ရက္ခသပွဲတော် (၄)

မြို့၏ အရှေ့ဘက်၊ ရှီလီတောင်စောင်း

လွန်ခဲ့သော လေးလအတွင်း ထုံလင်မှ နတ်ဆိုးများသည် ရမ်းကားခဲ့ပြီး အစိုးရလမ်းပေါ်တွင် အရိပ်ပင် မမြင်ရပေ။ ရှီလီတောင်စောင်းသည် အစိုးရလမ်းမှ သုံးမိုင်မှ နှစ်မိုင်အကွာတွင်ရှိသောကြောင့် သာမန်နေ့ရက်များတွင်ပင် လူသွားလာမှု နည်းပါးလှပြီး ယခုဆိုလျှင် ပို၍ပင် နည်းပါးသည်။

သို့သော် ယနေ့ညတွင် လူတစ်ထောင်၏ မကြုံစဖူး စုရုံးရောက်ရှိမှုသည် ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

ရှီလီတောင်စောင်းတစ်ခုလုံးသည် အချင်းအားဖြင့် မီတာငါးရာခန့်သာ ကျယ်ဝန်းပြီး ယခုအချိန်တွင် လူအုပ်ကြီးသည် အလွှာလိုက် ဝန်းရံထားကာ အတွင်းသုံးလွှာ၊ အပြင်သုံးလွှာဖြင့် အလယ်တွင် နေရာလွတ်တစ်ခုသာ ကျန်ရှိသည်။ လူတိုင်းသည် ဤနေရာလွတ်ကို ရှောင်ရှားရန် သဘောတူညီထားပြီး သူကို ချင်လုံအသင်းဝင်များအတွက် သီးသန့်ထားခဲ့ခြင်းမှာ ထင်ရှားသည်။

ဆူအချိန်၏ အစဖြစ်ပြီး ညသည် လုံးဝ မှောင်မိုက်သွားခဲ့သည်။ လူအုပ်ကြီး၏ ပတ်လည်တွင် မီးများစွာ ထွန်းညှိထားသော်လည်း သင့်လျော်သော အလင်းရောင်ကို ပေးရန် မလုံလောက်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ယနေ့ လာရောက်သူအားလုံးသည် ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ထားသော သိုင်းသမားများဖြစ်ပြီး မှောင်မိုက်နေသော်လည်း သူတို့၏ အမြင်အာရုံသည် သိပ်မထိခိုက်သောကြောင့် အမှန်တကယ် အဆင်မပြေခဲ့ကြပေ။

ထောင်နှင့်ချီသော လူများ၏ နေရာချထားမှုသည် ရှုပ်ထွေးပုံရသော်လည်း ပုံစံတစ်ခုကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ခဲ့သည်။ အပြင်ဘက်အဝိုင်းတွင် ရပ်နေသူအားလုံးသည် ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်လှစ်ခြင်း အဆင့်ခုနစ်ဝန်းကျင်ရှိ ကိုယ်ခံပညာအဆင့်ရှိသူများဖြစ်သည်။ အပြင်မှ ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်လှစ်ခြင်းအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများသည် ထုံလင်သို့ အချိန်အတော်ကြာ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းမရှိသောကြောင့် ဤလူများသည် သဘာဝအားဖြင့် ထုံလင်မှ ဒေသခံစစ်သည်တော်များ ဖြစ်ရမည်။

အလယ်ဗဟိုနှင့် ပိုနီးကပ်လေ လူများ၏ ကိုယ်ခံပညာအဆင့် ပိုမြင့်လေဖြစ်သည်။ နောက်မှ ရောက်လာသူများပင် သူတို့၏ ကိုယ်ခံပညာအဆင့်အလိုက် လူအုပ်ထဲတွင် သူတို့၏ နေရာများကို ရှာဖွေကာ ရောနှောသွားကြသည်။

လူအများအပြား စုဝေးနေသောကြောင့် မလွဲမသွေ တီးတိုးပြောဆိုသံများနှင့် တိုးတိုးတိတ်တိတ် အသံများ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း ယနေ့ လာရောက်သူအများစုသည် ချင်လုံတံဆိပ်အတွက် လာရောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အချို့မှာ လာရောက်ကြည့်ရှုခြင်းဖြစ်သောကြောင့် တိုးတိုးပြောဆိုသံများကို အဆက်မပြတ် ကြားနေရပြီး အထူးသဖြင့် လူအုပ်၏ အစွန်းများဘက်တွင် ပို၍ ကျယ်လောင်သည်။

လူများ စကားပြောနေစဉ် သူတို့၏ အကြည့်များသည် လူအုပ်၏ အလယ်ဗဟိုဆုံးနေရာတွင် အမြဲတမ်း စွဲနေပြီး သူနေရာကို အုပ်စုငယ် သုံးဆယ်မှ လေးဆယ်အထိ ခွဲခြားထားသည်။ အုပ်စုကြီးများတွင် လူဆယ်ဦးခန့်ရှိပြီး အုပ်စုငယ်များတွင် နှစ်ဦး သို့မဟုတ် သုံးဦးသာရှိသည်။ စုစုပေါင်း လူနှစ်ရာကျော်ခန့် ရှိသည်။

