ကောင်းမွန်သောအရာများအား ဖျက်စီးခြင်း (၂)
Vol. 13 Ch. 170
“ကိုးယောက်မြောက် ဓားဘုရားသခင် စွဲလမ်းမှု ဂူ”
ဘူကျန့်သည် အံ့အားသင့်စွာ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ခေါင်းကိုငုံ့ကာ အချိန်အတော်ကြာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားနေပြီးနောက်တွင်ပင် “နန်ကျန်း စွဲလမ်းမှု ဂူလား ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းရဲ့ ကိုးယောက်မြောက် ဓားဘုရားက ဂူချန်ဖန်းဆိုတာ ကျွန်တော်မှတ်မိတယ်။ ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက ကျောင်ချင်ရွှေရဲ့ တိုင်ရှန်း မေ့လျော့ခြင်းလမ်းကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ။ ဂူချန်ဖန်းကို သူမရဲ့ ကံကြမ္မာအဖော်ဖြစ်စေဖို့ စွဲလမ်းမှု ဂူကို အသုံးပြုချင်နေတာလို့ မင်းဆိုလိုချင်တာလား” ဟု အံ့သြတကြီး ပြောလိုက်သည်။
သူ့အစ်ကို ဘူယု ခေါင်းညိတ်သည်ကို မြင်သောအခါ ဘူကျန့်၏ မျက်လုံးများသည် ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး “အစ်ကိုကြီး လေယင်ကျောင်းတော်က ကျွန်တော်တို့နဲ့ စီချင်းသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းနဲ့က ဆက်ဆံရေးကောင်းမရှိဘူးလား။ မင်းပြောတဲ့အတိုင်း အမှန်ဆိုရင် ကျောင်ချင်ရွှေကို ကယ်တင်ရန် ကျွန်တော်တို့ အခွင့်ရေးယူသင့်သည် မဟုတ်လား” ဟု ဆက်ပြောသည်။
ဘူယု၏ မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် ဝိုးတဝါးဖြစ်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး တိုးတိုးလေးမေးလိုက်သည် “ကျောင်ချင်ရွှေသာ ဂူချန်ဖန်းရဲ့ စွဲလမ်းမှု ဂူကြောင့် အမှန်တကယ် ဒုက္ခရောက်သွားရင် ကျွန်တော်တို့တွေ ဒီအကြောင်းကို စီချင်းသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းကို ဘယ်လိုပြောကြမလဲ”
စွဲလမ်းမှု ဂူသည် အသက်နှင့်သေခြင်း ရစ်ပတ်နေသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ဂူ ဟုလည်း ခေါ်ဝေါ်ကြပြီး အသက် သို့မဟုတ် သေခြင်းဖြင့်သာ ဖြေရှင်းနိုင်သည်။ စီချင်းသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းသည် ဤဆုံးရှုံးမှုကို တိတ်တဆိတ် မျိုချရုံသာ တတ်နိုင်ပေမည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ တိုက်ရိုက်ဆက်ခံသူကို လှည့်စားခံရသည်နှင့် ၎င်းတို့သည် သံသယများ ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းနှင့် ၎င်းတို့၏ ဆက်ဆံရေးသည်...
