စီနီယာတပည့် ဝမ်ရှောင်လော် (၃)

ယုခေတ် ၁၃၂၂၊ ဇွန်လအစောပိုင်း၊ ရွှေလေနှင့်မိုးစက်အိမ်

“အစ်ကိုရှောင်လောင် ဒီနေရာက အရမ်းကျယ်တယ်။ ပထမထပ်တစ်ခုတည်းမှာ လူတစ်ထောင်လောက် ဝင်ဆံ့တယ်။ ဒီနေ့က ဘာပွဲတော်ရက်မှ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ခဏလေး ရေတွက်ကြည့်လိုက်တာ အနည်းဆုံး လူသုံးလေးရာလောက် ရှိတယ်။ အပေါ်မှာ ခြောက်ထပ်တောင် ကျန်သေးတယ်။ ဒီစားသောက်ဆိုင်က နေ့တိုင်း လူတစ်ထောင်လောက်တော့ ကျွေးမွေးနေရမှာပဲ...”

“ဟွန်း၊ မီနူးဈေးတွေကို ကြည့်စမ်း။ အသက်သာဆုံးဟာတောင် ငွေရှစ်ကျပ်တန်တယ်။ အစားအသောက်တစ်နပ် စားရုံနဲ့ သုံးဆယ်ကနေ ငါးဆယ်လောက် ကုန်တယ်။ တကယ်ကို ဈေးကြီးတယ်”

“ယွန်းယဲခရိုင်က လူတွေက ရွှေလေနဲ့မိုးစက်အိမ်ဟာ ခရိုင်မြို့မှာ ရွှေမြုပ်တဲ့တွင်းကြီးလို့ အမြဲပြောနေတာ အံ့သြစရာ မရှိပါဘူး။ သာမန်လူတွေ လုံးဝ မတတ်နိုင်ဘူး”

ပထမထပ်၏ထောင့်တစ်နေရာတွင် လူငယ်ငါးဦးသည် စားပွဲဝိုင်းတစ်ခုတွင် ထိုင်နေကြပြီး အားလုံးသည် ရိုးရိုးသားသား ဝတ်ဆင်ထားကာ စကားပြောနေစဉ် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး နှုတ်ခမ်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ကျန်လေးဦးသည် လျူအဘွားကြီးသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဥယျာဉ်သို့ ဝင်ရောက်လာသကဲ့သို့ ကြည့်နေကြသော်လည်း ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ဝမ်ရှောင်လောင်သည် စကားပြောနေသည်ကို နားထောင်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

စားသောက်ဆိုင်သည် အလွန်ဆူညံသော်လည်း ဝမ်ရှောင်လောင်၏ နားများသည် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ စားသုံးသူများ၏ နှုတ်ခမ်းများကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူတို့ ဘာပြောနေသည်ကို သူသိသည်။ ၎င်းသည် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ယွန်းယဲခရိုင်တွင် သူအောင်မြင်ခဲ့ရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

......

ညာဘက် မီတာဆယ်ဝန်းကျင်တွင် စားသုံးသူနှစ်ဦးသည် မျက်နှာချင်းဆိုင်ထိုင်ကာ တီးတိုးပြောနေကြသည်။

“ကြားပြီးပြီလား။ နတ်သံဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ဟဲလျန်ဝူကျီး သေသွားပြီတဲ့”

“ကျားစာရင်းဝင် မာစတာတောင် သေသွားပြီဆိုတော့ ဒီဖန်ကျင့်ဟုန်မှာ ဂရန်းမာစတာအဆင့် အင်အားရှိတာ သေချာတယ်”

“ချင်းလုံအသင်းအကြောင်းက အတိအကျ ဘာလဲ။ တတိယမြောက် နဂါးခေါင်းဆောင်က ဂရန်းမာစတာဆိုရင် ဒုတိယမြောက် နဂါးခေါင်းဆောင်နဲ့ အကြီးဆုံး နဂါးခေါင်းဆောင်တို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဘယ်လောက်လဲ”

ဘယ်ဘက် မီတာနှစ်ဆယ်အကွာတွင် အသက်နှစ်ဆယ်ဝန်းကျင်ရှိ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် မျက်နှာချင်းဆိုင်ထိုင်နေကြပြီး နှစ်ဦးစလုံး အပြာရောင်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားကာ ဝမ်းနည်းသော မျက်နှာထားများနှင့် အနည်းငယ် ပျင်းရိသော စိတ်ဓာတ်တို့ဖြင့် ရှိနေကြသည်။

အမျိုးသားက တစ်စုံတစ်ခုကို တီးတိုးပြောနေပြီး သူ၏ မျက်နှာထားသည် တဖြည်းဖြည်း ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

