ပါတီများ၏ မတူညီသောနည်းလမ်းများ
Vol. 14 Ch. 190
“ဓားကို အနက်ရောင်ပျောက်ဆုံးခြင်းလို့ ခေါ်တယ်၊ မြောက်ပင်လယ်အေးမြသောသံဓာတ်နဲ့ သွန်းလုပ်ထားပြီး မသိရတဲ့နတ်ဆိုးရဲ့ အရိုးတွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ ဓားသွားဖြစ်လို့ သူရဲ့ ထက်မြက်မှုကို ပြောစရာမလိုပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဓိကကတော့ အဲဒါကို ကိုင်တွယ်တဲ့အခါ နတ်ဆိုးချီရဲ့ မြူခိုးတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရန်သူရဲ့ စိတ်ကို ရှုပ်ထွေးစေတဲ့ ထူးခြားတဲ့အာနိသင်ရှိလို့ ရှားပါးပြီး ထူးခြားတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာပါတယ်”
လက်နက်နှစ်ခုအကြောင်းကို မိတ်ဆက်ပြီးနောက် ယန်ရှင်းသည် မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းကာ သူတို့ကို ဟိုယုရှောင်ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက်ချထားလိုက်သည်။
ဝိညာဉ်လက်နက်နှစ်ခုကို သူ့ရှေ့တွင် ချထားသည်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ နှလုံးသားသည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသည် သူတို့ကို ချက်ချင်း လက်ခံရန် မရဲဘဲ ယန်ရှင်းကို မော့ကြည့်ကာ “မယ်တော်ဟုန်က ကျွန်တော့်ကို ဘာလုပ်စေချင်ပါသလဲခင်ဗျာ” ဟု မေးလိုက်သည်။
အခမဲ့ နေ့လည်စာ ဟူ၍ မရှိ၊ ဟိုယုရှောင်သည် ထိုရိုးရှင်းသော အမှန်တရားကို နားလည်ခဲ့သည်၊ သူသည် လက်နက်နှစ်ခုကို မြင်ရ၍ တံတွေးပင် ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း သူသည် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းကာ မေးခွန်းမေးခဲ့သည်။
“ဟိုမိသားစုရဲ့ မာစတာက အများကြီး စဉ်းစားနေတာပါ။ ရာက္ခသပွဲတော် ကျင်းပဖို့ ရက်လေးရက်ပဲ ကျန်တော့ပြီး ကျွမ်းကျင်သူတွေ စုဝေးရာ နေရာဖြစ်လာမှာပါ။ မစ္စက မင်းရဲ့ မျောက်နတ်တောင်ဝှေးက အခုမှ ပျက်စီးသွားပြီး အသုံးဝင်တဲ့ လက်နက်တစ်ခု လိုအပ်နေတာကို သိလို့ ဒီလက်နက်နှစ်ခုကို ပို့ပေးဖို့ ကျွန်တော့်ကို ညွှန်ကြားခဲ့တာပါ”
မင်းရဲ့ သခင်မက စိတ်ထားကောင်းလိုက်လေခြင်း…
“ဟုတ်ပါတယ်။ သခင်မက ဟိုမိသားစုရဲ့ မာစတာအတွက် သတင်းစကားတစ်ခုလည်း ပါးလိုက်ပါတယ်။ လေးရက်အတွင်းမှာ မင်းက မြို့ထဲက ကိုယ်ခံပညာရှင်အားလုံး၊ အထူးသဖြင့် အဲဒီ အဆင့်မြင့် ကျွမ်းကျင်သူငါးဦးကို ရှီလီတောင်စောင်းကို ခေါ်ဆောင်သွားဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာရမယ်”
အဆင့်မြင့် ကျွမ်းကျင်သူငါးဦးကို ရှီလီတောင်စောင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန်…
ဟိုယုရှောင်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ တိုးပွားလာသည်။ မယ်တော်ဟုန်သည် သွေးနတ်ဖြစ်သည်။ ချင်လုံတိုကင်ကို စွဲလမ်းခြင်းသည် ကိုယ်ခံပညာရှင်များကို ထုံလင်ခရိုင်သို့ ဆွဲဆောင်ကာ သူတို့ကို စားသုံးပြီး သူမ၏ အင်အားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် ဖြစ်သည်။ ရက်လေးရက်အတွင်း ကျင်းပမည့် ရာက္ခသပွဲတော်သည် သွေးနတ် တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ထားသော အချိန်ဖြစ်ပြီး ရှီလီတောင်စောင်းသည် ထိုနေရာဖြစ်သည်။
ဤအရေးကြီးသော အချိန်၌ သူမသည် ထိုအဆင့်မြင့် ယွမ်ဒန်ကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးကိုပင် ဆွဲဆောင်ရန် သူ့ကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ မယ်တော်ဟုန်၏ စားလိုစိတ်သည် မည်မျှ ကြီးမားပါသနည်း။