ဤအချက်တွင် ဘူကျန့်သည် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်တရက် အလင်းရောင် လင်းလက်လာသည်။
“ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက ဒီနှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းနဲ့ တော်တော်နီးကပ်လာတယ်”
“ဟေ့... မင်းလည်း သတိထားမိလား”
“ဘာကိုလဲ”
“တုံလင်မှာ နတ်ဆိုးတွေဆူနေတယ်ဆိုတာ အပေါ်ယံပဲလေ။ ငါထင်တာတော့ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းနဲ့ ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းတို့ ပေါင်းပြီး ရက္ခိုသဂိုဏ်းကို ရှင်းထုတ်ဖို့ ကြံနေကြတာနဲ့ တူတယ်။ ပြီးတော့ ယုံကျိုးမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကိုလည်း စုံစမ်းချင်လို့ ဖြစ်မယ်”
“အင်း... ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ ဟိုတစ်ခေါက် ကျောက်ကျိုးကို သွားပြီး စီချင်းသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းကို အကူအညီတောင်းတုန်းကလည်း သိပ်ချောချောမွေ့မွေ့ မဟုတ်ဘူး။ ဘုရားကျောင်းတော်က တော်တော်လေး ပေးဆပ်ခဲ့ရမှ သူတို့က လှည့်တောင်ကြည့်တာ။ တကယ်တော့ သူတို့က ငါတို့ကို ကူညီချင်လို့မှ မဟုတ်တာ”
“ဒါဆို မင်း ဘာကို ရည်ရွယ်နေတာလဲ”
“ငါ စဉ်းစားနေတာက ဒီအဖြစ်အပျက်ကို အသုံးချပြီး စီချင်းသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းကို ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းနဲ့ ရန်သူဖြစ်အောင် လုပ်လို့ရမလားလို့။ ပြီးတော့ တာအိုဘာသာကလည်း ကွန်ဖြူးရှပ်ကို မကြိုက်ဘူးဆိုတော့ စီချင်းနဲ့ ငါတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ပိုပြီး ခိုင်မာလာနိုင်တယ်လေ”
“ဟား... မင်းရဲ့ အတွေးက တော်တော်လေး နက်ရှိုင်းပါလား။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက တကယ်ဖြစ်လာနိုင်ပါ့မလား”
“ဘာမဖြစ်နိုင်တာ ရှိလဲ။ ဒီလောကမှာ မိတ်ဆွေဆိုတာလည်း အခြေအနေပေါ် မူတည်ပြီး ပြောင်းလဲနိုင်သလို၊ ရန်သူဆိုတာလည်း အချိန်တန်ရင် မဟာမိတ် ဖြစ်သွားနိုင်တာပဲ။ အရေးကြီးတာက ကိုယ့်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို ဘယ်လို အရောက်လှမ်းမလဲဆိုတာပဲ”
“ဒါဆို မင်းရဲ့ နောက်တစ်ဆင့်က ဘာဖြစ်မလဲ”
“စောင့်ကြည့်ရုံပဲ။ သူတို့ ဘယ်လို တုံ့ပြန်မလဲဆိုတာကို စောင့်ကြည့်ပြီး အချိန်တန်ရင် ငါတို့ဘက်က အကွက်ရွှေ့မယ်”
ထိုအချိန်တွင် ဘူကျန့်၏ အတွေးများသည် လုံးဝ ရှင်းလင်းသွားသည်။ ဝမ်းသာအားရမှုသည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး ဘူယု၏ စကားများကို ဆက်လက်ပြောကြားသည်။
“ဒါကြောင့် ငါပြောတာပေါ့ကွာ... မကြာခင် ယုံကျိုးမှာ မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခု တိုက်ခတ်တော့မယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းနဲ့ ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းတို့ ပေါင်းပြီး ငါတို့ကို ဖိနှိပ်ဖို့ ကြိုးစားလာရင် စီချင်းသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက ဘယ်လိုမှ လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့မှာလည်း သူတို့ရဲ့ အင်အားနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတယ်လေ”
“အစ်ကိုကြီးရဲ့ အမြင်က တကယ်ကို မှန်ကန်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကို ဒီကိစ္စတွေမှာ မပါဝင်ဖို့ တားမြစ်ခဲ့တာ တကယ်ကို ပညာရှိရာရောက်ပါတယ်။ အခုမှ ကျွန်တော် နားလည်တော့တယ်... ဒီအခြေအနေတွေက သာမန်ထင်သလောက် မရိုးရှင်းဘူးဆိုတာ”
“ဟုတ်တယ်... ဒီကိစ္စတွေက သာမန်တိုက်ခိုက်မှုတွေထက် ပိုနက်ရှိုင်းတယ်။ ဂိုဏ်းတွေရဲ့ အာဏာပြိုင်ဆိုင်မှုတွေ၊ နောက်ကွယ်က လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီး ပါနေတယ်။ မင်း အန္တရာယ်ကင်းကင်းနဲ့ ဝေးဝေးနေတာ အကောင်းဆုံးပဲ”
“ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကြီး တစ်ယောက်တည်း ဒီအန္တရာယ်တွေကို ရင်ဆိုင်ရမှာကို ကျွန်တော် စိတ်မချဘူး...”
