လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် စိတ်စွမ်းအင်ဆေးရည်

" အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာ ကိုးခု .. "

လောထျန်း၏ အသွင်ကမူ နားမလည်နိုင်ဟန် ဖြစ်နေဆဲပင် ။

နတ်ဆိုးမြေခွေးမှာ သူ့ကိုကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေ၏။

လောထျန်းသည် နတ်ဆိုးတစ်သောင်းလွင်ပြင် သို့ပင် လာခဲ့သေးသည်ဖြစ်ရာ ဤနေရာရှိ နာမည်အကျော်ဆုံးသော ရတနာကိုးခုကို အဘယ့်ကြောင့် မသိနေရပါသနည်း။

သို့သော် လောထျန်းအသွင်က အမှန်တကယ် မသိသည့်ပုံ ပေါက်နေသည့်အတွက် နတ်ဆိုးမြေခွေး ပို၍ အံ့အားသင့်နေခြင်းပင်။

သူ ရှင်းပြလိုက်ရသည်။

" ဒီလိုဗျာ .. နတ်ဆိုးတစ်သောင်းလွင်ပြင်မှာ အဖိုးတန်ဆုံး သဘာဝ ရတနာတွေ ကိုးခု ရှိတယ်ဗျ ။ တစ်ခုစီတိုင်းကလဲ အစွမ်းတွေ တစ်မျိုးစီ ရှိကြတယ် ။ ဥပမာ ပြောရရင် ကျုပ်ရဲ့ ငါးရောင်ခြယ် နတ်ဆေးပင်က ဘယ်အဆိပ်ကိုမဆို ပျောက်အောင် ကုသပေးနိုင်တယ်။ ဒီ ခြင်္သေ့ဆီက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် စိတ်စွမ်းအင်ဆေးရည်ကတော့ စိတ်စွမ်းအင်ပင်လယ်ကို အားကောင်းလာပြီး အစွမ်းကိုပါ တိုးတက်လာအောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ် "

" ဒီရတနာကြောင့်မို့လဲ ခြင်္သေ့ရဲ့အစွမ်းက ကျုပ်တို့ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းလွင်ပြင်မှာ အကောင်းဆုံးတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်နေတာ "

ထိုရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးသောအခါတွင်မူ လောထျန်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားကြသည်။

" အဲ့လိုလား .. စိတ်စွမ်းအင်ပင်လယ်ကို အားကောင်းလာအောင် လုပ်ပေးနိုင်ရင် ထူးခြားတဲ့ စိတ်စွမ်းအင်ပင်လယ်မျိုးကိုလဲ ပိုအားကောင်းအောင် လုပ်နိုင်မှာပေါ့ ။ဒီဟာက ရှောင်ရှောင်းနဲ့ဆို ကွက်တိပဲ။ ကောင်းပြီလေ ၊ ငါ့ကို အဲ့ဆေးရည် ယူလာပေးရင် မင်းအသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ် "

လောထျန်းက ထိုသို့ပြောကာ ခြင်္သေ့အား လွတ်ပေးလိုက်သည်။

" ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး "

ခြင်္သေ့မှာ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားသည့်အတွက် စိတ်သက်သာရာ ရသွားကာ ချက်ချင်းနောက်လှည့်၍ သူ့ဂူထဲသို့ ပြန်ပြေးဝင်သွား၏။

ခဏအကြာတွင်မူ ကျောက်စိမ်းပုလင်း ၂ လုံးကို ကိုင်ကာ ပြန်ရောက်လာပြီး လောထျန်းအား လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တရိုတသေ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

" သခင်လေး ၊ ဒါ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် စိတ်စွမ်အင်ဆေးရည် ( ရွှယ်လင်ဆေးရည် ) ပါ "

သူ ပြောလိုက်သည်။

လောထျန်းက ရွှယ်လင်ဆေးရည်ကို ယူကာ အရင်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပုလင်းတစ်လုံးကို ဖွင့်၍ မော့သောက်လိုက်၏။

