← Chapters

စီနီယာ တပည့် ဝမ်ရှောင်လော် (၅)

Vol. 11 Ch. 151

စီနီယာ တပည့် ဝမ်ရှောင်လော် (၅)

Vol. 11 Ch. 151

ဟိုယုရှောင်သည် ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ဝမ်ရှောင်လောင်၏ မျက်လုံးများအား မဖုံးကွယ်ထားသော လေးစားမှုဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူ စကားပြောတော့မည့်အချိန်တွင် ဝမ်ရှောင်လောင်က သူ့ကို အရင်ပြောလိုက်သည်။

“ဖန်းအကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော် ရွှေလေနဲ့မိုးစက်အိမ်မှာ သတင်းတချို့ ကြားခဲ့တယ်။ ခင်ဗျားအတွက် အသုံးဝင်မလားတော့ မသေချာဘူး။ စုစုပေါင်း သုံးပိုင်းရှိတယ်။ နှစ်ပိုင်းက ခင်ဗျားနဲ့ ချင်းလုံအသင်းအကြောင်း...”

ဝမ်ရှောင်လောင်သည် သူစုဆောင်းထားသော သတင်းသုံးပိုင်းကို စိုးရိမ်တကြီး ပြောပြပြီး ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာထားသည် မပြောင်းလဲသည်ကို သတိပြုမိသောကြောင့် သူသည် ပို၍ပင် စိုးရိမ်လာသည်။

သူ၏ စဉ်းစားမှုသည် ရိုးရှင်းသည်။ ယွန်းယဲခရိုင်တွင် သူသည် ဟိုယုရှောင်ကို ကူညီခဲ့ပြီး ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ကို တပည့်အဖြစ် ခန့်အပ်ရန် အမှန်တကယ် ကတိပေးခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် တပည့်ကို လက်ခံရန် သို့မဟုတ် မခံရန် ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်မှာ ဟိုယုရှောင်တွင် ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် ဟိုယုရှောင်ရှေ့တွင် သူသည် သူ၏ အမြင့်ဆုံးတန်ဖိုးကို ပြသရမည်ဖြစ်သည်။ သတင်းသုံးပိုင်းသည် ဟိုယုရှောင်အတွက် အသုံးဝင်မည်လား သူ မသိသော်လည်း ၎င်းသည် သူလုပ်နိုင်သော အကြီးမားဆုံး ကြိုးစားမှုဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှောင်လောင်သည် စိုးရိမ်နေသော်လည်း သူ၏ အကြည့်သည် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာမှ မခွာခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် နားမကြားသောကြောင့် ဟိုယုရှောင်၏ စကားများကို လွတ်သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ ကြည့်နေစဉ် သူ၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြမှုအနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ မုတ်ဆိတ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ကျွတ်ထွက်လာကာ သူ၏ ဆံပင်ဖြူများသည် မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် အနက်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အိုမင်းသော မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် သူသည် ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်းတွင် မြင်ခဲ့သော ချောမောသော လူငယ်ရုပ်ရည်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“မအံ့သြနဲ့၊ မင်းကို ငါ့တပည့်အဖြစ် ခန့်အပ်မယ်လို့ ကတိပေးထားပြီးသား၊ ငါ ကတိမဖျက်ဘူး”

ဝမ်ရှောင်လောင်၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြမှုများဖြင့် မှတ်သားနေဆဲဖြစ်စဉ် ဟိုယုရှောင်၏ ပေါ့ပါးသော စကားများကို ကြားသောအခါ သူ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် အလွန်ဝမ်းသာအားရသော အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူသည် ဟိုယုရှောင်ဘက်သို့ ဒူးထောက်ကာ နဖူးကို မြေပြင်နှင့် သုံးကြိမ် ထိအောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဝမ်ရှောင်လောင်က ဆရာ့ကို ရှိခိုးပါတယ်”

“အရမ်းကောင်းတယ် အစ်ကိုရှောင်လောင်”

“အစ်ကိုရှောင်လောင် တပည့်ဖြစ်ဖို့ အောင်မြင်သွားပြီ”

“အစ်ကိုရှောင်လောင်မှာ အခု ဆရာ ရှိသွားပြီ...”

......

