ထုံလင်အတွက်ရည်မှန်းချက်

“သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းရဲ့ ကိုယ်စား ထုံလင်ကို ကာကွယ်မယ်လို့...”

ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ မိုဇူဇီ၏ မျက်လုံးများတွင် ဟိုယုရှောင်ကို ကြည့်ရင်း လှောင်ပြောင်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းခါယမ်းကာ “မင်းရဲ့ အကြံအစည်က မဆိုးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါက ဘာလို့ မင်းကို ရွေးရမှာလဲ။ ချင်လုံအသင်းက နတ်ဆိုးတွေ လွှမ်းမိုးထားတာဆိုတော့ မင်းဟာ အဲဒီထဲမှာ အထီးကျန်ပြီး အင်အားမရှိဘူးဆိုတာ သေချာတယ်။ မင်းရဲ့ အမိန့်ကို နာခံမယ့်သူလည်း မရှိဘူး၊ အင်အားကလည်း သာမန်ပဲရှိတော့ ဇီချင်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းရဲ့ ကိုယ်စား ထုံလင်ကို ကာကွယ်ဖို့ မင်းမှာ ဘာစွမ်းရည်ရှိလို့လဲ”

ဤသည်မှာ သူ၏ အားသာချက်နှင့် အားနည်းချက်များကို စမ်းစစ်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဟိုယုရှောင်၏ စိတ်သည် ဤအတွေးဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားသွားပြီး ခဏတာ တွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် သူက “ဆရာ့ကို မဖုံးကွယ်ပါဘူး၊ ချင်လုံအသင်းကို ငါကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့တာ အမှန်ပါပဲ။ အခုတော့ နတ်ဆိုးတွေ သိမ်းပိုက်သွားပေမယ့် အသင်းထဲမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံတဲ့ ဂန်ချီအဆင့်ရှိ စစ်သည်တော် ဆယ်ဦးနီးပါး ရှိပါသေးတယ်။

ဒါ့အပြင် ကျောက်ယန်က ဟိုမျိုးနွယ်စုလည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ အမိန့်အောက်မှာပဲ ရှိပါတယ်”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ မိုဇူဇီနှင့် ကျောက်ချင့်ရွှေတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ဟိုယုရှောင်ကို ကြည့်သော အမူအရာများသည် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“မင်းမှာ အရည်အချင်းအချို့ ရှိပုံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းစဉ်းစားနိုင်တဲ့အရာတွေကို ငါတို့ မစဉ်းစားမိဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား”

“မဟုတ်ပါဘူး ဆရာ၊ ဆရာလည်း အရင်က တခြားအိမ်တော်တစ်ခုကို ထောက်ပံ့ဖို့ စဉ်းစားခဲ့ဖူးမှာ သေချာပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုချိန်အထိ ဘယ်သူ့ကိုမှ မချဉ်းကပ်သေးတာက ဆရာဟာ အရာရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေတယ်ဆိုတာ သက်သေပြနေပါတယ်”

“ထုံလင်ခရိုင်ရဲ့ တည်ထောင်ထားတဲ့ အင်အားကြီး ကိုးခုထဲမှာ ဂရိတ်လော်ဂိုဏ်းက နှစ်ပေါင်းရာနဲ့ချီပြီး ထုံလင်မှာ အမြစ်တွယ်နေပြီး အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့အတွက် ဖန်ယင်ဆရာရဲ့ အနီးကပ်ဆုံး စောင့်ကြည့်ခံရမယ့်သူတွေ ဖြစ်လာမှာ သေချာပါတယ်။

အောက်က တတိယတန်း အင်အားကြီး ခုနစ်ခုကတော့ အင်အားအရ အတော်လေး အားမရစရာပါပဲ။ ဒါ့အပြင် ဒီခုနစ်ခုက ထုံလင်ရဲ့ အရင် တတိယတန်း အင်အားကြီးတွေဖြစ်ပြီး ရက္ခိုနတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုနဲ့ စိမ့်ဝင်မှုက အနက်ရှိုင်းဆုံးဖြစ်တဲ့အတွက် ဆရာက သူတို့ကို ရုတ်တရက် ယုံကြည်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ကျွန်တော့်ရဲ့ ဟိုမျိုးနွယ်စုနဲ့ ချင်လုံအသင်း နှစ်ခုပဲ ဂရိတ်လော်ဂိုဏ်းထက် အားနည်းပေမဲ့ ကျန်ခုနစ်ခုထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော့်မှာ ရက္ခိုနတ်ဆိုးဂိုဏ်းနဲ့ ဘာမှ ဆက်နွယ်မှု မရှိပါဘူး။ ဒီအချက်တွေပေါ်မှာပဲ အခြေခံပြီး ငါဟာ ဆရာ့အတွက် အသင့်တော်ဆုံး ရွေးချယ်မှုပါပဲ”

“ဆရာ၊ ဘယ်လိုထင်ပါသလဲ”