" ခဏလေးနေပါဦး သခင်လေး ၊ ဒီ ရွှယ်လင်ဆေးရည်က မလုပ်နိုင် ... "

ခြင်္သေ့က အလန့်တကြား အော်ဟစ်ကာ တားလိုက်သည်။

ရွှယ်လင်ဆေးရည်သည် စိတ်စွမ်းအင်ပင်လယ်ကို ပိုအားကောင်းလာစေသော်လည်း  သူ့အစွမ်းက ​အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။

သာမာန်သားရဲများဆိုလျှင် ၎င်းကို တစ်စက်ချင်းသာ သောက်ရဲကြပြီး ...

ခြင်္သေ့သည်ပင် တစ်ခါသောက်လျှင် ဆယ်စက်သာ သောက်နိုင်ပေသည်။

ယခု လောထန်းက ဆေးရည်များစွာကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်ဖြစ်ရာ ဆေးရည်၏ အစွမ်းကြောင့် ပေါက်ကွဲသွားနိုင်ပါသည်။

သို့သော် .. ထိုအချိန်တွင် လောထျန်းက ပုလင်းတစ်ဝက်ခန့်ပင် သောက်ပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ တားရန် နောက်ကျလွန်းသွားလေပြီ ။

အမွေးစိမ်းခြင်္သေ့က လောထျန်းအား အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုံ့ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ လောထျန်းကသာ ဆေးရည်၏ အစွမ်းကြောင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့ပါက သူ့အတွက် ကောင်းသောအရာတစ်ခု မဟုတ်ပါလား ။

သို့သော် .. အချိန်အတန်ကြာ ကြည့်နေပြီးသည့်တိုင် လောထျန်းက မည်သို့မှ ဖြစ်သည့်ပုံ ပြမလာချေ ။

" သခင်လေး .. အဆင်ပြေရဲ့လား ၊ ဘယ်လို ခံစားနေရလဲ "

ခြင်္သေ့က သတိထား၍ မေးလိုက်သည်။

လောထျန်းက မျက်မှောင်ကြုံ့ကာ ပြန်ပြော၏။

" ဘယ်လိုမှ မခံစားရဘူး ။ ကြောင်လေး .. မင်း ငါ့ကို လာနောက်နေတာလား "

တခဏအတွင်း လူသတ်အရိပ်အငွေ့များ စုစည်းလာသည်။

ခြင်္သေ့ကြီးမှာ အလွန်ကြောက်လန့်သွားပြီး အမွေးများပင် ထောင်သွားကာ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

" မဟုတ်ပါဘူး သခင်လေး ။ ကျုပ် လိမ်ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး ။ ဒီဟာက တကယ်ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် စိတ်စွမ်းအင်ဆေးရည်ပါ "

" ဒါဆို ငါက အခု ဘာလို့ ဘာမှ မဖြစ်ရတာလဲ "

လောထျန်းက မေးခွန်းပြန်ထုတ်လိုက်သည်။

ခြင်္သေ့ကြီးက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြန်ဖြေ၏။

" အဲ့ဒါတော့ .. ကျုပ်လဲ တကယ်ကို မသိတာပါ "

ထိုသို့ ပြောပြီးစဥ်မှာပင် ခြင်္သေ့ကြီးက တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားသည်။

တစ်ခါက သူတို့မျိုးနွယ်စုမှ အကြီးအကဲများ သူ့ကို ပြောခဲ့ဖူးသည့် စကားးတစ်ခုရှိပါသည်။

ရွှယ်လင်ဆေးရည်သည် လူအများစုအတွက် အသုံးဝင်လှသော်လည်း  .. အသုံးမဝင်သည့် အခြေမနေ တစ်ခုတော့ ရှိပါသည်။

၎င်းမှာ တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ပင်လယ်က အဆုံးစွန်သော ပမာဏအထိ တိုးတက်အားကောင်းထားပြီးသား ဖြစ်နေပါက ထပ်၍ မတိုးတက်နိုင်တာ့ ဆိုသည့်အချက်ပင် ။

သို့သော် ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးမှာ သီအိုရီ သဘောတရားအရသာ ရှိသည်ဟုလည်း အကြီးအကဲများက ပြောခဲ့သေး၏။

ဒဏ္ဍာရီကျော် အစွမ်းထက်သူများကပင် ထိုအဆင့်ထိ လုံးဝ မရောက်ခဲ့ဖူးကြပါချေ ။

ယခု သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော လောထျန်း၏ စိတ်စွမ်းအင်ပင်လယ်က ဤမျှ အစွမ်းထက်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်လား  ...

