ဟိုမိသားစု (၃)

ကျောက်ချင်ရွှေသည် ရန်ဖုန်းကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ထုံဟူ၏ သတိပေးစကားကို ကြားသောအခါ သူမခေါင်းကို အနည်းငယ်သာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

သူမသည် ယုံကျိုးရှိ မြို့အသီးသီး၏ ရာက္ခသတံတိုင်းများအကြောင်းကို သိသည်။ အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင် သူမသည် သေးငယ်သော ကျောက်ယန်တံတိုင်းကို လုံးဝ အလေးမထားခဲ့ပေ။ သူမ၏ အဓိက စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ ဖန်ကျင်းဟုန်သည် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ဟိုမျိုးနွယ်သို့ အဘယ်ကြောင့် ပေါက်ကြားစေခဲ့သနည်းဟု တွေးတောနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဖန်ကျင်းဟုန်သည် ချင်လုံအသင်း၏ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်ပြီး ဟိုမျိုးနွယ်နှင့် ဆက်စပ်မှုမရှိဟု ယူဆရသည်။ ထို့ပြင် ဟိုယုချန်၏ ယခုလေးတင် ပြောကြားခဲ့သော စကားများအရ ဟိုမျိုးနွယ်နှင့် ချင်လုံအသင်းတို့၏ ဆက်ဆံရေးသည်လည်း ကောင်းပုံမပေါ်ပေ။

ဟိုမျိုးနွယ်သို့ သူတို့၏ တည်နေရာကို ပေါက်ကြားစေသူသည် ဖန်ကျင်းဟုန်မဟုတ်ဘဲ အခြားသူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ပါသလား။

ဟိုယုရှောင်သည် အမြဲတမ်း နောက်ဆုံးမှ ဖြစ်သည်။ လူတိုင်း မြို့ထဲသို့ ဝင်ပြီးမှ သူသည် ဟိုယုချန်နှင့် အကြည့်ချင်းဖလှယ်ရန် နောက်ပြန်လှည့်ကာ စစ်မှန်သော ချီကို အသုံးပြု၍ တိုးတိုးလေး အသံလွှင့်လိုက်သည်။

“အိမ်တော်မှာ အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား”

ဟိုယုချန်က ခေါင်းညိတ်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် ဆိုးယုတ်သော အဆင့်စုစည်းခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိပြီး ကျောက်ချင်ရွှေနှင့် အခြားသူများထက် အများကြီး အားနည်းသောကြောင့် သူ၏ အသံလွှင့်မှုကို အခြားသူများ အလွယ်တကူ သိရှိနိုင်သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဟိုယုရှောင်သည် ဟိုမျိုးနွယ်၏ ကိုယ်ခံပညာရှင်များအားလုံး၊ ကျောက်ယန်သံမဏိအစောင့်တပ်ဖွဲ့အပါအဝင် ဤအဖွဲ့ရောက်ရှိလာရန် စောင့်ဆိုင်းရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ရန် သူ့ကို သတင်းပို့ခဲ့သည်။

ဂရန်းမာစတာ နှစ်ဦးနှင့် ဒန်ပွေဖက်ခြင်းအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင် ၁၁ ဦးသည် အမှန်ပင် အင်အားကြီးမားသည်။

သို့သော် ဟိုမျိုးနွယ်၏ လက်ရှိအင်အားမှာ မနည်းလှပေ။ ဂရန်းမာစတာအဖြစ် သူ့ကို မထည့်တွက်ဘဲ ဒုတိယအကြီးအကဲနှင့် တတိယအကြီးအကဲတို့အပြင် ကျောက်ယန်မြို့ရှိ စစ်သည်များနှင့် တံတိုင်းအခြေချနေထိုင်သူများအားလုံးကို အားကိုးရုံဖြင့်ပင် သူတို့သည် ပေါ့ပေါ့ဆဆ သဘောထား၍ မရပေ။