ဤနောက်ဆုံးမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ မိုဇူဇီ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဟိုယုရှောင်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြည့်ကာ သူဘာကို စဉ်းစားနေသည်ဟု တွေးတောနေသည်။

မိုဇူဇီ၏ စိုက်ကြည့်မှုအောက်တွင် ဟိုယုရှောင်သည် အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ကာ သူ၏ စကားများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီးနောက် နောက်ထပ် ထုတ်ပြန်ချက်တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ထည့်သွင်းပြောကြားခဲ့သည်။

“ဒါ့အပြင် ကျွန်တော့်မှာ ဂရိတ်လော်ဂိုဏ်းနဲ့ မယှဉ်နိုင်တဲ့ အားသာချက်တစ်ခုရှိပါသေးတယ်။ ငါဟာ ချင်လုံအသင်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ဖြစ်နေဆဲပါ။ မနက်ဖြန်ညမှာ စတင်မယ့် ချင်လုံတံဆိပ်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်မှုက သွေးနတ်ဆိုးရဲ့ ဘယ်လှုပ်ရှားမှုကိုမဆို ငါက ဆရာ့ကို အသေးစိတ် အပြည့်အစုံ တင်ပြနိုင်ပါတယ်”

ယခု ဆွေးနွေးခဲ့သော အရာများသည် သွေးနတ်ဆိုးကို ဖယ်ရှားပြီးနောက်ပိုင်း ကိစ္စများနှင့် သက်ဆိုင်သော်လည်း ယခု ဟိုယုရှောင်၏ စကားများ၏ အရေးပါမှုသည် အလွန်ကြီးမားလာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ယခုအချိန်အထိ သန့်ရှင်းသောမြေကြီး သုံးခု၏ အဓိကရည်မှန်းချက်မှာ ရှုကျိုးအား ထုံလင်ကို ထိန်းချုပ်ခွင့်မပြုရန်ဖြစ်သည်။ ရက္ခိုသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းသည် ထုံလင်ကို ဆုံးရှုံးသည်ဖြစ်စေ၊ ထုံလင်၏ အရှင်သခင်သစ် မည်သူဖြစ်လာသည်ဖြစ်စေ ဤကိစ္စများသည် ဒုတိယအရေးပါမှုသာဖြစ်သည်။

ရှုကျိုးအား ထုံလင်ကို ထိန်းချုပ်ခွင့်မပြုခြင်းသည် ရှုကျိုး မလှုပ်ရှားမီ သွေးနတ်ဆိုးကို အပြတ်ရှင်းလင်းရန်၊ ထုံလင်အတွင်းရှိ အင်အားကို ထိန်းချုပ်ထားရန်နှင့် ရှုကျိုးအား အခွင့်အရေးမပေးရန် အပေါ်တွင် အဓိကကျစွာ တည်ရှိသည်။

မနက်ဖြန်ည၏ ချင်လုံတံဆိပ်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်မှုသည် ယခု သွေးနတ်ဆိုး၏ လုပ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသည်။ အမှန်ပင် အလွန်အရေးကြီးသည်၊ မနက်ဖြန်ညတွင် ကျွမ်းကျင်သူကြီး ငါးဦးသည် ဖန်ယင်ဆရာနှင့်အတူ သွေးနတ်ဆိုးကို သတ်ရန် ကြိုးပမ်းမှု စတင်နိုင်ခြေပင်ရှိသည်။

ဤအခြေအနေတွင် ဟိုယုရှောင်၏ ယခု သစ္စာခံမှုကမ်းလှမ်းချက်သည် အလွန်အရေးပါလာခဲ့သည်...

မိုဇူဇီ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ခဏတာမျှ တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ညင်သာစွာ စကားနှစ်ခွန်းကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သည်။

“သဘောတူတယ်”

မိုဇူဇီကို ကြည့်ရင်း ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှု အနည်းငယ် ပေါ်လာသော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မိုဇူဇီ၏ အေးစက်သော လက်တွေ့၏ ရေပက်ခံလိုက်ရသည်။

“ငါက လေယင်ကျောင်းတော်ကို ထုံလင်ကို သိမ်းပိုက်တာ မလိုလားဘူးဆိုတာ မင်းလောက် ဉာဏ်ကောင်းရင် သိမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကို ထုံလင်ကို တာဝန်ပေးဖို့ ငါ့ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး တောင်းဆိုတာကတော့ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ”

လေယင်ကျောင်းတော်ဟာ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာ့ဆယ်ခုမြောက် သန့်ရှင်းသောမြေအဖြစ် လူသိများပါတယ်။ မင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြမယ်။ ဇီချင်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းရဲ့ အထောက်အပံ့မပါဘဲ သူတို့က စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားရင် ထုံလင်လို သေးငယ်တဲ့ နေရာတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ဖို့ လုံးဝ ပြဿနာမရှိပါဘူး။

မင်းက ထုံလင်ခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ရည်မှန်းထားတယ်၊ ငါက အဲဒါကို မကန့်ကွက်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အင်အားအနည်းငယ်နဲ့ လေယင်ကျောင်းတော်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ဘာဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်လို့ မင်းတကယ် ထင်နေတာလဲ”

