သနားညှာတာမှု မရှိခြင်း (၂)

ချန်ယွီဟဲသည် စိတ်မထိန်းနိုင်သော စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး၊ ထုံဟူထိန်းချုပ်ထားသော ဟိုမျိုးနွယ်စစ်သည်ထံသို့ ချဉ်းကပ်ကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“မြန်မြန်ပြော၊ ဟိုမျိုးနွယ်ရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်က ဘယ်မှာလဲ၊ မင်းတို့သခင်ကြီး တရားထိုင်နေတဲ့နေရာက ဘယ်မှာလဲ၊ ဟိုမျိုးနွယ်က တခြားသူတွေကရော ဘယ်မှာလဲ”

အမိုးပေါ်တွင် လူများစွာကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ဟိုမျိုးနွယ်စစ်သည်သည် သိသာစွာ ထိတ်လန့်သွားပုံရသည်။ သူသည် ခေါင်းကို ငုံ့ထားပြီး ကိုယ်ခန္ဓာ အနည်းငယ် တုန်ရီနေကာ၊ အချိန်အတော်ကြာ စကားမပြောနိုင်ခဲ့ပေ။

ချန်ယွီဟဲသည် ထိုလူသည် ကြောက်လွန်းလို့ အူကြောင်ကြောင်ဖြစ်သွားသည်ဟု ထင်မှတ်ပြီး၊ သူ၏ အသံက တိုးညှင်းလွန်းသဖြင့် ထိုစစ်သည်က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မကြားလိုက်သည်ဟု ယူဆကာ၊ နောက်ထပ် အနည်းငယ် လှမ်းလျှောက်ပြီး ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤအနည်းငယ်လှမ်းလျှောက်လိုက်ခြင်းက သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင်၊ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်အဆင့်ငါးဆင့်သာရှိသော ဟိုမျိုးနွယ်စစ်သည်သည် ရုတ်တရက် အားပြင်းသော စစ်မှန်သောခွန်အားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ အမိုးပေါ်ရှိ ကြွေပြားများကို ကျယ်ပြန့်စွာ လွင့်စင်သွားစေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို၊ ဖုန်မှုန့်နှင့် မီးခိုးငွေ့များက လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။

မိုးကြိုးသံတစ်ခုလို ဟိန်းထွက်လာသော အသံထဲတွင် မီတာတစ်ရာနီးပါး ရှည်လျားသော သွေးရောင်ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ဖြတ်သန်းသွားပြီး သက်တံတစ်ခုလို နေကို ထိုးဖောက်သွားသယောင်။ မှောင်မိုက်နေသော ညကောင်းကင်သည် အနီရောင်အလင်းတစ်ခုဖြင့် ခဏတာ လင်းထိန်သွားပြီး မြို့စားအိမ်တော်တစ်ခုလုံးကို ထူးဆန်းသော သွေးရောင်အလွှာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။

စစ်မှန်သော ခွန်အားထုတ်လွှတ်နည်းပညာ ဂရန်းမာစတာ။ ဤလူသည် သာမန်ကင်းလှည့်စစ်သည်တစ်ဦးမဟုတ်ပေ။ သူသည် ဟိုအိမ်တော်က ဖုံးကွယ်ထားသော အားပြင်းသည့် လျှို့ဝှက်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ဟိုအိမ်တော်တွင် ဂရန်းမာစတာတစ်ဦး ရှိနိုင်သည်ဆိုသည်မှာ မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

လျိုဖူဖန်း၊ ထုံဟူနှင့် ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့်ရှိ စစ်သည်လေးဦးတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု နှစ်ချက်လောက် ဖြတ်သန်းသွားပြီး၊ သူတို့သည် သူတို့၏ အငွေ့အသက်များကို ထိန်းချုပ်မထားတော့ဘဲ၊ ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့အားလုံး လေးလံသော အကာအကွယ်ရှာဖွေရန် လမ်းကြောင်းအသီးသီးသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

ချွမ်း……

ဓားအလင်းတန်းက အသားကို ဖြတ်တောက်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး၊ ထုံဟူသည် ညည်းတွားသံထုတ်လိုက်ကာ၊ သူ၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားပြီး၊ ညာဘက်ပခုံးပေါ်ရှိ လေးလက်မအရှည်ရှိ ဒဏ်ရာကို ကြည့်ရင်း၊ မျက်ခုံးများ တွန့်ကွေးသွားသည်။ ဒေါသထွက်မည့်အစား၊ သူသည် ကြီးမားသော ဘေးဥပဒ်မှ လွတ်မြောက်လာသည့် သက်သာရာရမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ခုနစ်ဦးအနက် သူသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသူနှင့် အနီးဆုံးရှိနေခဲ့သဖြင့် ဒဏ်ရာရခြင်းသည် သဘာဝကျသည်။

