← Chapters

ရက္ခသပွဲတော်

Vol. 15 Ch. 207

ရက္ခသပွဲတော်

Vol. 15 Ch. 207

ရက္ခသကို အနက်ရောင်ရက္ခသ၊ ရက္ခသရှ၊ ရက္ခိုသချီရှ၊ ရက္ခသချီချရှ၊အရက္ခသရှ ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြပြီး ငရဲ၏ မကောင်းဆိုးဝါး အစေခံများဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကိုလည်း သယ်ဆောင်ထားသည်။ သူ၏ မူလအစသည် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းတွင် တည်ရှိပြီး ကမ္ဘာအားလုံးရှိ နတ်ဆိုးများကို အုပ်စိုးခဲ့သော ရှေးဟောင်း မကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရားများဟု ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ရက္ခသသည် ဓမ္မနှင့် ဓမ္မကို ကျင့်ကြံသူတို့ကို ကာကွယ်ရန် ကတိသစ္စာပြုခဲ့သောကြောင့် သူတို့သည် ကမ္ဘာက ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ အစောင့်အရှောက် နတ်ဘုရားများအဖြစ်လည်း သတ်မှတ်ခံရသည်။

ဒါယုမင်းဆက်ခေတ်တွင် နတ်နန်းတော်ကို လူတိုင်းက လေးစားကြပြီး ကမ္ဘာတွင် သန့်ရှင်းသောမြေများ ခွဲခြားထားခြင်းမရှိဘဲ ကွန်ဖြူးရှပ်ဘာသာ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် တာအိုဘာသာတို့ အတူယှဉ်တွဲတည်ရှိခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းသည် အကိုင်းအခက်နှစ်ခု ကွဲပြားခဲ့သည်။

တစ်ခုမှာ ဇင်ဂိုဏ်းဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ ဗြဟ္မဏဂိုဏ်းဖြစ်သည်။

ဇင်ဂိုဏ်းသည် ရှကျမုနိကို တည်ထောင်သူအဖြစ် လေးစားပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာ အယူဝါဒများကို ကျွမ်းကျင်ကာ ဓမ္မအားလုံးသည် အချည်းနှီးဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်သည်။ လူတို့သည် အာရုံငါးပါး၏ မစင်ကြယ်မှုကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားကြရသည်။ ထို့ကြောင့် ဇင်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် တပ်မက်မှုတို့ကို စွန့်လွှတ်ကာ မိမိတို့၏ ကံကို ပြုပြင်ပြီး အခြားသူများကို ဉာဏ်အလင်းပေးကာ အချည်းနှီးတံခါးသို့ ဝင်ရောက်ရန် မိမိတို့၏ တာဝန်အဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။

ဗြဟ္မဏဂိုဏ်းသည် ရက္ခသကို သူတို့၏ အဓိကအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး သိုင်းပညာကို အဓိကထားကာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဒုက္ခအားလုံးသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ အာယတနငါးပါးဖြစ်သည့် ရုပ်၊ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ သင်္ခါရနှင့် ဝိညာဏ်တို့မှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟု ဆိုသော အာယတနငါးပါး၏ အယူဝါဒကို မြှင့်တင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်၏ ပြင်ပကမ္ဘာအပေါ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တုံ့ပြန်မှုများနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ရန် ဤသီအိုရီမှ ဆင်းသက်လာသော သူတို့၏ သိုင်းပညာအပါအဝင် အာယတနငါးပါးက အချည်းနှီးဖြစ်စေရမည်။