ဟိုယုရှောင် စကားမပြောနိုင်ခင် ဝမ်ရှောင်လောင်နောက်မှ ကလေးအုပ်စုမှ ကျယ်လောင်သော အားပေးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်းသာအားရသော အပြုံးများဖြင့် သူ့ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဝမ်ရှောင်လောင်ကို ညင်သာစွာ ထူပေးပြီး များစွာ မပြောခဲ့ပေ။ သူသည် ဤမိဘမဲ့ကလေးများ၏ အခက်အခဲကို နားလည်ပြီး သူတို့ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ပျော်ရွှင်နေကြသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသည်။

ဤစစ်သည်တော်လောကတွင် သွေးသားတော်စပ်မှုမှလွဲ၍ အခိုင်မာဆုံးသော ဆက်သွယ်မှုမှာ ဆရာနှင့်တပည့်ကြား ဆက်သွယ်မှုဖြစ်သည်။ ဝမ်ရှောင်လောင်၏ ဒူးထောက်ခြင်းသည် ယခုအချိန်မှစ၍ သူသည်လည်း လိုက်နာရမည့် စစ်သည်တော်မျိုးဆက်တစ်ခု ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး ဤလောကတွင် တစ်ယောက်တည်း အကူအညီမဲ့စွာ ရှိတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း ပြသခြင်းဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှောင်လောင်သည် ဟိုယုရှောင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် မျက်ရည်အနည်းငယ် ဝိုင်းနေသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် သက်ပြင်းအနည်းငယ် ချကာ ဘာမှ မပြောဘဲ သူ့ရှေ့တွင် ရပ်ခိုင်းလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် နောက်မှလူအားလုံး၏ မြင်ကွင်းကို ပိတ်ကာ သူ့ကို မျက်လုံးချင်းဆိုင်လိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ နာမည်အမှန်က ဟိုယုရှောင် မင်းကိုယ်တိုင်ကလွဲပြီး တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောရဘူး၊ မင်းရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကိုတောင် မပြောရဘူး၊ နားလည်လား”

ဝမ်ရှောင်လောင်သည် တုန်လှုပ်သွားသည်၊ သူ၏ဆရာသည် ချင်းလုံအသင်း၏ တတိယမြောက် နဂါးခေါင်းဆောင် မဟုတ်ဘူးလား။ အဘယ့်ကြောင့် သူသည် ယခု ဟိုယုရှောင်ဟု ခေါ်နေသနည်း။ သို့သော် ဟိုယုရှောင်၏ အကြည့်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် သူစဉ်းစားသင့်သော မေးခွန်းများ မဟုတ်ကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

သူ၏ဆရာက သူ့အား အမှန်တကယ် နာမည်ကို ပြောပြခြင်းသည် သူ့ကို မိမိ၏လူတစ်ဦးအဖြစ် သဘောထားခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ သူ၏ အတွေးများ ရှင်းလင်းသွားသောအခါ ဝမ်ရှောင်လောင်သည် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံသည် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ရှောင်လောင် နာခံပါမယ်”

ဟိုယုရှောင်သည် လူတိုင်းကို အနည်းငယ် အပန်းဖြေရန် အချက်ပြလိုက်ပြီးနောက် ရန်ဖုန်းအဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲကာ ဝမ်ရှောင်လောင်နှင့် အခြားသူများကို မြို့သို့ခေါ်သွားကာ အဝတ်အစားအသစ်များ ဝယ်ပေးခဲ့သည်။

ထို့နောက် လူဆယ်ယောက်ကျော်ပါသော အုပ်စုကို ရွှေလေနှင့်မိုးစက်အိမ်တွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အစားအသောက်များဖြင့် တည်ခင်းဧည့်ခံပြီး ငွေ ၅၀၀ ကျော် ကုန်ကျခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် မြို့၏ အရှေ့ဘက်တွင် ကြီးမားသော နေအိမ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ကာ ငွေ ၁၆,၅၀၀ ဖြင့် ချက်ချင်း ဝယ်ယူပြီး ဝမ်ရှောင်လောင်၏ အမည်ကို စာချုပ်တွင် တိုက်ရိုက် ရေးထိုးခဲ့သည်။

ဤအရာအားလုံးပြီးနောက် ဝမ်ရှောင်ကျင့်နှင့် အခြားသူများသည် ဟိုယုရှောင်ကို မျက်လုံးများတွင် ကြယ်များဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး ဝမ်ရှောင်လောင်ကိုယ်တိုင်မှာမူ လုံးဝ အံ့သြတုန်လှုပ်နေကာ ချက်ချင်း ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်...

All Chapters