သူ သက်သာရာရခဲ့သည်မှာ ကံကောင်းစွာဖြင့် သွေးရောင်ဓားအလင်းတန်းသည် သူ့ကို ပစ်မှတ်မထားခဲ့ပေ။ အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူ့ပခုံးပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာသေးသေးလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်မနေတော့ပေ။

“မကောင်းတော့ဘူး ချန်ယွီဟဲ”

ထုံဟူက ရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်။

ထုံဟူတစ်ဦးတည်းသာမဟုတ်၊ လျိုဖူဖန်းနှင့် အခြားလေးဦးတို့လည်း ဤအတွေးကို စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားကြသည်။ သူတို့သည် ချန်ယွီဟဲဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်မှုဖြင့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ဓားအလင်းတန်းက လူတိုင်းကို ယူဆောင်လာသော ထိတ်လန့်မှုသည် ချန်ယွီဟဲလက်ရှိ ရင်ဆိုင်နေရသည့် အခြေအနေနှင့် ယှဉ်လျှင် မယှဉ်နိုင်ပေ။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်အဆင့်ငါးဆင့်သာရှိသော စစ်သည်တစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် အဆင့်မြင့်ဂရန်းမာစတာတစ်ဦး ဖြစ်လာပြီး၊ ဤမျှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဓားနည်းပညာကို ပြသနိုင်မည်ဟု လုံးဝမထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ချန်ယွီဟဲသည် လုံးဝမပြင်ဆင်ထားခဲ့သဖြင့်၊ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ခါးတွင်ရှိသော ဂျီယန်ယူဓားကို ဆွဲထုတ်ရန်ပင် မတတ်နိုင်ခဲ့ဘဲ၊ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် အပြာရောင် စစ်မှန်သော ခွန်အားတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ၊ ဂရန်းမာစတာ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည်ကိုသာ အားကိုးပြီး သွေးရောင်ဓားအလင်းတန်းကို ခုခံရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

“အသက်ချမ်းသာပေးပါ…” ချန်ယွီဟဲက တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ချန်ယွီဟဲသည် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာတစ်ခုတည်းဖြင့် ဓားအလင်းတန်းကို မခံနိုင်ကြောင်း သိရှိထားသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ အသက်ရှင်ရန် တောင်းဆိုသည့် စကားလေးလုံးသည် ပြီးဆုံးရန် အခွင့်မရခဲ့ပေ။ သွေးရောင်ဓားအလင်းတန်းသည် သက်တံတစ်ခုလို နေကို ထိုးဖောက်သွားသကဲ့သို့၊ သူ၏ ဘယ်ဘက်ရင်ဘတ်ကို ဖြတ်သန်းပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။

ဖူး…

သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး၊ ကြိုးပြတ်သွားသော သိုးငှက်တစ်ကောင်လို၊ ချန်ယွီဟဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သွေးရောင်ဓားအလင်းတန်း၏ အားဖြင့် မီတာရာချီ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စစ်မှန်သော ခွန်အားသည် အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ဆွဲယူလာပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် မြို့စားအိမ်တော်နောက်ဘက်ရှိ ခြံဝင်းထဲသို့ အမြောက်တစ်လုံးလို ပြိုလဲကျသွားသည်။

ဂျီယန်ယူဓားရှင် ချန်ယွီဟဲ ဝမ်ယန်ခရိုင်မှ နာမည်ကျော်ကြားသော ဂရန်းမာစတာတစ်ဦး။

ချက်ချင်းဆိုသလို သူ၏ အသက်ရှင်သေဆုံးမှုသည် မသိနိုင်တော့ပေ။

လျိုဖူဖန်းနှင့် အခြားငါးဦးသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ခေါင်းထဲတွင် အေးစက်သော ချမ်းအေးမှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူတို့၏ စိတ်သည် ခဏတာ ပြတ်တောက်သွားသလို ဖြစ်သွားသည်။

“ဟေ့ လူမိုက်တွေရဲ့ အေးအေးဆေးဆေး ဖြတ်သွားရင် ဘာပြဿနာမှ မဖြစ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းတို့က ငါတို့ပေးတဲ့ သေရည်ကို သောက်မနေဘဲ ဒုက္ခသွားရှာနေတာ။ အခု သေဖို့ပြင်ထားပြီလား” ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဤအသံကို ကြားသောအခါ၊ ထုံဟူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားပြီး၊ ဖုန်မှုန့်နှင့် မီးခိုးငွေ့ထဲမှ ဖြည်းဖြည်းထွက်ပေါ်လာသော ပုံရိပ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်ဆံများသည် ထပ်မံ အံ့အားသင့်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။

