ကောင်းမွန်သော အရာများအား ဖျက်စီးလိုက်ခြင်း

ဇီရှီအချိန်ပိုင်းသည် နီးကပ်လာပြီဖြစ်ပြီး သတ္တဝါအားလုံး အနားယူရမည့်အချိန်ဖြစ်သော်လည်း မြို့စားအိမ်တော်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ဆူညံမှုကြောင့် မြို့အတွင်းရှိ နေအိမ်များစွာတွင် မီးအလင်းရောင်များ ထွန်းညှိထားကြသည်။

“သူခိုးက မြို့စားအိမ်တော်ထဲကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဝင်လာပေမယ့် အခု ကွပ်မျက်ခံလိုက်ရပြီ။ ထိတ်လန့်စရာ မလိုပါဘူး”

“သူခိုးက မြို့စားအိမ်တော်ထဲကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဝင်လာပေမယ့် အခု ကွပ်မျက်ခံလိုက်ရပြီ။ ထိတ်လန့်စရာ မလိုပါဘူး”

“သူခိုးက မြို့စားအိမ်တော်ထဲကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဝင်လာပေမယ့် အခု ကွပ်မျက်ခံလိုက်ရပြီ။ ထိတ်လန့်စရာ မလိုပါဘူး”

ဂန်ချီစွမ်းအင်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အသံများသည် မြို့တစ်ခုလုံးအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး၊ ဟိုမျိုးနွယ်က မလိုအပ်သော ဆူပူမှုများကို တားဆီးရန်နှင့် ပြည်သူများကို စိတ်ချမှုပေးရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အစီအမံတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ဤအစီအမံ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် သိသာထင်ရှားလှသည်။ သူခိုးကို ကွပ်မျက်ပြီးကြောင်း ကြေညာချက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ပြည်သူများအကြား ဆူပူမှုသည် သိသာစွာ လျော့နည်းသွားသည်။

မြို့အနောက်ဘက်ရှိ အများသူငါလမ်းအဝင်ပေါက်တွင် မြင်းစီးထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေသော လူရိပ်လေးခုရှိသည်။ မြို့အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နောက်မှ လူသုံးဦးသည် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

ဦးဆောင်သူတစ်ဦးသာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆက်လက်ရွေ့လျားနေပြီး နောက်မှ လူသုံးဦး ရပ်တန့်သွားသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ သူလည်း ရပ်လိုက်သည်။

“ချန်ယွီဟဲ၊ လျိုဖူဖန်း၊ ရန်ဖုန်း ဂရန်းမာစတာသုံးဦးနဲ့ ထုံဟူအပါအဝင် ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့်ဆရာငါးဦးတို့က ဒီဟိုမျိုးနွယ်ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူးလား။ ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ” ဘူဇန်က အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဘူဇန်၏ မျက်နှာထက်တွင် အံ့သြမှုအပြည့်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ချန်ယွီဟဲနှင့် လျိုဖူဖန်းတို့သည် ဟိုအိမ်တော်သို့ မသွားရောက်မီ သူထံသို့ လာရောက်တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ပထမအနေဖြင့် သူသည် ဟိုမျိုးနွယ်အပေါ် အထင်မကြီးသလို ဒုတိယအနေဖြင့် ဟိုမျိုးနွယ်၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို စိတ်ဝင်စားမှုမရှိခဲ့သောကြောင့် သူတို့နှင့်အတူ ပါဝင်ရန် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

သူသည် ထိုနေ့မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ဟိုမျိုးနွယ်၏ ကိုယ်ခံပညာရှင် နှစ်ထောင်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ဖူးသည်။ ဟိုယုချန်နှင့် ဟိုယုလင်း ဆိုသည့် မကောင်းဆိုးဝါးစုစည်းအဆင့်ရှိ ဆရာနှစ်ဦးနှင့် ဂန်စည်းအဆင့်ရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင် ခုနစ်ရှစ်ဦးကို ထည့်တွက်လိုက်သည်ဆိုဦးတော့၊ ဂရန်းမာစတာသုံးဦးနှင့် ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့်ဆရာငါးဦးကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဟု ထင်မြင်ခြင်းသည် အိပ်မက်မက်သူ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုနှင့်သာ တူသည်။