ဟိုယုချန် မြင်းပေါ်တက်ကာ သူ့နောက်မှ ရာပေါင်းများစွာကို ဦးဆောင်ပြီး ကျောက်ချင်ရွှေနှင့် အခြားသူများကို အဓိကလမ်းမအတိုင်း ဟိုအိမ်တော်သို့ လိုက်သွားရန် ဦးဆောင်ခဲ့သည်။

“စစ်သူကြီးဟို ဒီလောက်နောက်ကျမှ ထွက်လာတာပဲ”

“ဟိုအိမ်တော်မှာ ဧည့်သည်တွေ ရှိရမယ်၊ ဒုတိယသခင်ကိုယ်တိုင် ကြိုဆိုဖို့ ထွက်လာတာနဲ့ဆိုတော့ သူတို့ဟာ ထူးချွန်တဲ့ ဧည့်သည်တွေ ဖြစ်ရမယ်”

“မင်္ဂလာပါ စစ်သူကြီးဟို”

“မင်္ဂလာပါ ဒုတိယသခင်”

...

ရှုချိန်ကုန်လုနီးပြီဖြစ်၍ အဓိကလမ်းမကြီးသည် လူသူကင်းမဲ့နေသည်။ သို့သော် ဟိုယုချန်ကို မြင်သော လမ်းသွားလမ်းလာများသည် လက်အုပ်ချီကာ လေးလေးစားစား နှုတ်ဆက်ကြသည်။

ကျောက်ချင်ရွှေသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ရုတ်တရက် အံ့သြမှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ကျောက်ကျိုးတွင်ပင် နိုင်ငံသားများနှင့် အုပ်ချုပ်သူများအကြား ထိုကဲ့သို့ သဟဇာတဖြစ်သော ဆက်ဆံရေးကို တွေ့ရခဲသည်။

“ဒီ ဟိုယုချန်ဟာ ဟိုမိသားစုရဲ့ ဒုတိယသားဖြစ်ရမယ်။ သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက တော်တော်ကောင်းပုံရတယ်”

မဝေးတော့သောနေရာတွင် ဟိုယုချန်သည် အနည်းငယ် ပြုံးကာ လက်အုပ်ချီလိုက်ပြီး “နတ်သမီး ချင်ရွှေရဲ့ ချီးမွမ်းမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါအားလုံးဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အစ်ကိုကြီးနဲ့ ပဉ္စမညီရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါ။

ကျွန်တော့်ရဲ့ အစ်ကိုကြီးက ဟိုမျိုးနွယ်နဲ့ ကျောက်ယန်ကို ထိန်းချုပ်ပြီးနောက် မြို့ရဲ့ စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ကျောက်ယန်သံမဏိအစောင့်တပ်ဖွဲ့ကို တည်ထောင်ခဲ့ရုံသာမက မြို့သားတွေကို အခွန်အများအပြားကနေလည်း ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးခဲ့ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် မြို့ထဲက ဘယ်ကလေးမဆို လေ့ကျင့်ဖို့ အရည်အချင်းရှိရင် နောက်ခံဘယ်လိုပဲရှိရှိ ဟိုမျိုးနွယ်ထဲဝင်ပြီး ကိုယ်ခံပညာကို သင်ယူနိုင်ပြီး သင်ယူပြီးတဲ့အခါမှာ ဆက်နေမလား ထွက်သွားမလားဆိုတာ သူတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပါပဲ။

ကျွန်တော့်ရဲ့ ပဉ္စမညီ ဟိုယုဒွမ်က ကျောက်ယန်ပုဂ္ဂလိကကျောင်းကို စတင်တည်ထောင်ပြီး အဲဒီကိုယ်ခံပညာသင်တဲ့ ကလေးတွေကို စာရေးစာဖတ် သင်ပေးသလို မိဘမဲ့ကလေးအားလုံးကိုလည်း ပြုစုပျိုးထောင်ပြီး ဟိုမိသားစုဝင်တွေလို သဘောထားပြီး လူကြီးဖြစ်တဲ့အထိ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးပါတယ်”