ထိုစဥ် တဖက်မှ လောထျန်းမှာ သူ့လက်မှ ရွှယ်လင်ဆေးရည်ပုလင်းကို မျက်မှောင်ကြုံ့၍ ကြည့်နေပြီးနောက် နတ်ဆိုးမြေခွေးဘက် လှည်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

" မြေခွေး ၊ လာစမ်းသောက်ကြည့်ပါဦး ။ ဒီဟာက အစစ်လား အတုလား "

နတ်ဆိုးမြေခွေးက မည်သို့မှ စောဒက မတက်ဘဲ ချက်ချင်း ပုလင်းကိုယူကာ ဆေးရည် အနည်းငယ်ကို မော့လိုက်သည်။

" သခင်လေး .. ကျုပ် .. "

နတ်ဆိုးမြေခွေးသည် ခြင်္သေ့ကြီး မည်သို့မှ မပြောနိုင်သေးခင်မှာပင် ဆေးရည်ကို မြိုချလိုက်၏။

ထိုဆေးရည်ထဲတွင် အစက်ပေါင်း ရာချီ၍ ပါနေသည်။

ဝီ...

ရုတ်ချည်းပင် နတ်ဆိုးမြေခွေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အပေါက်များ အားလုံးဆီမှ လေပူများ ထွက်လာပြီး  သု့မျက်လုံးများ ၊ နှာခေါင်းပေါက်များနှင့် ပါးစပ်မှ  သွေးများ စီးကျလာ၏။

" ချီး ..ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ "

လောထျန်း လန့်ပင် လန့်သွားရသည်။

ထိုစဥ် ခြင်္သေ့ကြိးက မကျေမနပ် အကြည့်ဖြင့် ရှင်းပြ၏။

" သခင်လေး ၊ ဒီဆေးရည်က အင်မတန် အစွမ်းထက်တယ်။ တစ်ခ့တည်းနဲ့ အများကြီး သောက်လိုက်မိရင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒုက္ခဖြစ်စေနိုင်တယ်ဗျ ။ ဒါပေမယ့် သူ ဒီအခြေအနေကို တောင့်ခံထားနိုင်ရင်တော့ သူ့အတွက် အများကြီး အကျိုးရှိမှာပါ "

ထိုအချိန်မှသာ လောထျန်း သဘောပေါက်သွား၏။

" ငါ နားလည်ပြီ ။ ဒါဆို မင်းက ငါ့ကို လိမ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးပေါ့ "

ခြင်္သေ့ကြီးမှာမူ အလွန်အမင်း မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။

ဤသို့ဖြင့် ဆယ့်ငါးမိနစ် ကြာပြီးနောက်တွင်.. နတ်ဆိုးမြေခွေး ပြန်တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

သူက သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

" ကျုပ်က သေတော့မယ်လို့တောင် ထင်နေခဲ့တာဗျာ "

လောထျန်းက သူ့ကို ကြည့်ရင်း တခွိခွိရယ်ကာ မေးလိုက်သည်။

" အခု ဘယ်လိုခံစားရလဲ ။ မင်းရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်ပင်လယ် ပိုအားကောင်းလာပြီလား "

နတ်ဆိုးမြေခွေးက မျက်လုံးမှိတ်ကာ ခေတ္တမျှ နေလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်၍ ပြန်ပြော၏။

