ဟိုမိသားစု(၂)

အဝေးမှ ကျောက်ချင်ရွှေသည် ဇော်ယန်မြို့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် တုံ့ဆိုင်းမှု အနည်းငယ် ပေါ်လာပြီးမှ “သွားကြည့်ကြရအောင်။ ဒီညတော့ ဒီမှာပဲ နားကြရမှာပဲ။ ပထမဦးစွာ ဟိုယုရှောင်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို စုံစမ်းသင့်တယ်။ သူက တကယ်ပဲ ဆိုးညစ်မှု အမျိုးမျိုးကို ကျူးလွန်ပြီး သာမန်လူတွေကို ဖိနှိပ်တဲ့ လူဆိုးတစ်ယောက်ဆိုရင် လူတွေအတွက် ဒီလို အန္တရာယ်ရှိတဲ့သူကို ချေမှုန်းပစ်ဖို့ ကျွန်တော်တို့အတွက် အခက်အခဲမရှိပါဘူး” ဟု ပြောသည်။

အခြားသူများ ဘာတွေးနေသည်ကို ဟိုယုရှောင် မသိသော်လည်း ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ သူသည် ပို၍ သက်သာရာရသွားသည်။

ဤတာအိုသီလရှင်ငယ်သည် အနည်းငယ် ခေါင်းမာသော်လည်း အမှားအမှန်ကို မခွဲခြားနိုင်လောက်အောင် မဟုတ်ပေ။

“နတ်ဆိုးလမ်းရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ဘယ်လို စိတ်ကောင်းနှလုံးကောင်းရှိတဲ့သူမှ ရှိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မျောက်နတ်ဆိုးမည်း ဟိုတုံ အသက်ရှင်နေတဲ့နှစ်တွေမှာ သူ့ရဲ့သားတော်ငါးပါးက ဈေးကို အနိုင်ကျင့်၊ သာမန်မိန်းကလေးတွေကို အတင်းအဓမ္မ သိမ်းပိုက်ပြီး နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားခဲ့တယ်။

ကောင်းကင်မှာ မျက်စိမရှိဘူး၊ အဲဒီ နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင် ဟိုတုံ နောက်ဆုံးတော့ သတ်ခံလိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ ဟိုယုရှောင်က တစ်နည်းနည်းနဲ့ ကံကောင်းသွားတယ်။ အခု ဇော်ယန်မှာ လူတွေ ပိုပြီး ဒုက္ခရောက်နေမှာကို ကျွန်တော် စိုးရိမ်တယ်”

“ကျောက်ကျိုးက နတ်ဆိုးလမ်းနဲ့ အတော်ဝေးပြီး နတ်သမီး ချင်ရွှေက ဒီနတ်ဆိုးလမ်းဓားပြတွေနဲ့ ဆက်ဆံမှု နည်းပါးတော့ သူ မသိနိုင်ဘူး။ သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီဟာ သွေးအေးလူသတ်သမားတွေ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းပြီး ရှက်ရွံ့ခြင်းကင်းမဲ့၊ လှည့်စားတတ်ပြီး လည်ဝယ်ကြတယ်။ ဘယ်သူမှ လုံးဝ ရှုတ်ချစရာမရှိဘူးဆိုတာ မရှိဘူး။

တုန်လင်ခရိုင်က သွေးနတ်ဆိုး အုံကြွမှုလိုမျိုး နောက်ဆုံးမှာ ဒီနတ်ဆိုးလမ်းဓားပြတွေကပဲ ဒီလို မြေယာထဲမှာ အုံကြွမှုတွေ ဖြစ်စေပြီး အဲဒီလို ရက်စက်တဲ့ နတ်ဆိုးတွေ ပေါ်ပေါက်လာစေတာပဲ”

ဖြောင့်မတ်သော ချီ၏ အရိပ်အယောင်ကို ဆောင်ထားသော ချန်ယွီဟဲနှင့် လျိုဖူဖန်းတို့ကို ကြည့်ရင်း ဟိုယုရှောင်သည် သူတို့ဖော်ပြသည့်အတိုင်း သူသည် တကယ်ပင် လူဆိုးဖြစ်လာခဲ့လေသလားဟု သံသယဝင်မိလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ကျောက်ချင်ရွှေသည် ပို၍ ဉာဏ်ကောင်းပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ “မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး မှန်ကန်တဲ့ အချက်တွေကို ပြောနေကြတာပဲ။ ဟိုယုရှောင်က တကယ်ပဲ အလွန်ရက်စက်တယ်ဆိုရင် သူ့ကို ချေမှုန်းဖို့ ကျွန်မတို့အတွက် လွယ်ကူပါတယ်။ မြို့ထဲကို အရင်ဝင်ကြရအောင်” ဟု ပြောသည်။

လူဆယ်ယောက်ကျော်ပါသော အဖွဲ့သည် တရားဝင်လမ်းပေါ်သို့ တက်ကာ အရှေ့မြို့တံခါးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာထားသည် သူတို့နောက်မှ လိုက်ပါသွားစဉ် သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သို့သော် လူတိုင်း အရှေ့မြို့တံခါးသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူတို့မျက်နှာများ ထူးဆန်းသွားကြသည်။