သို့သော် မြို့အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံသည် ဟိုအိမ်တော်၏ ကိုယ်ခံပညာရှင်များက အော်ဟစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ချန်ယွီဟဲနှင့် သူ၏ အဖွဲ့သားများသည် အမှန်တကယ် ကွပ်မျက်ခံခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။

“တတိယအဆင့်သာရှိတဲ့ မျိုးနွယ်သေးသေးလေးတစ်ခုက ဒီလိုဖြစ်နိုင်မှာလား” ဘူဇန်က မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဘာမဖြစ်နိုင်တာလဲ။ မင်းက ဂိုဏ်းကထွက်လာတာ မကြာသေးဘူး။ ဒီကမ္ဘာပေါ်က လူတွေကို ဘယ်တော့မှ အထင်သေးလို့ မရဘူး” ဘူယုက ပြန်ဖြေသည်။

“ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က ဒီမှာ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေသုံးခုရဲ့ ဆက်ခံသူတွေ တိုက်ပွဲဖြစ်ခဲ့တာ မင်းသိတယ်မလား။ အဲဒီအခါ ဒီသာမန်ဟိုမျိုးနွယ်လေးက ဘာမှ ထိခိုက်မှုမရှိခဲ့ဘူး။ ဒါကပဲ တစ်ခုခုကို ပြသနေပြီ။

အဲဒီနောက် သုံးလမပြည့်ခင်မှာ ဟိုမျိုးနွယ်ရဲ့ အကြီးအကဲ ဟိုယုရှောင်က ထုံလင်ခရိုင်မှာ နာမည်ရလာပြီး မကောင်းဆိုးဝါးလမ်းကြောင်းရဲ့ ထွန်းသစ်စကြယ်စာရင်းထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ နီးစပ်လာတယ်။ သူ့မျိုးနွယ်ကိုလည်း ခရိုင်တွေထဲမှာ သြဇာကြီးတဲ့ မျိုးနွယ်တစ်ခုအဖြစ် အဆင့်တက်စေခဲ့တယ်”

ဤသူသည် ထူးချွန်သော အရည်အချင်း၊ ဉာဏ်ပညာ၊ ဗျူဟာများနှင့် အကြံအစည်များတွင် မည်သည့်အရာမျှ မလိုအပ်ခဲ့ပေ။ ချန်ယွီဟဲကဲ့သို့ လူမိုက်များဖြင့် သူကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဟု ထင်မြင်ခြင်းသည် အိပ်မက်မက်နေခြင်းသာဖြစ်သည်။

စကားပြောနေသူသည် ခန္ဓာကိုယ်သန်မာသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ရှည်လျားသော ဓားတစ်ချောင်းကို သယ်ဆောင်ထားကာ၊ ရွှေရောင်ထူးအိမ်သင်တံကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

ဘူဇန်သည် သူအား ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ချက်ချင်း ရိုသေမှုပြသလိုက်ပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ဆုံစည်းကာ ယဥ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ “အစ်ကိုကြီး၊ ဒီဟိုမျိုးနွယ်ကို စုံစမ်းထားပြီးပြီလား”

ဘူယုသည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကျောက်ယန်းမြို့ဆီသို့ အကြည့်ရောက်သွားရင်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော တွေးတောမှုများ ထင်ဟပ်နေသည်။

