ရက္ခသပွဲတော် (၂)
Vol. 13 Ch. 179
သူမ အိပ်ရာက နိုးလာကာစတွင် သူမ၏ သတိပင်လယ်၌ ဝိညာဉ်တန်ခိုးပြားကို ထိန်းချုပ်၍ ဂူကောင်၏ ကျူးကျော်မှုကို ခုခံနေသော်လည်း ပြင်ပကမ္ဘာ၏ အပြောင်းအလဲများကို သူမ ကောင်းစွာသိရှိခဲ့ပြီး ဟိုယုရှောင် ပြောခဲ့သော စကားအားလုံးကိုလည်း ကြားခဲ့သည်။
“နတ်သမီးကျောက်၊ နိုးပြီလား”
ကျောက်ချင်ရွှေသည် သူမ၏ အနည်းငယ်လှုပ်ရှားမှုကိုပင် လျှို့ဝှက်ထားနိုင်မည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။ ဟိုယုရှောင်၏ ခေါ်သံကို ကြားသည်နှင့် မြင်းပေါ်မှ ချက်ချင်း ခုန်ဆင်းကာ သူမ၏ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး အလွန်သတိရှိသော အမူအရာဖြင့် ဟိုယုရှောင်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
“ငါ ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်နေတာလဲ ရန်ဖုန်း မင်း ဂူချန်ဖန်းနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေတာလား”
“နတ်သမီးကျောက် မင်း ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ကို သိတယ်မဟုတ်လား”
မနေ့က ကျောက်ချင်ရွှေ ကျောက်ယန်မြို့ထဲသို့ ဝင်လာစဉ်က ထိုအငယ်ဆုံး တာအိုဘာသာဝင် အမျိုးသမီးငယ်၏ စကားကြောင့် ဟိုယုရှောင်သည် သူမက သူ ဖန်ကျင်းဟုန်ဖြစ်ကြောင်း သိနေသည်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုတွင် ဟန်ဆောင်နေရန် သူ အားမထုတ်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။
ကျောက်ချင်ရွှေ ခေါင်းညိတ်သည်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် လက်အုပ်ချီလျက် ဆက်ပြောသည်။
“သခင်ဖုန်းက နတ်သမီးကျောက်ကို ဘယ်တုန်းကမှ စော်ကားခဲ့ဖူးခြင်း မရှိသလို ကျွန်တော့်ရဲ့ ချင်လုံအသင်းကလည်း သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းကို ဘယ်တုန်းကမှ စော်ကားခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပါဘူး။
ဒီတစ်ခေါက်တော့ နတ်သမီးကျောက်ဟာ ဝမ်ယန်ခရိုင်က ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားကို စုစည်းပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ချင်လုံအသင်းကို ဒုက္ခပေးဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့အတွက် ကျွန်တော် ပထမဦးဆုံး တိုက်ခိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဇီချင်သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းကိုတော့ ကျွန်တော် မစော်ကားရဲပါဘူး။ ဒါကြောင့် နတ်သမီးကျောက်ကို ကျွန်တော် ဘာမှ မကောင်းကြံရိုး မရှိပါဘူးဆိုတာကို နားလည်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
ဟိုယုရှောင်က သူ့ကိုယ်သူ သခင်ဖန်းဟု ရည်ညွှန်းသည်ကို ကြားသောအခါ ကျောက်ချင်ရွှေသည် သူသည် သူမအား သူ့ကို ဖန်ကျင်းဟုန်အဖြစ်သာ သိသည်ဟု ထင်နေသေးကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပေါ်လာပြီး သူမသည် ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ကာ “ဆက်ပြောပါ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
“အစကတော့ အဲဒီလူ ခုနစ်ယောက်ကို တစ်ကြိမ်တည်း ဖမ်းဆီးပြီး နတ်သမီးကျောက်နဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးယူကာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲချင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မနေ့ညကတော့ လူယုတ်မာတချို့ဟာ နတ်သမီးကျောက်ကို မဖွယ်မရာတစ်ခုခု လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာကို ကျွန်တော် မြင်လိုက်တယ်။ ကျွန်တော့်မှာ သူရဲကောင်းစိတ်ဓာတ် မရှိပေမဲ့ အဲဒီလို အပြုအမူမျိုးကိုတော့ မခံနိုင်တာကြောင့် နတ်သမီးကျောက်ဘက်က ဝင်ရောက်တားဆီးပြီး အဲဒီလူကို မောင်းထုတ်ခဲ့တယ်”
ဟိုယုရှောင်သည် ဂူချန်ဖန်းကို သတ်ခဲ့သည်ကို မည်သို့မျှ ထုတ်ဖော်ပြောရဲခြင်း မရှိသောကြောင့် သူသည် ဂူချန်ဖန်းကို မောင်းထုတ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကာ ဇာတ်လမ်းကို ပြောင်းလဲပြောဆိုခဲ့သည်။ ကျောက်ချင်ရွှေ၏ မျက်နှာတွင် မည်သည့် အပြောင်းအလဲကိုမျှ မမြင်ရသောကြောင့် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် သူ ဆက်ပြောသည် “ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူ ထွက်မသွားခင်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး မေတ္တာရူးသွပ်စေသော ဂူ လို့ခေါ်တဲ့ အဆိပ်တစ်ခု ကျွန်တော့်ကို ထိုးသွင်းသွားခဲ့တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေမှာ ကိုယ်ခံပညာလောကကို လှည့်လည်သွားလာခဲ့ဖူးတာကြောင့် အဲဒီလို ဂူကောင်အမျိုးအစားအကြောင်းကို ကျွန်တော် ကြားဖူးခဲ့တယ်”
မေတ္တာရူးသွပ်စေသော ဂူဟူသော စကားကို ကြားသည်နှင့် ကျောက်ချင်ရွှေ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် သူမ၏ မျက်နှာသည် အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည့်အလား သေလုမျောပါးဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် တုန်ယင်သော အသံဖြင့် ဟိုယုရှောင်ကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည် “အမေဂူက မင်းမှာ ရှိနေတာလား”
ကျောက်ချင်ရွှေ၏ မျက်နှာတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြောင်းအလဲကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် စိတ်ထဲမှ ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ထိုမိန်းကလေးငယ် ကြောက်လန့်သွားရမည်ဟု တွေးကာ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည် “နတ်သမီးကျောက် စိတ်ချပါခင်ဗျာ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရာထူးက နိမ့်ပါးတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပြီး ဘယ်လို မသင့်လျော်တဲ့ အတွေးမျိုးကိုမှ မထားရဲပါဘူး။ အခွင့်သာရင် ဒီဂူအဆိပ်ကို ဖယ်ရှားဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို သေချာပေါက် ရှာဖွေပါ့မယ်”
သူမသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်သောအခါ ကျောက်ချင်ရွှေ၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး သူမသည် ဟိုယုရှောင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထူးဆန်းသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
“ဒီနေ့ နတ်သမီးကျောက်ကို ကျွန်တော် အမှန်အတိုင်း ပြောပြနေတာပါ။ ပထမအချက်ကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ချင်လုံအသင်းအပေါ် မင်းထားရှိတဲ့ ရန်လိုမုန်းတီးတဲ့ စိတ်ကို လျှော့ချဖို့ပါ။ ဒုတိယအချက်ကတော့ နတ်သမီးကျောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော့်အပေါ် မထားသင့်တဲ့ ခံစားချက်မျိုး ရှိနေခဲ့ရင် အဲဒါဟာ ဂူအဆိပ်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို ကြိုတင်ရှင်းပြချင်လို့ပါ။ အဲဒါကို အလေးအနက် မထားဖို့နဲ့ စိတ်ထဲမှာ ထည့်မထားဖို့ ကျွန်တော် တောင်းဆိုပါတယ်...”
“ငါ နားလည်ပြီ”
ကျောက်ချင်ရွှေသည် ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်၏ စကားကို တစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒီလိုဆိုရင် ကျွန်တော် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပါဘူး။ နတ်သမီးကျောက်ရဲ့ အဖော်တွေနဲ့ ပတ်သက်လို့ မကြာခင် သင်ကြားရပါလိမ့်မယ်။ တခြား ဘာမှ မရှိတော့ဘူးဆိုရင်တော့ ထုံလင်ဟာ အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာတစ်ခုဖြစ်လို့ နတ်သမီးကျောက်အနေနဲ့ ဆူကျိုးကို ပြန်သွားတာ အကောင်းဆုံးလို့ ကျွန်တော် အကြံပေးချင်ပါတယ်”
ဟိုယုရှောင်သည် ထိုနေရာတွင် အကြာကြီး မနေချင်တော့သဖြင့် ထိုစကားများကို ပြောပြီး မြင်းပေါ်တက်ကာ လှည့်၍ အနောက်ဘက်ရှိ မြို့တော်ဘက်သို့ အပြေးနှင်သွားတော့သည်။
“ငါ ဂူရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရပြီး မင်းကို မြတ်နိုးနေခဲ့ရင် မင်းအတွက် တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် အဆင်မပြေစရာ ဖြစ်နေမှာလား။ သောက်ကောင်စုတ် ငါ မင်းကို ကပ်တွယ်မိမှာ ကြောက်နေတာလား။ ဟွန့်”
ကျောက်ချင်ရွှေသည် ထိုနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ဟိုယုရှောင်၏ နောက်ဆုတ်သွားသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ကာ သူမခြေထောက်ကို ညင်သာစွာ ဆောင့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ ပါးပြင်နှစ်ဖက်တွင် နီရဲသော အသွင်အပြင်များ ပေါ်လာသည်။
သူမ၏ သတိပင်လယ်ထဲရှိ ပွင့်လင်းမြင်သာသော ဂူကောင်လေးကို ကြည့်ရင်း ဝိညာဉ်တန်ခိုးပြားကို အသက်သွင်းလိုက်လျှင် ထိုကောင်လေးကို သတ်နိုင်သည်။ ကျောက်ချင်ရွှေသည် အချိန်အတော်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီး သူမနှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်ထားသော်လည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် သူမ စိတ်မရဲသေးပေ။
“ငါက မင်းကို ဆက်ပြီး ကပ်တွယ်နေပြမှာက မင်း ဘာလုပ်မလဲဆိုတာကို သိချင်လို့ပဲ”