တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ သိုင်းပညာရှင်များ
Vol. 13 Ch. 180
ယုခေတ် နှစ် ၁၃၂၂ ဇူလိုင် ၂၅ ရက်
ထုံလင်ခရိုင် ရှန်ရှင်းစံအိမ်
မြို့၏ အရှေ့ပိုင်းမှ မြင်းစီးသူ အယောက်ငါးဆယ်ခန့်သည် ရှန်ရှင်းစံအိမ်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဦးတည်လာနေကြသည်။
ဦးဆောင်သူ နှစ်ဦးတွင် ခါး၌ ဓားရှည်တစ်လက်စီ ချိတ်ဆွဲထားကြသည်။ ဘယ်ဘက်မှ အမျိုးသားသည် နက်မှောင်သော အနီရောင် အသားကပ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တင်းမာသော မျက်နှာထားရှိကာ ညာဘက်မှ အမျိုးသားမှာမူ အဖြူရောင် ပညာရှင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရုပ်ရည်ချောမောကာ ဖော်ရွေသော မျက်နှာထားရှိသည်။
ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးမှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံးသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး တည်ကြည်သော မျက်နှာထားများဖြင့် ရှိနေကာ ၎င်းတို့အထဲမှ အားအနည်းဆုံးသူပင် ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်အဆင့် (၇) အထက်ရှိကြပြီး အားလုံး လေ့ကျင့်ထားသော ကိုယ်ခံပညာရှင်များ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
မြင်းစီးသူ အယောက်ငါးဆယ်ကျော်၏ ချီတက်မှုသည် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှသည်။ သူတို့ ပေါ်လာသည်နှင့် လမ်းဘေးတစ်လျှောက်ရှိ လူတိုင်း၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။
“ဒါ ဘယ်သူ့လူတွေလဲ၊ သေးသေးမွှားမွှားတော့ မဟုတ်ဘူးဟေ့၊ ခမ်းနားကြီးကျယ်လိုက်တာ”
“သူတို့က ကျောက်ယန်က ဟောင်မျိုးနွယ်စုက၊ စတုတ္ထသခင် ဟိုယုကျဲနဲ့ ပဉ္စမသခင် ဟိုယုဒွမ် ဦးဆောင်လာတာ”
“ဟောင်မျိုးနွယ်စု”
“မကြာသေးခင်ကမှ ကျောက်ယန်မှာ ထင်ပေါ်လာတဲ့... တတိယအဆင့် သေးငယ်တဲ့ မျိုးနွယ်စုလား”
“သူတို့က ဘာလို့ နည်းနည်း ထူးဆန်းနေရတာလဲ”
“သူတို့ရဲ့ အဓိက ဌာနချုပ်က ကျောက်ယန်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။ မကောင်းဆိုးဝါးစုစည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ယောက်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်အဆင့် (၇) ကျွမ်းကျင်သူ အယောက်ငါးဆယ်နဲ့ဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ ဌာနချုပ်ကို မြို့တော်ဆီ ပြောင်းလာတာ ဖြစ်ရမယ် အင်အားကလည်း မသေးဘူးပဲ”
ဟိုယုကျဲသည် သူ၏လူများကို ရှန်ရှင်းစံအိမ်၏ အဝင်ဝတွင် ရပ်တန့်စေပြီး မြင်းပေါ်မှဆင်းကာ လမ်းပေါ်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလူအုပ်ထဲတွင် နက်နဲပြီး အားကောင်းသော အရှိန်အဝါရှိသူ အများအပြားကို သတိပြုမိသောကြောင့် သူ့မျက်နှာတွင် စဉ်းစားဟန် ပေါ်လာသည်။