“ဒီဟိုမျိုးနွယ်က ငါပြောတဲ့အတိုင်းထက် ပိုရှုပ်ထွေးတယ်။ အခုဆို ထုံးလင်မှာ ခရိုင်မြို့တောင်မှ မကောင်းဆိုးဝါးတွေက ပိတ်ဆို့ထားတာကြောင့် သာမန်လူတွေ ဝင်မရဘူး။ ဘိုင်ယဲ့ခရိုင်နဲ့ ယူလင်းခရိုင်တွေမှာလည်း မကောင်းဆိုးဝါးတွေက ခဏခဏ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ပြီး လူတွေကို ပြန်ပေးဆွဲတာကြောင့် ပြည်သူတွေ အလွန်ဒုက္ခရောက်နေကြတယ်။

ဒါပေမယ့် ဟိုမျိုးနွယ်ရှိတဲ့ ကျောက်ယန်းခရိုင်ကတော့ ထူးဆန်းစွာပဲ ဘာမှထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ဘူး”

ဘူဇန်၏ မျက်နှာထက်တွင် အံ့သြမှုပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဘူယုသည် သူ၏ အတွေးများကို ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိပြီး ခေါင်းယမ်းကာ ဆက်ပြောသည်။ “ငါလည်း သူတို့က မကောင်းဆိုးဝါးတွေနဲ့ ပေါင်းဖက်နေမလားလို့ သံသယဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ကျောက်ယန်းမြို့ထဲကို သုံးကြိမ်လောက် ခိုးဝင်ကြည့်ခဲ့ပေမယ့် မကောင်းဆိုးဝါးတွေရဲ့ သဲလွန်စတစ်ခုမှ မတွေ့ခဲ့ဘူး”

“အစ်ကိုကြီး အဲဒီ ဟိုယုရှောင်ကို တွေ့ဖူးလား” ဘူဇန်က မေးလိုက်သည်။

“ဒါကပဲ ငါ့ကို စိတ်ရှုပ်စေတယ်။ ဟိုမျိုးနွယ်ထဲက လူတိုင်းက ဟိုယုရှောင်က မိသားစုထဲမှာ တရားထိုင်နေတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ငါ ဟိုအိမ်တော်အနီးမှာ အကြိမ်ကြိမ် လှည့်လည်ကြည့်ခဲ့ပေမယ့် သူ့ကို လုံးဝရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။

သူ မြို့ထဲမှာ မရှိတာလား ဒါမှမဟုတ် အလွန်လျှို့ဝှက်တဲ့နေရာမှာ ပုန်းနေတာလား။ ဒုက္ခဖြစ်မှာစိုးလို့ ပြီးတော့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေနဲ့ ပေါင်းဖက်တယ်ဆိုတဲ့ သက်သေလည်း မတွေ့ခဲ့တော့ ထပ်ပြီး မရှာတော့ဘူး။

အခုကြည့်ရတာ ဟိုယုရှောင်က မြို့ထဲမှာ အမြဲရှိနေခဲ့တာပဲ။ ချန်ယွီဟဲတို့ရဲ့ အခြေအနေကတော့ အတော်ဆိုးရွားနေပုံပဲ”

ဘူယုက ချန်ယွီဟဲတို့၏ ဆိုးရွားသော အခြေအနေကို ဖော်ပြလိုက်သောအခါ၊ ဘူဇန်သည် ရင်ထဲတွင် အေးစက်သော ခံစားမှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ အကယ်၍ သူသည် ယနေ့ညတွင် ချန်ယွီဟဲနှင့်အတူ မြို့စားအိမ်တော်သို့ လိုက်သွားခဲ့မည်ဆိုလျှင်…

“ယုံးကျိုးမှာ ကျားနဲ့ နဂါးတွေ အမှန်ပဲ ရှိနေတာပဲ။ နယ်စပ်က မျိုးနွယ်သေးသေးလေးတစ်ခုက ဒီလောက်ထူးချွန်တဲ့လူကို ထုတ်ပေးနိုင်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ။ အစ်ကိုကြီးတောင် သူ့ကို မရိပ်မိဘူးလေ” ဘူဇန်က ပြောလိုက်သည်။

