလာရန်နှင့် လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်စကားဆိုကြသည်။

ထိုနှစ်ဦးသည် အစောင့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မြို့၏ မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်လျှောက်သွားကြသည်။ ဓားထိန်းချုပ်ရေးဗျူရို၏ နေအိမ်မှ တစ်မိုင်ခန့်အကွာတွင် အသက်လေးဆယ်အောက်ဟု ထင်ရသော အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ်ရှိသူသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ကြိုတင်သတိပြုမိသော သက်ကြီးရွယ်အိုသည် သူ့အရင် စကားပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆို မင်း စိတ်ဝင်စားနေပြီလား”

“ကျွန်တော်တို့ ပြောနေတာ တုန်လင်ခရိုင်ရဲ့ နယ်မြေပဲ။ အဲဒါကို ကျွန်တော်တို့ သိမ်းလိုက်တာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ထျန်းတင်းဂိုဏ်းက ဂုဏ်သတင်းရလိမ့်မယ်။ တုန်လင်ကို အုပ်ချုပ်ရုံတင်မကဘူး၊ သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းကလည်း ကျွန်တော်တို့ကို ကောင်းကင်တံတိုင်း အဖိုးတန်ဆေးလုံးကို ပေးလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ အဖေက ကောင်းကင်တံခါး အပ်စိုက်မှတ်ကို ချိုးဖျက်ပြီး ကောင်းကင်ဂရန်းမာစတာ ဖြစ်လာနိုင်ရင်…”

“ခရိုင်နှစ်ခုရဲ့ သယံဇာတတွေနဲ့ ယွမ်ဒန်သုံးဆင့်ကို ချိုးဖျက်ဖို့လည်း လက်လှမ်းမီမှာပဲ။ အဖေက ချိုးဖျက်နိုင်တာနဲ့ ထျန်းတင်းဂိုဏ်းဟာ ပထမတန်းစား အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ပြီး အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်တော်တို့ ကွမ်လင်လျိုမိသားစုနဲ့ တန်းတူ ရပ်တည်နိုင်လိမ့်မယ်”

ထိုသူ၏ အသံတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပါဝင်နေပြီး ကွမ်လင်လျိုမိသားစုနှင့် တန်းတူဖြစ်ကြောင်း ပြောသောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရည်မှန်းချက်၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု တောက်ပလာသည်။

အကယ်၍ ဟိုယုရှောင်သည် ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက သူသည် ထိုအသက်လတ်ပိုင်းအရွယ်ရှိသူကို ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က ကျောက်ယန်တွင် ပေါ်လာခဲ့သော နတ်လက်သီးမာစတာ ထုံဟူဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း မှတ်မိလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး သူ့ဘေးမှ သက်ကြီးရွယ်အိုမှာ သူ၏ဖခင်ဖြစ်သည့် နတ်လက်သီး သံလက်ဟု တင်စားခံရသော ထျန်းတင်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ထုံဝူတီမှလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်ပေ။

ထုံဝူတီတွင် ဆံပင်ဖြူများရှိသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထိုးဖောက်သော ထက်မြက်မှုတစ်ခု ရှိသည်။ သူ၏ ခိုင်မာသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်သည် ထုံဟူထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားပြီး နက်ရှိုင်းသော သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသော အနက်ရောင် လက်အိတ်တစ်စုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

သူ၏သား၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ ထုံဝူတီသည် ပို၍ ငြိမ်သက်နေပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းကာ “ငါတို့ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို စည်းရုံးပြီး တုန်လင်ကို မသိမ်းနိုင်ခဲ့ရင် ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ မင်း စဉ်းစားပြီးပြီလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထုံဟူ အံ့အားသင့်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသည် “မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဓားအမှုဆောင်လူက တုန်လင်ခရိုင်မှာ အဲ့ဒီ့ သွေးနတ်ဆိုးကို ဘယ်သူမှ မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးလို့ မပြောဘူးလား။ သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းနဲ့ အကယ်ဒမီက ကျွမ်းကျင်သူတွေနဲ့ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ရင်ဆိုင်ရမှာက ဒါလော်ဂိုဏ်းပဲ။ ကျီကျွဲ့ဂိတ်၊ ဆေးမှုန့်ဂိုဏ်းနဲ့ ဟိုမျိုးနွယ် သုံးခုကို ထည့်တွက်ရင်တောင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ထျန်းတင်းဂိုဏ်းက တုန်လင်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ လုံလောက်တယ် မဟုတ်လား”

“ထုန်လင်ခရိုင်မှာ ဘယ်သူမှ သွေးနတ်ဆိုးကို မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှင့်နန်စီရင်စုရော။ ရှင့်နန်က ကျွမ်းကျင်သူတွေတောင် မကိုင်တွယ်နိုင်ရင် ရာက္ခသသန့်ဂိုဏ်းရော”

“သန့်ဂိုဏ်းက ယောင်ကျိုးအဓိကဗိမာန်က ဂုရုကြီးတွေကို သွေးနတ်ဆိုးကို နှိမ်နင်းဖို့ စေလွှတ်ရင် သူတို့က နတ်ဆိုးတွေကို သတ်ပြီး မကောင်းတာတွေကို ဖယ်ရှားနေတယ်လို့ ပြောနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ထုန်လင်ကို တိုက်ခိုက်ရင် ငါတို့မှာ ဘာအကြောင်းပြချက်ရှိမှာလဲ”

ထုန်ဟူ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ အကယ်၍ အမှန်တကယ် ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့ပါက သူတို့သည် ပြည်နယ်နှစ်ခုကြား အဓိက ပဋိပက္ခကို ဖြစ်ပေါ်စေသော တရားခံများ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထျန်တင်းဂိုဏ်းသည် ဝမ်ယန်ခရိုင်တွင် လွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း ရာက္ခသသန့်ဂိုဏ်းက သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ပါက လက်ညှိုးတစ်ချောင်း လှုပ်ရုံမျှဖြင့် လွယ်ကူလိမ့်မည်။

“ဒါဆို ဓားကိုင်ဆောင်သူ လုက ငါတို့ကို တမင် သုံးနေတာပေါ့။ ငါတို့ ထုန်လင်ခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရင်တောင် ငါတို့လက်ထဲ ရောက်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ရှုံးရင် ငါတို့ပဲ ခံရမှာပေါ့” ဟု စဉ်းစားပြီးနောက် ထုန်ဟူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုသည် ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်သွားသည်။

ထုန်ဝူတီက ခေါင်းခါယမ်းပြီး ပြောင်လှောင်လိုက်သည်။

“လုကွမ်းချင်းဆိုတာ ဘာလဲ။ ကြေးနီအမိန့်တော် ဓားသံတမန်သက်သက်ပဲ။ ငါ့ရဲ့ ထျန်တင်းဂိုဏ်းကို သူ့ရဲ့ ခြေကုပ်အဖြစ် သုံးမယ်လို့ ထင်နေတာ။ သူ အဲဒီလောက် အရည်အချင်း မရှိဘူး”

လုကွမ်းချင်းသည် ဝမ်ယန်ခရိုင်၏ ဓားကိုင်ဆောင်သူဖြစ်သော်လည်း မာစတာတတိယအဆင့်သာ လေ့ကျင့်ထားသောကြောင့် ဝမ်ယန်ခရိုင်၏ ပြိုင်ဘက်မရှိသော ထိပ်သီးကျွမ်းကျင်သူ ထုန်ဝူတီနှင့် ယှဉ်နိုင်စရာမရှိပေ။ သူ၏ လျှောသွားမှုကို သတိပြုမိသော ထုန်ဟူသည် ခေါင်းညိတ်ကာ သဘောတူလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်၊ သန့်ဂိုဏ်းက ရှုကျိုးကို လွှမ်းမိုးထားတယ်။ သာမန် ထုန်လင်ခရိုင်လောက်က သူတို့ကို စိတ်မပူစေဘူး။ သူတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ရာက္ခသသန့်ဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ။ ငါတို့ တကယ်ကူညီပြီး ထုန်လင်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရင် ငါတို့ကို ပေးလိုက်တာက သူတို့အတွက် ပြဿနာမဟုတ်ဘူး။

ငါ့ကို အခု စိုးရိမ်နေတာက သွေးနတ်ဆိုးကိုယ်တိုင်ပဲ”

ထုန်ဟူသည် ချက်ချင်းပင် အံ့သြသော မျက်နှာထားကို ပြသလိုက်သည်။

“အဲဒီသွေးနတ်ဆိုးဟာ ဝူကျုံးနှောင်းပိုင်းကတည်းက အသက်ရှင်ခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ သူ့ရဲ့ တန်ခိုးက ယင်ယန်သန့်နယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်က ဘီလူးကြီးနဲ့တောင် တူတယ်။ သူ့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ လွယ်ကူတဲ့ ရန်သူတော့ မဟုတ်ဘူး။

ရာက္ခသဟာ မြောက်ဘက်မှာ ဒါကျင့်ရဲ့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရပြီး အနောက်ဘက်မှာ သွေးဝိညာဉ်သန့်ဂိုဏ်းရဲ့ သန့်စင်တော်မင်းသားရဲ့ အနှောင့်အယှက်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတော့ တကယ်ကို အခက်အခဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပြီး သန့်နယ်ကျွမ်းကျင်သူတွေကို စေလွှတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

သန့်ဂိုဏ်းနဲ့ တက္ကသိုလ်က ဒီအားနည်းချက်ကို သိမြင်ပြီးပြီလို့ ထင်နေကြတယ်။ သွေးနတ်ဆိုး ပြန်လည်ရှင်သန်လာတာကို အသုံးချပြီး ထုန်လင်ကို ရှုပ်ထွေးစေပြီး ယောင်ကျိုးကို ဖောက်ခွဲဖို့ အခွင့်အရေးကို စောင့်နေကြတယ်။ ရာက္ခသသန့်ဂိုဏ်းကို နယ်မြေဆုံးရှုံးတဲ့ ပထမဆုံး သန့်မြေအဖြစ် လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုချိန်ထိ တက္ကသိုလ်ကရော သန့်ဂိုဏ်းကရော ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်မှ ပေါ်မလာသေးဘူး။ ဒါ အောင်မြင်မှု မရရင် ထုန်လင်တင် ဒုက္ခရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ရှင့်နန်နဲ့ ကွမ်းလင်ပါ ထိခိုက်နိုင်တယ်”

ထုန်ဟူ၏ မျက်ခုံးများ ရှုံ့သွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ကူချန်ဖန်းနဲ့ ထျန်ဖာကျန့်က အမြဲတမ်း မရှိဘူးလား။ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဒီသွေးနတ်ဆိုးကိစ္စတစ်ခုလုံးကို စီစဉ်ခဲ့တာ...”