အောက်ဘက်က ရေစီးကြောင်း

ထို့အပြင် ပြည်နယ်များကို ဖြတ်ကျော်၍ နယ်မြေသိမ်းယူသော သန့်ရှင်းသောနယ်မြေနှင့် လေယင်ဘုရားကျောင်းက ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းသည် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော သဘောတရားများဖြစ်သည်။ လေယင်ဘုရားကျောင်းသည် တစ်ဝက်သန့်ရှင်းသောနယ်မြေသာဖြစ်ပြီး စကားလုံးတစ်လုံး ကွာခြားခြင်းသည် ကမ္ဘာနှစ်ခု ကွာခြားခြင်းဖြစ်သည်။ ထုံလင်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့သည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကိုသာ စော်ကားခဲ့ပြီး ကျင်းပြည်ရှိ ထိပ်တန်း သန့်ရှင်းသောနယ်မြေဆယ်ခုကြား လက်မှတ်ရေးထိုးထားသော စာချုပ်ကို အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်စေခြင်းမရှိပေ။

ရှုကျိုး အကျိုးအမြတ်မရရှိစေရန် တားဆီးရင်း ရာက္ခသနတ်ဆိုးဘာသာကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေနိုင်ခြင်း... ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ ခရီးစဉ်၏ ရည်ရွယ်ချက် အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုလေးတင် လျန်နင်ရှု၏ နောက်ဆုံးပြောခဲ့သော စကားမှာ။

“နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဒီလိုမျိုး ပျက်စီးသွားတဲ့အခါ စီကုံရှင်းကျိုးဟာ ဒီခေါင်းတုံးရဟန်းအုပ်စုနဲ့ အသက်စွန့်ပြီး တိုက်ခိုက်မယ်လို့ မင်းထင်လား...”

ဤအချက်သည် အပေါ်ယံတွင် မြင်ရသလောက် မရိုးရှင်းကြောင်း၊ လေယင်ဘုရားကျောင်းကို ထုံလင်ကို သိမ်းပိုက်ခွင့်ပြုခြင်းသည် သိသာထင်ရှားသော ဗျူဟာမြောက် တွက်ချက်မှုများ ပါဝင်ကြောင်း မလွဲမသွေ ညွှန်ပြနေသည်။

လျန်နင်ရှုသည် အသက်တစ်ရာပင် မပြည့်သေးသော်လည်း ဟောင်ရန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေပြီဖြစ်ပြီး ထူးခြားသော စွမ်းရည်များ တကယ်ပင် ရှိသည်။

နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာ သုံးရာ အသက်ရှင်ခဲ့သော ကျန်းယွီနင်သည် သူ၏ တစ်ဝက်နီးပါး ငယ်ရွယ်သော လျန်နင်ရှုကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် အေးစိမ့်သွားသည်ကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်ဘဲ ဟောင်ရန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းအပေါ် ပို၍ သတိထားလာသည်။

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် နားမလည်သေးတဲ့ အချက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်”

လျန်နင်ရှုသည် ရုတ်တရက် ထပ်မံစကားပြောပြီး သူမ၏ အသံတွင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးမှုအရိပ်အယောင် ပါဝင်ကာ “ထုံလင်ဟာ လေယင်ဘုရားကျောင်းအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ နေရာဖြစ်နေပြီဆိုရင် ဘာကြောင့် မာစတာ ယွမ်ကုံနဲ့ လူငယ်တပည့်အနည်းငယ်ကိုပဲ စေလွှတ်ခဲ့တာလဲ။

ထုံလင်မှာ လူဦးရေ နှစ်သန်းကျော်ရှိတယ်လေ၊ အိမ်တော်စစ်တပ် သုံးသောင်းနဲ့ ဒေသခံ သြဇာရှိတဲ့ အုပ်စုကိုးခုက လူတွေ၊ ကိုယ်ခံပညာရှင် အနည်းဆုံး လေးသောင်းလောက်က ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ငါးဆင့်အထက်မှာ ရှိနေတယ်၊ အဲဒီ ဆရာနဲ့ တပည့် ဆယ်ယောက်လောက်က ခရိုင်တစ်ခုရဲ့ နယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ချင်တာဟာ နည်းနည်း အလွန်အကျွံ ရည်မှန်းချက်ကြီးလွန်းနေပုံရတယ်”

