ဆူလီ၏ သခင်လေးအပေါ်ထားသည့် လေးစားမှု (၄)

“အကြီးအကဲခင်ဗျာ၊ ကျွန်တော့်ကို တခြားလူနဲ့ မှားနေတာများလား”

စုလီ၏ နက်နဲသောအရှိန်အဝါနှင့် ဒွမ်ယွဲ့ရုံနှင့် အခြားသူများထက်ပင် တက်ကြွမှုပိုမိုအားကောင်းသော စစ်သည်သုံးဆယ်၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားမိသော ဝမ်ရှောင်လောင်သည် တစ်ဖက်လူက သူ့ကို တခြားလူတစ်ဦးနှင့် မှားယွင်းနေသည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

သို့သော် စုလီသည် ညင်သာစွာ ခေါင်းခါယမ်းပြီး ငွေရောင်တံဆိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ငွေရောင်တံဆိပ်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ရှောင်လောင်သည် စုလီသည် သူ၏ဆရာ စေလွှတ်လိုက်သူဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပျော်ရွှင်မှုအရှိန်အဝါတစ်ခု ချက်ချင်းပေါ်လာသည်။ သူသည်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ရွှေရောင်တံဆိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

စုလီသည် ရွှေရောင်တံဆိပ်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်မှုအရှိန်အဝါတစ်ခု သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ အမှတ်အသားတံဆိပ်များကို မိသားစု၏ ကြေးကို အသုံးပြု၍ ပြုလုပ်ထားပြီး အတော်အတန် မဝေးသော အကွာအဝေးမှ တံဆိပ်ရှိနေကြောင်း ခံစားသိရှိနိုင်သည်။ စုလီသည် ဝမ်ရှောင်လောင်ထံမှ တံဆိပ်ကို တွေ့ရှိပြီး ဒုတိယသခင်ထံမှ သူရရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ဝမ်ယန်ခရိုင်သို့ လူရှာရန် စေလွှတ်ခံရစဉ်တွင် ဝမ်ရှောင်လောင်သည် မိသားစုအကြီးအကဲ၏ တပည့်ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

သို့သော် ဝမ်ရှောင်လောင် ကိုင်ဆောင်ထားသော ရွှေရောင်တံဆိပ်သည် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

မိသားစုသည် သြဇာရှိသော အဆင့်သို့ တိုးတက်ပြီးနောက် ပဉ္စမသခင် ဟိုယုတွမ်သည် ရွှေရောင်၊ ငွေရောင်၊ အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင်ဟူသော မိသားစုတံဆိပ်လေးမျိုးကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး မိသားစုသိုင်းသမားများ၏ အဆင့်အလိုက် ခွဲခြားရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဤတံဆိပ်များသည် မိသားစုအတွင်းရှိ တစ်ဦးချင်းစီ၏ အဆင့်ကိုသာမက သင်၏ လစဉ်ထောက်ပံ့ကြေးနှင့် မိသားစု၏ သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်ရန် ခွင့်ပြုချက်နှင့်ပင် သက်ဆိုင်သည်။

အဖြူရောင်တံဆိပ်သည် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော်လည်း မိသားစုမှ ချီးမြှင့်ရန် ခန္ဓာဖွင့်အဆင့် သုံးဆင့်၏ ကိုယ်ခံပညာအဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး အနက်ရောင်တံဆိပ်အတွက် အနိမ့်ဆုံး ကိုယ်ခံပညာအဆင့်မှာ ခန္ဓာဖွင့်အဆင့် ခုနစ်ဆင့်ဖြစ်သည်။ စုစုပေါင်း ဂိုဏ်းတွင် ထိုကဲ့သို့သော တံဆိပ် ၂၀၀ အောက်သာ ထုတ်ပေးထားသည်။ ငွေရောင်တံဆိပ်များမှာ သူကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ ဂန်ချီအဆင့်ရှိ ဟိုမျိုးနွယ်စုအတွင်း ရာထူးများရယူထားသော စစ်သည်များအတွက်ဖြစ်သည်။ ငွေရောင်တံဆိပ်များ ရရှိသူများသည် မိသားစု၏ အထက်တန်းအလွှာတွင် ပါဝင်ပြီး မိသားစု၏ စီမံခန့်ခွဲမှုတွင် ပါဝင်ခွင့်ရှိသူများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။

ရွှေရောင်တံဆိပ်များအနေဖြင့် ဟိုမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးတွင် စုစုပေါင်း ငါးခုသာ ရှိသည်။

