ကောင်းမွန်သောအရာများအား ဖျက်စီးခြင်း (၃)

ဟိုယုရှောင်တွင် ဘုရင်၏ အာဏာစက် သို့မဟုတ် အာဏာကို မကြောက်ရွံ့သော စစ်သည်တော်၏ နှလုံးသား မရှိခဲ့ပေ။ သူ အားနည်းသောအခါ အထင်သေးခံရခြင်းနှင့် မုန်းတီးခံရခြင်းသည် သဘာဝကျသည်။

ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က ကျောက်ယန်အနှောင့်အယှက်အတွင်း သူသည် အချို့သော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ သက်ရောက်မှုမှာ အကန့်အသတ်ရှိခဲ့သည်။ ထိုအဖြစ်အပျက်တစ်ခုလုံးတွင် သူသည် အပိုလူတစ်ယောက်အဖြစ် အဓိကအားဖြင့် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ထိုသန့်ရှင်းသောနယ်မြေမှ ဆက်ခံသူများ အနိုင်ရသူကို ဆုံးဖြတ်ရန် စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့၏ အောင်မြင်မှု သို့မဟုတ် ရှုံးနိမ့်မှုသည် သူ၏ ကံကြမ္မာနှင့် ဆက်စပ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် မှန်ကန်စွာ လောင်းကြေးထပ်ခဲ့ပြီး စီကုန်းယွဲ့သည် အောင်ပွဲခံခဲ့ကာ ဟိုမျိုးနွယ်စုနှင့် သူ၏ ကံကြမ္မာ နှစ်ခုစလုံးအတွက် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဤဖြစ်စဉ်တွင် သူသည် စီကုန်းယွဲ့၊ ထျန်းဖာကျန့်၊ ထိုပါဟွမ်နှင့် ထျန်းလီနောင်၊ ထုံဟူနှင့် ဟယ်လီယန်ဝူကျီတို့ အပါအဝင် လူအများအပြား၏ အထင်သေးခြင်းနှင့် မုန်းတီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သူက သူ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ သို့မဟုတ် မုန်းတီးခဲ့သနည်း။

သို့သော် ဟိုယုရှောင် ထင်သည့်အတိုင်း အားနည်းခြင်းမရှိဘဲ အထင်သေးခံရခြင်းနှင့် မုန်းတီးခံရခြင်းသည် သဘာဝကျသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၌ အနည်းငယ်မာနရှိသော်လည်း ၎င်းကို အလွန်အလေးအနက်မထားဘဲ တစ်နေ့တွင် အားသာလာသောအခါ ဤအထင်သေးခြင်းနှင့် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူသိထားသည်။

သို့သော် ဂူချန်ဖန်းတစ်ဦးတည်းသာ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲမှ မခံမရပ်နိုင်သော အမှတ်တရများကို တမင်သက်သက် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သော စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော ရယ်မောသံရှိခဲ့ပြီး ထိုအမှတ်တရများကို ဟိုယုရှောင်သည် ယနေ့အထိ မမေ့နိုင်သေးပေ။

အထင်သေးခံရခြင်းနှင့် မုန်းတီးခံရခြင်းသည် ဟိုယုရှောင် လျစ်လျူရှုနိုင်သောအရာဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် သိသာထင်ရှားသော ထိခိုက်မှုတစ်စုံတစ်ရာကို မဖြစ်ပေါ်စေဘဲ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အချို့သော အကျိုးကျေးဇူးများပင် ရှိတတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သိက္ခာကျဆင်းခြင်းသည် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဂူချန်ဖန်းသည် ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ နာကျင်ကိုက်ခဲနေသော နေရာကို တည့်တည့်ထိမှန်ကာ ၎င်းတို့ကို သိက္ခာချခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အင်အားမရှိသောကြောင့် ဒေါသအရှိန်အဟုန်သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တက်လာသော်လည်း အမျက်ဒေါသ၏ အရိပ်အယောင်မျှပင် မပြရဲဘဲ လက်အိတ်အတွင်း၌ လက်သီးဆုပ်ကာ သွေးထွက်သည်အထိသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

“ကျောက်ပိုနုကို မတွေ့သေးဘူးဆိုတော့ ဒီကောင်ဆိုးလေးဆီက အတိုးအနည်းငယ် စုဆောင်းလိုက်တာ ကောင်းတယ်”

ထွက်ပြေးနေသော ဂူချန်ဖန်းကို ကြည့်ရင်း ဟိုယုရှောင်သည် တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားပြီး အေးစက်သော လေသံဖြင့် တိုးတိုးညည်းညူကာ ရုတ်တရက် သူ၏ ခြေလှမ်းကို မြှင့်လိုက်သည်။