ဗြဟ္မဏဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် သိက္ခာပုဒ်များကို လိုက်နာရန် မလိုအပ်သလို လောဘ၊ ဒေါသနှင့် မောဟဟူသော အဆိပ်သုံးပါးကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရန် မလိုအပ်ဘဲ ကမ္ဘာကိုယ်တိုင်ကို ငရဲဟု သဘောထားကြသည်။ သူတို့၏ အဆုံးစွန်သော ရည်မှန်းချက်မှာ လူ့ဘဝ၏ အာယတနငါးပါးကို ဖယ်ရှားပြီး လောကီဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အာယတနငါးပါးကို အချည်းနှီးဖြစ်စေရန် လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံစားမှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး သီအိုရီအရ နည်းလမ်းတစ်ခုတည်းဖြင့်သာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်မှာ သေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဗြဟ္မဏဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ပါက အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုရှိသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့ ကိုးကွယ်သော လေးစားအပ်သော ရက္ခိုနတ်ဘုရားသည် လူ့ဘဝ၏ အာယတနငါးပါးကို ဖယ်ရှားရန် လောကသို့ ကြွလာသော ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်သည်။

မူလက ဗြဟ္မဏဂိုဏ်းသည် ဇင်ဂိုဏ်းထက် အင်အားအလွန်နည်းပါးပြီး ဗြဟ္မဏဂိုဏ်း၏ အယူဝါဒကို ပြောင်းလဲ၍ သူတို့ကို စုပ်ယူရန် အမြဲကြိုးစားသော်လည်း ဘယ်သောအခါမျှ အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

အလှည့်အပြောင်းသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၁၃၀၀ ကျော်က ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

ဝူဇုန်ခေတ်၏ နောက်ဆုံးနှစ်များတွင် တစ်ပြည်လုံး၌ ကြီးစွာသော မငြိမ်သက်မှုများ၊ ပြည်နယ် ၁၃ ခုရှိ အင်အားကြီးများအကြား စဉ်ဆက်မပြတ် စစ်ပွဲများ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး သာမန်လူတို့သည် အသက်မသေရုံသာ ရှင်သန်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ အံ့သြဖွယ်ကောင်းစွာပင် ဗြဟ္မဏဂိုဏ်း၏ သွန်သင်ချက်သည် ဇင်ဂိုဏ်း၏ သွန်သင်ချက်ကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး နောက်လိုက်များစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ကာ သူတို့၏ အင်အားသည် ဇင်ဂိုဏ်းကို မကြုံစဖူး ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

အင်အားကြီးထွားလာခြင်းသည် သဘာဝအားဖြင့် ဆန္ဒများ တိုးပွားလာစေသည်။ အစပိုင်းတွင် ဇင်ဂိုဏ်းသည် ဗြဟ္မဏဂိုဏ်းကို စုပ်ယူလိုခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အခန်းကဏ္ဍများ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး ဗြဟ္မဏဂိုဏ်းသည် ဇင်ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်လာကာ မလွဲမသွေ ပဋိပက္ခများ ပေါက်ကွဲလာခဲ့သည်။

ပျက်စီးနေသော သင်္ဘောတစ်စင်း၌ပင် သံမှို သုံးထောင် ပါဝင်နိုင်သည်၊ ဗြဟ္မဏဂိုဏ်းထက် အမြဲတမ်း အင်အားကြီးမားခဲ့သော ဇင်ဂိုဏ်းကို မဆိုထားနှင့်တော့။ စစ်ပွဲဖြစ်ပွားသောအခါ သူတို့၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ဆောက်ထားသော အခြေခံကို အသုံးချကာ ဇင်ဂိုဏ်းသည် ဗြဟ္မဏဂိုဏ်းကို ခုခံကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပြီး နှစ်ဖက်စလုံးသည် တစ်ဖက်ကို မကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပေ။

နှစ်ဦးစလုံးသည် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ အကိုင်းအခက်များဖြစ်သောကြောင့် တိုက်ပွဲသည် ပြင်းထန်သော်လည်း မိသားစုအတွင်းရေး ပဋိပက္ခသာ ဖြစ်သင့်သည်။ သို့သော် ဇင်ဂိုဏ်းသည် သူတို့ အမြဲတမ်း ဖိနှိပ်ခဲ့သော ဗြဟ္မဏဂိုဏ်းက ယခုအခါ သူတို့နှင့် တန်းတူ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မခံနိုင်ဘဲ ဒေါသနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတို့ဖြင့် ပြင်ပမှ အကူအညီကို တောင်းခံခဲ့သည်။