မူလအားဖြင့် ကျောက်ယန်ကဲ့သို့သော ခရိုင်မြို့ငယ်လေးသည် ရှုအချိန်နောက်ပိုင်းတွင်၊ အထူးသဖြင့် ရှုကျိုးနှင့် ဝမ်ယန်ခရိုင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူထားသော အရှေ့မြို့တံခါးသည် ခိုင်မာစွာ ပိတ်ထားသင့်သည်။ ယခုအချိန်တွင် တံခါးဖွင့်ထားရန် အကြောင်းပြချက်မရှိပေ။

သို့သော် အရှေ့မြို့တံခါးသည် ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ထားရုံသာမက တံခါးကို လူတစ်ရာခန့်ရှိသော စစ်သားအဖွဲ့ကလည်း စောင့်ကြပ်နေပြီး ထို့ထက်ပို၍ သူတို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာတွင် အပြုံးရောင်သန်းနေသော ခံ့ညားထွားကျိုင်းသည့် လူကြီးတစ်ဦးက သူတို့ကို ကြိုဆိုရန် ရှေ့သို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

ထိုခံ့ညားသော လူကြီးသည် အရပ် နှစ်မီတာနီးပါး မြင့်ပြီး အဝေးမှ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် မိုးထိအောင် မြင့်မားသော သံတိုင်ကြီးနှင့် တူ၏။ ပိုမိုနီးကပ်လာမှသာ သူသည် အတော်လေး နုနယ်သော မျက်နှာရှိပြီး ခါးတွင် လေးပေရှည်သော ဓားကို လွယ်ထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူသည် အပြုံးဖြင့် ထိုအဖွဲ့ကို လက်ဆုပ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်က ကျောက်ယန်မြို့က ဟိုမျိုးနွယ်စုက ဟိုယုချန်ပါ။ ဒီနေ့ ဝမ်ယန်ခရိုင်က ထူးချွန်တဲ့ ဧည့်သည်တော်တွေ လာမယ်လို့ ကြားသိရတဲ့အတွက် မြို့ထဲမှာ စားစရာတွေ၊ သောက်စရာတွေနဲ့ တည်းခိုဖို့ နေရာတွေကို အဆင်သင့် လုပ်ထားပြီးပါပြီ။ ဒါကြောင့် အထူး လေးစားအပ်တဲ့ ဧည့်သည်တော်တွေ ကြွရောက်တော်မူပါလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

ကျောက်ချင်းရွှေ အပါအဝင် လူအားလုံးသည် ဟိုယုချန်၏ စကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သူတို့၏ စိတ်များ မမှီလိုက်မီ ဟိုယုချန်နောက်မှ လူတစ်ရာသည် ရုတ်တရက် လက်အုပ်ချီလျက် တညီတညွတ်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

“လေးစားအပ်ပါသော ဧည့်သည်တော်များ ကြွရောက်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

ထိုအဖွဲ့ စီးလာသော မြင်းများသည် ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံကြောင့် လန့်ကာ တောက်လျှောက် မြည်ဟည်းနေကြသည်။ ကျောက်ချင်းရွှေ အပါအဝင် လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ မြင်းများကို အလျင်အမြန် ထိန်းချုပ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများသည် ချက်ချင်းပင် တည်တည်ကြည်ကြည် ဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့၏ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ထိုလူတစ်ရာသည် ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်း အဆင့်ခုနစ်အထက်ရှိသော ကိုယ်ခံပညာရှင်များဖြစ်ကြောင်း၊ ဂန်းချီအဆင့်တွင် သုံးဦးရှိပြီး ခေါင်းဆောင် ဟိုယုချန်မှာ စုစည်းခြင်းအဆင့်တွင် ရှိကြောင်း ချက်ချင်းပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိလိုက်ကြသည်။

ဤသို့သော အင်အားပြသမှုသည် သူတို့အား ကြောက်ရွံ့စေခြင်းမရှိသော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ တင်ပြပုံက သူတို့၏ ရောက်ရှိမှုကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။

အကယ်၍ သူတို့၏ ရောက်ရှိမှုကို ကြိုတင်သိရှိထားပါက အခြားပြင်ဆင်မှုများ ရှိနိုင်ပါသလား။

ပြီးတော့ သူတို့ ဘယ်လိုသိခဲ့တာလဲ။

ဤမေးခွန်းသည် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်တပြက် လက်သွားစဉ်တွင် ကျောက်ချင်းရွှေသည် နောက်ဆုံးမှ ရန်ဖုန်း ကိုသာ မျက်လုံးအကြည့်ဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေစဉ် ကျန်သူအားလုံးသည် မျက်လုံးများဖြင့် အချင်းချင်း စူးစမ်းကြည့်ရှု့နေကြသည်။

ဟိုယုချန်သည် ထိုအုပ်စုကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးမှ ရန်ဖုန်းကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးထောင့်တွင် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုအုပ်စုကို ဆက်လက်ပြောကြားခဲ့သည်။

