← Chapters

ချင်းလုံအသင်း (၂)

Vol. 14 Ch. 187

ချင်းလုံအသင်း (၂)

Vol. 14 Ch. 187

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုသည် သေစေလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ချန်မထားခဲ့ပေ။

သူသည် သူ့ရှေ့ရှိ ချင်လုံအသင်း၏ ဒုတိယနဂါးခေါင်းဆောင် ဖန်လုံရှန်းကို အလွန်အမင်း သတိထားနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သို့သော် သူသည် သူ့ရှေ့ရှိသူ၏ ခွန်အားကို လျှော့တွက်ခဲ့သည်။

ပြိုင်ဘက်သုံးဦးအနက် ဆံပင်တစ်ဝက်ဖြူနေသော သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးသာ လှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။ ယန်ဆန်နူ၏ ပြင်းထန်သော လက်သည်းများကို ရင်ဆိုင်သောအခါ သူသည် သူ့လက်များကို နောက်ကျောတွင် ထားလိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဦးတည်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံယူလိုက်ကာ မျက်နှာဖုံးမှတစ်ဆင့် မြင်နေရသော သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းနှင့် ပြက်ရယ်ပြုခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ယန်ဆန်နူသည် သက်ကြီးရွယ်အို၏ အမူအရာကို သတိပြုမိပြီး ရင်ဘတ်ထဲတွင် ဒေါသများ တက်လာသည်။ သူ၏ လက်သည်းများသည် သက်ကြီးရွယ်အို၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးစိုက်သောကြောင့် ပို၍ပင် သေစေနိုင်စွမ်းရှိလာသည်။

ဒုတ်...

အုံ့မှိုင်းသော ညည်းသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရပြီး သက်ကြီးရွယ်အို၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ယန်ဆန်နူ၏ ဓားကဲ့သို့သော လက်သည်းများဖြင့် စုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်။ ပျက်စီးမှုမရှိရုံသာမက သူသည် တစ်လက်မမျှပင် မရွေ့လျားခဲ့ပေ။

ရုတ်တရက် သက်ကြီးရွယ်အို၏ နဖူးတွင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် တောက်ပသော အဖြူရောင် စစ်မှန်သော ယွမ်စွမ်းအင်များ စီးဆင်းလာသည်။ သူ၏ တည်ရှိမှုသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခုကို သက်ရောက်စေရန် စတင်ခဲ့သည်။

ယန်ဆန်နူသည် ထိုမြင်ကွင်းကို အထူးသဖြင့် သက်ကြီးရွယ်အို၏ နဖူးပေါ်ရှိ အလင်းကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာသည် ဒေါသဖြင့် ချက်ချင်း ပုံပျက်သွားပြီး “ကောင်းကင်တံခါး အပ်စိုက်ရာနေရာ ကောင်းကင်အဆင့် ဂရိတ်ဂရန်းမာစတာ ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အတိုင်းအဆမဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုသည် ယန်ဆန်နူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ သူသည် နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်ကာ တစ်စက္ကန့်မျှပင် မစဉ်းစားဘဲ အခန်း၏ ပြတင်းပေါက်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် လူအင်အား ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ရုတ်တရက် တိုးပွားလာသည်။ မည်သည့်အချိန်ကမှန်းမသိ ရှန်းရှင်းနေအိမ်၏ အမိုးများပေါ်တွင် လူဆယ်ဦးကျော် နေရာယူထားခဲ့ကြသည်။

လူဆယ်ဦးကျော်၏ ဦးဆောင်အဖွဲ့တွင် ငါးဦးပါဝင်ပြီး သူတို့အထဲတွင် ဟိုယုရှောင်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော မိုရှုဇီနှင့် ဇင်မာစတာ ယွမ်ကုံတို့ ပါဝင်သည်။

နောက်တစ်ဦးမှာ ကျောတွင် ဓားရှည်ချိတ်ထားသော ပိန်သွယ်သော သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် ဓားသမားတစ်ဦးဖြစ်သည်။

တစ်ဦးမှာ ဇင်တောင်ဝှေးကိုင်ထားသော၊ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို လွှမ်းခြုံထားသော ဆံပင်မရှိသော သက်ကြီးရွယ်အို ရဟန်းတစ်ပါးဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတစ်ဦးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လှပကာ အရပ်တစ်မီတာ ကိုးဆယ်နီးပါးရှိသော သွယ်လျသော ကိုယ်ခန္ဓာရှိကာ အစိမ်းနုရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မင်တံကို ကိုင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ငါးဦးစလုံးသည် ရှက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ထွက်ပြေးနေသော ယန်ဆန်နူနှင့် သူ့ကို အသည်းအသန် လိုက်နေသော ပုံရိပ်သုံးခုကို ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများ တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်ကာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားနေပုံရသည်။

