ချင်းလုံအသင်း (၃)

သို့သော်လည်း မည်သည့်ထိန်းချုပ်မှုမျိုးကိုမျှ မပြသသည့်အစား ဟိုယုရှောင်သည် ထိုလူများ၏ မျက်နှာများပေါ်ရှိ အမူအရာများကို သတိပြုမိပြီး ယန်ရှင်း၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော နတ်ဆိုးခုနစ်ကောင်ကိုပင် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

လွီလောနှင့် ကျန်ခြောက်ယောက်သည် သူတို့ ချုပ်ထားသော လူများကို သူတို့၏ ရှေ့တွင် လွှတ်ချလိုက်ရာ ချက်ချင်းဆိုသလို လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝမ်ယန်ခရိုင်မှ လူများသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ခုနစ်ယောက်ကို ကြည့်သောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သွားသည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့အားလုံးသည် ယခုလအစောပိုင်းတွင် ဝမ်ယန်မှ ထွက်ခွာသွားသော ချန်ယွီဟဲ၊ လျိုဖူဖန်းနှင့် ထုန်ဟူတို့မှလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်သော ပုံရိပ်များကို မှတ်မိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏အကြည့်ကို ဝမ်ယန်ခရိုင်မှ လူများဆီသို့ လှည့်ကာ ခုနစ်ယောက်သော ပုံရိပ်များကို ညွှန်ပြပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုသော လေသံဖြင့် စကားပြောလိုက်သည်။

“ဝမ်ယန်ခရိုင်က လူကြီးမင်းတို့ ဒီလူတွေကို ခင်ဗျားတို့ မှတ်မိသင့်တယ်။ ဒီခုနစ်ယောက်က ငါတို့ရဲ့ အပြာရောင်နဂါးအသင်းကို ဖြိုခွဲဖို့ တုံလင်ကို လာမယ်လို့ ကြိမ်းဝါးခဲ့ကြတာ။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူတို့ရဲ့ အင်အားက တော်တော်ညံ့ဖျင်းပြီး ကျွန်တော်က ကျောက်ယန်မှာတင် ဖမ်းမိလိုက်တာ။

ဒီကနေစပြီး အပြာရောင်နဂါးအသင်းကို ဖြိုခွဲဖို့ စိတ်ကူးထဲမှာ ရှိနေသေးတဲ့ ဘယ်ကောင်ပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်ရဲ့ အစွမ်းအစကို သေချာချိန်ဆပြီးမှ လုပ်ကြံသင့်တယ်လို့ ပြောချင်တယ်။ ဟားဟား”

ဟိုယုရှောင်၏ အသံထဲမှ သတိပေးချက်ကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း တင်းမာသွားကြသည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ခုနစ်ယောက်သည် သာမန်လူများမဟုတ်ပေ။ အင်အားငယ်လေးခု၏ ခေါင်းဆောင်လေးယောက်မှလွဲ၍ လျိုဖူဖန်းနှင့် ချန်ယွီဟဲတို့သည် ပထမအဆင့် ဂရန်းမာစတာများဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားလက်သီးဆရာဟုလည်း သိကြသော ထုန်ဟူသည် ကျားစာရင်းတွင် ပါဝင်သော ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ဤခုနစ်ယောက်ကို ဖမ်းမိရန်အတွက် ဖန်ကျင်းဟုန်၏ အင်အားသည် ပထမအဆင့် ဂရန်းမာစတာတစ်ဦးထက် များစွာ သာလွန်ရမည်။

