ဓားဘုရားအားသတ်လိုက်ခြင်း

ဂူချန်ဖန်း၏ ရင်ဘတ်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ လှုပ်ရှားနေပြီး သူ၏ ဒေါသသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က စီကုန်းယွဲ့၏ လက်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ပြီးကတည်းက သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းအတွင်း၌ သူနှင့်ပတ်သက်သော သံသယများသည် မည်သည့်အခါမျှ မရပ်တန့်ခဲ့ဘဲ သူသည် လွန်ခဲ့သော ခြောက်လကျော်ကတည်းက သူ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။

သံသယများသက်သက်ဆိုလျှင် ခံနိုင်ရည်ရှိနိုင်သော်လည်း အဓိကပြဿနာမှာ သူ၏အောက်ရှိ တကယ့်ဆက်ခံသူများသည် ယခုအခါ ဓားဘုရားသခင်အဖြစ် သူ၏ ရာထူးကို လောဘတကြီး စောင့်ကြည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ခြိမ်းခြောက်မှုအချို့ကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း သံသယများ ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းတို့ကို လုံးဝဖယ်ရှားရန် ခက်ခဲသည်။

ဤသံသယစိတ်သည် ခြောက်လကြာ သူ၏ ညဘက်အိပ်စက်ခြင်းကို ပျက်ပြားစေခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဟိုယုရှောင်၏ အသုံးမဝင်သော အမှိုက် ဟူသော စကားများသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ မီးခိုးရောင်အမှုန်အမွှားများကို မီးညှိလိုက်ပြီး သူ၏ အောင့်အီးထားသော ဒေါသအားလုံးကို ထိုအချိန်၌ ပေါက်ကွဲစေခဲ့သည်။

“ငရဲကို သွားစမ်း”

အသံနိမ့်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သောအခါ ဂူချန်ဖန်း၏ မျက်လုံးအိမ်များသည် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ့ခါးမှ ချင်ယွီထိပ်သီးဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ သူနှင့် ဓားသည် ညကောင်းကင်ကို ဖြတ်၍ တောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာကို တည့်တည့်ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

ဓားသွားသည် မီတာတစ်ရာကျော်ကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး ၎င်း၏ စစ်မှန်သောချီသည် မယှဉ်သာအောင် ထက်မြက်ကာ တွေ့သမျှ အပင်ကြီးများကို ချက်ချင်း နှစ်ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

“ချန်ယွီဟယ်နဲ့ လျိုဖူဖန်းလို အရည်အချင်းမရှိတဲ့ကောင်တွေကို အနိုင်ယူလိုက်တော့ မင်းကိုယ်မင်း တကယ့်လူကြီးတစ်ယောက်လို့ ထင်နေတာလား။ ဒီနေ့ မင်းသေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ်”

သူ၏ မျက်နှာဖုံးအောက်တွင် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အလွန်တည်ကြည်လာသည်။ ဓားသွားသည် သူ၏ မျက်နှာကို ဖိနှိပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဂူချန်ဖန်း၏ စကားများကိုပင် အာရုံစိုက်ရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။ သူ၏ အတွင်း၌ စစ်မှန်သောချီသည် စီးဆင်းလာပြီး နောက်ကျောမှ မျောက်နတ်ဆိုးတောင်ဝှေးကို ဆွဲထုတ်ကာ သူ့လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အားစိုက်ထုတ်လိုက်သောအခါ သူ၏ လျှို့ဝှက်နတ်ဆိုးစစ်မှန်သောချီသည် တောင်ဝှေးထဲသို့ ချက်ချင်း စိမ့်ဝင်သွားပြီး အားပါသော အောက်သို့ ခွဲခြမ်းတိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်ကာ ချင်ယွီထိပ်သီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားသည်။

ဝူး...

ဂရန်းမာစတာနှစ်ဦး၏ စစ်မှန်သောချီများ တိုက်မိသောအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှိုင်းတံပိုးတစ်ခုသည် ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မီတာတစ်ရာကျော်အထိ ပြန့်နှံ့ကာ ၎င်းတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များစွာကို ချက်ချင်း လဲကျစေပြီး မြေပြင်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါကာ ဖုန်မှုန့်နှင့် သဲများ အမြောက်အမြား လွင့်ထွက်လာသည်။

“သစ်ပင်ကို လှုပ်ခါနေတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်၊ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်ကို အထင်ကြီးနေတာပဲ”

ဟိုယုရှောင်ကို အလွန်နီးကပ်စွာ မြင်သောအခါ ဂူချန်ဖန်းသည် ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချီနှစ်ခုသည် မြားကဲ့သို့ တည့်တည့် သူ၏ နဖူးကို ချိန်ရွယ်ကာ ထွက်လာသည်။