ဤလူတစ်ဦးစီသည် ပြင်းထန်ပြီး စွမ်းအင်ပြည့်ဝကာ သူတို့၏ ဂန်ချီသည် မြင်လိုက် မမြင်လိုက်ဖြင့် တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေပြီး အားအနည်းဆုံးသူပင် ဂန်ချီအဆင့်ရှိ ကိုယ်ခံပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ဤ ဂန်ချီအဆင့်ရှိ စစ်သည်တော် နှစ်ရာကျော်သည် စန်လင်ဒေသတစ်ခုလုံးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားစုဖြစ်သည်။

သာမန် တတိယတန်း အင်အားကြီးများသည် အများဆုံး ဂန်ချီအဆင့်ရှိ စစ်သည်တော် ငါးဦးအထိ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်။ ဒုတိယတန်း အင်အားကြီးများပင် ထိုကဲ့သို့သော စစ်သည်တော် နှစ်ဆယ်ထက် ပိုမရှိနိုင်ပေ။ စန်လင်ဒေသတွင် ဂုဏ်သတင်းရှိသော အင်အားကြီး သုံးဆယ်ထက် ပိုမရှိနိုင်ပေ။ သူတို့အနက် ဒုတိယတန်း အင်အားကြီး သုံးခုသာရှိသည်- ဂျင်လင်ရှင်မိသားစု၊ ယင်လင်ရှာယင်ဂိုဏ်းနှင့် ထုံလင်ဒါလော်ဂိုဏ်းတို့ဖြစ်သည်။

“ခရိုင်သုံးခုပေါင်းရင် ဂန်ချီအဆင့်ရှိ စစ်သည်တော် သုံးရာထက် ပိုမရှိဘူး၊ ဒီမှာ နှစ်ရာကျော်ရှိတယ်။ ဒါက ကြောက်စရာကောင်းတယ်”

“ကောင်းလိုက်တာ၊ စန်လင်ဒေသက ထင်ရှားတဲ့ အင်အားကြီးတိုင်း ကိုယ်စားလှယ်တွေ စေလွှတ်ထားတယ်...”

“ကျွန်တော်တို့ အရှေ့ဘက်က ခရိုင်သုံးခုတင်မဟုတ်ဘူး၊ ဝမ်ယန်ခရိုင်က မိသားစု ငါးခုပါဝင်တယ်၊ အဲဒီထဲမှာ နတ်ဂိုဏ်း၊ ဖူဝေအစောင့်အရှောက်အေဂျင်စီ၊ ဒါချီဂိုဏ်း၊ ဟောင်ဟွာဂန်နဲ့ တောင်ဓားဂိုဏ်းတို့ ပါဝင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီရောက်လာတဲ့ အင်အားကြီးတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ ဘယ်သူမှ မရှိပုံရဘူး”

“ဟုတ်တယ်၊ တခြားအင်အားကြီးတွေအကြောင်းတော့ သေချာမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တောင်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ထျန်လီနောင်ကို ကျွန်တော် မြင်ဖူးတယ်၊ သူက သူတို့ကို ဦးဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘူး”

“ရှုကျိုးရဲ့ ဒီအင်အားကြီးတွေက အမြဲတမ်း ဖြောင့်မတ်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ ရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ချင်လုံတံဆိပ်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝယ်ဖို့ ရဲတင်းတယ်”

“ဟီးဟီး၊ သူတို့က ချင်လုံတံဆိပ်အတွက် လာတယ်ဆိုတာကို ဘယ်လိုမှ ဝန်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့အားလုံး ချင်လုံအသင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ လာကြတာ၊ အဲဒီအတွက် အော်ဟစ်တောင်းဆိုတဲ့သူတွေထဲမှာ သူတို့က အကျယ်လောင်ဆုံးပဲ။ ဒါပေမဲ့ ချင်လုံအသင်းက ရှာယင်ဂိုဏ်းရဲ့ ယန်ဆန်နူကို သတ်ပစ်ပြီးတဲ့နောက် သူတို့ တိတ်ဆိတ်သွားကြတယ်”

“သူတို့ အရမ်းမြန်မြန် ဆုတ်သွားကြတာပဲ...”

“ကောင်းပြီလေ၊ သူတို့က ရှုကျိုးကလူတွေပဲလေ ဘက်ပြောင်းတာက သူတို့ရဲ့ သဘာဝပဲ”

“ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဖန်နဲ့ တင်စီချန်လည်း ဒီမှာပဲ၊ အလယ်တည့်တည့်မှာ ထိုင်နေကြတယ်”

“ပြီးတော့ ဒါလော်ဂိုဏ်းက တင်ဂိုဏ်းချုပ်လည်း သူတို့ဘေးမှာ ထိုင်နေတယ်”

“ဒီလို အင်အားကြီးတဲ့ လူတွေ အားလုံး စုဝေးနေတာနဲ့ ဒီနေ့ ချင်လုံအသင်းက တကယ် ပေါ်လာရဲသေးလား”

...