ဤပြင်ပအကူအညီမှာ ကျိကျိုး ချင်ကျန်းဗီလာ၏ တည်ထောင်သူ၊ ဒါယုမင်းဆက်၏ စစ်သူကြီးနှင့် မြင်းဝန်ကြီး ကျောက်ယွီလုံဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျောက်ယွီလုံသည် အင်ပါယာ၏ အထက်တန်းစား စစ်သူရဲများနှင့် မြင်းများကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။ သူတို့သည် ရုန်းကန်မှုတွင် ပါဝင်လာသောအခါ ဗြဟ္မဏဂိုဏ်းသည် မမျှော်လင့်ဘဲ အံ့အားသင့်စရာမရှိဘဲ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဒါဂျင်မင်းဆက်၏ အကူအညီမရခဲ့ပါက ဗြဟ္မဏဂိုဏ်းသည် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

မူလက မိသားစုတစ်ခုအတွင်း၌သာ ဖြစ်ပွားသော ပဋိပက္ခဖြစ်သော်လည်း ဇင်ဂိုဏ်းသည် ပြင်ပအကူအညီကို တောင်းခံခြင်းသည် သူတို့ကို အောင်ပွဲရရှိစေသော်လည်း အငြင်းပွားမှုကို ပိုမိုကြီးထွားစေကာ ဂိုဏ်းကွဲသွားစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဗြဟ္မဏဂိုဏ်းသည် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းမှ ခွဲထွက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး ဇင်ဂိုဏ်းနှင့် နောက်ထပ် ဆက်ဆံတော့မည် မဟုတ်ပေ!

လွတ်လပ်လာပြီးနောက် ဗြဟ္မဏဂိုဏ်းသည် မတူညီသော လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ ယခင် ဂိုဏ်းချုပ် ဒွမ်မူဟုန်သည် ဗြဟ္မဏဂိုဏ်းကို ရက္ခိုသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းဟု ပြောင်းလဲခေါ်ဆိုပြီး လေးစားအပ်သော ရက္ခိုနတ်ဘုရား၏ အသွင်အပြင်သို့ ပြောင်းလဲကာ လူ့လောက၌ လှည့်လည်သွားလာပြီး တပည့်များကို လက်ခံခဲ့သည်။ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ပြီးနောက် သူသည် ယောင်ကျိုးတွင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းစွာ အခြေခံအုတ်မြစ်ချနိုင်ခဲ့ပြီး မူလက ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းက ရှောင်ဖယ်ခဲ့သော ဂိုဏ်းကို ကမ္ဘာ့အင်အားကြီး သန့်ရှင်းသောမြေဆယ်ခုအနက်မှ တစ်ခုအဖြစ် တိုးတက်စေခဲ့သည်။

ယွီခေတ် ၁၃၂၂ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၃၀ ရက်၊ ရက္ခိုသ်ပွဲတော်

အိမ်တော်တွင် ဟိုမျိုးနွယ်စုမှ မောင်နှမငါးဦး စုဝေးနေကြပြီး ဟိုယုတွမ်သည် သူမ၏ အစ်ကိုအစ်မလေးဦးအား ရက္ခသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ မူလအစကို အသေးစိတ် ရှင်းပြနေသည်။

“ဆရာငါးပါးထဲက ကျန်သုံးပါးက ဖန်ယင်ဆရာကို ရိုသေလေးစားစွာ ဦးညွှတ်တာ အံ့ဩစရာ မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ယွမ်ကုန်းနဲ့ ယွမ်ဖာပဲ မသွားခဲ့တာပါ။ အဲဒီနှစ်မိသားစုက ရန်သူတွေဖြစ်နေတာကိုး”