" ကျုပ် အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်လာတယ်ဗျ ။ ဒါပေမယ့် ဒဏ်ရာလဲ ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ရထားတယ် ။ ကျုပ် ပြန်သက်သာအောင် ခနလောက် နားမှ ဖြစ်မယ်ဗျ "

လောထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

" ကြည့်ရတာ ဒီရွှယ်လင်ဆေးရည်က တကယ်ကို အဖိုးတန်တဲ့ ရတနာတစ်ခုပဲ ။ ကြောင်လေး ၊

အခု ပေးထားတဲ့ဟာက နည်းလွန်းတယ် ။ နောက်ထပ် ဒီလိုပုလင်းမျိုး ၃ ၊ ၄ ရာလောက် သွားထပ်ရှာခဲ့ "

" ပုလင်းပေါင်း သုံး ၊ လေးရာ "

ခြင်္သေ့ကြီး မျက်ဖြူလန်ကာ မေ့လဲကျလုမတတ်ပင် ဖြစ်သွားသည်။

" သခင်လေး ၊ ရွှယ်လင်တေးရည်က တစ်နှစ်မှာမှ ပျမ်းမျှ အစက် လေး ၊ ငါး ဆယ်လောက်ပဲ တွေ့ရတာဗျ ။ ဒီ ပုလင်း ၂ လုံးက ကျုပ် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရာကျော်အတွင်းမှာ စုဆောင်းထားသမျှ အကုန်ပါပဲဗျာ  "

ခြင်္သေ့ကြီးက ငိုယိုရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူ့စကားကြောင့် လောထျန်း လန့်သွား၏။

" ဟင် .. ဒီပစ္စည်းက အဲ့လောက် အဖိုးတန်တာလား "

သူက ထိုသို့ပြောပြီးနောက် နတ်ဆိုးမြေခွေးဘက် ချက်ချင်းလှည့်ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး ပြော၏။

" မင်းကို အဲ့လောက်အများကြီး သောက်ဖို့ ဘယ်သူက ပြောလို့လဲ '

နတ်ဆိုးမြေခွေးမှာ ငိုချလုမတတ်ပင် ဖြစ်သွားသည်။

" သခင်လေးပဲ ကျုပ်ကို တိုက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား "

လောထျန်းက မျက်မှောင်ကြုံ့ကာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

" ဒီပစ္စည်းကတောင် အဲ့လောက်ကောင်းတာဆိုတော့ ကျန်တဲ့ ရတနာ ၇ ခုကလဲ အဖိုးတန်မှာပဲပေါ့ "

နတ်ဆိုးနှစ်ယောက်လုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။

လောထျန်းက လက်ခုပ်တစ်ချက်တီးကာ ပြောလိုက်သည်။

" ဆုမီတောင်က အကန့်အသတ်တွေ အားလုံး ဖယ်ရှားဖို့ကလဲ ရက်နည်းနည်းလောက် လိုသေးတာဆိုတော့ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ကျန်တဲ့ ရတနာ ၇ ခုကို သွားယူကြတာပေါ့။ မင်းတို့ နှစ်ယောက်က ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ "

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နတ်ဆိုးမြေခွေးက မည်သို့မှ မနေသော်လည်း ခြင်္သေ့ကြီးကမူ အောင့်သက်သက် မျက်နှာ ဖြစ်သွား၏။

သူသည် အရိုက်ခံခဲ့ရသည့်အပြင် သူ့အသက်ကိုလည်း ရွှယ်လင်ဆေးရည် ၂ ပုလင်းနှင့် လဲလှယ်ခဲ့ရသေးသည်။ ယခု လောထျန်းနောက်လိုက်အဖြစ်ပါ ဆက်လိုက်သွားရမည်တဲ့လား .. ။

ထိုသို့ ဖြစ်လာမည်ကိုသာ သူ ကြိုသိခဲ့ပါက ဂူအတွင်းမှ လုံးဝ ထွက်လာမိမည် မဟုတ်ချေ ။ သူ့ကို ရိုတ်ပုတ်ပြီး ထွက်ခိုင်းလျှင်ပင် ထွက်မည်မဟုတ်ပါ ။