ဝိညာဉ်လက်နက်နှစ်ခုကို ကြည့်ကာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လောဘနှင့် အကြောင်းပြချက်တို့ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်၏ လောဘသည် နောက်ဆုံးတွင် အကြောင်းပြချက်ကို အနိုင်ရခဲ့သည်။ သူသည် လက်နက်နှစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ရန် ရှေ့သို့ တိုးသွားပြီး ယန်ရှင်းကို ဦးညွှတ်ကာ “သခင်ဟိုက အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါမယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဟိုယုရှောင်၏ ကတိကဝတ်ကို ရရှိသောအခါ ယန်ရှင်းသည် ကျေနပ်သော အကြည့်ကို ပြသခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် သူမ၏ အဖော်များဘက်သို့ လှည့်ကာ သူမဘေးရှိ နှစ်ဦးနှင့် သူမနောက်ရှိ ငါးဦးကို ညွှန်ပြကာ ဟိုယုရှောင်ကို မိတ်ဆက်ပေးသည် “ဒီခုနစ်ယောက်က လွီလော်နဲ့ ဆောင်ယန်၊ ရှောင်လင်၊ ဟဲဖုန်း၊ ဝူမင်၊ ကျန်းကျူ၊ ဂရင်းဖန်တို့ပါ။ ကျွန်မတို့ ရှစ်ယောက်က မြို့ထဲမှာ အလုပ်ကိစ္စတွေ လုပ်ဖို့ နေခဲ့ပါ့မယ်။ မိသားစုခေါင်းဆောင်က စိတ်ရှိသလို အမိန့်ပေးနိုင်ပါတယ်”
ဆောင်ယန် ဟူသော အမည်ကို ကြားသောအခါ ဟိုယုကျဲ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူသည် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဟိုမိသားစုရဲ့ မာစတာကို ဂါရဝပြုပါတယ်”
ဆောင်ယန်ဟုခေါ်သော နတ်ဆိုးသည် တိုင်ကြီးတစ်ခုနှင့်တူပြီး အသံသည် အတော်နက်ရှိုင်းသည်။ သူသည် ဟိုယုရှောင်ကို ပြုံးပြကာ လက်အုပ်ချီကာ ဦးညွှတ်သည်။
သူ့နောက်ရှိ နတ်ဆိုးငါးဦးသည် သူ၏ အမူအရာကို တုပကာ လက်အုပ်ချီကာ ရှေ့သို့ ဦးညွှတ်ကြသည်။
“ဟိုမိသားစုရဲ့ မာစတာကို ဂါရဝပြုပါတယ်”
“ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး”
သူ့ရှေ့ရှိ နတ်ဆိုးခြောက်ကောင်၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားမိသော ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ထက် အားနည်းသူ တစ်ဦးမျှ မရှိပေ။ သူသည်လည်း ရိုသေစွာဖြင့် အလျင်အမြန် ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ယန်ရှင်းနှင့် လွီလော်ကို သူအရင်က တွေ့ဖူးသည်။ ဆောင်ယန်သည် သူတို့နှင့်အတူ ရပ်တည်နိုင်သောကြောင့် သေချာပေါက် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ခွန်အားရှိပြီး အနည်းဆုံး ဂရိတ်ဂရန်းမာစတာအဆင့်ရှိသည်။ အခြားငါးဦးသည် သုံးဦးထက် အားနည်းသော်လည်း သူ့ထက် အားကောင်းပြီး ဒုတိယ သို့မဟုတ် တတိယအဆင့် ဂရန်းမာစတာများ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။
ယန်ရှင်းသည် သူမနောက်ရှိ ငါးဦးကို အချက်ပြလိုက်သောအခါ အရပ်အမောင်း အသေးဆုံးဖြစ်သူသည် ချက်ချင်း ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာပြီး ဟိုယုရှောင်ကို “ဒီလေးရက်အတွင်း ဝူမင်ကို ဒီမှာ ထားခဲ့ပါ့မယ်။ မိသားစုခေါင်းဆောင်၊ အမိန့်တစ်စုံတစ်ရာ ရှိရင် ဝူမင်က ကျွန်တော်တို့ကို အကြောင်းကြားနိုင်ပါတယ်” ဟု ပြောသည်။
ဟိုယုရှောင်သည် ခေါင်းညိတ်ကာ အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။ ယန်ရှင်း ထွက်သွားတော့မည်ကို မြင်သောအခါ သူမကို ဆက်နေရန် တောင်းပန်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ယန်ရှင်းနှင့် သူမအဖွဲ့ ထွက်သွားပြီးနောက် ဟိုယုကျဲသည် ဝူမင်ကို အလျင်အမြန် ခေါ်ထုတ်သွားကာ ဟိုအိမ်တော်ရှိ သီးခြားခြံဝင်းတစ်ခုတွင် နေထိုင်ရန် စီစဉ်ပေးပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သော အခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။