ဓားနှလုံးသား သန့်ရှင်းသောကျောင်းသား…

သူ့ဆီသို့ ဦးတည်လာသော ဓားချီကျောင်းသားအလင်းနှစ်ခုကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် ဂူချန်ဖန်း၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုကို ချက်ချင်း ပြန်သတိရပြီး ထက်မြက်သော ဓားသွားကို ရှောင်ရှားရန် မျောက်နတ်ဆိုးတောင်ဝှေးကို အလိုလို ပြန်ဆုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

အက်ကွဲသံ...

“အရူး မင်းက ငါနဲ့ တန်းတူရပ်နိုင်တယ်လို့ တကယ်ထင်နေတာလား”

ပထမဦးစွာ အက်ကွဲသံသည် သူ၏ နားထဲသို့ ဝင်လာပြီးနောက် ဂူချန်ဖန်း၏ လှောင်ပြောင်သော ရယ်သံသည် ချက်ချင်း သူ၏ မျက်နှာကို တောင့်တင်းသွားစေသည်။ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ တောင်ဝှေး၏ နှစ်ပေခန့်သည် သူ၏ မျက်လုံးရှေ့မှ လွင့်စင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး အံ့အားသင့်မှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ဖော်ပြနေသည်။

မျောက်နတ်ဆိုးတောင်ဝှေးသည် ဂူချန်ဖန်း၏ ဓားရှည်ဖြင့် အမှန်တကယ် နှစ်ပိုင်းဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။

ချင်ယွီထိပ်သီးသည် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဂူချန်ဖန်း၏ ဆိုးရွားသော အပြုံးကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ တည်ကြည်မှုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် သူ၏ရှေ့ရှိ ဂူချန်ဖန်းသည် ချန်ယုဟယ်နှင့် လျိုဖူဖန်းကဲ့သို့ သာမန်ပြိုင်ဘက်များနှင့် အလွန်ကွာခြားကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

သူသည် သန့်ရှင်းသောနယ်မြေမှ ဆက်ခံသူတစ်ဦးသာ မဟုတ်ဘဲ စီကုန်းယွဲ့နှင့်လည်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသည်။ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ အရည်အချင်းနှင့် အင်အားသည် အားနည်းသည်မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြရန် လုံလောက်သည်။

ပြင်းထန်သော အကျပ်အတည်းတစ်ခုသည် သူ၏အပေါ်သို့ လွှမ်းမိုးလာသည်။ ဟိုယုရှောင်သည် အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး မကြာသေးမီက အင်အားတိုးပွားလာခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ယုံကြည်မှုကို ဘေးဖယ်ထားကာ ကျန်ရှိသော မျောက်နတ်ဆိုးတောင်ဝှေးကို ဆွဲပြန်ပြီး သူ၏ စစ်မှန်သောချီကို စုစည်းကာ အောက်သို့ ငုံ့လိုက်သည်။

ချင်ယွီထိပ်သီးမှ ဓားချီသည် သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှ လွင့်စင်သွားပြီး ပစ်မှတ်ကို လွဲချော်သွားသော်လည်း ညကောင်းကင်တွင် မီတာတစ်ရာကျော်ရှည်လျားသော တောက်ပသော ဓားရာတစ်ခုကို ထွင်းထုသွားကာ သေစေနိုင်သော၊ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အလှတရားကို ပိုင်ဆိုင်သည့် ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ထပ်ပေါင်းလိုက်သည်။

ဂူချန်ဖန်းသည် သူ၏ ဓားချီကို ရှောင်တိမ်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့မျက်လုံးများတွင် အနည်းငယ် နောင်တရသည့် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသော်လည်း သူ၏ တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိရန် မစွမ်းနိုင်မီ အောက်မှ တောင်ဝှေးရှည်တစ်ခုသည် အပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ တက်လာသောကြောင့် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

တောင်ဝှေးလက်နက်များ၏ အားသာချက်မှာ ဤသည်ပင်ဖြစ်သည်။ အကွဲအရှည်သည် အလွန်ရှည်လျားခြင်းမရှိသရွေ့ ကျန်ရှိသော အပိုင်းကို ထိရောက်စွာ အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး တောင်ဝှေးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ ခြေထောက်များတွင် စစ်မှန်သောချီများ ပြည့်နှက်နေပြီး လခြမ်းပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော အနက်ရောင်လှိုင်းတစ်ခုကို ရှေ့သို့ အော်ဟစ်ကာ လွှတ်ထုတ်လိုက်သော အလျားလိုက်တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသည်။

ဂူချန်ဖန်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ခဏတာမျှသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုအနက်ရောင် အလျားလိုက်လှိုင်းသည် ဟိုယုရှောင်၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုသာဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိလိုက်သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင်ပင် မထီမဲ့မြင် ပြုံးရယ်မှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ရှောင်တိမ်းရန်ပင် အားမထုတ်ဘဲ ချင်ယွီထိပ်သီးကို မြှောက်ကာ အလယ်တွင် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

လခြမ်းလှိုင်းသည် ချင်ယွီထိပ်သီး၏ ဓားသွားနှင့် တိုက်မိသွားပြီး ဂူချန်ဖန်းကို မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မဖြစ်စေရုံသာမက ဓားသွားမှပင် ပိုမိုပြင်းထန်သော အေးစက်သည့် အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်စေသည်။

“မြရည်ကို ဓားအဖြစ်သုံးရင် အင်အားပိုတွေ့လေ ပိုထက်မြက်လေပဲ။ ဒါက ဝိညာဉ်လက်နက်ရဲ့ တန်ခိုးပဲ။ သူ့ကို ဆန့်ကျင်ပြီး အင်အားပိုသုံးလေ ငါ့ဓားသွား ပိုထက်မြက်လေပဲ။ ဒီအရူးက ငါ့ကို ဘာနဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်မှာလဲ”

ဂူချန်ဖန်းသည် သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုမှု ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ သူသည် လှောင်ပြောင်သော စကားပြောရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် လေထဲသို့ ခုန်ဝင်လာသော ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ဆီသို့ ဦးတည်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟိုယုရှောင်၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ လျှို့ဝှက်နတ်ဆိုးစစ်မှန်သောချီသည် အထွတ်အထိပ်သို့ စုစည်းသွားပြီး သူ၏အတွင်းမှ ရှေးဟောင်းနက်နဲသော တောင်ဝှေးနည်းစနစ်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ခဏတာအတွင်း သူသည် ရှေးခေတ်မျောက်နတ်ဆိုးတစ်ကောင်အဖြစ် အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲသွားပုံရပြီး သူ၏ အရောင်အဝါသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်နေကာ သူ၏ လက်ထဲရှိ တောင်ဝှေးသည် လေထဲသို့ အောက်သို့ ထိုးခွဲလာသည်။

အစွယ်များနှင့် လက်သည်းများ ပါးစပ်ဟထားသော နဂါးနက်တစ်ကောင်သည် တောင်ဝှေးရှည်အောက်တွင် ရစ်ပတ်နေပုံရပြီး ဟိုယုရှောင်၏ ခွဲခြမ်းမှုနှင့်အတူ အဆုံးမရှိသော တောင်ဝှေးနည်းစနစ်ကို သယ်ဆောင်လာသော နဂါးနက်သည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထိုသာမန် အလျားလိုက်တိုက်ခိုက်မှုသည် လှည့်ကွက်တစ်ခုသာဖြစ်သည်။ ဤနဂါးနက်သည် ပြိုင်ဘက်၏ တကယ့် အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် ပြင်ဆင်ထားသောအရာဖြစ်သည်...

ထိုအတွေးသည် ဂူချန်ဖန်း၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာတွင် တည်ကြည်မှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခုသာ ပေါ်လာသည်။ သူသည် ချင်ယွီထိပ်သီးကို ချက်ချင်း သူ၏ရှေ့တွင် နေရာချလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ ဓားချီနှစ်ခုသည် ရှေ့မှ ဦးစွာ ထွက်လာပြီး နဂါးနက်ကို တည့်တည့် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

နာမည်တွင် ပါဝင်သည့်အတိုင်း ဓားနှလုံးသား သန့်ရှင်းသောကျောင်းသားသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ရည်ညွှန်းသည်။ သူသည် ဓားနည်းစနစ်များကို လေ့ကျင့်လေလေ၊ ဤသန့်ရှင်းသောကျောင်းသားများရှိ ဓားချီသည် ပိုမိုအားကောင်းလေလေဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်အထိ သူသည် ဓားနည်းစနစ် ဆယ်ခုကျော် လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူထုတ်လွှတ်သော ဓားနှလုံးသားကျောင်းသားအလင်းသည် ယခုအခါ အပြည့်အဝ ဖွံ့ဖြိုးပြီးသော မြေအဆင့် စစ်အနုပညာနှင့် တူညီသော အင်အားရှိသည်။