မာစတာ ယွမ်ကုံနှင့် ၎င်းတို့သည် တူညီသော တရားကျင့်စဉ်၊ ယွမ်ဒန်၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်တွင်လည်း ရှိကြပြီး ထိုသို့သော အင်အားကြီးမားမှုဖြင့် ခရိုင်တစ်ခု၏ နယ်မြေကို ဖိနှိပ်ခြင်းသည် သဘာဝအားဖြင့် လုံလောက်သည်ထက် ပိုပါသည်။ သို့သော် ဖိနှိပ်ခြင်းနှင့် အုပ်ချုပ်ခြင်းသည် မတူညီသော သဘောတရားနှစ်ခုဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ငါးဆင့်၊ အတွင်းအမြှေးပါးဟု သိကြသည်မှာ အတွင်းအင်္ဂါများမှ အမြှေးပါးများ ကြီးထွားလာခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ သွေးလည်ပတ်ခြင်း၊ ချီစွမ်းအားကို ကနဦး ခုခံကာကွယ်နိုင်ခြင်းတို့ကို ဆိုလိုပါသည်။ ကြီးမားသော သတ်ဖြတ်မှုများကို လုပ်ဆောင်ရန်မှာ ယင်နှင့် ယန် အဆင့်နှစ်ခု၏ ကိုယ်ခံပညာသူတော်စင်တစ်ဦးသာ လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာ့ ပြည်နယ်ဆယ့်သုံးခုတွင် မည်သည့်ဂိုဏ်း သို့မဟုတ် ကျောင်းဖြစ်စေ ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ငါးဆင့်အထက်ရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင်များကို အမှန်တကယ် အခြေခံအင်အားစုအဖြစ် သတ်မှတ်ကြပြီး ထိပ်တန်း သန့်ရှင်းသောနယ်မြေဆယ်ခု၏ ကိုယ်ပိုင်စစ်တပ်များအတွက် အနည်းဆုံး စုဆောင်းရေးစံနှုန်းမှာလည်း ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ငါးဆင့်ဖြစ်သည်။

ဂရန်းမာစတာအဆင့်ကို ပြောရလျှင် အသန်မာဆုံး ဂရိတ်ဂရန်းမာစတာတစ်ဦးသည် အများဆုံး ရန်သူတစ်သောင်းကို တစ်ဦးတည်း ရင်ဆိုင်နိုင်ပြီး ၎င်းတို့ကဲ့သို့ ယွမ်ဒန်အဆင့် အမြင့်ဆုံးကျွမ်းကျင်သူများသည် ကိုယ်ခံပညာရှင် ငါးသောင်းကျော်ပါဝင်သော စစ်တပ်ကို ရင်ဆိုင်ရလျှင် အရေးပေါ်အခြေအနေ မဟုတ်ပါက တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် မသင့်လျော်ပါ။

ဤအချက်များကို ကျန်းယွီနင်သည် သဘာဝအားဖြင့် သိရှိထားသောကြောင့် လျန်နင်ရှု၏ စကားများသည် သူ့ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားစေခဲ့သည်။

လျန်နင်ရှုနှင့် ကျန်းယွီနင်တို့ စဉ်းစားနေစဉ် အနောက်ဘက် တတိယထပ်ရှိ ဧည့်ခန်းတစ်ခုတွင် မာစတာ ယွမ်ကုံသည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ ပုတီးစိပ်လျက် တရားတော်များ ရွတ်ဖတ်နေသည်။

ရုတ်တရက် သူသည် ရွတ်ဖတ်ခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးဖွင့်ကာ တံခါးဝသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

တာအိုဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဓားရှည်ကို လွယ်ကာ တံမြက်စီးကို ကိုင်ထားသော မိုရှုဇီသည် အပြင်ဘက်မှ လျှောက်လာသည်။ သူသည် အနည်းငယ် ပြုံးကာ “အပြာရောင်နဂါးအသင်းက အင်အားပြဖို့ ရောက်လာပြီး မင်းက ဒီမှာ တရားတော်တွေ ရွတ်ဖတ်နေတုန်းပဲ၊ ဘယ်လောက် ကြီးမားတဲ့ တည်ငြိမ်မှုလဲ” ဟု ရယ်ရယ်မောမော ပြောသည်။

ယွမ်ကုံ၏ အိုမင်းသော မျက်နှာသည် အမူအရာမပြဘဲ ခေါင်းလောင်းကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေပြီး သူသည် ညင်သာစွာ ပါးစပ်ဖွင့်ကာ “မကောင်းဆိုးဝါးလမ်းကြောင်းရဲ့ အပြင်လူတွေပဲ၊ ထည့်စဉ်းစားစရာ မလိုဘူး၊ ဒါ့အပြင် မာစတာ ဖန်ယင်က သူ့ကိုယ်သူ မပြသဘဲ အရှေ့က အဲဒီ အလှူရှင်နှစ်ဦးကလည်း မလှုပ်ရှားသေးရင် ငါ ဘာကြောင့် စိုးရိမ်ရမှာလဲ” ဟု ပြောသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မိုရှုဇီ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးသည် ပို၍ပင် ကျယ်ပြန့်သွားပြီး ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက် တဖြည်းဖြည်း လင်းလာသော ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာ ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ပြသပြီး “ရာက္ခသပွဲတော်အထိ သုံးရက်ပဲ ကျန်တော့ပြီး ရှုကျိုးဘက်က ဘာမှ လှုပ်ရှားမှု မရှိသေးဘူး။ မာစတာ ဘာကြောင့်လဲ သိလား” ဟု ပြောသည်။

ဤမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ မာစတာ ယွမ်ကုံ၏ မည်းမှောင်သော မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု ခဏတာ လင်းလက်သွားပြီး ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ ခေါင်းခါယမ်းကာ “သွေးနတ်ကို ဘိုင်လူအကယ်ဒမီနဲ့ ဝမ်ကျန်းသန့်ရှင်းတဲ့ဂိုဏ်းတို့က ဖန်တီးထားတာဖြစ်လို့ သူ့ကို အကောင်းဆုံးသိတဲ့သူတွေက သူတို့ပဲ ဖြစ်မှာ သဘာဝကျတယ်၊ သူတို့ အခုထိ မလှုပ်ရှားသေးတာဟာ မာစတာ ဖန်ယင်နဲ့ ငါတို့ ဒီမှာရှိနေရင်တောင် ဒီသွေးနတ်ကို မဖြေရှင်းနိုင်ဘူးလို့ သူတို့ ခံစားရလို့ပဲ တခြားအကြောင်းပြချက် မရှိနိုင်ဘူး” ဟု ပြောသည်။

ငါတို့နဲ့မတူဘဲ ရှုကျိုးဟာ ယုံကျိုးနဲ့ နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေပြီး အင်အားကြီးမားတဲ့ စစ်တပ်တွေ ကျူးကျော်တာနဲ့ မာစတာ ဖန်ယင်က သတင်းရပြီး ချက်ချင်း ယုံတူအဓိကပူဇော်ရာနေရာကို သတင်းပို့လိမ့်မယ်။

အခု လူတိုင်း ယုံကျိုးကို တပ်မက်နေကြပေမယ့် ဘယ်သန့်ရှင်းတဲ့နယ်မြေကမှ ပြည်နယ်နယ်နိမိတ်ကို ကျော်ပြီး အင်အားကြီးမားတဲ့ စစ်တပ်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း စုစည်းဖို့ မဝံ့ရဲသေးဘူး၊ အများဆုံးဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ပြည်နယ်တွေက လက်အောက်ခံတပ်တွေကို နယ်စပ်ကို စူးစမ်းဖို့ စေလွှတ်ကြလိမ့်မယ်၊ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ကလိုပဲ ဒီထုံလင်မှာ ကျောက်ယန်အဓိကရုဏ်းလည်း မရှိခဲ့ဘူးလား။