လူအုပ်ကြီး၏ အစွန်အဖျားတွင် အသက် ၂၀ ကျော်အရွယ် လူငယ်နှစ်ဦးသည် အပြာရောင်အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် တူညီသောကြောင့် သူတို့သည် မောင်နှမများဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေကာ လူအုပ်ထဲတွင် ရောနှောနေကြသည်။

ချန်ယွင်ယဲ့သည် အနီးအနားရှိ လူများ၏ တီးတိုးပြောဆိုသံများကို နားထောင်ရင်း ရှေ့တွင်ရှိသော အင်အားကြီးသူများကို ကြည့်ကာ သူ၏ လက်သီးများကို အနည်းငယ် ဆုပ်လိုက်ပြီး သူတို့၏ ကွယ်လွန်သွားသော မိသားစုကို သတိရကာ ညီမဖြစ်သူ ချန်ယွင်တီကို ကြည့်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် အားနည်းမှုတစ်ခု တက်လာသည်။

သူနှင့် ညီမဖြစ်သူသည် လောင်ရှန်းခရိုင်မှ ထွက်ပြေးလာခဲ့ပြီး ဝမ်ယန်ခရိုင်သို့ နောက်ဆုံးရောက်ရှိချိန်အထိ အသက်မသေရုံသာ ရှင်သန်ခဲ့ရသည်။ ချင်လုံတံဆိပ်အကြောင်း ကြားသိရသောအခါ သူသည် လက်စားချေရန် မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ် ရရှိခဲ့သည်။ သူတို့၏ မိသားစု၏ နောက်ဆုံးကျန်သော ဥစ္စာဓနကို သယ်ဆောင်ကာ သူသည် ရိုးသားစွာဖြင့် ငွေသုံးစွဲလိုသရွေ့ ငွေရောင် ချင်လုံတံဆိပ်ကို ရရှိနိုင်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရောက်ရှိသောအခါ သူသည် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

သူတို့ကို ဝန်းရံထားသော လူနှစ်ရာသည် ဂန်ချီအဆင့်ရှိ စစ်သည်တော်များဖြစ်ပြီး ခေါင်းဆောင် သုံးဆယ်ခန့်တွင် ထက်ဝက်ကျော်သည် ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့်တွင်ရှိပြီး အခြားလေးဦး သို့မဟုတ် ငါးဦးသည် သူ မမြင်ဖူးသော ဂရန်းမာစတာအဆင့်တွင်ရှိသည်။

သူနှင့် ညီမဖြစ်သူ နှစ်ဦးစလုံး၏ အရည်အချင်း မဆိုးသော်လည်း ယခုအချိန်အထိ ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်လှစ်ခြင်း အဆင့်ရှစ်သို့သာ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ကိုယ်ခံပညာအဆင့်ဖြင့် သူသည် ရှေ့တန်းသို့ ပိုမိုနီးကပ်စွာ ရပ်တည်ရန်ပင် အခွင့်အရေးမရှိဘဲ ငွေရောင် ချင်လုံတံဆိပ်ကို ရရှိရန် မပြောနှင့်တော့။

သူသည် လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်က မိသားစုရှိစဉ်ကကဲ့သို့ ပျက်စီးနေသော လူငယ်သခင် မဟုတ်တော့ပေ။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ခက်ခဲသော ခရီးစဉ်သည် သူ့ကို များစွာ ကြီးပြင်းစေခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ညီမဖြစ်သူကို ထုံလင်ခရိုင်သို့ ခေါ်ဆောင်လာရန် အသက်ကိုပင် စွန့်စားခဲ့ပြီး လိုအပ်ပါက သေရန် ဆုံးဖြတ်ထားကာ ချင်လုံတံဆိပ်အား သူတို့၏ ရန်သူကို သတ်ရန် အခွင့်အရေးကို ရရှိရန်အတွက်သာဖြစ်သည်။

ချင်လုံအသင်းသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေးအဖွဲ့အစည်းဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် ထို ချင်လုံတံဆိပ်ဆယ်ခုကို ထုတ်ပေးမည်ဆိုပါက သူတို့ကို ရောင်းချလိုမည်မှာ သေချာကြောင်း သူ စဉ်းစားခဲ့သည်။ သူသည် အခြားသူများထက် အသာစီးရသည်ဟု ထင်သော အားသာချက်တစ်ခုမှာ ငွေဖြစ်သည်။ သူတို့၏ မိဘများသည် သေဆုံးခြင်းမတိုင်မီ မိသားစု၏ ငွေစက္ကူအားလုံးကို သူ့အား လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။

သူ၏ အစီအစဉ်မှာ ရိုးရှင်းသည်။ သူပိုင်ဆိုင်သော ငွေအားလုံးကို သုံးစွဲကာ ငွေရောင် ချင်လုံတံဆိပ်ကို ဝယ်ယူပြီး သူကို ထိုနေရာတွင်ပင် အသုံးပြုကာ ဤအခွင့်အရေးကို သူ့ထံမှ လုယူရန် အခြားသူများအား အခွင့်အရေး မပေးတော့ပေ။