အပြာရောင်နဂါးအသင်းသည် ထိုခုနစ်ယောက်ကို လူသိရှင်ကြား ကွပ်မျက်မည်ဟု ဆိုပုံရသည်။

ရုတ်တရက် ဤအတွေးသည် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲသို့ ဖြတ်ခနဲ ဝင်ရောက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ခုနစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ ဝမ်ယန်ခရိုင်မှ လူများမှလွဲ၍ ကျန်သူများ၏ မျက်နှာများတွင် ဆိုးရွားသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ခုနစ်ယောက်တွင် လျိုဖူဖန်း၊ ချန်ယွီဟဲ၊ ထုန်ဟူနှင့် ရှုကျိုးမှ ဖြောင့်မတ်သောလမ်းစဉ်၏ ဝမ်ယန်မှ အင်အားငယ်လေးခု၏ ခေါင်းဆောင်လေးယောက် ပါဝင်သည်။ သူတို့သည် စန်းလင်၏ မာရ်နတ်၏လမ်းစဉ် အင်အားစုများနှင့် မသက်ဆိုင်သောကြောင့် သဘာဝအားဖြင့် ထိုကြည့်ရှုသူများသည် ဟိုယုရှောင်သည် ထိုခုနစ်ယောက်ကို သတ်စေလိုသည်မှလွဲ၍ အခြားဘာကိုမျှ မမျှော်လင့်ကြပေ။

ဤတစ်ကြိမ် လာရောက်သော ဝမ်ယန်ခရိုင်မှ လူများတွင် အင်အားလေးခုမှ အဖွဲ့ဝင်များ ပါဝင်သည်။ သူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ လေးယောက်အတွက် လာခဲ့ကြသည်မှာ ထင်ရှားပြီး ဟိုယုရှောင်သည် မြေပြင်မှ တစ်စုံတစ်ဦးကို ကောက်ယူနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများသည် ချက်ချင်း တင်းမာသွားခဲ့သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏လက်ထဲရှိ လူကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ထက်မြက်သော အရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး သူ၏လက်သီးတွင် စစ်မှန်သော ချီ စုစည်းလာသည်။ သူသည် ထိုလူ၏ ဦးခေါင်းကို ချိန်ရွယ်ကာ လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်...

ချက်ချင်းဆိုသလို သွေးနှင့်အသားများ ပျံလွင့်သွားပြီး ဟိုယုကျဲ၏ ပြင်းထန်သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ခံခဲ့ရကာ အသက်ရှင်သေဆုံးသည်ကိုပင် မသိရသော ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့် စစ်သည်တော်သည် ထိုအချိန်၌ပင် ငရဲပြည်၏ဘုရင်နှင့် တွေ့ဆုံသွားခဲ့သည်။

သတ်ဖြတ်ခံရသော စစ်သည်တော်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလင်းရောင်အစက်အပြောက်လေးတစ်ခု ပျံထွက်လာခဲ့သည်။ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်ဝန်းများသည် ခဏတာမျှ အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပသွားပြီး အခြားသူများ ထိုအစက်အပြောက်ကို လုံးဝ သတိမထားမိပုံရသည်ကို သိလိုက်သောကြောင့်၊ သူသည် သူကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူလိုက်သည်။

ဤသွေးထွက်သံယို မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အောက်ရှိ လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး ထိုအချိန်၌ပင် ဟိုယုရှောင်၏ အသံသည် ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။

“ဘယ်ကောင်ပဲဖြစ်ဖြစ် အပြာရောင်နဂါးအသင်းကို ဖြိုခွဲမယ်လို့ လွယ်လွယ်ပြောရဲတဲ့ကောင်ရှိရင်၊ သူတို့ ဘယ်ကလာလာ၊ ကောင်းကင်ဘုံ တက်သွားသွား၊ ငရဲပြည် ဆင်းသွားသွား၊ အပြာရောင်နဂါးအသင်းက သူတို့အရိုးတွေကို ချိုးပစ်ပြီး ပြာကျအောင် လုပ်ပစ်မယ်ဆိုတာ သေချာမှတ်ထားကြ! ဒါကို အားလုံး မှတ်မိကြမယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်”

ဝမ်ယန်ခရိုင်မှ လူများသည် ချက်ချင်းပင် မျက်နှာထားများ ပြောင်းလဲသွားပြီး အားလုံး တစ်ခုတည်းသော အတွေးကို တွေးနေကြသည်။

ဒီအချိန်ကစပြီး ဘယ်သူမှ ဒီအပြာရောင်နဂါးအသင်းကို စော်ကားဖို့ မတတ်နိုင်တော့ဘူး။

စန်းလင်ဒေသခံများကမူ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများစွာ မပြသဘဲ ကျန်ခြောက်ယောက်ကိုသာ မျက်စိမှိတ်မထားဘဲ စောင့်ကြည့်နေကြပြီး၊ ဟိုယုရှောင်သည် သူတို့ကို ဆက်လက် ချေမှုန်းလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေကြသည်။

“ ကျွန်တော် သခင်ဖန်ဆိုတာ အကြောင်းမရှိဘဲ လူသတ်တတ်တဲ့ကောင်တော့ မဟုတ်ဘူး။ အရင်က ကျွန်တော်ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ အပြာရောင်နဂါးအသင်းဆိုတာ ကိုယ်ခံပညာလောကထဲမှာ ပိုက်ဆံရှာဖို့ပဲ လည်ပတ်နေတာ။ ဒီနေ့သတ်ပြတာက နမူနာအနေနဲ့ သက်သက်ပဲဗျ။ ကျွန်တော်လည်း မလိုချင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့အားလုံး နားလည်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။

ကျန်တဲ့ ခြောက်ယောက်အတွက်ကတော့ သူတို့ ဘယ်ဂိုဏ်းကလဲ၊ ဘယ်အဖွဲ့အစည်းကလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိဘူး။ ဒီနေ့ သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းသားတွေ ဒါမှမဟုတ် ဆွေမျိုးသားချင်းတွေ ရောက်နေတယ်ဆိုရင် သူတို့ကို ပြန်ရွေးဖို့ ပိုက်ဆံပေးလို့ရတယ်ဗျ။ ချန်ယွီဟဲနဲ့ လျိုဖူဖန်းအတွက် တစ်ယောက်ကို ငွေကျပ် တစ်သိန်းစီ၊ ထုန်ဟူအတွက် ငွေကျပ် ခုနစ်သောင်း၊ ကျန်တဲ့ သုံးယောက်အတွက်ကတော့ တစ်ယောက်ကို ငွေကျပ် သုံးသောင်းစီနဲ့ လုပ်ကြတာပေါ့။ ဘယ်လိုလဲ? စိတ်ဝင်စားတဲ့လူ ရှိလား”

ဒီ ဖန်ကျင်းဟုန်ကတော့ သာမန်စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေနဲ့ မကစားဘူးပဲ...

ဟိုယုရှောင်သည် လူတိုင်း၏ မျက်နှာများပေါ်ရှိ အံ့အားသင့်မှုများကို မြင်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

“ငါ ပိုက်ဆံရှာလို့ရတဲ့အခါ ဘာလို့ လူသတ်ရမှာလဲ? ဒါ့အပြင် ငါ့ရဲ့ ကုသိုလ်ကံက ဒီလောက်များတဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို စုပ်ယူဖို့ မလုံလောက်ဘူး။ ငွေနဲ့ လဲလှယ်တာက ပိုပြီး အကျိုးရှိတယ်...”

ထိုကာလအတွင်း သူ၏ ကုသိုလ်ကံသည်လည်း အတော်အတန် တိုးပွားလာခဲ့သည်။ သူသည် ယခုအခါ ကုသိုလ်ကံ ၁၄,၉၂၁ မှတ်နှင့် ကံ၏အတားအဆီး ၈၃,၁၂၀ မှတ် ရှိသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကုသိုလ်နှင့် ကံ၏အတားအဆီးအချိုးသည် ၁း၁၀ ထက် ကျော်လွန်ပါက၊ သူသည် နတ်ဆိုးပူးဝင်ခြင်း သို့မဟုတ် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲ၍ သေဆုံးခြင်းပင် ဖြစ်နိုင်သည်။

ယခုအချိန်အထိ ဤနံပါတ်များသည် အတော်အတန် အန္တရာယ်များသည်။

သာမန် ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့် စစ်သည်တော်တစ်ဦးကို စုပ်ယူရန် ကံ၏အတားအဆီး အမှတ် ၃၀၀ အောက်သာ လိုအပ်သည်။ စုပ်ယူမှုတန်ဖိုးများအရ စုပ်ယူပြီးနောက် သူ၏ ကံ၏အတားအဆီးများသည် ဆယ်ဆခန့် မြင့်တက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ခန့်မှန်းခြေ ၃,၀၀၀ မှတ်ဖြစ်ကာ၊ ထိုအရာကို ချေဖျက်ရန် ကုသိုလ်ကံ အမှတ် ၃,၀၀၀ လိုအပ်သည်။

သူ၏ ကုသိုလ်ကံသည် အများဆုံး ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့် စစ်သည်တော် လေးဦးကိုသာ စုပ်ယူရန် လုံလောက်မည်ဖြစ်သည်။

သူသည် ဂန်းချီအဆင့် စစ်သည်တော်များကိုသာ စုပ်ယူရန် ကန့်သတ်မခံလိုပေ။ ယနေ့ညတွင် ကြီးမားသော ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး သူသည် မာစတာအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး၏ အင်အားကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုကာ သူမည်မျှ တိုးတက်နိုင်သည်ကို သိလိုသည်။

စိတ်ချမ်းသာစွာ နေနိုင်ရန်အတွက် လက်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားစရာများ ရှိရမည်...

“ခေါင်းဆောင် ဖန်လုံ၊ ဒီမှာ ငွေကျပ်သုံးသောင်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို လွှတ်ပေးပါ”

ဝမ်ယန်ခရိုင်မှ လူများ၏ဘက်မှ နောက်ဆုံးတွင် လူတစ်ဦး ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး ငွေကျပ်သုံးသောင်းတန် ငွေတံဆိပ်တစ်ခုကို ကိုင်ကာ ဟိုယုရှောင်ကို ရိုရိုသေသေ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

တစ်ဦးစတင်သည်နှင့် ငွေများ ထွက်လာသည်...

ဟိုယုရှောင်သည် ငွေတံဆိပ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာဖုံးအောက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ သူသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြီး ငွေတံဆိပ်ကို သူ၏လက်ထဲသို့ ယူလိုက်ကာ သတ်မှတ်ထားသော စစ်သည်တော်ကို သူတို့ထံ ပြန်လည်ပေးအပ်လိုက်သည်။

“ငါ့စကားဟာ ရွှေနဲ့တန်တယ်။ တခြားဘယ်သူမဆို တစ်ယောက်ယောက်ကို ပြန်ရွေးချင်ရင် အခု ပြောပါ”

“မင်း ဘယ်လိုသတ္တိလို့ ငါ့သားကို ပြန်ပေးဆွဲရတာလဲ ဖန်ကျင်းဟုန်။ မင်း တော်တော် ရဲတင်းတာပဲ။ ဒီနေ့ ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ် ခွေးမသားလေး”

ရုတ်တရက် အပေါ်မှ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားကာ လာသူသည် သူ့ထက် အင်အားများစွာ သာလွန်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူသည် ဘာမှ မပြောဘဲ ယန်ရှင်းကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဘာမှ မပြောဘဲ ယန်ရှင်းသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ ဟိုယုရှောင်၏ စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေခဲ့သည်။ သူသည် မိုးကောင်းကင်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ ကျားဟိန်းသံနှင့် နဂါးအော်သံ နှစ်ခုစလုံးနှင့် ဆင်တူသော ဟိန်းသံကြီးနှင့်အတူ ဧရာမ လက်သီးနှစ်လုံးသည် လေဆင်နှာမောင်း နှစ်ခုကို သယ်ဆောင်ကာ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာနေသည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သွားသည်။

“ဘုရားလက်သီး သံလက်၊ ထုန်ဝူတီ”