“ဒုတိယနဂါးခေါင်းဆောင် ဖန်လုံရှန်း ချင်လုံအသင်းဟာ တကယ်ကို တောဝှက်ခြင်္သေ့ ပုန်းလျှိုးကွယ်ဝှက်နေတဲ့ နဂါးပဲ”

မိုရှုဇီက ပြုံးပြီး သူ့ရဲ့ ဖုန်သုတ်တံကို ခါလိုက်ကာ ချီးကျူးစကားဆိုလိုက်သည်။

သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် ဓားသမားက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထက်ရှသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာကာ “နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ပေါင်းသင်းတာဟာ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေ ဘယ်လိုပဲရှိရှိ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဖျက်ဆီးတဲ့ လမ်းပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒီလိုဆိုရင် ဘာလို့ ညီတော်ကျန်း သူ့ကို မဖမ်းရတာလဲ”

မိုရှုဇီ၏ မျက်လုံးများတွင် မလိုတမာစိတ်များ တောက်ပနေပြီး ငြိမ်းချမ်းသော ကောင်းကင်ဓား ကျန်းယွီနင်မှလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်သော သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် ဓားသမားကို တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

ကျန်းယွီနင်သည် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားရှိပြီး သူ၏လက်များသည် ဓားရိုးကို ကိုင်ရန် နောက်သို့ တကယ်ပင် ရောက်ရှိသွားသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် အရပ်ရှည်သော အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးက သူ့ကို အချက်ပြနေသည်ကို သူမြင်လိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သကဲ့သို့ ကျန်းယွီနင်သည် မလှုပ်ရှားတော့ဘဲ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“အမိတာဘ ငါတို့အားလုံး ထုံလင်ကို နတ်ဆိုးတွေကို သတ်ပြီး ဆိုးသွမ်းမှုတွေကို ဖယ်ရှားဖို့ မလာကြဘူးလား။ ချင်လုံအသင်းက နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ပေါင်းသင်းနေတယ်ဆိုရင် ဒီလူကို ဘာလို့ မဖမ်းပြီး သွေးနတ်ရဲ့ နေရာကို မထုတ်ယူကြတာလဲ”

ဇင်မာစတာ ယွမ်ကုံ စကားမဆုံးခင်မှာပင် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ် သက်ကြီးရွယ်အို ရဟန်းတော်က ရန်လိုစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည် “ညီတော် ယွမ်ကုံ စကားကောင်းတယ်။ ဒါဆိုဘာလို့ မင်းကိုယ်တိုင် ဖန်လုံရှန်းကို မဖမ်းတာလဲ”

မဟာနှင်းတောင် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းမှ အဘိုး ယွမ်ဖာ စကားပြောလိုက်သောကြောင့် ဇင်မာစတာ ယွမ်ကုံ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားသည်။ တစ်ချိန်က သူ့ကို ညီအစ်ကိုကဲ့သို့ နီးစပ်ခဲ့သော ရဟန်းတော် ယွမ်ဖာကို ကြည့်ကာ ယွမ်ကုံသည် အသက်ကို နှစ်ချက် သုံးချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာဆိုင်ရာ နှုတ်ဆက်ခြင်းကို ပြုလုပ်ကာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

“နတ်ဆိုးဂိုဏ်းဝင်တွေ ရောက်လာပြီ”

စကားမပြောခဲ့သော ငါးဦးအနက် တစ်ဦးတည်းသော အရပ်ရှည်သော အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးသည် ရုတ်တရက် အနီးအနားရှိ ခရိုင်ဝန်ရုံးနှင့် ရှန်ရှင်းအိမ်တော်၏ အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အသံတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ရောယှက်နေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း ချက်ချင်း ထိုအရပ်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သေချာသည်မှာ ခရိုင်ဝန်ရုံးနှင့် အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနမှ တစ်ဦးစီ ပျံထွက်လာကြသည်။ခရိုင်ဝန် ဖန်လုံဟဲနှင့် ဒုတိယခရိုင်ဝန် တင်တျန်တို့ဖြစ်သည်။

ရှန်ရှင်းအိမ်တော်၏ အမိုးပေါ်ရှိ လူငါးဦးကို မြင်သောအခါ နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိဘဲ သူတို့ကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခံနေရသော ယန်ဆန်နူကို ကြည့်ရန် လှည့်သွားကြသည်။

ခရိုင်ဝန်ရုံးနှင့် အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနသည် ရှန်ရှင်းအိမ်တော်နှင့် ကပ်လျက်ရှိပြီး အလွန်နီးကပ်သောကြောင့် လက်ရှိအခြေအနေကို သူတို့ ကောင်းစွာ နားလည်ကြသည်။ သို့သော် ယန်ဆန်နူ၏ အန္တရာယ်များသော အခြေအနေရှိသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံး မလှုပ်ရှားခဲ့သလို စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့ကြပေ။

ကျန်းယွီနင်သည် ထိုနှစ်ဦး၏ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် ဒေါသအမူအရာ ပေါ်လာပြီး လှောင်ပြောင်စွာဖြင့် “ခရိုင်ဝန်နဲ့ ဒုတိယခရိုင်ဝန်၊ မင်းတို့က ဒီဒေသရဲ့ မိဘအရာရှိတွေ ဖြစ်သင့်တယ်။ ချင်လုံအသင်း ဒီလောက် ဆိုးသွမ်းနေတာကို မင်းတို့ တကယ် လျစ်လျူရှုနိုင်တာလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယွီနင်၏ လှောင်ပြောင်မှုကို ရင်ဆိုင်သောအခါ နှစ်ဦးစလုံး ဒေါသအမူအရာကိုပင် မပြရဲဘဲ မည်သည့် ငြင်းဆိုချက်ကိုမျှ မပြုလုပ်ရဲကြပေ။ သူတို့သည် သူ့ကို မကြားရသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ ဆက်လက်၍ လျစ်လျူရှုနေကြသည်။

သူတို့၏ လျစ်လျူရှုသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ကျန်းယွီနင်သည် မည်မျှပင် ဒေါသထွက်နေပါစေ ခေါင်းခါယမ်းကာ နောက်ထပ် စကားမပြောတော့ဘဲ သူ၏ အကြည့်သည် ဖန်လုံရှန်းပေါ်တွင်သာ စွဲမြဲစွာ တည်ရှိနေသည်။

“မစ္စတာ လျန် ဖန်လုံရှန်း လူသတ်တာကို ငါတို့ တကယ်ပဲ ထိုင်ကြည့်နေရမှာလား”

ကျန်းယွီနင်သည် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အရပ်ရှည်သော အမျိုးသမီးကို သူ၏အသံကို မလွှင့်တင်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သူသည် မဟာယွီ နတ်ဆိုးဖမ်းဆီးရေးဗျူရို၏ ဆဌမအဆင့် နတ်ဆိုးသတ်တပ်မှူးဖြစ်ပြီး ထိုကဲ့သို့ လူဦးရေထူထပ်သော မြို့တွင် ဖန်လုံရှန်းသည် လူမြင်ကွင်းတွင် အကြောင်းမဲ့ လူသတ်နေသောကြောင့် သူ၏ တရားမျှတမှုစိတ်ဓာတ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်ဟု သူခံစားရသည်။

ကျန်းယွီနင်၏ မေးခွန်းများကို ကြားသော မိုရှုဇီသည် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးဆီသို့ အကြည့်ကို လှည့်ကာ သူမဘာလုပ်မည်ကို သိလိုပြီး သူမအကြောင်း သူသိထားသော အချက်အလက်များကို စဉ်းစားနေသည်။

သူသည် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အံ့မခန်း လှပသော အမျိုးသမီး၊ ဟောင်ရန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ လျန်နင်ရှုနှင့် ရင်းနှီးသည်။

ဟောင်ရန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းသည် မူလအားဖြင့် စောင်း၊ စစ်တုရင်၊ ကဗျာလင်္ကာနှင့် ပန်းချီအနုပညာတို့အပေါ် အခြေခံ၍ အကိုင်းလေးကို ခွဲခြားထားသည်။ တစ်ခုစီတွင် တောင်သူကြီးတစ်ဦးစီ ရှိသည်။ ဝူကျုံခေတ်ကုန်ဆုံးချိန်တွင် ကဗျာလင်္ကာအကိုင်း၏ တောင်သူကြီး မာစတာကုံသည် သူ၏ တပည့်များနှင့်အတူ ဟောင်ရန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာကာ ဘိုင်လူအကယ်ဒမီကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူသည် ဖြောင့်မတ်သော လမ်းကြောင်း၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာသည်။

ထိုသို့သော သမိုင်းကြောင်းအရ ဟောင်ရန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းနှင့် ဘိုင်လူအကယ်ဒမီကြား ဆက်ဆံရေးသည် သဘာဝအားဖြင့် ရန်လိုမှု မရှိပေ။ ထုံလင်ရှိ လက်ရှိ သွေးနတ်အဖြစ်အပျက်နှင့်အတူ ပါတီငါးခုစလုံးသည် သူကို ဝမ်ကျန်းသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းနှင့် ဘိုင်လူအကယ်ဒမီတို့ ပူးပေါင်း၍ စီစဉ်ခဲ့ကြောင်း သိကြသည်။ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ တစ်ဦးစီတွင် ကိုယ်ပိုင်အကြံအစည်များ ရှိကြသည်။

All Chapters