ဟိုယုရှောင်သည် စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ထိုင်နေသည်ကို မြင်သော ဟိုယုကျဲသည် သူ့ရှေ့ရှိ ဝိညာဉ်လက်နက်နှစ်ခုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူစကားပြောရန် ပြင်နေခိုက်တွင် ဟိုယုရှောင်သည် ခေါင်းခါယမ်းကာ လက်ညှိုးဖြင့် အပေါ်သို့ ညွှန်ပြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဟိုယုကျဲသည် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။
ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ စစ်မှန်သော ချီကို လှည့်ပတ်ကာ တိတ်ဆိတ်သော အခန်းကို တံဆိပ်ခတ်ပြီးနောက် ဟိုယုကျဲကို စကားပြောနိုင်ပြီဟု အချက်ပြရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒီဝူမင်က ငါတို့ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ ရောက်လာတာ”
ဟိုယုရှောင်သည် ခေါင်းညိတ်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်လက်နက်နှစ်ခုကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သွားပြီး သူသည် မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ကာ “နောက်ဆုံးအချိန်မှာ ငါတို့က သူတို့ကို သစ္စာဖောက်မှာကို ကြောက်လို့ ကျေးဇူးတရားနဲ့ အာဏာကို ပေါင်းစပ်ထားတယ် တကယ်ကောင်းတဲ့ နည်းဗျူဟာပဲ။ နတ်ဆိုးတွေမှာ လူသားဆန်မှု မရှိဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ။ ငါမြင်ရသလောက်တော့ သူတို့က လူတွေထက် အများကြီး ပိုလိမ္မာတယ်”
“သူတို့ ဒီည ယန်ဆန်နူကို သတ်ပြီး ရွှေရောင်ချင်လုံတိုကင်နဲ့ ဆူညံသွားတယ်။ အခြေအနေတွေ တိုးလာနေတော့ ဒီအချိန်မှာ ငါတို့ လှည့်ပြီး အကုန်ဖွင့်ပြောလိုက်ရင် ရက်လေးရက်အတွင်း ရာက္ခသပွဲတော်အတွက် ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေကို ရှီလီတောင်စောင်းကို ဆွဲခေါ်ဖို့ အစီအစဉ် ပျက်သွားလိမ့်မယ်။ ဒီကိစ္စက သူ့အတွက် အလွန်အရေးကြီးပုံရတယ်။ ဝိညာဉ်လက်နက်နှစ်ခု၊ ဒါက တော်တော် ကြီးမားတဲ့ အသုံးစရိတ်ပဲ...”
ဟိုယုရှောင် စကားပြောနေစဉ် သူသည် သူ့ရှေ့ရှိ ကန်လုံတောင်ဝှေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ အေးမြသော အထိအတွေ့သည် သူ၏ စိတ်ကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး သတိပင်လွတ်နေသော နဂါး၏ အသံသည် သူ၏ သတိပင်လွတ်နေသော ပင်လယ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဤတောင်ဝှေးသည် သူအတွက် အထူးပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
“အစ်ကိုကြီး၊ သူ့ကို သစ္စာဖောက်ဖို့ စဉ်းစားဖူးလား”
ဟိုယုကျဲ၏ မေးမြန်းမှုကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် ဂူချန်ဖုန်းကို သတ်ပြီးနောက် မယ်တော်ဟုန်က သူ၏ ဖျက်လိုဖျက်ဆီး အတွေးများကို မြင်ခဲ့သော မြင်ကွင်းကို ပြန်သတိရသွားသည်။ ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပေါ်လာသည်။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် တိုးတိတ်စွာပင် စကားပြောသည်။
“ဟုတ်တယ်၊ စဉ်းစားဖူးတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မယ်တော်ဟုန်က နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပဲ၊ ဒီနေ့အထိ အသက်ရှင်နေရတာက သန့်ရှင်းတဲ့နယ်မြေရဲ့ အင်အားကြီးတွေရဲ့ အာရုံကို မဆွဲဆောင်နိုင်သေးလို့ပဲ။ သန့်ရှင်းတဲ့နယ်မြေရဲ့ အင်အားကြီးတစ်ဦးက သူမကို သတိပြုမိတာနဲ့ ပဉ္စမအဆင့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ချေမှုန်းဖို့ဆိုတာ သူတို့အတွက် ခက်ခဲတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး”