ပါတီတိုင်း၏ ရည်ရွယ်ချက် (၄)
Vol. 14 Ch. 192
ထိုစကားကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်၏ အတွေးများသည် ရှင်းလင်းလာပြီး သူသည် မျှော်လင့်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပဉ္စမမြောက်အကြီးအကဲကို ဆက်လက်ကြည့်နေသည်။
“အစ်ကို၊ မိုရှုဇီနဲ့ ဇင်မာစတာ ယွမ်ကုံတို့ဟာ ကျောက်ကျိုးကနေ ရှုကျိုးကို သင်္ဘောနဲ့ မြစ်ဆန်တက်ပြီး သွားခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်။ လေယင်ဘုရားကျောင်းက ကျီကျိုးမှာရှိပြီး ဇီချင်းသန့်ရှင်းတဲ့ဂိုဏ်းက ကျောက်ကျိုးမှာရှိတော့ ကျောက်ကျိုးကိုသွားပြီး မိုရှုဇီကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာ ဇင်မာစတာ ယွမ်ကုံ ဖြစ်ရမယ်”
ဟိုယုရှောင်သည် ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။ သူသည် သူတို့ ထုံလင်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ထိုအချက်အလက်ကို လူလေးဦးနှင့် မျှဝေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ယခု ဟိုယုတွန်တစ်ဦးသာ သူကို စိတ်ထဲတွင် စွဲမြဲထားပုံရသည်။
“ကွန်ဖြူးရှပ်၊ ဗုဒ္ဓဘာသာနဲ့ တာအိုဘာသာတို့အားလုံး ဖြောင့်မတ်တဲ့လမ်းကြောင်းမှာ ပါဝင်ပေမယ့် ကွန်ဖြူးရှပ်ကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ ဘိုင်လူအကယ်ဒမီကတော့ အခု ဖြောင့်မတ်တဲ့လမ်းကြောင်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေတယ်။ ငါ မပြောဘဲနဲ့တောင် တခြားဂိုဏ်းနှစ်ခုရဲ့ ရပ်တည်ချက်ကို မင်းနားလည်သင့်တယ် မဟုတ်လား”
“သူတို့ ဘိုင်လူအကယ်ဒမီကို လုံးဝ မကျေနပ်ကြဘူး၊ ဒါကြောင့် မိုရှုဇီနဲ့ ဇင်မာစတာ ယွမ်ကုံတို့ဟာ ရှုကျိုးရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို တားဆီးဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဒီကို ရောက်လာကြတာ ဖြစ်ရမယ်”
ဟိုယုကျဲသည် နားထောင်ပြီး ဤအချိန်တွင် နားလည်ကာ ဝင်ပြောလိုက်သည်။
ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သော ဟိုယုတွန်၏ စကားများသည် ဟိုယုရှောင်၏ စိတ်ကို လုံးဝ ဖွင့်လှစ်ပေးကာ ရုတ်တရက် အသိဉာဏ်ရရှိစေခဲ့သည်။
“ဘိုင်လူအကယ်ဒမီနဲ့ ဝမ်ကျန်းသန့်ရှင်းတဲ့ဂိုဏ်းတို့ ဒီနေရာကို စောင့်ကြည့်နေတယ်ဆိုတာ သူတို့အားလုံး သိကြပေမယ့် ရာက္ခသနတ်ဆိုးဘာသာကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ထောက်ခံလို့ မရဘူး။ သွေးနတ်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးကို အကြောင်းပြပြီး ရှုကျိုးဘက်ခြမ်းရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ပျက်ပြယ်စေဖို့ ရည်ရွယ်ထားကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ အားလုံး တူညီသင့်တယ်၊ ဗြဟ္မာ့အသံသခင်လည်း ဒီအကြောင်းကို သိထားမှာ သေချာတယ်လို့ ငါထင်တယ်”
ဟိုယုတွန် ထိုသို့ပြောသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် အနည်းငယ် ခေါင်းခါယမ်းကာ “တခြားသူတွေကိုတော့ ငါမပြောနိုင်ဘူး ဒါပေမဲ့ လေယင်ဘုရားကျောင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေက အဲဒါတင် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်” ဟု ပြောသည်။
သူ၏ အသံတွင် သေချာမှုရှိသော ဟိုယုရှောင်သည် ယခု ဟိုယုတွန်၏ မျက်လုံးများတွင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးမှုအရိပ်အယောင်ကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း ဟိုယုတွန်သည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားကာ သူ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ကြည်လင်သွားသည်။
“ဟုတ်တယ် ဇင်မာစတာ ယွမ်ကုံက ကျောက်ကျိုးက မိုရှုဇီကို ဖိတ်ခေါ်တာဟာ သွေးနတ်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့တင် မဟုတ်လောက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မေးစရာက ထုံလင်လို သေးငယ်တဲ့နေရာမှာ လေယင်ဘုရားကျောင်းက ဘာကို တပ်မက်နိုင်မှာလဲ”
တိုးတိတ်စွာ ရယ်မောရင်း ဟိုယုရှောင်က တိုးတိုးလေး “မင်းတို့အားလုံး မှားနေကြတယ်။ ဝမ်ကျန်းသန့်ရှင်းတဲ့ဂိုဏ်းက ယုံကျိုးကို ကျူးကျော်ဖို့ စဉ်းစားနေတယ်ဆိုရင် လေယင်ဘုရားကျောင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်က အနည်းဆုံး အဆတစ်သောင်း ပိုကြီးမားတယ်ဆိုတာ ငါသေချာတယ်”
“လေယင်ဘုရားကျောင်းကို တစ်ဝက်သန့်ရှင်းတဲ့နယ်မြေလို့ သတ်မှတ်ကြတယ်။ ရာက္ခသနတ်ဆိုးဘာသာ တကယ်ပျက်စီးသွားရင် ကမ္ဘာမှာ အရှင်သခင်မရှိတဲ့ ပြည်နယ်တစ်ခု ရလာလိမ့်မယ်။ သန့်ရှင်းတဲ့နယ်မြေတွေရဲ့ နယ်မြေတွေ အားလုံး ကောင်းကောင်း တည်ထောင်ထားတဲ့အချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်က နောက်ထပ် ပြည်နယ်တစ်ခုရဲ့ မြေကို ရတာကို ဘယ်သူက မြင်ချင်မှာလဲ ပြောစမ်းပါ”
ဟိုယုကျဲပင်လျှင် ယခု အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ပြီး အံ့အားသင့်စွာ “ဒီလိုဆိုရင် ယုံကျိုးအတွက် အလားအလာအရှိဆုံး ပြိုင်ဘက်က လေယင်ဘုရားကျောင်း ဖြစ်လာတာကိုး” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဇီချင်းသန့်ရှင်းတဲ့ဂိုဏ်းရဲ့ အထောက်အပံ့နဲ့ဆိုရင် တကယ်ဖြစ်နိုင်တယ်”
ဟိုယုတွန်သည် ထိုအချိန်တွင်လည်း ခေါင်းညိတ်သည်။ လေယင်ဘုရားကျောင်းသည် ထိုမျှဝေးကွာသော နေရာမှ ယုံကျိုးကို လုယက်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းသည် အလွန်ဝေးလံပုံရသော်လည်း သူတို့၏ အဆင့်အတန်းနှင့် တစ်ဝက်သန့်ရှင်းသောနယ်မြေအဖြစ် သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက သူတို့သည် ယုံကျိုးကို တစ်ယောက်တည်း သိမ်းပိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပုံရသည်။ သို့သော် ဇီချင်းသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် သူသည် မတူညီသော အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
ဤရှင်းပြချက်သည် ဇင်မာစတာ ယွမ်ကုံသည် ကျောက်ကျိုးသို့ သွားရောက်ရန် အဘယ်ကြောင့် အလွန်အမင်း ကြိုးပမ်းခဲ့ရကြောင်းကိုလည်း ရှင်းလင်းစေသည်။
နောက်မှ ဝင်လာသော ဟိုယုတွန်ကို ဟိုယုရှောင်သည် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် လေးစားသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။