“ဟဲလျန်ဝူကျီးဟာ ကျားစာရင်းဝင် နာမည်ကြီး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ပဲ။ သူတောင် ချင်းလုံအသင်းက သတ်သွားပြီ။ ငါတို့သာ ချင်းလုံတံဆိပ်ကို ရနိုင်ရင် ငါတို့ရဲ့ မိဘတွေကို သေချာပေါက် လက်စားချေနိုင်မှာ”

“အစ်ကို၊ ထုန်လင်ဟာ နတ်ဆိုးလမ်းရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေပြီး မကြာသေးခင်က နတ်ဆိုးတွေက ဒုက္ခပေးနေတယ်။ ချင်းလုံတံဆိပ် ဝယ်ဖို့နေနေသာသာ ထုန်လင်ခရိုင်ထဲ ဝင်နိုင်ဖို့တောင် သံသယဖြစ်စရာပဲ။ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်”

အမျိုးသား၏ မျက်နှာသည် ကြမ်းတမ်းသော အမူအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ “ငါ အဲဒါကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လအတွင်း နေရာကွယ်ရာ ရှောင်တိမ်းနေရတာ လက်စားချေဖို့နေနေသာသာ ငြိမ်းချမ်းစွာ ကျင့်ကြံဖို့တောင် အခွင့်အရေး မရှိဘူး။ တစ်နေ့ ငါတို့ တကယ် အဖမ်းခံရရင် ငါတို့မိသားစုတစ်ခုလုံး အချည်းနှီး သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။ ဒီရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးကို ငါ ဆုပ်ကိုင်ရမယ်”

မိန်းကလေးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်လည်သတိရပုံရပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပေါ်လာသော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာထားသည် တဖြည်းဖြည်း ခိုင်မာလာကာ သူမ၏ အစ်ကိုကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သဘောတူကြောင်း ထင်ရှားသည်။

......

ရှေ့မီတာတစ်ရာအကွာတွင် လူခုနစ်ယောက် သို့မဟုတ် ရှစ်ယောက် စုဝေးနေသော စားပွဲတစ်ခုရှိပြီး ရွှေပိတ်စပါသော အသက်ကြီးသူတစ်ဦးလည်း ၎င်းတို့ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ စကားပြောနေသည်။

“မနေ့ညက ကျီချင်းသန့်ဂိုဏ်းနဲ့ လေယင်ကျောင်းတော်က ကိုယ်စားလှယ်တွေ ခရိုင်မြို့ကို ရောက်ပြီး ထျန်တင်းဂိုဏ်းမှာ တည်းခိုသွားကြပြီလို့ ကြားတယ်”

သူ့ဘေးမှ အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် စိုးရိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းကို လှည့်ကာ “ကျီချင်းသန့်ဂိုဏ်း၊ လေယင်ကျောင်းတော်။ သူတို့ ချင်းလုံတံဆိပ်အတွက် လာတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူတို့ ထုန်လင်သွေးနတ်ဆိုးကိစ္စကြောင့် လာတာ ဖြစ်ရမယ်” ဟု ပြောသည်။

“ထုန်လင်ခရိုင်ဟာ အကြီးအကျယ် ရှုပ်ထွေးနေပြီး ရာက္ခသသန့်ဂိုဏ်းဟာ အားကိုးစရာမရှိဘဲ ရန်သူတွေ ဝိုင်းရံခံနေရတယ်။ ပိုင်လူတက္ကသိုလ်နဲ့ ဝမ်ကျင့်သန့်ဂိုဏ်းတို့ ပူးပေါင်းပြီး ယောင်ကျိုးကို တိုက်ခိုက်ဖို့ လုပ်နေပြီဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေလည်း ထွက်နေတယ်”

“သူတို့ ဂျင်မြို့တော်စာချုပ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ပြင်ဆင်နေကြတာလား”

“ဒါကျင့်ဟာ ကမ္ဘာမှာ အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်ခဲ့တုန်းက နတ်ဆိုးလမ်းရဲ့ ပြည်နယ်ခြောက်ခုရဲ့ အင်အားကို သုံးပြီး ဖြောင့်မတ်တဲ့လမ်းကို ဂျင်မြို့တော်စာချုပ်ကို လက်မှတ်ထိုးဖို့ ဖိအားပေးခဲ့တယ်။

ဒီစာချုပ်ဟာ နှစ်ပေါင်းလေးရာကျော် ကြာခဲ့ပြီ။ အခု သန့်မြေအသီးသီးရဲ့ အင်အားတွေဟာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒါကျင့်ကိုယ်တိုင်တောင် ဒီစာချုပ်ကို ဆက်ထိန်းထားဖို့ မလိုလားတော့ဘူး။ ဖျက်ဆီးဖို့ဆိုတာ အပြီးသတ်ပြီးသား ကိစ္စပဲ၊ လှုံ့ဆော်ပေးမယ့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုပဲ လိုတော့တယ်။