မြောက်ဘက်က မဟာကျင်းရဲ့ ထိုးဖောက်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရတယ်၊ အနောက်ဘက်က သွေးဝိညာဉ်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကြောင့် ရှုပ်ထွေးနေတယ်၊ ပြီးတော့ နန်ကျန်းအလွန်က မီအိုမျိုးနွယ်တွေကလည်း ပုန်ကန်ဖို့ စိတ်ကူးနေပုံရတယ်။ ရာက္ခသနတ်ဆိုးဘာသာဟာ လက်ရှိမှာ ဘက်ပေါင်းစုံက ဝိုင်းရံခံထားရတယ်။ အကယ်၍ ရှုကျိုးက ဒီအချိန်မှာ ယုံကျိုးကို အင်အားကြီးမားတဲ့ စစ်တပ်နဲ့ တကယ်တမ်း တိုးတက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီး သူတို့ အောင်မြင်ရင် တခြားသန့်ရှင်းတဲ့နယ်မြေတွေလည်း ပါဝင်လာရင် အဲဒါက တစ်မျိုးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ရှုံးနိမ့်ရင် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ရှုကျိုးကို အဓိကရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ရှုကျိုးကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အင်အားတွေကို ချက်ချင်း စုစည်းနိုင်တယ်။

အဲဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ရှုကျိုးဟာ အလွန်သတိထားရမယ်။

ဒါ့အပြင် အဲဒီသွေးနတ်ဟာ တကယ်ကို မရိုးရှင်းဘူး။ သူတို့ဟာ အမြဲတမ်း အရိပ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး သူတို့ရဲ့ နီးကပ်မှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး ဘယ်အခြေအနေကိုမဆို တုံ့ပြန်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေလို့ သူတို့ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် မဖြေရှင်းနိုင်တာ သိပ်မထူးဆန်းပါဘူး”

ဇင်မာစတာ ယွမ်ကုံ၏ ဤရှည်လျားသော စကားကို ကြားသောအခါ မိုရှုဇီသည် ခေါင်းညိတ်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထက်မြက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ့ကို မော့ကြည့်ကာ “မာစတာ၊ ရှုကျိုး အောင်မြင်တာကို ထိုင်ကြည့်ဖို့ မိုင်ထောင်ချီ ခရီးသွားလာခဲ့တာ မဟုတ်လောက်ဘူး မဟုတ်လား” ဟု ပြောသည်။

“သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ လေယင်ဘုရားကျောင်းဟာ ကောင်းကင်အဆင့် အင်အားစုတစ်ခုပဲ။ ကျင်းပြည်ရဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့က ကမ္ဘာ့သန့်ရှင်းတဲ့နယ်မြေတွေကို ကန့်သတ်ထားတယ်၊ ငါ့ရဲ့ လေယင်ဘုရားကျောင်း မပါဘူး။ ငါတို့ ထုံလင်ကို သိမ်းပိုက်ရင်တောင် ကမ္ဘာ့သန့်ရှင်းတဲ့နယ်မြေတွေက ကန့်ကွက်စရာ အကြောင်းပြချက် မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ ဒေါသကို ဆွပေးရင် ဇီချင်းသန့်ရှင်းတဲ့ဂိုဏ်းက နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို ဆန့်ကျင်ပြီး လေယင်ဘုရားကျောင်းနဲ့အတူ ရပ်တည်ဖို့ ကတိကဝတ်ကို ထိန်းသိမ်းမယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်”

“မာစတာ စိတ်ချပါ။ တာအိုဆရာတော်နဲ့ ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓဟာ သဘောတူညီချက် ရရှိထားပြီးပါပြီ။ လေယင်ဘုရားကျောင်းက ထုံလင်ကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ကျွန်တော့်ရဲ့ ဇီချင်းသန့်ရှင်းတဲ့ဂိုဏ်းက လူတိုင်းဟာ မင်းတို့ဘုရားကျောင်းနဲ့အတူ တိုးတက်ချီတက် ဒါမှမဟုတ် ဆုတ်ခွာကြပါလိမ့်မယ်” ဟု မိုရှုဇီက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