“အကယ်၍ တာအိုရှင်ဟိုသည် ထိုကဲ့သို့ ကောင်းသောအကျိုးကို အမှန်တကယ် ပြုလုပ်ပါက သူသည် အမှန်ပင် အတိုင်းအဆမရှိသော ကုသိုလ်ကောင်းမှုဖြစ်သည်။ ယုံကျိုးနတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် တာအိုရှင်ဟိုကဲ့သို့ ဖြောင့်မတ်သောသူကို တွေ့ရခြင်းသည် ထူးခြားပါသည်။ ယနေ့ ကျွန်ုပ် သေချာပေါက် သွားရောက်လည်ပတ်ရမည်” ဟု ရဟန်း ဘူကျန့်က ဆိုသည်။

ဟိုယုချန်၏ စကားများကို ကြားသော ကျောက်ချင်ရွှေသည် လေးစားမှု၏ အရိပ်အယောင်ကို မပြဘဲ မနေနိုင်ဘဲ သူ့ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။

သူတို့နောက်တွင် ရပ်နေသော ဟိုယုရှောင်သည် ချွေးသုတ်မနေဘဲ မနေနိုင်ပေ။ သူသည် ဟိုယုချန်အား အမှန်တရားကို အလှဆင်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အဆင့်သို့ ရောက်လိမ့်မည်ဟု သူထင်မထားခဲ့ပေ။

သူ၏ စကားများတွင် အမှန်တရားအချို့ ပါဝင်သော်လည်း ထိုမျှလောက် ချဲ့ကားထားခြင်း မဟုတ်ပေ...

“အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး၊ မင်းပြောသလို အမှန်တကယ်ဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ ဟိုမျိုးနွယ်ရဲ့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ရှုကျိုးရဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့လမ်းထက် ပိုပြီး သနားကြင်နာတတ်သေးတယ်။ မင်းတို့လာမယ်ဆိုတာ သိလို့ ကြိုတင်ပြီး ပြည်သူတွေကို ကြောက်လန့်ပြီး ငါတို့ကို ကပြခိုင်းတာ ဖြစ်ရမယ်”

“နတ်ဆိုးလမ်းက လူဆိုး၊ တကယ်ကို လှည့်ကွက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပဲ” ဟု ချန်ယွီဟဲက ရှေ့ဆုံးမှ တိုးတိုးလေး ပြုံးလိုက်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို အငွေ့အသက်ကို အေးစိမ့်သွားစေသည်။ လျိုဖူဖန်းလည်း အေးစိမ့်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ထုံဟူနှင့် ကျန်ငါးဦးတို့က ဟိုယုချန်ကို ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

ကျောက်ချင်ရွှေနှင့် ရဟန်း ဘူကျန့်အပါအဝင် လူတိုင်း၏ တညီတညွတ်တည်းသော တုံ့ပြန်မှုကြောင့် သူတို့အားလုံးသည် ဟိုယုချန်အပေါ် အနည်းငယ် သံသယဝင်လာကြသည်။

“မင်းတို့မျိုးရိုးတစ်ခုလုံးဟာ ခိုးသားတွေနဲ့ ပြည့်နေတာပဲ။ ဒီခွေးမိုက်က နတ်သမီး ချင်ရွှေနဲ့ ငါစကားပြောနေတာကို ဘာကိစ္စနဲ့ ဝင်ဖြတ်တာလဲ။ ငါ မင်းတို့ကို မြို့တံခါးအထိ သွားကြိုပြီး မင်းတို့က တကယ် ထူးထူးခြားခြား တစ်ခုခုလို့ ထင်နေတာလား”

ပုံမှန်အားဖြင့် ယဉ်ကျေးသော ဟိုယုချန်သည် မြို့စားအိမ်တော်၏ တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ ရုတ်တရက် ချန်ယွီဟဲကို ပြင်းထန်စွာ ဆူပူလိုက်သောကြောင့် သူ၏ အမူအရာ အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲသွားသောကြောင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ချန်ယွီဟဲ၏ မျက်နှာ လုံးဝ တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် လူသတ်လိုသော စိတ်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြည့်နှက်လာကာ ဂရန်းမာစတာ၏ အရှိန်အဝါသည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ စတင်ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မင်းကို ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ စကားပြောတဲ့ရဲ့ အကျိုးဆက်ကို ငါ သိစေမယ်...”