ဟိုယုတွန်၏ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပြီး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်စွမ်းသည် တကယ်ကို ယှဉ်ပြိုင်ရန် ခက်ခဲပြီး သူ၏ ကျယ်ပြန့်သော အသိပညာဖြင့် သူသည် အသိပညာ အလွန်နည်းပါးသော ဟိုယုရှောင်ထက် ကိုယ်ခံပညာလောကအကြောင်း ပိုမိုသိရှိထားသည်။ ခဏအကြာက ဟိုယုရှောင်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော မေးခွန်းများသည် လျင်မြန်စွာ ဖြေရှင်းသွားသည်။
ဟိုယုတွန်သည် ဟိုမိသားစု၏ အဖိုးတန်ရတနာတစ်ပါးဖြစ်ပြီး ဟိုယုရှောင်သည် မယ်တော်ဟုန် သူ့ကို လုယူသွားခွင့် မပြုနိုင်ကြောင်း သိသည်။
မယ်တော်ဟုန်ကို စဉ်းစားရင်း ဟိုယုရှောင်သည် ဟိုယုတွန်သည် မကြာသေးမီက မယ်တော်ဟုန်နှင့် ချစ်ကြည်ရေးအတွက် အလုပ်များနေကြောင်းကိုလည်း သဘောပေါက်ခဲ့သဖြင့် သူသည် အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် သူ့ကို ရှာဖွေရန် ပြန်လာပြီး ဤမျှလောက် များစွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကူညီခဲ့သနည်း။
ရုတ်တရက် ဟိုယုရှောင်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ ဟိုယုတွန်၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော အရာကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဟိုယုတွန်၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသည်မှာ ယခင် နဂါးမှုန်ဓား မဟုတ်ဘဲ မြစိမ်းရောင် ကျောက်မျက်ရတနာ ခုနစ်ခု သို့မဟုတ် ရှစ်ခု စီခြယ်ထားသော ရေပြာရောင် ဓားရှည်တစ်လက် ဖြစ်သည်။
ထိုဓားရှည်ကို ပထမဆုံး မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် ရင်းနှီးမှုအနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ဘယ်တုန်းက မြင်ဖူးသည်ကို မမှတ်မိ...
“အစ်ကို၊ ဒါကို မယ်တော်ဟုန်က ကျွန်တော့်ကို ပေးတာ”
ဟိုယုတွန်သည် သူ၏အစ်ကို၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိကာ အနည်းငယ် ပုံမှန်မဟုတ်သော အမူအရာဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။
ကောင်းပြီ၊ မယ်တော်ဟုန်က ပေးတာဆိုတော့ သာမန်ပစ္စည်းတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး...
“စတုတ္ထမြောက်အကြီးအကဲ၊ ဒုတိယမြောက်အကြီးအကဲနဲ့ တတိယမြောက်အကြီးအကဲကို သွားခေါ်ပါ။ ရာက္ခသပွဲတော်နေ့အတွက် လုပ်ငန်းတာဝန်တွေကို စီစဉ်ပေးချင်ပြီး မင်းတို့နဲ့ တခြားဆွေးနွေးစရာတွေလည်း ရှိသေးတယ်”
“ကောင်းပါပြီ ကျွန်တော် အခုပဲ သွားလိုက်ပါ့မယ်”
ဟိုယုကျဲသည် အခြားသူများကို ခေါ်ရန် ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ဘေးရှိ ဟိုယုတွန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်၍ စဉ်းစားနေသည်။
မိနစ် (၁၅) ခန့် ကြာသောအခါ ခြေသံသုံးစုံ ချဉ်းကပ်လာသံ ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဟိုယုကျဲနှင့် အခြားသူများ အတူတကွ ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်သည်။
“အစ်ကိုကြီး”
“အစ်ကိုကြီး”
“အားလုံး ရောက်နေပြီ အရင် ထိုင်ကြ”