မိုရှုဇီသည် တည်ကြည်စွာ ခေါင်းညိတ်သော်လည်း အခြားရည်ရွယ်ချက်များ၏ ခဏတာမျှ မသိသာသော အရိပ်အယောင်တစ်ခုသည် သူ၏ မျက်လုံးများမှ ခဏတာ ဖြတ်သွားပြီး သူသည် ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ထားကာ ဆက်လက်စကားပြောသည်။

“မင်းတို့ဘုရားကျောင်းက စေလွှတ်လိုက်တဲ့ လူဦးရေက နည်းလွန်းပုံရတယ်။ နတ်ဆိုးတွေကို ထည့်မတွက်ရင်တောင် မင်းနဲ့ တပည့် ဆယ့်နှစ်ယောက်လောက်နဲ့ ထုံလင်လို ကြီးမားတဲ့နေရာမှာ လုံခြုံစွာ အခြေချဖို့ အနည်းငယ် ခက်ခဲပုံရတယ် မဟုတ်လား”

ဇင်မာစတာ ယွမ်ကုံ၏ နက်ရှိုင်းစွာ အရေးအကြောင်းထင်နေသော မျက်နှာတွင် သိမ်မွေ့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး “ဒီကိစ္စအတွက် ငါ့မှာ အစီအစဉ်တွေ ရှိတယ်။ အဲဒီသွေးနတ်ကို ချေမှုန်းပြီး ရှုကျိုးကို အခွင့်အရေး မပေးနိုင်သမျှ ထုံလင်ဟာ လေယင်ဘုရားကျောင်းရဲ့ လက်ထဲကို သေချာပေါက် ရောက်လိမ့်မယ်” ဟု တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

ဇင်မာစတာ ယွမ်ကုံ၏ ဤယုံကြည်မှုရှိသော စကားများကို ကြားသောအခါ မိုရှုဇီသည် သူ့ကို အဓိပ္ပာယ်ရှိစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ယွမ်ကုံသည် သူ့ထံမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားဆဲဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။

ထပ်ပြောရလျှင် သူကိုယ်တိုင်ပင် ယွမ်ကုံထံမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည် မဟုတ်လော။

မိုရှုဇီသည် ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း သူ၏ ကျောဘက်မှ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ မြစိမ်းရောင် ကျောက်မျက်ရတနာ ခုနစ်ခု သို့မဟုတ် ရှစ်ခု စီခြယ်ထားသော ရေပြာရောင် ဓားရှည်တစ်လက်ဖြစ်သည်။ မိုရှုဇီသည် ဓားကို ခဏတာ ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပြီးမှ ညင်သာစွာ ခေါင်းမော့ကာ ယွမ်ကုံကို ကြည့်ပြီး “အဲဒီဓားကို မင်း ယူလာသင့်တယ် မဟုတ်လား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ဓားရှည်ကို ကြည့်ကာ ယွမ်ကုံသည် ခေါင်းညိတ်ပြီး “အဲဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စ ငါ မေ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ စိတ်ချပါ၊ ဓားဟာ ငါ့ထက် အရင် ထုံလင်ကို ရောက်နေပြီ၊ ငါ့တပည့်က သယ်လာတာ။ အချိန်ကို ကြည့်ရင် သူ ငါ့ကို ဘယ်နေ့မဆို ရှာတွေ့လိမ့်မယ်” ဟု ပြောသည်။

“တပည့်က သယ်လာတာလား” မိုရှုဇီ၏ မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးမှုအရိပ်အယောင် လင်းလက်သွားသည်။ သူသည် ယွမ်ကုံနှင့်အတူ သင်္ဘောဖြင့် ကျောက်ကျိုးမှ လာခဲ့ပြီး ယွမ်ကုံသည် ဘူကျန်းဟုခေါ်သော တိုက်ရိုက်တပည့်တစ်ဦးသာ ခေါ်လာခဲ့ပြီး ထိုတပည့် ဘူကျန်းသည် မည်သည့်ဓားကိုမျှ မသယ်ဆောင်ခဲ့ပေ။