သို့သော် ..ယခုတွင်မူ .. သူ ငြင်းရန်လည်း မတတ်နိုင်တော့ပေ ။

သူရော နတ်ဆိုးမြေခွေးပါ လောထျန်း၏အမိန့်ကို တိတ်တဆိတ် နာခံရုံသာ ရှိပေတော့၏။

မကြာမီမှာပင် .. လူတစ်ယောက်နှင့် သားရဲကြီးနှစ်ကောင်တို့ ရွှံ့အိုင်ကြီး တစ်ခုဆီ ရောက်လာကြသည်။

" သခင်လေး ၊ ဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့သူက အသက်ကြီးကြီး လိပ်အိုကြီး တစ်ကောင်ပဲဗျ ။ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်စွမ်းရည်က သာမာန်လောက်ပဲ ဆိုပေမယ့် ခုခံစွမ်းရည်ကတော့ နတ်ဆိုးဘုရင်တွေထဲမှာ  သေချာပေါက် အစွမ်းအထက်ဆုံးပဲ "

" သူ စောင့်ကြပ်နေတဲ့ ရတနာကတော့ ရွှမ်ဝူ မသေမျိုး မြေ လို့ခေါ်တယ် ။ အဲ့ဒါက  လက်နက်တွေကို သန့်စင်ပေးတဲ့ ပစ္စည်းတစ်မျိုးပဲဗျ ။ လက်နက်လုပ်တဲ့နေရာမှာသာ ဒီဟာကို သုံးရင် ခုခံနိုင်စွမ်းကို အများကြီး တိုးတက်စေလိမ့်မယ် "

နတ်ဆိုးမြေခွေးက လောထျန်းအား ရှင်းပြလိုက်သည်။

လောထျန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြော၏။

" ကောင်းပြီ ၊ သူ့ကို ထွက််လာခိုင်းလိုက် '

နတ်ဆိုးမြေခွေးက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှိုက်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။

" လိပ်အဘိုးကြီး  ၊ ကျုပ်ကို ထွက်လာတွေ့ပါဦး "

ထိုစဥ် လိပ်အိုကြီးမှာ ရွှံ့အိုင်၏ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းလျက် နေနေ၏။

အမှန်တွင်မူ နတ်ဆိုးမြေခွေးနှင့် အမွေးစိမ်းခြင်္သေ့တို့ ရောက်လာသည်ကို သူ သတိထားမိပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် မွေးကတည်းက အရာရာကို သတိထားတတ်သူ ဖြစ်သဖြင့် နတ်ဆိုးဘုရင် ၂ ယောက် အတူတူလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့အား အတူတကွ တိုက်ခိုက်ရန် လာခဲ့သည် ထင်သဖြင့် မည်သို့မှ မလုပ်ဘဲ ကြောက်ကြောက်နဲ့သာ ပုန်းနေခဲ့၏။

ထို့အပြင် သူ၏ အကာအကွယ် အစွမ်းမှာလည်း အံ့သြစရာ ကောင်းလှသည်ဖြစ်ရာ သူ ဦးနှောက်မဲ့သည့် အရာမျိုး မလုပ်မချင်း ထိုနှစ်ယောက်က သူ့ကို ထိ၍ရမည် မဟုတ်ပေ ။

ယခု နတ်ဆိုးမြေခွေး၏ စကားကို ကြားသည့်အခါတွင်မူ သူ့အတွေးက ပိုသေချာသွားတော့သည်။

" ဟမ့် .. ကလက်တက်တက် မြေခွေးကောင် နဲ့ နံစော်နေတဲ့ ခြင်္သေ့ကောင် ပါလား ။ မင်းတို့ ပြောစရာရှိရင် ဒီကနေပဲပြော ။ ငါ့ကို သတ်မယ်ဆိုရင်တောင် ငါ ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး "

လိပ်အဘိုးကြီးက အော်လိုက်သည်။

စာစဉ်ပြီး၏