“ဇူလိုင်လကစပြီး ထုံလင်ခရိုင်ဟာ တဖြည်းဖြည်း စည်ကားလာတယ်။ အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနရဲ့ မှတ်တမ်းတွေအရ မြို့တော်ထဲမှာ ဂန်းချီအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အရေအတွက်က သုံးရာကျော်သွားပြီ၊ ပြီးတော့ နေ့တိုင်း တိုးနေဆဲပဲ”
ဟိုယုဒွမ်သည် သူ့မျက်နှာကို သတိပြုမိပြီး လမ်းပေါ်ရှိလူများကိုလည်း တစ်ချက်ကြည့်ကာ သူ့ကို ညင်သာစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ့အသံတွင် အနည်းငယ် တည်ကြည်မှု ရောယှက်နေသည်။
ဟိုယုကျဲသည် မဲ့ပြုံးပြုံးကာ “နတ်ဆိုးတွေက ထုံလင်ခရိုင်ကို ပိတ်ဆို့ထားတာ၊ အားနည်းတဲ့သူတွေဆို ဝင်ဖို့အခွင့်တောင် မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် ဂန်းချီအဆင့်နဲ့ အထက် ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေပဲ လာနေကြတာ” ဟု ပြောသည်။
ဟိုယုဒွမ်သည် ဟိုယုကျဲနောက်မှ လိုက်ရင်း ခေါင်းညိတ်ကာ ရှန်ရှင်းစံအိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားစဉ် လေးနက်စွာ ပြောသည်။ “လူဦးရေ များလာတဲ့အခါ ထုံလင်ခရိုင်ကို စီမံခန့်ခွဲရတာ ပိုခက်ခဲလာတယ်၊ ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီးရှိနေရင် ပြောစရာတောင် မလိုတော့ဘူး။ လော့ဖန်က ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ကိုးမျိုးနွယ်စုကို ဖိတ်ခေါ်ထားတာ သူ ကျွန်တော်တို့ကို နောက်တစ်ကြိမ် အားထုတ်မှုတွေ ပေးဆပ်စေချင်လို့များလားလို့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်မိတယ်”
ဟိုယုကျဲ၏ မျက်လုံးများတွင် လျစ်လျူရှုသော အမူအရာများ ပေါ်နေပြီး နှစ်ယောက်သား စကားပြောဆိုကာ ရှန်ရှင်းစံအိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။ ပထမထပ်မှ အကြည့်များကို လျစ်လျူရှုကာ ဒုတိယထပ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်သွားကြသည်။
“စတုတ္ထသခင်ဟောင် ပဉ္စမသခင်ဟောင် ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ခဲ့ပါ၊ လော့ဖန်က စောင့်နေပါပြီ”
နှစ်ယောက်သား မြို့တော်တွင် သုံးလနီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ရှန်ရှင်းစံအိမ်မှ အစေခံသည် သူတို့ကို ချက်ချင်း မှတ်မိကာ အလျင်အမြန် ရှေ့မှသွား၍ ဒုတိယထပ်ရှိ အကြီးဆုံး သီးသန့်အခန်းသို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားသည်။
သူတို့ သီးသန့်အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အသက်ရှူမှားသွားစေနိုင်သော ဖိအားပေးသည့် လေထုကို တွေ့ကြရသည်။
သီးသန့်အခန်းအတွင်းတွင် ကိုးနေရာတွင် လူအယောက်နှစ်ဆယ်ကျော် ရပ်နေကြသည်။ သူတို့ကို ဦးဆောင်နေသူများမှာ သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းတော်မှ ကိုယ်စားလှယ်များဖြစ်သော ဖန်လုံဟယ်နှင့် တင်တျန်တို့ဖြစ်ပြီး မဟာလောဂိုဏ်းမှ တင်ပုဟိုင်သည် သူတို့နှင့် အနီးဆုံးတွင်ရှိကာ ခရိုင်အတွင်းရှိ အခြား တတိယအဆင့် အင်အားစု ခုနစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်များနှင့် ၎င်းတို့၏ သစ္စာရှိပြီး အရေးပါသော လက်အောက်ငယ်သားများက နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။
ဟောင်ဒေါဂိုဏ်းမှ နီရှင်းချွမ်၊ အနောက်တိမ်တိုက်အစောင့်အရှောက်အေဂျင်စီမှ လျိုကျန်းဟောင်၊ ပိုင်မျိုးနွယ်စုမှ ပိုင်ယွမ်ဖန်၊ ချီကျွယ်ဂိတ်မှ ယွီဂွေရှင်း၊ လွင်တီးခေါင်လဂိုဏ်းမှ ကျောက်မန်ရှား၊ လင်ချန်အစောင့်အရှောက်အေဂျင်စီမှ ထုံယွမ်၊ ဆေးမှုန့်ဂိုဏ်းမှ လီဆန်ယွမ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ဟိုယုကျဲသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုကာ ကျန် ခုနစ်နေရာမှ ခေါင်းဆောင်များကို စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားလိုက်သည်။ သူသည် မြို့တော်တွင် လပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့သည်မှာ အချည်းနှီးမဟုတ်ဘဲ ခေါင်းဆောင်အများစုကို မှတ်မိနေသောကြောင့် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် လူတိုင်းကို ခွဲခြားနိုင်ခဲ့သည်။
“ဟိုမိသားစုက တကယ်ကို မာနကြီးလိုက်တာ မြို့ဝန်နဲ့ ဒုမြို့ဝန်ထက်တောင် နောက်ကျမှ လာသေးတယ်၊ ပြီးတော့ ဟိုမိသားစုရဲ့ သခင်ကိုယ်တိုင်တောင် မလာဘဲ မင်းတို့လို ကျွန်နှစ်ယောက်ကိုပဲ လွှတ်လိုက်တာ၊ တော်တော်ဆိုးတာပဲ...”
“မသိရင် ဟောင်မျိုးနွယ်စုက မဟာလောဂိုဏ်းထက်တောင် ပိုအင်အားကြီးတယ်လို့ ထင်သွားနိုင်တယ်”
ဟိုယုကျဲသည် ဖန်လုံဟယ်နှင့် တင်တျန်တို့ထံ ချဉ်းကပ်၍ အရိုအသေပြုရန် ပြင်နေစဉ်တွင် ပြက်ရယ်ပြုသော အသံနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူတို့မှာ ချီကျွယ်ဂိတ်မှ ယွီဂွေရှင်းနှင့် လင်ချန်အစောင့်အရှောက်အေဂျင်စီမှ ထုံယွမ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
အမှန်စင်စစ် ဟိုယုကျဲသည် လှည့်မကြည့်ဘဲ ထိုနှစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သိနေသည်။ အကြောင်းမှာ ခရိုင်တစ်ခုလုံးတွင် ဟောင်မျိုးနွယ်စုနှင့် အကြီးမားဆုံးသော ရန်ဘက်ဖြစ်သော မိသားစုနှစ်ခုမှာ အတိအကျ ဤနှစ်ခုပင် ဖြစ်သောကြောင့် မည်သည့်အခါသမယတွင်မဆို ကြီးသည်ဖြစ်စေ ငယ်သည်ဖြစ်စေ သူတို့ကို အရှက်ရစေရန် အခွင့်အရေးကို အမြဲတမ်း ဆုပ်ကိုင်ထားကြသည်။
ယနေ့တွင် လော့ဖန်နှင့် တင်တျန်တို့သည် ခရိုင်အတွင်းရှိ အင်အားကြီး ကိုးခု၏ ခေါင်းဆောင်များကို မြို့တော်အုပ်ချုပ်ရေး၏ အဓိကကိစ္စရပ်ကို ဆွေးနွေးရန် ဖိတ်ခေါ်ထားသည်။ နောက်ဆုံးမှ ရောက်ရှိလာသော ဟိုယုကျဲနှင့် ဟိုယုဒွမ်တို့သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော အကြောင်းအကျိုးပိုင်းဆိုင်ရာပါ မှားယွင်းနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