မိသားစုအကြီးအကဲသည် ဝမ်ရှောင်လောင်အတွက် ရွှေရောင်တံဆိပ်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့မည်ဟု သူ တစ်ခါမှ မထင်ခဲ့ဖူးပေ။

ထင်ရှားစွာပင် ဟိုယုရှောင်၏ နှလုံးသားတွင် ဝမ်ရှောင်လောင်သည် မြင့်မားသော ရာထူးကို ရယူထားသည်။

ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သောအခါ စုလီ၏ အမူအရာသည် ပို၍ပင် ရိုသေလာပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိကာ ဒွမ်ယွဲ့ရုံနှင့် အခြားသူများ၏ ဘက်သို့ ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင် အနည်းငယ် စုစည်းလာသည်။

ဒွမ်ယွဲ့ရုံနှင့် အခြားသူများသည် စုလီ၏ လက်ချက်ဖြင့် လွင့်စင်သွားသူကို ကူညီထူမသောအခါ စုလီ၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။ လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်သွားပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

စုလီ ပေါ်လာသည့်အချိန်မှစ၍ ဝမ်ရှောင်လောင်ကို ဂါရဝပြုရန် တန်းစီနေသော လူသုံးဆယ်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့ကြပြီးဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် ဝမ်ရှောင်လောင်ကဲ့သို့ပင် စုလီသည် တခြားလူတစ်ဦးကို မှားယွင်းပြီး အမှားတစ်ခု ကျူးလွန်ခဲ့သည်ဟု သူတို့ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ထိုသို့မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်သောအခါ သူတို့အားလုံး စိတ်ထဲတွင် အေးစိမ့်သွားကြသည်။

ဂန်ချီအဆင့်ရှိ စစ်သည်တစ်ဦးနှင့် အနည်းဆုံး ခန္ဓာဖွင့်အဆင့် ခုနစ်ဆင့်ရှိသော စစ်သည်သုံးဆယ်တို့သည် တံခါးလေးခုသာ ဖွင့်ထားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသော ဝမ်ရှောင်လောင်ကို ထိုကဲ့သို့ ရိုသေလေးစားစွာ ပြသခြင်းသည် ပြဿနာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှင်းပြနေသည်။

သူတို့အထဲတွင် မွေးရာပါ အမြင့်ဆုံးသူမှာ ဒွမ်ယွဲ့ရုံဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဖခင် ဒွမ်ဟူသည် ဂန်ချီအဆင့် သုံးဆင့် ဘောင်ဒန်ကာလရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဝမ်ယန်ခရိုင်တွင် တပ်မှူးအဖြစ်လည်း တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား သူမ၏ ဖခင်သည် သူမအတွက် ထိုကဲ့သို့ ဇိမ်ခံနောက်လိုက်များကို မတတ်နိုင်ပေ။

ဝမ်ရှောင်လောင်သည် ဝမ်ယန်ခရိုင်တွင် လပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ နောက်ခံအကြောင်းမှာ လျှို့ဝှက်ချက်မဟုတ်ပေ။ ဒွမ်ယွဲ့ရုံနှင့် အခြားသူများသည် သူသည် ရန်ဖုန်း၏ မျက်စိကျပြီး ကံကောင်းထောက်မစွာ ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သော ယွမ်ယဲခရိုင်မှ မိဘမဲ့ကလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့ရှေ့မှ လူအုပ်စုသည် သူ၏ဆရာ၏ ကိုယ်စား သူ့ကို ကာကွယ်ရန် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။

“ခုနက ကြားလိုက်တာက မင်းတို့က ငါ့သခင်လေးကို မင်းတို့ကို တောင်းပန်ဖို့ ဧည့်ခံပွဲ လုပ်ခိုင်းချင်တယ်ဆို။ မင်းတို့အားလုံးကို ငါ့သခင်လေး ဘယ်လို စော်ကားခဲ့လဲ မေးခွင့်ပြုပါဦး”

စုလီသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာပြီး တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အနက်ရောင်ဝတ် လူသုံးဆယ်သည်လည်း ညွှန်ကြားခံရသကဲ့သို့ ထရပ်ကာ လူတိုင်းဘက်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းလှည့်လိုက်ကြသည်။

ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ အထက်နှင့် အောက် တပ်ခွဲများမှ စစ်သည်များသည် ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ အထက်တန်းအင်အားစုများဖြစ်ပြီး တိုက်ပွဲများကို ကျွမ်းကျင်ကာ တစ်ဦးစီတိုင်း သွေးစွန်းထူလပတ်နေကြသည်။ စုလီကိုယ်တိုင်လည်း အောက်ခြေမှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူအဖြစ် တက်လာခဲ့ပြီး တစ်ချိန်က ဖျံလွှဲဂိုဏ်း၏ ခန်းမမှူးဖြစ်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူအပြင် သူတို့သည် အရေအတွက် ပိုမိုများပြားပြီး အသာစီးရထားသော အနေအထားတွင် ရှိနေကြသောကြောင့် ဤလှုပ်ရှားမှုတွင် ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှုတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဒွမ်ယွဲ့ရုံနှင့် အခြားသူများသည် မွေးရာပါ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော လူမိုက်များ၏ လက်ထောက်များသာဖြစ်ပြီး ဝမ်ယန်ခရိုင်အတွင်း၌သာ အများအားဖြင့် အခြားသူများကို အနိုင်ကျင့်လေ့ရှိကြသည်။ မည်သူမျှ စုလီ၏ ပြသမှုကို မမြင်ဖူးသောကြောင့် သူတို့သည် ချက်ချင်း ကြောက်ရွံ့သော အမူအရာများကို ပြသကြပြီး စကားပင် မပြောရဲကြပေ။

“ဝမ်... သခင်လေး၊ ကျွန်တော်တို့... ကျွန်တော်တို့ မှားသွားပါတယ်”

နောက်ဆုံးတွင် စုလီနှင့် သူ၏ ဂန်တပ်ခွဲ စစ်သည်များ၏ ဖိနှိပ်သော အရှိန်အဝါအောက်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ကြောက်ရွံ့မှုကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ တုန်ရီသော အသံဖြင့် တောင်းပန်လာသည်။

“ဟုတ်ပါတယ်၊ ဝမ်သခင်လေး၊ ကျွန်တော်တို့ ဘာမှ မရည်ရွယ်ပါဘူး”

“ဒီနေ့ ကျွန်တော် ဝမ်သခင်လေးကို တောင်းပန်ဖို့ ဧည့်ခံပွဲ လုပ်ပေးရင် ဘယ်လိုလဲ”

...

တစ်ယောက်စပြောသည်နှင့် ဒွမ်ယွဲ့ရုံမှလွဲ၍ ကျန်သူများက အလျင်အမြန် တောင်းပန်လာကြသည်။ သူတို့၏ စကားများသည် ဝမ်ရှောင်လောင်ကို ဦးတည်ပြောဆိုသော်လည်း ခြွင်းချက်မရှိ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် စုလီဆီသို့သာ ရောက်ရှိနေသည်။ သူတို့ကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်မှာ စုလီ၏ ကိုယ်ခံပညာအင်အားဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဒွမ်ယွဲ့ရုံတစ်ယောက်သာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ သူမသည် စုလီကို ကြည့်သောအခါ ကြောက်ရွံ့နေပုံရသော်လည်း ခေါင်းငုံ့လိုစိတ်မရှိဘဲ သူမ၏ ပါးစပ်ကို တင်းတင်းစေ့ထားခဲ့သည်။ သူမသည် ထိုကဲ့သို့သော ခြိမ်းခြောက်မှုကို တစ်ခါမှ မကြုံတွေ့ဖူးသောကြောင့် စုလီသည် ပိုမိုနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူမသည် ပို၍ပင် ကြောက်ရွံ့လာပြီး သူမ၏ နှလုံးသားသည် နာကျင်ခံစားရမှုဖြင့် ပြည့်နှက်လာပြီး မျက်ရည်များပင် ကျလုနီးပါး ဖြစ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ရှောင်လောင် စကားပြောလာသည်...

“စု... အစ်ကိုကြီး ထားလိုက်ပါတော့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ကျွန်တော့်ကို ဘာမှ တကယ် မလုပ်ခဲ့ပါဘူး”

ဝမ်ရှောင်လောင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ စုလီ၏ မျက်လုံးအိမ်အတွင်း၌ ကျေးဇူးတင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ခဏတာမျှ တုံ့ဆိုင်းဟန်ဆောင်ပြီး သူသည် ဒွမ်ယွဲ့ရုံနှင့် အခြားသူများကို အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ “မင်းတို့အားလုံး ထွက်သွားကြ။ သခင်လေးကို နောက်တစ်ခါ ဒုက္ခပေးရဲရင် ငါ မင်းတို့ကို ချမ်းသာမပေးဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။