“ငါ့ရဲ့ အကြီးတန်းတပည့်ကို ဓားကို သယ်ခိုင်းလိုက်တယ်။ ငါ ကျီကျိုးကနေ တောင်ဘက်ကို ခရီးထွက်တဲ့အခါ သူက စိတ်မရှည်နိုင်ဘဲ ငါတို့နဲ့ လမ်းခွဲသွားခဲ့တယ်”

ထိုအခါမှသာ မိုရှုဇီသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အတွေးများသည် ရုတ်တရက် သူ၏ မနာခံသော တပည့်ဆီသို့ ရောက်သွားကာ သူသည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

“ပြောရရင် ငါ့ရဲ့ ဆိုးသွမ်းတဲ့ တပည့်က ဝမ်ယန်ခရိုင်မှာ လူအုပ်စုတစ်စုကို စုစည်းပြီး ထုံလင်က အပြာရောင်နဂါးအသင်းကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြံစည်နေပုံရတယ်။ မင်းရဲ့ တပည့် ဘူကျန်းလည်း ပါဝင်နေပုံရတယ်။ ကျောက်ယန်ခရိုင်မှာ ပြဿနာတချို့ ရှိတယ်လို့ ကြားတော့ ငါ့တပည့်တွေကို စုံစမ်းဖို့ လွှတ်လိုက်တယ်။ နှစ်ယောက်စလုံး မမိဘူး၊ အခု သူတို့ ဘယ်ကို ထွက်ပြေးပြီး မကောင်းမှုတွေ လုပ်နေလဲ မသေချာဘူး။ မင်းရဲ့ တပည့် ဘူကျန်းလည်း အခုထိ ပြန်မလာသေးဘူး မဟုတ်လား”

ယွမ်ကုံသည် မိုရှုဇီက သူ၏ တပည့်အကြောင်း ပြောသောအခါ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်လက်လျှော့မှုအနည်းငယ်ဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ မိုရှုဇီ၏ တပည့် ကျောက်ချင်းရှုသည် ဒုက္ခပေးတတ်ပြီး သူ၏ တပည့် ဘူကျန်းလည်း မနည်းလှပေ။

“စိတ်မပူပါနဲ့။ ဝမ်ယန်ခရိုင်က ထွက်လာတုန်းက ရာက္ခသပွဲတော်မတိုင်ခင် ဘူကျန်းကို ငါ့ဆီ ပြန်လာဖို့ မှာထားပြီးသားပါ။ သူက ခေါင်းမာပေမယ့် ငါ့စကားကို နားထောင်တုန်းပါပဲ။ သူတို့နှစ်ယောက် ပွဲတော်မတိုင်ခင် သေချာပေါက် ပြန်လာလိမ့်မယ်”

မိုရှုဇီသည် ခေါင်းညိတ်ကာ သူ၏ တပည့်အကြောင်း သိပ်မစိုးရိမ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ကျောက်ချင်းရှုတွင် သူထားခဲ့သော အဖိုးတန်ပစ္စည်းများစွာ ရှိသောကြောင့် သာမန်လူများက သူမကို ထိခိုက်စေရန် မဖြစ်နိုင်သလို အစွမ်းအမှန်ရှိသူများသည်လည်း မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးကို ထိခိုက်စေမည်မဟုတ်ပေ။

နှစ်ဦးသား နောက်ထပ် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် မိုရှုဇီသည် နောက်ဆုံးတွင် အခန်းမှ ထွက်သွားသည်။

ဇင်မာစတာ ယွမ်ကုံသည် အခန်းထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်ကာ မိုရှုဇီ၏ ထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်နေပြီး သူ၏ အိုမင်းပြီး မှိုင်းညို့နေသော မျက်လုံးများတွင် ထက်မြက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်နေသည်။