သာမန်အခြေအနေတွင် ယွီဂွေရှင်းနှင့် ထုံယွမ်တို့သည် ဤကိစ္စကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ဒုက္ခပေးရန် ကြိုးစားပါက လော့ဖန်နှင့် တင်တျန်အပြင် တင်ပုဟိုင်တို့၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း မကျေနပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
သို့သော် ယနေ့ အခြေအနေမှာ ထူးထူးခြားခြား ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။
“ယွီဂိတ်ရဲ့ သခင်က ဘိုင်ယဲမှာ၊ အဲဒီလို ဝေးလံခေါင်သီတဲ့ နေရာမှာ အပြင်က သတင်းတွေကို မကြားမစိမ်းနဲ့ဆိုတော့ မင်းတို့ တစ်ခါတလေ မျက်စိမှိတ်နားပိတ်နေတာ ပုံမှန်ပဲ။ ထုံမိသားစုသခင်၊ မင်းက မြို့တော်မှာ နေတာ၊ ဘာလို့ ဘာမှ မသိတာလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် သိသိရက်နဲ့ မင်းရဲ့ ဦးနှောက်က ပြဿနာလား”
ဟိုယုကျဲ၏ အသံသည် အနည်းငယ် အေးစက်သွားကာ သူ ပြန်ပြောလိုက်သောကြောင့် အခန်းထဲရှိ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ထိုနှစ်ယောက်ကို ထိုကဲ့သို့ ပြတ်သားသော တုံ့ပြန်မှုကို သူ့ထံမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ယွီဂွေရှင်းနှင့် ထုံယွမ်နှစ်ဦးစလုံးသည် အစပိုင်းတွင် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သူတို့၏ မျက်နှာများ ဒေါသတကြီး နီရဲလာကာ သူတို့၏ ထိုင်ခုံများမှ ထရပ်လိုက်ကြသည်။
“ဟိုမိသားစုက ကောင်လေး၊ မင်း သေတွင်းတူးနေတာပဲ”
“အတွေ့အကြုံမရှိသေးတဲ့ လူငယ်...”
ဟိုယုကျဲသည် မကောင်းဆိုးဝါးစုစည်းခြင်းအဆင့်သာ ရှိသေးပြီး လူအများရှေ့တွင် ထိုကဲ့သို့ စော်ကားခံရသောကြောင့် ဒန်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးသည် မည်သို့ သည်းခံနိုင်မည်နည်း။ သူတို့သည် ချက်ချင်း လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဟိုယုကျဲကို တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်အနေအထားတွင် ရှိနေပုံရသည်။
“တော်စမ်း”
လော့ဖန်သည် လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း ထိုနှစ်ယောက်သည် သူ့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဟိုယုကျဲဆီသို့ ဆက်လက်ချဉ်းကပ်နေသည်ကို တွေ့သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တင်တျန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
ခရိုင်အတွင်းရှိ တတိယအဆင့် အင်အားစု ရှစ်ခုအနက် ချီကျွယ်ဂိတ်၊ လွင်တီးခေါင်လဂိုဏ်းနှင့် လင်ချန်အစောင့်အရှောက်အေဂျင်စီတို့သည် တင်တျန်၏ လူများဖြစ်သည်။ အတိတ်တွင် ၎င်းတို့သည် မြို့ဝန်အဖြစ် သူ့အား လိုက်နာရာ၌ မရိုးသားခဲ့ကြပေ။ ယခု ထုံလင်ခရိုင်၏ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲလာသည်နှင့်အမျှ ဤအင်အားစု သုံးခုသည် ပို၍ ရဲတင်းလာကာ လူအများရှေ့တွင် သူ့ကို မလေးစားခြင်း သူ့ကို ပေါ်ပေါ်တင်တင် ဆန့်ကျင်ခြင်းများ ပြုလုပ်လာကြသည်။