ဘူယုသည် သူ၏ ထူးအိမ်သင်တံကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ကာ ခေါင်းယမ်းပြီး ပြောသည်။ “ယုံးကျိုးမှာ ကျားနဲ့ နဂါးတွေ ရှိတာမဟုတ်ဘူး။ မင်းက ဟိုယုရှောင်နဲ့ တိုက်ရိုက်တွေ့မိလိုက်တာပဲ။ စီကုန်ယွဲ့က သဘောကျတဲ့လူက သာမန်လူဖြစ်နိုင်မယ်လို့ မင်းထင်လား”

စီကုန်ယွဲ့ ဆိုသည့် နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဘူဇန်သည် အလေးအနက်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး ချန်ယွီဟဲတို့က ဟိုမျိုးနွယ်ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိမှာစိုးလို့ ကျွန်တော့်ကို ထိခိုက်မှာကြောက်လို့ စောစောထွက်သွားဖို့ ပြောခဲ့တာလား” ဘူဇန်က မေးလိုက်သည်။

ဘူဇန်သည် စိတ်ထဲတွင် သံသယဖြစ်နေသည်။ သူသည် ယနေ့ညတွင် ချန်ယွီဟဲနှင့်အတူ မြို့စားအိမ်တော်သို့ မလိုက်သွားခဲ့သော်လည်း မြို့အတွင်း၌ ဆက်လက်နေထိုင်ပြီး အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်လိုခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ထုံးလင်သို့ စောစီးစွာ ရောက်ရှိခဲ့သော အစ်ကိုဖြစ်သူ ဘူယုထံမှ သတင်းစကားရရှိခဲ့ပြီး တပည့်နှစ်ဦးနှင့်အတူ မြို့မှ ထွက်ခွာရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်ပြောရလျှင် ဟိုမျိုးနွယ်သည် ထူးချွန်ပြီး အင်အားကြီးမားသည်ဆိုဦးတော့၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဟိုယုရှောင်သည် သူအား တိုက်ခိုက်ရန် ရဲဝံ့မည်ဟု ဘူဇန်သည် ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေသေးသည်။

သူသည် လဲ့ယွင်ဘုရားကျောင်း၏ တပည့်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကြောင့်ပင် ဟိုယုရှောင်သည် သူတို့အား အထူးသဖြင့် သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုပြုလုပ်ရန် နှစ်ခါစဉ်းစားရမည်ဖြစ်သည်။

သန့်ရှင်းသောနယ်မြေများအောက်တွင် အင်အားအကြီးဆုံးဂိုဏ်းဖြစ်သော လဲ့ယွင်ဘုရားကျောင်း၏ ဩဇာသည် မည်သူမဆို စိတ်ကြိုက်ဖောက်ဖျက်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။

“ဟင့်အင်း၊ ဟိုယုရှောင်မှာ နည်းဗျူဟာတွေနဲ့ အင်အားတချို့ရှိတာမှန်ပေမယ့် ငါ့အတွက်တော့ သူက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်ဆိုရုံပဲ။ မင်းကို ထိခိုက်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုး သူ့မှာ မရှိဘူး” ဘူယုက ပြောလိုက်သည်။

ဘူယုသည် ကျောက်ယန်းမြို့ဆီသို့ လှမ်းကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပါယ်ရှိသည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဆရာကြီးက ငါ့ကို သတင်းစကားပို့ခဲ့တယ်။ ဝမ်ကျန်းသန့်ရှင်းဂိုဏ်းရဲ့ ကိုးခုမြောက်သန့်ရှင်းဆက်ခံသူက မိုဇူဇီရဲ့ တပည့်ကို ဆွဲဆောင်မှုအင်းဆက်နဲ့ ထိန်းချုပ်ဖို့ စီစဉ်နေတယ်တဲ့”