အင်အားစုအမျိုးမျိုးဟာ ဝမ်ယန်ခရိုင်မှာ စုရုံးနေကြတာ မင်း ဘာအတွက်လို့ ထင်လဲ? သာမန် ချင်းလုံတံဆိပ်တစ်ခုတည်းနဲ့ဆိုရင် ဒုတိယတန်းစား အင်အားစုတွေကိုပဲ ဆွဲဆောင်နိုင်မယ်၊ ပထမတန်းစား အင်အားစုတွေကို မဆွဲဆောင်နိုင်ဘူး၊ သန့်မြေက အကြီးအကဲတွေကို ဆိုရင် ဝေလာဝေးပေါ့။

ဒီလူတွေက ထုန်လင်သွေးနတ်ဆိုးကိစ္စဟာ ကြီးမားတဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုအတွက် အကြောင်းရင်းဖြစ်လာနိုင်တယ်ဆိုတာကို မြင်ပြီးသား၊ ဒါကြောင့် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ပြီး သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းလှုပ်ရှားမှုတွေကို ချိန်ညှိဖို့ ဒီမှာ စုရုံးနေကြတာ”

......

ဝမ်ရှောင်လောင်သည် နားထောင်နေစဉ် နှလုံးခုန်မြန်နေသည်။ ဆွေးနွေးနေသော သတင်းအချက်အလက်များသည် ပေါက်ကွဲနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သောကြောင့် သူသည် အနည်းငယ် မူးဝေနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သိချင်စိတ်က သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး ညာဘက်နောက်ဘက်ရှိ စားပွဲတစ်ခုသို့ သူ၏ အကြည့်ကို လှည့်လိုက်ကာ စားသုံးသူများ၏ နှုတ်ခမ်းများကို တဖြည်းဖြည်း အာရုံစိုက်လိုက်သောအခါ ရုတ်တရက် ထိုနှုတ်ခမ်းများသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သိရှိလိုက်သည့်အလား လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားသည်။

“ဘယ်သူလဲ ဒီကောင်၊ သူများတွေကို ချောင်းမြောင်းဝံ့တာ၊ အရိုက်ခံချင်နေတာပဲ”

ရုတ်တရက် လေပြင်းတစ်ချက်သည် သူ၏ ပါးပြင်ကို ဖြတ်သွားပြီး ဝမ်ရှောင်လောင်သည် အထက်သို့ လျင်မြန်စွာ ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုစားပွဲမှ သတ်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး၏ လက်သည် သူ၏ အမြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထိုလက်သည် ပြင်းထန်သော ဂန်းချီလေပြင်းကို သယ်ဆောင်လာပြီး အကယ်၍ ထိမှန်ပါက သူ၏ အသက်တစ်ဝက်ခန့်ကို ယူသွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ သူ့ဘေးမှ လူလေးဦးသည် ချက်ချင်း အကူအညီပေးလိုသော စိုးရိမ်သောကများ ပြသသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အရှိန်သည် ဂန်းချီနယ်မှ အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသား၏ အရှိန်နှင့် မယှဉ်နိုင်ဘဲ ကူကယ်မဲ့စွာ ကြည့်နေနိုင်ရုံသာ ရှိသည်။

ဝမ်ရှောင်လောင်၏ နှလုံးသားတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ တိုးပွားလာသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် အသုံးမဝင်တော့...

“ရပ်စမ်း”

ရုတ်တရက် ကြည်လင်အေးဆေးသော အမျိုးသမီးအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဂန်းချီနယ်မှ သတ်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားကာ ဂန်းချီကို သူ၏လက်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်ဆွဲယူပြီး နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်လောင်သည် သူ၏မျက်နှာရှေ့တွင် လက်ရပ်တန့်သွားသည်ကို သတိပြုမိပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း ဘာဖြစ်နေသည်ကို သူ မသိဘဲ သတ်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ အကြည့်နောက်သို့သာ လိုက်ကြည့်နေနိုင်တော့သည်။

၎င်းသည် တာအိုဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ဒါဇင်ခန့်ပါသော အုပ်စုတစ်စုဖြစ်ပြီး ၎ငသူတို့သည် အဝင်ဝမှ ယခုမှပင် လျှောက်ဝင်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့ကို ဦးဆောင်သူမှာ အဖြူရောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အလွန်လှပသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရေပြာရောင် ဓားရှည်ကို ကိုင်ထားကာ ဓားကို ညင်သာစွာ လှုပ်ရှားစေပြီး သတ်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ လုပ်ဆောင်မှုကို ရပ်တန့်စေသည်။