ရက္ခသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ မမျှော်လင့်ဘဲ သန့်ရှင်းသောမြေဖြစ်လာပုံကို နားထောင်နေသော ဟိုယုချန်သည် မကြာသေးမီက ဆရာကြီးငါးဦး ပါဝင်သည့် အဖြစ်အပျက်များကို စဉ်းစားနေပြီး အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည့်အလား ပြောလိုက်သည်။

“ငါက ဘုန်းကြီးတွေကို မကြိုက်ဘူး။ အရင်က ကျောက်ယန်မှာ ပေါ်လာတဲ့ ဘုန်းကြီး ဘူကျန့်ဆိုတာ ဟန်ဆောင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ကြည့်ရတာတောင် စက်ဆုပ်စရာကောင်းတယ်...”

တတိယမြောက်ညီမဖြစ်သည့် ဟိုယုလင်က စကားစပြောသည်။ ကျောက်ယန်မြို့တွင် ဘုန်းတော်ကြီး ဘူကျန့်သည် သူမအပေါ် အတော်လေး ဆိုးရွားသော အထင်အမြင်ကို ချန်ထားခဲ့ပုံရသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ တတိယမြောက် ညီမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုကို မြင်သောအခါ ခေါင်းငုံ့ကာ ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

သန့်ရှင်းသောမြေကြီးဆယ်ခုနှင့် သက်ဆိုင်သော ကိစ္စများသည် လျှို့ဝှက်ချက်များ မဟုတ်ပေ။ ဟိုယုတွမ်ကဲ့သို့ အသေးစိတ် မသိသော်လည်း အချို့ကို ဖတ်ရှုဖူးပြီး အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သိရှိထားသည်။

ဇင်ဂိုဏ်းနှင့် ရက္ခသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းတို့၏ ရာစုနှစ်များစွာ ရှည်ကြာသော ရန်ငြိုးများသည် နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေသည်။ သူတို့သည် တူညီသော အရင်းအမြစ်မှ ဆင်းသက်လာသော်လည်း သူတို့၏ အပြန်အလှန် မုန်းတီးမှုသည် ခိုင်မာစွာ တည်ရှိနေသည်။

ယနေ့ခေတ် ဇင်ဂိုဏ်း၏ လေယင်ကျောင်းတော်သည်ဟု လူသိများသော်လည်း ယောင်ကျိုးကို သိမ်းပိုက်ထားသော ရက္ခိုသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကွာဟချက်တစ်ခု သေချာပေါက် ရှိသည်။ ကွာဟချက် ပိုကြီးလေ လေယင်ကျောင်းတော်မှ ဘုန်းကြီးများသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပိုမို မမျှတမှုကို ခံစားရလေဖြစ်ပြီး သူတို့၏ မုန်းတီးမှု ပိုမိုနက်ရှိုင်းလေဖြစ်သည်။

ယခု ရက္ခသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းသည် ဆုတ်ယုတ်နေပြီဖြစ်သောကြောင့် လေယင်ကျောင်းတော်သည် ဝေးလံခေါင်သီသော ဒေသမှ လာရောက်ခြင်းသည် ဤမုန်းတီးမှုသည် ဇင်ဂိုဏ်း၏ အရိုးထဲသို့ပင် နက်ရှိုင်းစွာ စိမ့်ဝင်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန် လုံလောက်သည်။

ထို့အတူ ရက္ခသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းသည်လည်း ဇင်ဂိုဏ်းကို အလွန်မုန်းတီးရမည်ဖြစ်သည်။

ဆရာကြီးငါးပါးသည် လျှို့ဝှက်အစီအစဉ်များဖြင့် ရောက်ရှိလာသော်လည်း သူတို့သည် နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ကာ မကောင်းဆိုးဝါးများကို ဖယ်ရှားရန်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သောကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံးသည် ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း ပြုမူခဲ့ကြသည်။

All Chapters