“ဟိုမျိုးနွယ်ရဲ့ သံမဏိဥပဒေ၊ မြို့ထဲမှာ အဓိကရုဏ်းဖြစ်အောင် လုပ်တဲ့သူတွေကို သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ သတ်ပစ်”

ချန်ယွီဟဲ၏ နောက်ဆုံးစကားနှစ်ခွန်းဖြစ်သော အဖိုးအခ ဟူသော စကားလုံးများကို လျှပ်တပြက်အော်သံကြီးတစ်ခုက သူ့ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သောကြောင့် မပြောဖြစ်လိုက်ပေ။

ကျောက်ယန်မြို့တစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားသော ဤအသံနှင့်အတူ အားကောင်းသော စွမ်းအင်နှင့် သွေးစီးကြောင်းများသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ လျှောက်တက်လာကာ ချန်ယွီဟဲနှင့် ကျန် ၁၃ ဦးကို အံ့အားသင့်စေသည်။

ရုတ်တရက် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် စစ်သည် နှစ်ထောင်နီးပါးသည် ပတ်ဝန်းကျင်အနှံ့မှ ပေါ်ထွက်လာကာ တစ်ဦးစီသည် လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ထိုအုပ်စုကို ပြင်းထန်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ လူ ၅၀၀ သည် မှောင်မိုက်သော လေးမြားများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရှေ့ဆုံးရှိ ချန်ယွီဟဲကို တိုက်ရိုက် ချိန်ရွယ်ထားကြသည်။

ဤစစ်သည်များ၏ စွမ်းအင်နှင့် သွေးစီးဆင်းမှု ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အလွန်အင်အားကြီးမားသော တွန်းအားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ချန်ယွီဟဲ၏ စစ်မှန်သော ချီဖြင့်ပင် ထိုလေးမြား ၅၀၀ ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်သောအခါ ခဏတာ တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။

“မသောက်ချင်တဲ့သူကို အတင်းတိုက်ရမယ်။ ငါ ဒီလောက်ကြာကြာ ယဉ်ကျေးခဲ့တာ မင်းတို့ တကယ် ငါတို့က ကလေးကစားနေတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာလား။ မင်းတို့ ရွေးချယ်နိုင်တယ်၊ တော်တော်နဲ့ တိတ်တိတ်နေမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဖျက်ဆီးခံရပြီး အဆုံးသတ်မလား မင်းတို့ ရွေးချယ်”

ဒုတိယအကြီးအကဲရဲ့ ဒေါသက အခုထိ ဒီလောက် ပေါက်ကွဲလွယ်နေတုန်းပဲ...

ဟိုယုချန် မည်မျှ လျင်မြန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် သူ့မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့သော အမူအရာကို မပြဘဲ မနေနိုင်သော်လည်း ဤအချက်၌ ထိုအရာသည် အရေးမပါတော့ပေ။ ဟိုယုရှောင်သည် ထိုအုပ်စုကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အနည်းငယ်သော သင်အရောင်ကို ပြသနေသည်။

သူတို့ ဘယ်လို ရွေးချယ်မလဲဆိုတာကိုလည်း သူ စိတ်ဝင်စားနေသည်။

သူတို့သည် နတ်ဆိုးများကို ဆက်လက် ချေမှုန်းကာ ဖြောင့်မတ်သော လမ်းကို ထိန်းသိမ်းကြမည်လား၊ သို့မဟုတ် တိတ်တဆိတ် စားသောက်အိပ်စက်ကာ မနက်မိုးလင်းသောအခါ အမြီးကို ခြေထောက်ကြားတွင် လိပ်ထည့်ကာ ထွက်သွားကြမည်လား...