ခြောက်လကြာခဲ့ပြီ။ ဂူချန်ဖန်းသည် ချင်ယွီထိပ်သီးဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဂရန်းမာစတာအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ နောက်ကျောမှ မျောက်နတ်ဆိုးတောင်ဝှေးကို ဆွဲထုတ်ကာ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးကြား အကွာအဝေး တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်ကို ခံစားနေရသည်။ သူ၏ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်သည် အနည်းငယ် အာရုံစူးစိုက်လာပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် တည်ကြည်သော အကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဂူချန်ဖန်းအပေါ် သူ၏ အထင်အမြင် မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ နောက်ပိုင်းသူကိုယ်တိုင် ဂရန်းမာစတာအဆင့်သို့ တိုးတက်ပြီးနောက် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသော ခံစားချက်တစ်ခုဖြစ်သည့် ဂူချန်ဖန်း၏ အင်အားသည် ငြင်းမရနိုင်ကြောင်း သူဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ ဓားကိုးချောင်းအနက်မှ တစ်ဦးဖြစ်သော သန့်ရှင်းသောနယ်မြေမှ ဆက်ခံသူ၊ ဓားနှလုံးသား သန့်ရှင်းသောကျောင်းသား ဂူချန်ဖန်း… သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် လူသတ်လိုစိတ်များ လွှမ်းမိုးနေသော်လည်း ဟိုယုရှောင်သည် သတိဝီရိယရှိရန် မမေ့ခဲ့ပေ။

ထိုသို့သော လူမျိုးသည် ဂရုမပြုပါက မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို မြောင်းထဲ၌ လဲကျသွားနိုင်သည်။

“သူက ကျောင်ချင်ရွှေကို ဘာလုပ်ချင်တာလဲ၊ တဏှာစိတ်က သူ့ကို မျက်စိမှိတ်သွားစေတာများလား”

ဂူချန်ဖန်း၏ ထွက်ပြေးခြင်းသည် သူ့ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် မဟုတ်ပေ။ ကျောင်ချင်ရွှေ၏ အခန်းထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေခြင်းသည် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိနေခြင်းမှာ သေချာပေါက်ဖြစ်သည်။ ဟိုယုရှောင်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရပြီးနောက် အပြစ်ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ အခြားသူများ သိရှိမည်ကို မလိုလားသည်ဖြစ်စေ သူသည် ထွက်ပြေးရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ဤအချက်သည် ဟိုယုရှောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ရှင်းလင်းနေသည်။

နှစ်ဦးစလုံး ကျင့်ကြံခြင်းတွင် တူညီသော်လည်း ဂူချန်ဖန်းသည် လူတစ်ဦးကို ချီထားသောကြောင့် လီဆယ်ဂဏန်းခန့်အကြာတွင် ဟိုယုရှောင်သည် ကျောက်ယန်အနောက်မြို့ပြင်၌ သူ့ကို နောက်ဆုံးတွင် လိုက်မီသွားသည်။

ဂူချန်ဖန်းသည် ကျောင်ချင်ရွှေကို ချီထားရင်း ဟိုယုရှောင်ထံမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားခြင်းသည် အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း နားလည်ပုံရသောကြောင့် သူမကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော ဟိုယုရှောင်ကို လှည့်ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်နှာသည် စိတ်အနှောင့်အယှက်များဖြင့် ပြည့်နေသည်။

“ဖန်းကျင်းဟုန် ငါတို့ကြားမှာ ရန်ငြိုးထားဖူးတယ်လို့ မထင်ဘူး။ မင်းက ဒီနေ့ ငါ့ကိစ္စတွေကို အရင်ဆုံး ဝင်ပါခဲ့တာ။ အခုထွက်သွားရင် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ငါပြုမူမယ်”

ဂူချန်ဖန်း၏ ခြိမ်းခြောက်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့ကို အလေးအနက်မထားဘဲ အသံကို နှိမ့်ကာ “သခင်ဂူနဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ရန်ငြိုးမရှိပါဘူး၊ ချန်ယုဟယ်နဲ့ အခြားသူတွေက ကျွန်တော့် ချင်လုံအသင်းကို ရန်လိုကြောင်း ကြေညာခဲ့တာကြောင့် သခင်ဖုန်းဟာ သူတို့ကို ဖြေရှင်းဖို့ ကျောက်ယန်ကို အထူးလာခဲ့တာပါ သခင်ဂူရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို တမင်ဖျက်ဆီးဖို့ ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ပါဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဟိုယုရှောင်၏ လေသံပျော့သွားသည်ကို ကြားသောအခါ ဂူချန်ဖန်းသည် သူ လက်လျှော့တော့မည်ဟု ထင်ကာ သူ့မျက်လုံးများတွင် ပျော်ရွှင်မှုအလင်းရောင် လင်းလက်လာသည်။

“သခင်ဂူ... ကျွန်တော့်ကို အထင်မလွဲပါနဲ့ဗျာ။ ကျွန်တော် မင်းကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်တော့ မင်းကို အမှိုက်သက်သက် လို့ သတ်မှတ်တာကလည်း ဟုတ်မဟုတ် စမ်းကြည့်ရုံသက်သက်ပါ။ ပြီးတော့... မင်းရဲ့ ကိုယ်အလေးချိန်က ဘယ်လောက်များလဲဆိုတာ သိချင်လို့ပါ။ တခြား ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိပါဘူး”

သို့သော် ဟိုယုရှောင်၏ နောက်ထပ်စကားသည် ထွက်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် ဂူချန်ဖန်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် ကြီးမားသော ဒေါသအမျက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။