ဟိုယုရှောင်သည် အနည်းငယ် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် “ဆရာက ကျွန်တော့်ကို ထောက်ခံသရွေ့ ငါ ထုံလင်ကို ထိန်းချုပ်တာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ မဆိုနိုင်ပါဘူး” ဟု ပြောသည်။

မိုဇူဇီသည် ညင်သာစွာ ရယ်မောရင်း ခေါင်းခါယမ်းကာ “ချိုချိုသာသာ ပြောတာကို ငါ နှစ်သက်ပေမယ့် ငါ့ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို ကောင်းကောင်း သိပါတယ်။ မင်းကို ငါတစ်ယောက်တည်း ထောက်ခံတာ လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ပြောသည်။

ဇီချင်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းသည် လေယင်ကျောင်းတော်ထက် အမှန်တကယ် ပိုမိုအားကောင်းသည်မှာ ငြင်းမရနိုင်သော်လည်း ပြဿနာမှာ နှစ်ဖက်စလုံး၏ ထုံလင်အပေါ်ထားရှိသော သဘောထားများသည် တူညီသောအဆင့်တွင် မရှိခြင်းဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် လေယင်ကျောင်းတော်သည် သန့်ရှင်းသောမြေဖြစ်လာရန် ကြိုးပမ်းရာတွင် ရက္ခိုနတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထုံလင်ကို အပြတ်အသတ် ထိန်းချုပ်ရန် ဤတွန်းအားကို ဇင်ဆရာ ယွမ်ကုန်းနှင့် မြောက်ဘက်သို့ ခရီးသွားစဉ်တွင် မိုဇူဇီသည် ကောင်းစွာ နားလည်သည်။

ဇီချင်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ ထုံလင်အပေါ်ထားရှိသော ရပ်တည်ချက်မှာ ရှုကျိုးအောင်မြင်ခြင်းကို တားဆီးရန်သာဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဂိုဏ်း၏ လူအင်အားနှင့် အရင်းအမြစ်များကို သုံးစွဲကာ ဟိုယုရှောင်အား ထုံလင်ကို သိမ်းပိုက်ရန်နှင့် လေယင်ကျောင်းတော်နှင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ထောက်ပံ့ခြင်းသည် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ငါ့ကို ထောက်ခံတဲ့သူ ဆရာတစ်ယောက်တည်းလို့ ဘယ်သူပြောလဲ။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် လျန်နင်ရွှေနဲ့ ကျန်းယွီနင်ကို ရှာဖို့ လူလွှတ်ပြီးပြီ...”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ မိုဇူဇီ၏ ကျည်ဆံများသည် ပြတ်သားစွာ ကျုံ့သွားသည်။ သူသည် ဟိုယုရှောင်ကို လှည့်ကြည့်ကာ သူ၏ အကြည့်မှ လှောင်ပြောင်မှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားပြီး အံ့အားသင့်သော အမူအရာကို ပြသကာ သူ၏ နှလုံးသားသည် မုန်တိုင်းထန်နေပြီဖြစ်သည်။

“ဒီလူငယ်လေးက အရာရာကို တွက်ချက်ထားပြီး ဒီအဆင့်အထိ သူ့ရဲ့ ဗျူဟာတွေကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်ခဲ့တာ အံ့ဩစရာ မရှိဘူး... စီကုန်းယွဲ့က သူ့ကို သတိထားမိတာ အံ့ဩစရာ မရှိဘူး။ ခြောက်လအတွင်းမှာပဲ ဟိုမျိုးနွယ်စုကို ဒီအဆင့်အထိ တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာ...”

မိုဇူဇီသည် ဤစကားများကို မိမိကိုယ်ကို ပြောနေရင်း မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေပြီး ဟိုယုရှောင်၏ ငယ်ရွယ်သော မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ကာ အသက်သုံးဆယ်အောက် လူတစ်ဦးနှင့် စကားပြောနေသည်ဟု မယုံနိုင်ဖြစ်နေသည်။

“ဆရာ၊ စိတ်ချပါ၊ ငါက ဆရာ့ကို စိတ်ချမ်းသာစေဖို့ အဲဒီနှစ်ယောက်ကို ရှာဖို့ လူလွှတ်ခဲ့တာပါ။ သစ္စာရှိတဲ့ အရာရှိဟာ သခင်နှစ်ဦးကို မကိုးကွယ်ပါဘူး။ ငါက ဆရာ့ကို ကိုယ်တိုင် လိုက်ရှာဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ၊ ဇီချင်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ပဲ ရည်ရွယ်ထားတာပါ။ ငါ ထုံလင်ကို အောင်မြင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်တာနဲ့ ဂိုဏ်းရဲ့ မျက်စိနဲ့ နားအဖြစ် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါတယ်။ သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းရဲ့ အမိန့်တွေကို ဘယ်တော့မှ ငြင်းဆန်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”