“ငါ့ကို စိတ်မပူနဲ့။ ငါ့မှာ ငါ့နည်းငါ့ဟန်နဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ ရှိတယ်။ မင်းကတော့ ကိုယ့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး အားကောင်းလာအောင် လုပ်။ အဲဒါက ငါ့ကို အကောင်းဆုံး ကူညီရာရောက်လိမ့်မယ်”
“ဟုတ်ကဲ့ အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ။ ကျွန်တော် ပိုပြီး ကြိုးစားကျင့်ကြံပါ့မယ်”
သူ့ညီငယ်၏ ချီးကျူးစကားကို ကြားသောအခါ ဘူယုသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းလိုက်ပြီး “ဒါတွေအားလုံးက ဆရာတော်ရဲ့ အကြံအစည်တွေပါ၊ မင်းကို လာခေါ်တာလည်း ပါဝင်ပြီး ဆရာတော်ကပဲ ငါ့ကို ပြောကြားခဲ့တာပါ။ မင်းကို ရှာဖွေတဲ့ လမ်းမှာပဲ ငါနားလည်ခဲ့တာ” ဟု ပြောသည်။
ဆရာတော်၏ အကြံအစည်ဖြစ်ကြောင်း ကြားသောအခါ ဘူကျန့်၏ မျက်နှာတွင် ချက်ချင်း ရိုသေလေးစားမှုများ ပေါ်လာပြီး ဘူယု၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အလားတူပင်ဖြစ်ကာ နှစ်ဦးစလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ဆရာတော် ယွမ်ကုန်းကို အလွန်ရိုသေလေးစားကြကြောင်း ထင်ရှားသည်။
“မြန်မြန်လုပ်ကြစို့။ ဒီနေရာကနေ အရင်ဆုံး ထွက်သွားရမယ်။ ဘယ်သူမှ မရိပ်မိခင် ငါ တုံလင်ကို ရောက်နေတာ ကြာပြီလို့ပဲ မှတ်စေရမယ်။ ပြီးတော့... ကျောင်ချင်ရွှေကို တကယ်တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့ရင်... ငါ အရေးကြီးကိစ္စပေါ်လို့ အရင် ထွက်သွားရတယ်လို့ပဲ ပြောလိုက်။ ဘယ်သူမှ မင်းကို အပြစ်တင်လို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး”
သူ့အစ်ကိုကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဘူကျန့်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မြင်းပေါ်တက်ကာ ကျောက်ယန်မှ သူ့နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။
......
ကျောင်ချင်ရွှေ တည်းခိုနေသော နေရာအနီးသို့ ရောက်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ မူလမျက်နှာကိုပင် ပြန်ပြောင်းထားပြီး ရန်ဖုန်း၏ အသွင်အပြင်သို့ မပြောင်းလဲသေးပေ။
သူသည် သူ၏ အထောက်အထားကို ဆက်လက်ဖုံးကွယ်ထားနိုင်လျှင် လုံးဝလက်မလျှော့ပေ။ အကြောင်းမှာ နာမည်ပြောင်များလေလေ ရွေးချယ်စရာများလေလေ ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အဓိကအားဖြင့် မြို့ထဲသို့ ဝင်သောအခါ ကျောင်ချင်ရွှေ၏ လျှောသွားသော စကားကြောင့် တစ်ဖက်လူသည် သူ့ကို ဖန်းကျင်းဟုန်အဖြစ် သိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ရန်ဖုန်းအဖြစ် ပြောင်းရန် မလိုအပ်တော့ပေ။
သို့သော် ကျောင်ချင်ရွှေ၏ အခန်းတံခါးကို ကြည့်ပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားကာ အဇူးရောင်နဂါး၏ မျက်နှာဖုံးကို ထုတ်ယူကာ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် တပ်လိုက်သည်။
“အဲ့ဒီ ကောင်မလေး သိနေတာက ငါက ဖန်းကျင်းဟုန်ဆိုတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါက ဟိုယုရှောင်ဆိုတာကိုတော့ သူသိမှာမဟုတ်ဘူး။ ချန်ယုဟယ်နဲ့ ထုံဟူ၊ အဲ့ဒီ ခြောက်ယောက်ကို ငါ ဖမ်းမိခဲ့တာ၊ ဖန်းကျင်းဟုန်ရဲ့ နာမည်ခံပြီး ဒီကိစ္စအားလုံးကို ချင်လုံအသင်းအပေါ် ပုံချလို့ရပြီ”
မျက်နှာဖုံးအောက်တွင် ဟိုယုရှောင်သည် တိုးတိုးညည်းညူလိုက်သည်။ သူ၏ ချင်လုံအသင်းကို မြှင့်တင်ခြင်းသည် ငွေရှာရန်သက်သက်မဟုတ်ပေ။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ၎င်းသည် သူ၏ မိသားစု အာဏာတိုးပွားလာနေခြင်းကို ဖုံးကွယ်ရန် ဖြစ်သည်။
ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က ကျောက်ယန်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အနှောင့်အယှက်၊ မကြာသေးမီက သူသည် ခရိုင်မြို့တော်တွင် ဆူပူမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်းနှင့် တုံလင်ရှိ နတ်ဆိုးများ၏ ပရမ်းပတာများ၊ ကျောက်ယန်တစ်ခုသာ မထိခိုက်ဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဉာဏ်ရှိသူတိုင်းသည် ဟိုမျိုးနွယ်စုကို အလွယ်တကူ သတိပြုမိလိမ့်မည်။ ချင်လုံအသင်းကို အသုံးပြု၍ အာရုံလွှဲခြင်းသည် သူ၏ မိသားစုအပေါ် ဖိအားများစွာကို လျှော့ချပေးခဲ့သည်။
သူ၏ ချီကို မဖုံးကွယ်တော့ဘဲ ဟိုယုရှောင်သည် ကျောင်ချင်ရွှေ၏ နေအိမ်ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားသည်။ သူသည် အောက်ရှိ အဆောက်အအုံကို ခံစားရန် သူ၏ ချီကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် အိမ်ထဲမှ ဓားချီတစ်စုံသည် ရုတ်တရက် ထွက်လာကာ သူ့မျက်နှာကို တည့်တည့်ချိန်ရွယ်လာသည်။
ဓားချီသည် အလွန်ထက်မြက်ပြီး ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော လှိုင်းသည် ခေါင်မိုးကို ချက်ချင်း လွင့်စင်သွားစေကာ မီတာတစ်ရာကျော်အထိ ကောင်းကင်သို့ ထိုးဖောက်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရွေ့လျားနေသည်။
“ဒီ ဓားချီက ဘာလို့ ဒီလောက် ရင်းနှီးနေရတာလဲ”
အသင့်အနေအထားတွင် ရှိနေသော ဟိုယုရှောင်သည် ဓားချီကို ကျွမ်းကျင်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရင်းနှီးမှုတစ်ခုသည် သူ၏ မျက်လုံးထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။
“ငါ့လမ်းကနေ ဖယ်စမ်း”
ခေါင်မိုးသည် လွင့်စင်သွားပြီး ချက်ချင်း ဖုန်ထူထပ်သော တိမ်တိုက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ လူဖြူရောင်ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အတွင်းမှ ရုတ်တရက် ပျံထွက်လာပြီး လူတစ်ဦးကို ချီထားကာ အလွန်စိုးရိမ်ပုံရသည်။ သူသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကာ ညကောင်းကင်ကို ဖြတ်၍ ကျောက်ယန်မြို့၏ အပြင်ဘက်သို့ အပြေးအလွှား ထွက်ခွာသွားသည်။
ဤအသံကို ကြားသောအခါ မျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တောင့်တင်းသွားပြီး သူ့မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းသွားကာ မျက်နှာသည် တဖြည်းဖြည်း ကြမ်းတမ်းလာသည်။
“ဒီကောင်ဆိုးလေးဆိုရင်တော့ မင်းကို လွတ်မြောက်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး”
ဟိုယုရှောင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရောင်အဝါသည် တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ ဂရန်းမာစတာအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းသည် ပေါက်ကွဲသံကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာကာ ညကောင်းကင်ကို ဖြတ်၍ ထိုလူနောက်သို့ လိုက်သွားပြီး မျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် လုံးဝ ကြမ်းတမ်းနေသည်။
“ဒီနာမည်က ရင်းနှီးနေမှန်း သိတယ် မင်းဖြစ်နေတာကိုး။ ဟားဟားဟား အစ်ကိုကြီး ကျောက်က ပြောတယ် အဲ့ဒီ ဟိုထုံဆိုတဲ့ကောင်က ရဲရဲတင်းတင်းနဲ့ အတုလုပ်ထားတဲ့ အိမ်ထောင်ရေးအဆိုပြုလွှာကို သုံးပြီး သူ့ကို လက်ထပ်ဖို့ ကြိုးစားတယ် ချင်ကျန့်ဗီလာကို တကပ်တည်း ကပ်နေတာ လုံးဝ ရယ်စရာကောင်းတယ် ဟားဟားဟား...”
ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က ကျောက်ယန်အနှောင့်အယှက်၏ အမှတ်ရစရာများသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ အမှတ်ရစရာများ ပိုမိုရှင်းလင်းလာသည်နှင့်အမျှ ရှေ့တွင် ထွက်ပြေးနေသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ဟိုယုရှောင်၏ လူသတ်လိုစိတ်သည် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး သူ၏ အကြည့်သည် အလွန်ကြမ်းတမ်းလာသည်။