“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ… တစ်နှစ်ပဲ ကြာသေးတာလေ” ထုံဟူက စိတ်ထဲတွင် အော်ဟစ်နေသည်။

သူသည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာသော ဂရန်းမာစတာသည် တစ်နှစ်ခန့်က ထျန်းလင်ခရိုင်တွင် သူထံသို့ ဒူးထောက်တောင်းပန်ခဲ့သော ဟိုယုရှောင်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝမထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

ကျောက်ယန်းအဓိကရုဏ်းနှင့် ဟိုယုရှောင်၏ ရှက်ဖွယ်ပြုမူပုံများသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထုံးလင်ခရိုင်မှ သတင်းများကလည်း ဤမကောင်းဆိုးဝါးလမ်းကြောင်းမှ မိသားစုခေါင်းဆောင်ငယ်သည် သာမန်လူတစ်ဦးမဟုတ်ကြောင်း သူအား သဘောပေါက်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ် ကျောက်ယန်းမြို့မှတဆင့် ဖြတ်သွားရန် သူ တမင်ဦးဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဤအန္တရာယ်ကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ဖယ်ရှားပစ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ… ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ…” ထုံဟူက စိတ်ထဲတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေသည်။

ဟိုမျိုးနွယ်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ဂရန်းမာစတာတစ်ဦး ရှိသည်ဆိုသည့် သတင်းသည် သူကို နက်ရှိုင်းစွာ တုန်လှုပ်စေခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုဂရန်းမာစတာသည် ဟိုယုရှောင်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသောအခါ၊ သူသည် ကြောက်လွန်းလို့ စကားပင်မပြောနိုင်တော့ဘဲ၊ ပြင်းထန်သော ထိတ်လန့်မှုသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆက်လက်အော်ဟစ်နေသည်။

ဟိုယုရှောင်၏ စူးရှသော အကြည့်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့သောအခါ၊ သူ၏ စိတ်ထိတ်လန့်မှုသည် ရပ်တန့်သွားသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ ထိတ်လန့်မှုအကြောင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိထားသည်။ သူ၏ ထက်ထက်သော မျက်လုံးများထဲတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် တဖြည်းဖြည်း တက်လာပြီး၊ ထုံဟူသည် သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပါဝင်သော အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်လိုက်သည်။ သူသည် သိမသင့်သော အရာတစ်ခုကို သိရှိသွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ခြေထောက်များသည် ရုတ်တရက် အားနည်းသွားသည်။

တစ်နှစ်အတွင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်အဆင့်ဆယ်ဆင့်မှ ဂရန်းမာစတာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤသတင်းသည် ပျံ့နှံ့သွားပါက၊ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေမည်မှာ သေချာပြီး၊ ထိုအခါ ဟိုယုရှောင်အပါအဝင် ဟိုမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးသည် ချက်ချင်းဆိုသလို လူအများ၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

“မြန်မြန် လူစုခွဲပြီး ပြေးကြစမ်း” ထုံဟူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဤအရာကို သဘောပေါက်လိုက်သောအခါ၊ ထုံဟူသည် လုံးဝထိတ်လန့်သွားပြီး၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်ရှိသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ထိန်းမထားနိုင်တော့ဘဲ၊ အော်ဟစ်ရင်း ဦးဆောင်ကာ လာရာလမ်းအတိုင်း ပြန်လည်ထွက်ပြေးသွားသည်။

သူ၏ အော်သံကြောင့် အခြားသူများလည်း ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသော်လည်း ထုံဟူထွက်ပြေးသွားသော ဦးတည်ရာကို မြင်သောအခါ၊ သူတို့သည် အနည်းငယ် မျက်ခုံးတွန့်သွားပြီး၊ သူ၏ ရှက်ဖွယ်ပြုမူမှုကို တိုးတိုးဆဲရေးကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် လမ်းကြောင်းပြောင်းကာ ထုံဟူဦးတည်ရာသို့ လိုက်သွားကြသည်။

ချန်ယွီဟဲကဲ့သို့ အသတ်ခံလိုက်ရသော ဂရန်းမာစတာတစ်ဦးမှ ထွက်ပြေးခြင်းသည် လျိုဖူဖန်းဆိုသည့် ဂရန်းမာစတာတစ်ဦးပင် မဖြစ်နိုင်သလို၊ ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့်ရှိ ဆရာလေးဦးသည် တကယ်လို့ လူစုခွဲပြီး ပြေးသွားပါက သေရန်သာရှိသည်။