“အရှင်ဧည့်သည်များ စိတ်အေးချမ်းသာစွာ နေထိုင်တော်မူပါ။ ကျွန်တော်တို့ သိထားပါတယ်၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ခရီးစဉ်ဟာ ချင်လုံအသင်းကို ချေမှုန်းဖို့ပါ။ အမှန်အတိုင်းဆိုရရင် ပိုက်ဆံကိုပဲ သိပြီး လူကို မသိတဲ့ ချင်လုံအသင်းဟာ အနိုင်ကျင့်ပြီး သူတို့လုပ်ချင်ရာလုပ်နေကြတာမို့ ဟိုမျိုးနွယ်ကလည်း သူတို့ကို မုန်းတီးပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဝမ်ယန်ရဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့လမ်းရဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ ကြိုးပမ်းမှုတွေကို ကျွန်တော်တို့ အပြည့်အဝ ထောက်ခံပါတယ်။

ဒီညတော့ စိတ်အေးချမ်းသာစွာ အနားယူတော်မူပါ။ မနက်ဖြန် ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ပို့ဆောင်ပေးဖို့ ခရီးဆောင်ရိက္ခာတချို့ ပြင်ဆင်ပေးပါ့မယ်၊ ဟိုမျိုးနွယ်က ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထိုအုပ်စုသည် ပို၍ပင် သတိဝီရိယရှိလာပြီး မြို့ထဲသို့ ဝင်ရန် အားလုံး တုံ့ဆိုင်းနေကြသည်။

ထိုအဖြစ်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုချန်သည် ပွင့်လင်းပြီး စိတ်ရင်းမှန်သော အမူအရာကို ဆောင်ကာ သူ၏ နောက်လိုက်များဘက်သို့ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောကြောင့် အထက်ဟိုတံခါးမှ စစ်သည်တစ်ရာကို ဦးဆောင်သော ရှောင်နူထောင်၊ ကျန်းကုန်းနှင့် ဆူလီတို့သည် ဘေးဘက်သို့ ရှောင်ဖယ်ကာ ထိုအုပ်စုအတွက် လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

“ကျောက်ယန်က ဒီလို နှိမ့်ချတဲ့ ဟိုမျိုးနွယ်ဟာ နဂါးတွင်း ဒါမှမဟုတ် ကျားအိမ်ကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိပါ့မလား။ ဒီနတ်ဆိုးလမ်းက ခိုးသားတွေကို ဟာသရဲ့ ပစ်မှတ် မဖြစ်စေနဲ့။ သွားကြစို့”

လျိုဖူဖန်းသည် ဂရန်းမာစတာအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်ဖြစ်သောကြောင့် ရဲရင့်စွာဖြင့် ဟိုယုချန်ကို မထီမဲ့မြင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ထိုအုပ်စုကို ပြောပြီးနောက် ပထမဆုံး ဝင်သွားသူဖြစ်သည်။ ကျန်သူများက အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်ပြီးနောက် လိုက်ပါသွားကြသည်။

“နတ်သမီး ချင်ရွှေ စိတ်ချပါ။ ကျောက်ယန်မြို့ရဲ့ အင်အားအကြီးဆုံးနည်းလမ်းက နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ လက်အောက်ခံတွေ တည်ဆောက်ထားတဲ့ ရာက္ခသတံတိုင်းပဲ၊ အဲဒါကို မလုပ်ဆောင်တဲ့နယ်မြေလို့လည်း ခေါ်တယ်။ အမြင့်ကနေ အနိမ့်အထိ အဆင့်လေးဆင့်ရှိတယ်- ယင်နဲ့ ယန်၊ လမ်းကြောင်း၊ သစ်ခွ ဒီလိုနဲ့ အခြေချနေထိုင်ရာအထိပေါ့။

သာမန်ခရိုင်မြို့တစ်ခုဟာ အများဆုံး အခြေချနေထိုင်ရာတံတိုင်းကိုပဲ စီစဉ်နိုင်မှာဖြစ်ပြီး အဲဒါက ဂန်းချီအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေကိုပဲ ထိခိုက်စေနိုင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ထဲမှာ ဂရန်းမာစတာ သုံးယောက်ရှိနေတာနဲ့ ဟိုမျိုးနွယ် ဘာတွေပဲ ပြင်ဆင်ထားထား အချည်းနှီးပဲ”

ထုံဟူသည် ဝင်သွားရန် အမှန်တကယ် ဆန္ဒရှိသည်။ ကျောက်ချင်ရွှေ တုံ့ဆိုင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် သူမဘေးတွင် အလျင်အမြန် တီးတိုးသတိပေးလိုက်သည်။ သူသည် ပြီးခဲ့သည့်နှစ်ကုန်ပိုင်း ကျောက်ယန်အနှောင့်အယှက်အတွင်း ဤနေရာသို့ လာရောက်ခဲ့ပြီး မလုပ်ဆောင်သည့်နယ်မြေကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ တွေ့ခဲ့သည်။